Part

  1 1841-51|       dziada, pradziadka,~Tam mnie na ręku nosiła matka;~Wszystko
  2 1841-51|      świeci,~Zimny jak wicher, gdy na grób leci.~ ~Co chwila nowy
  3 1841-51|         rzucić po kłosach,~Dzisiaj na tany pospiesz, swobodna!~ ~
  4 1841-51|           ucieka~I czegoś płacze - na coś narzeka.~Jutro ją znajdziesz,
  5 1841-51|          Oj! poleciał, oj! pogonił~Na polską wojenkę;~I ojczyzny
  6 1841-51|         sioła zacichną,~Nocą pucka na dach siada,~Woła: "Pódź,
  7 1841-51|       Pierw się matuś moja spłacze~Na moim pogrzebie.~ ~Oj, przyszpilcie
  8 1841-51|       zaplećcież mi różową~Wstążkę na wesele.~ ~Zaśpiewajcie mi
  9 1841-51|        Białoramienna dziewico!~Gdy na wiatr sztandar śnieżny rozwiejesz,~
 10 1841-51|         ukażesz grody zniszczone -~Na których widok zapłomienione~
 11 1841-51|       zapłomienione~Piekło wystąpi na licach.~ ~A gdy bohater
 12 1841-51|           I wieniec chwały włożysz na skronie -~Zwycięstwo będziesz
 13 1841-51|           Poezjo! Wiaro narodów!~ ~Na czarodziejskie twoje skinienie~
 14 1841-51|         skinienie~Stanie się niebo na ziemi,~Dzikiej niezgody
 15 1841-51|        niezgody zgasną płomienie -~Na twej czarownej palmy skinienie~
 16 1841-51|       Ludzie się staną świętymi.~ ~Na kogo twoje wejrzenie padnie,~
 17 1841-51|           padnie,~Ten ziemi świeci na wieki,~W imieniu twoim serca
 18 1841-51|           w te słowy:~- Taka bieda na dworze,~A ty śpiewasz, niebożę?~ ~-
 19 1841-51|            dziecię!~Nic ci nie żal na świecie?~ ~- Żal mi jeno
 20 1841-51|            zachodzie,~Kiedy świeci na wodzie,~I fujarki wierzbowej~
 21 1841-51|         nić złotą pracowite Parki,~Na wrzecioneczkach żywo namotają,~
 22 1841-51|      dobrze w swoim czasie.~I jako na świat przyszedł - tak i
 23 1841-51|         dziady~Przeszli po cichu - na wspólne narady.~ ~Zielona
 24 1841-51|           nagradza też one,~Liście na głowę wkładając zielone.~
 25 1841-51|   przyjemny - aż cię zbudzą z rana~Na gołębniku ptaki i klekot
 26 1841-51|        ojców obyczaj szczerze mieć na pieczy~I stare "kochajmy
 27 1841-51|        były,~Praw-li, komu się one na świecie przyśniły.~ ~Pójdź,
 28 1841-51|           panie, czeladzi,~Niechaj na stół dobrego wina przynaszają,~
 29 1841-51|    SPOWIEDŹ W CYTADELI~ ~Wdziawszy na siebie komeżkę białą~Opuścił
 30 1841-51|     przyklęknął chwilę przy farze,~Na czoło zsunął kaptur szeroki,~
 31 1841-51|     szeroki,~Rady uniknąć spojrzeń na boki,~I szedł, jak gdyby
 32 1841-51|          głuszę -~Diabła, co czyha na dobrą duszę -~Mignie przed
 33 1841-51|            Cień się bagneta złamie na murze;~Kędyś kajdany słychać
 34 1841-51|          młodzieniec; okute dłonie~Na krzyż złożone trzymał na
 35 1841-51|           Na krzyż złożone trzymał na łonie,~Nad bladą skronią
 36 1841-51|             oczyma.~Nad nim wysoko na świt słoneczny~Okno zatarte,
 37 1841-51|          więźni - znane, nieznane,~Na murach izby powykreślane;~
 38 1841-51|          które przez ten wiek cały~Na Sybir drogę wydeptywały.~
 39 1841-51|           przychodnia wzroku,~Jako na grobach szare kamienie -~
 40 1841-51|           mnich nawet nie spojrzał na te,~Powolnym krokiem przeszedł
 41 1841-51|          mu odparł schyloną głową,~Na wchodzącego księdza wzrok
 42 1841-51|        Kiedy pogodny, żalu daleki,~Na "pochwalony" odrzekł "na
 43 1841-51|           Na "pochwalony" odrzekł "na wieki"~Z taką swobodą, z
 44 1841-51|           z duszą czystą~Wejdziesz na drogę życia wieczystą;~A
 45 1841-51|        zostawiam tę nieszczęśliwą,~Na rozwód, widzisz, z lubą
 46 1841-51|            niech mnie Bóg strzeże,~Na te, że przyjdzie sąd kiedyś,
 47 1841-51|       samego siebie,~A potem byłem na swym pogrzebie.~Na trumnie
 48 1841-51|           byłem na swym pogrzebie.~Na trumnie leżał wieniec, wiązany~
 49 1841-51|     przypomnieć grzechy człowieka,~Na które straszny archanioł
 50 1841-51|           wzywał jego imienia,~Czy na wolności, czy tu z więzienia,~
 51 1841-51|           błagał Polski zbawienia?~Na inne cele, ojcze wielebny,~
 52 1841-51|   więzienne cele,~Po nocach jęczeć na chat popiele!~Niech mię
 53 1841-51|      popiele!~Niech mię Bóg skarżę na ten jęk długi,~Który roznoszą
 54 1841-51|          zebrawszy w siebie,~Szumi na Polski strasznym pogrzebie,~
 55 1841-51|         mój synu, dane od Boga,~To na Kalwarię krzyżowa droga.~-
 56 1841-51|            już przebył tę drogę,~I na ten stopień stawiać mam
 57 1841-51|         jej więcej nie stawię,~Nim na nieznany brzeg się przeprawię,~
 58 1841-51|           jest Bóg nad nami,~Tęcza na deszczu, wiara nad łzami.~
 59 1841-51|     Młodzieniec do nóg się schyla,~Na nagą stopę przeziębłą mnicha~
 60 1841-51|          Więc go spowiednik zagadł na nowo:~- A może chciałbyś
 61 1841-51|            piękna i dziwnie cicha?~Na śniegach, których tumany
 62 1841-51|            spycha~Wicher północny, na górze stromej,~W śnieżnej
 63 1841-51|        składa swą odzież z ciała~I na rozkazy boże poddana,~Staje
 64 1841-51|            ksiądz mu dłonie kładąc na czoło~Jakby słoneczne dopatrzył
 65 1841-51|             A potem szybko patrząc na strony~Wyszeptał z duszy
 66 1841-51|           Już stał oficer w hełmie na głowie~I słychać było bębnów
 67 1841-51|     Więzień ma prawo zażądać wina.~Na ostre, zimne żołnierza słowo~
 68 1841-51|          stoi.~ ~Sosna rosochata~I na łące rzeczka,~Kędy jaskółeczka~
 69 1841-51|            A białe gołębie~Siadały na dębie,~A w oknie siadała~
 70 1841-51|       modra z daleka,~Gdzie płynąc na tratwie~Flis przygrywa dziatwie~
 71 1841-51|     dworach~Srebro stało w worach,~Na srebrze jadali,~W jedwabiach
 72 1841-51|           kraju,~Łzami się obleje,~Na śmierć zatęsknieje~Po ojczystym
 73 1841-51|        gada.~ ~Wzięli tedy sołdata~Na ramiona, jak brata,~I nieśli
 74 1841-51|         ucono~Grabić w łące siono,~Na stodole młócić,~Ćterma końmi
 75 1841-51|          Zostanę ja w wiosce~Chyba na postronku:~Jak jeno zaświta,~
 76 1841-51|           by mi w chałupie~Przysło na ten koniec.~
 77 1841-51|         prawda, może i nie?~ ~Nasi na pole wyszli z pługami,~Wyszli
 78 1841-51|            chyba już ze sto lat!~ ~Na wszelką zmianę człowiek
 79 1841-51|               Oj, ciężki przyjdzie na ludzi los! -~Ozwał się jakby
 80 1841-51| poczerniała!~ ~Ona-ć wam zboże rok na rok wyda,~Lecz braknie ludzi...
 81 1841-51|        wyda,~Lecz braknie ludzi... Na cóż się przyda?~ ~Ojców
 82 1841-51|       Pełno uciechy i wesołości.~ ~Na lirze struna mocniej zabrzękła,~
 83 1841-51|          pokój w domowe progi?~ ~A na to starzec: - Kto tę zerwaną~
 84 1841-51|          ten sprawi cud;~Kto zagra na niej, ten zbawi lud!~ ~I
 85 1841-51|         diabeł nad dobrą duszą,~To na góralach takie śliczności -~
 86 1841-51|           Z wielkich gór woda leci na młyny,~Szumi po dołach,
 87 1841-51|         wąwozie~Wesoły góral beczy na kozie,~Cygan-włóczęga, co
 88 1841-51|         błąka,~Siedząc przy drodze na drumli brzdąka...~Nad modrą
 89 1841-51|        strzela w zimowym czasie,~A na doliny nierady schodzi:~
 90 1841-51|         nie godzi!~Chyba tam kiedy na jarmark jaki~Poniesie sprzedać
 91 1841-51|       sprzedać zabite ptaki,~Chyba na odpust do Częstochowy~Lub
 92 1841-51|       Krakowie brzmi dzwon zamkowy~Na Boże Ciało, lub gdy na wojnę~
 93 1841-51|     zamkowy~Na Boże Ciało, lub gdy na wojnę~Wychodzą polskie zastępy
 94 1841-51|             A siwy ojciec grosz da na drogę -~I starą kosę na
 95 1841-51|            na drogę -~I starą kosę na zapomogę...~ ~Złota niewiele
 96 1841-51|        zawoje.~Pędzą obłoki, grzmi na chmurze,~Przejdą nad polem
 97 1841-51|         znużenie zamkło oczy.~Niby na wielkie patrząc morze~Ze
 98 1841-51|          brzegami - fale szkliste,~Na wałach światło gwiazd rzęsiste,~
 99 1841-51|           miał,~Dziś liście żółkną na mej skroni~Od blasku waszej,
100 1841-51|         nam - uczciwa sława,~Która na wieki będzie brzmiała,~Chybaby
101 1841-51|          stanie! -~I czarodziejsko na wiatr skinie,~Morze i Grecja
102 1841-51|           tu Niemiec zbroi dłonie,~Na rzeź morderczą daje bronie,~
103 1841-51|          cała ziemia krwią opływa,~Na niej duch mężnych dogorywa.~
104 1841-51|    tłuszczy.~A głos ich, jako głos na puszczy,~Daremnie woła w
105 1841-51|   Osieroconych, tak nadobnych,~Jak na ojcowskie idąc groby:~Śpiewają
106 1841-51|                                    NA LIPĘ SŁOWIAŃSKĄ~ ~Lipo zielona!
107 1841-51|       zielona! Drzewo ojczyste,~Co na mnie kwiaty strzęsasz złociste~ ~
108 1841-51|            nie zrobiono!~Spójrzcie na Polskę na grób schyloną:~ ~
109 1841-51|      zrobiono!~Spójrzcie na Polskę na grób schyloną:~ ~A toż to
110 1841-51|          wierni,~Krzyż się ogromny na ziemi czerni.~ ~Z krainy
111 1841-51|       będzie,~Jak krzyż i warsztat na naszej grzędzie?~ ~- Oj,
112 1841-51|          Jeszcze się zdadzą królom na mary.~ ~Oj, cicho, pisklę!
113 1841-51|       skrzypki prostacze~ ~Nastrój na nutę wielką, podniosłą,~
114 1841-51|    rozświeciły:~ ~Jedno - to jasne na modrej fali,~Drugie - słowiańskie
115 1841-51|                             JAK TO NA MAZOWSZU~ ~Po szerokim polu
116 1841-51|            Pochylone chaty drzemią na dolinie,~Nad wodą zgarbiony
117 1841-51|   przeciekło, pod błękitem suną.~ ~Na wodzie, na Wiśle, śród ciszy
118 1841-51|        błękitem suną.~ ~Na wodzie, na Wiśle, śród ciszy poranka~
119 1841-51|       pszenicą galary,~Szum wioseł na falach i śmiechy, i gwary.~
120 1841-51|          boru jagody dziewczę rwie na wrzosie~I śpiewa miłemu: "
121 1841-51|         jaśniejsze.~ ~Gdzie mi tak na świecie kto zagra od ucha?~
122 1841-51|        obcymi,~Zmarnuję ja młodość na nie swojej ziemi.~ ~Kiedym
123 1841-51|         pszeniczne kłosy~Strząsały na ścieżkę krople jasnej rosy.~
124 1841-51|             przez gęstwinę ciemną,~Na gałęziach wrony krakały
125 1841-51|       Jedna tylko gwiazdka mrugała na niebie,~I ta utonęła w ciemnej,
126 1841-51|       smugi!~ ~Ludzie, nasi ludzie na polu leżący,~Bracia Mazurowie,
127 1841-51|        zboże więcej nie powstanie.~Na dalekiej ziemi leży lud
128 1841-51|            dalekiej ziemi leży lud na pował,~Połamane kosy, co
129 1841-51|           pował,~Połamane kosy, co na wojnę kował.~A ja patrzę
130 1841-51|           wojnę kował.~A ja patrzę na nich we łzach niewymownych -~
131 1841-51|  niewymownych -~I przygrywam sobie na skrzypkach wędrownych.~ ~
132 1841-51|         swe konie pławili Moskale!~Na co się te nasze dziewki
133 1841-51|       matko, męstwa dodaj,~Krzyżyk na mnie włóż.~ ~Cóż by życie
134 1841-51|          rozwija, słoneczko ciepłe na wiosnę.~Oj, srebrne gwiazdki,
135 1841-51|       zagrały?~Wietrzyk przewiewa, na niebie świta dzień biały.~
136 1841-51|         ciemnym lesie żałośnie,~Bo na mogiłach gęślarzy lasów
137 1841-51|         lasów mech rośnie.~Gwiazdy na wodzie srebro siejące pobladły,~
138 1841-51|          jeziora poruszy.~ ~Oj, wy na piaskach w równym powiślu
139 1841-51|   przędziwko~I snuję z niego tęczę na chmurze,~I snuję z niego
140 1841-51|            wioska błyśnie kochana,~Na pocieszenie... Dana, oj
141 1841-51|           aniele,~Zawodzącemu mnie na popiele~Przybądź i z duszy
142 1841-51|         was przychodzę,~W śnie czy na jawie ja ku wam w drodze,~
143 1841-51|         kto powita przyjazną ręką?~Na ciepłej łące grają derkacze,~
144 1841-51|         Sercu żal wielki.~Nie dość na jawie - jeszcze w śnie płaczę~
145 1841-51|     bocianie stada~I białoskrzydła na ziemię spada.~Ona tam stoi
146 1841-51|            krynicą~Albo się wiesza na krzyżach drożnych,~Ona się
147 1841-51|         hymnach pobożnych.~Choć wy na moje serce żelazem,~Choć
148 1841-51|    piękność bożą!~Och! Jakiś anioł na świat się zniża,~Bo czuję
149 1841-51|          Kiedym nocką pasał koniki na łące?~ ~Moja ty dziewczyno,
150 1841-51|            zabierze~Pomiędzy ludem na męczarnie głuchym,~O, bądźcie
151 1841-51|            obliczność Bożą;~Chrztu na Polaków nie zetrą nam z
152 1841-51|          Choć nas bić będą i plwać na oblicze,~Włóczyć przed sędzię
153 1841-51|        rózgi moskiewskich siepaczy~Na krew rodzinną, i wstyd was
154 1841-51|       bluźniercze wypluwacie słowa~Na tych, co Polsce wiernymi
155 1841-51|         wypłaci,~Taki, słuchajcie, na wieki umiera.~O! bezrozumni,
156 1841-51|            z klątwą z grobów wyjdą na was ojce,~Bo język przyschnie
157 1841-51|         podniebienia,~Bo przyjdzie na was kaźń, jak na te zbójcę,~
158 1841-51|         przyjdzie na was kaźń, jak na te zbójcę,~Którzy gdy z
159 1841-51|    zepsucie,~Jeszcze tam mają orła na proporcach,~Jeszcze tam
160 1841-51|           godnych,~Co wezmą kiedyś na świadectwo blizny.~ ~Ku
161 1841-51|        żałobnym tonie~Jak konające na wodach łabędzie.~Dla niej
162 1841-51|       Szyderstwo podłych poniesiem na czołach~Dla niej i za nią,~
163 1841-51|          kupy~Poczęły się poruszać na linii odległej;~Te się w
164 1841-51|             Kędy w głębi, schylony na ołtarza progi,~Z białymi
165 1841-51|       włosy klęczał wódz bez nogi.~Na wszystkich twarzach polskich
166 1841-51|             A nim harcować pocznie na szerokim łanie,~W drużynie
167 1841-51|       porządek ten samy,~Rzekłbyś: na Saskim placu... gdyby nie
168 1841-51|           szybkim krokiem jak fale na skałę...~ ~I jako fala morska,
169 1841-51|         ogniem walecznej piechoty,~Na głos bębna moskiewskie znów
170 1841-51|         niestety! ostatni.~Ostatni na okopach przy wolskim kościele,~
171 1841-51|       fortecy wchodzi, do kościoła~Na krzyki ni na ogień moskiewski
172 1841-51|           do kościoła~Na krzyki ni na ogień moskiewski nie zważa...~
173 1841-51|    wyciągnięte nad narodem chwały,~Na długie dni niewoli rozprysły
174 1841-51|           Potem druga - za trzecią na ołtarza progi,~Ostatni z
175 1841-51|           oddany do końca,~Ostatni na smętarzu wierny jej obrońca,~
176 1841-51|     żołnierzy, rozkazom posłuszną,~Na stopniach marmurowych, śród
177 1841-51|            martwemu ciału,~A blask na osłupiałym jeszcze świeci
178 1852-60|                   DUMKA WYGNAŃCA~ ~Na dolinie, na zielonej,~Widzę
179 1852-60|       DUMKA WYGNAŃCA~ ~Na dolinie, na zielonej,~Widzę w dali wioskę
180 1852-60|            Domek płotem ogrodzony,~Na zakręcie brzozę białą;~Do
181 1852-60|           Do gościńca droga długa,~Na niej lipy i topole,~Poza
182 1852-60|        Nawet kwiatki takież prawie~Na pagórku, na przydrożu~Dziki
183 1852-60|          takież prawie~Na pagórku, na przydrożu~Dziki piołun w
184 1852-60|          zbożu.~Gdyby jeszcze tam, na boku,~Krzyż się chylił na
185 1852-60|          na boku,~Krzyż się chylił na rozstaju,~A dąb siwy u potoku,~
186 1852-60|            KUBEK~ ~W szczerym polu na ustroni~Złote jabłka na
187 1852-60|            na ustroni~Złote jabłka na jabłoni,~Złote liście pod
188 1852-60|       chatki małej.~Pan Bóg łaskaw na sierotę,~Przyleciała znad
189 1852-60|  Pozbierała jabłka złote,~Zawołała na złotnika:~- Złotniczeńku,
190 1852-60|        dzióbek,~Moją matkę zrób mi na dnie,~A po brzegach naokoło~
191 1852-60|            po bokach małe sioło,~A na spodku małe dzieci.~ ~-
192 1852-60|        dzióbek,~Twoją matkę zrobię na dnie;~A po brzegach naokoło~
193 1852-60|                                    NA WYJEZDNYM Z FONTAINEBLEAU~ ~
194 1852-60|         celko,~Gdzie mi się wiodło na lirze pastuszej,~Kędy z
195 1852-60|        wielką -~Z przędzy wysnutej na pociechę duszy...~Dziwna
196 1852-60|           jak woda,~A jeśli czasem na piasków mieliźnie~Po wierzchu
197 1852-60|        prześliźnie~I barwy niebios na chwilę poszarzy,~Z cichą
198 1852-60|         kmieciu ty, Adamie,~Bo nie na próżno Pan Bóg dał ci ramię~
199 1852-60|         Pan Bóg dał ci ramię~I nie na darmo różne dzieli dary~
200 1852-60|            Złote w poczęciu, szare na papierze!~Bo gdzież to można
201 1852-60|          dograne słówko~Patrzy się na mnie z żałosną wymówką.~ ~
202 1852-60|             Poranny wietrzyk niech na tobie grywa,~Poranny wietrzyk
203 1852-60|                                    NA KOLUMNĘ WANDOMSKĄ W PARYŻU~ ~
204 1852-60|            przechadzam się smętny,~Na wpół umarły między żyjącymi,~
205 1852-60|             i stoi spokojny,~Jeden na szczycie brązowej kolumny,~
206 1852-60|        Moskwy, po egipskim piasku,~Na Kapitelu prowadziła wschody~
207 1852-60|      Kapitelu prowadziła wschody~I na szerokie oceanu wody?~Na
208 1852-60|           na szerokie oceanu wody?~Na ciebie, mężu z żelaza i
209 1852-60|        okrywał,~Ty, coś się rodził na wieków młodzieńca -~Pierwszy
210 1852-60|        Byłby cię widział z gwiazdą na błękicie.~Lecz i ty w dumie
211 1852-60|        Lecz i ty w dumie wyszedłeś na boga,~Wieczność za chwałę
212 1852-60|        ciała,~Patrzysz z powietrza na swych czynów ziarna,~Widzisz,
213 1852-60|        wagi,~I wiesz, dlaczego Bóg na krzyżu nagi!~O wielki wodzu!
214 1852-60|         jakiś blask przelotny~Pada na lice smętne wielką ciszą,~
215 1852-60|            Gdzie Genowefa przędzie na wrzeciona,~Joanna ogień
216 1852-60|       uczuć pali;~Kędy Kościuszko, na którego ciało~Duchowe wszystkie
217 1852-60|  przyjściem.~ ~I brat Ci przyszedł na spoczynek krótki,~Biedny,
218 1852-60|             Lecz Tyś snadź dojrzał na nim Twoje smutki,~Ta i uściskał,~ ~
219 1852-60|       Widzę Cię, widzę z podpartym na ręku~Szlachetnym czołem...~ ~
220 1852-60|            we świecie...~ ~Miesiąc na niebo wytacza się jasny,~
221 1852-60|          siadywali my i wspominali~Na ciebie, Syjon, i łzy wylewali~
222 1852-60|      powieki.~Z harf, zawieszonych na wierzbowe drzewa,~Strun
223 1852-60|      milczące.~A jakoż śpiewać nam na ziemi cudzej,~A jako palce
224 1852-60|         cudzej,~A jako palce kłaść na struny złote,~Kiedy królowie
225 1852-60|     niemowlątek,~Których tak wiele na tych brzegach marło~W doczekiwaniu
226 1852-60|          wprzód język zeschnie nam na skórę,~Nim zaśpiewamy, utrudzeni
227 1852-60|      letniej pory,~Jeśli, wygnańcy na tych brzegach bosi,~Przywdziejem
228 1852-60|        brzegach bosi,~Przywdziejem na się ludów tych bisiory.~
229 1852-60|          do ostatniej głowy,~Jeśli na czele szczęścia nie położym~
230 1852-60|    Babilonie! o, ziemio przeklęta,~Na którą oczy tyle łez wylały,~
231 1852-60|         dziewki młodej~Jak kwiatki na łące?~ ~Chata - w gruzy
232 1852-60|         bramą rzymskiego cmentarza~Na Polskę czeka.~ ~I ciekawego
233 1852-60|           ptaszą,~Skrzydło żurawi,~Na postrach wrogom w czystą
234 1852-60|       naszą~Husarz oprawi.~ ~Palec na ustach, a cóż komu na tem,~
235 1852-60|        Palec na ustach, a cóż komu na tem,~Indziej to widzą,~Tu
236 1861-70|        PIELGRZYM ZE ZIEMI UCISKU~ ~Na obcej ziemi człowiek nieznajomy -~
237 1861-70|            wiem? -~Samotny patrzał na olbrzymie łomy,~Strudzony
238 1861-70|   olbrzymie łomy,~Strudzony dniem:~Na obaliska niegdyś dumnej
239 1861-70|         Romy,~Zagrzęzłej w złem,~I na dzisiejsze ujęte ogromy~
240 1861-70|          ogromy~Wieczystym snem.~I na westalek świątynię nad rzeką,~
241 1861-70|           nad rzeką,~Kolumny krąg,~Na bluszcze, które wciąż unasza
242 1861-70|        unasza lekko~Powiewów ciąg,~Na wody Tybru, co się mętnie
243 1861-70|      mętnie wleką~W odległość łąk,~Na blade róże, co po płotach
244 1861-70|            widno po prochu kurzawy~Na zwojach szat,~Pielgrzym
245 1861-70|         sosen baldachimu,~Zwisłych na wschód.~Wszystko to w oczach
246 1861-70|                              ŚPIEW NA CZEŚĆ 25 LUTEGO 1861 R.
247 1861-70|           Świadectwo złóż,~Że jest na niebie Pan,~Że wielki ból
248 1861-70|         Jam ci odebrał dech,~Proch na cię miótł i śmiech~W żałobie
249 1861-70|            Byś z źródła prawdy pił~Na przyszły czas.~ ~I tyś jak
250 1861-70|         Gdzie zawłóczy myślą pole,~Na mogiłkach pieśni śpiewa,~
251 1861-70|         przyodziana,~Choć się łaty na niej trzęsą,~Ku niej mrugasz
252 1861-70|       POWROCIE DO KRAJU~(Odpowiedź na list)~ ~Wolny próżności,
253 1861-70|          ów ród plugawy,~Drzeć się na śmieciach o kęs marnej strawy~
254 1861-70|         nad życia zagładą,~Siedząc na płocie, skrzeczeć: goście
255 1861-70|          jadą!~Ja chcę jak bocian, na gniazdo ojczyste~Dziób wyciągnąwszy
256 1861-70|      Pójdzie po brzozach stojących na piasku,~Których po wzgórzach
257 1871-93|             Zmarłemu życie powraca na chwilę~W obrazie pieśni,
258 1871-93|             Potem się cisza wiesza na mogile,~Nim zapomnienia
259 1871-93|                     Geniusz Egiptu na czas niepożyty~Na wstręcie
260 1871-93|           Egiptu na czas niepożyty~Na wstręcie burzom wzniósł
261 1871-93|       zatapia, zniża gór łańcuchy,~Na nieobjętej pustynnej przestrzeni~
262 1871-93|      nosorożcem jedne spasa trawy,~Na puklerzowej nosorożca skórze~
263 1871-93|  Przebrzmiały wszystkie i zgłuchły na szlaku,~Cisza owiała ruiny
264 1871-93|         otwiera.~ ~Jak nad Lemanem na niższe pokłady~W jesienny
265 1871-93|          oczy łez pełnemi~Jest Bóg na niebie, a Francja na ziemi.~ ~
266 1871-93|           Bóg na niebie, a Francja na ziemi.~ ~Schodzono skórznie,
267 1871-93|          lecą do ostatnich kresów,~Na nieprzerwaną horyzontu głuszę,~
268 1871-93|     nieprzerwaną horyzontu głuszę,~Na Ptolomeów tych i na Ramzesów,~
269 1871-93|        głuszę,~Na Ptolomeów tych i na Ramzesów,~Jak wracające
270 1871-93|           Potworna wieża wystrzela na słońce;~Piętrzy się szkielet
271 1871-93|         chowa,~Z wierzchołka wieży na ziemi obliczność~Świeci
272 1871-93|            Andy, Cimborazo!~Jeśliż na Paryż On wypuści gromy,~
273 1871-93|         wszystkich gwiazd Mistrz - na atomy?"~ ~"Wielki ten naród
274 1871-93|          wynalazki;~Muza, zwrócona na egipskie piaski,~Kędy ojcowie
275 1871-93|    złociste podły czas roztrwania,~Na wieży Eiffel staje duch
276 1871-93|        Eiffel staje duch Mefista~I na wschód, zachód poleca się,
277 1871-93|             Idei wielkiej kłamstwo na porządku,~Pyszna Wystawa,
278 1871-93|            dalej, kędy pęka granit~Na głosy żalu złotych Oceanid;~
279 1871-93|     toujours?~Leconte de Lisle~ ~I~Na jednej z ulic nędznych za
280 1871-93|        lekkość wiadomo, jak chciwa~Na lada dowcip, którym pamięć
281 1871-93|         wiele,~Stojących w niszach na starym kościele.~ ~A że
282 1871-93|          oknem przysiadał,~Z brata na chwilę nie zdejmując oka,~
283 1871-93|        lice mówcy jak w proroka.~ ~Na emigracji rzadko się przytrafi,~
284 1871-93|    najczystszem,~Rósł i promieniał na ojczystej dumie,~Jak dziś
285 1871-93|             Jak dziś maleją młodzi na rozumie.~ ~Śród zadumanych
286 1871-93|            chłop, fajeczka krótka.~Na tego patrząc, starej Republiki~
287 1871-93|          zrozumienia rzecz. K'temu na strychu~Z nieodgadnionej
288 1871-93|        zatoczone wersalskie armaty~Na komunardy rzucały pioruny,~
289 1871-93|         Dwaj bracia słuchy wysłali na czaty;~Hej, co to będzie?
290 1871-93|        Napoleonie,~Kolumna - padła na słowo Courbeta,~Lecz gdy
291 1871-93|            trzyma.~Spokojna Pani i na straszną burzę~Świecą jej
292 1871-93|          Pani, ratuj od pogromu...~Na oczach krople... zwilgotniał
293 1871-93|          przed obrazem.~Pod mur, a na cel dobrze brać, żołnierze,~
294 1871-93|            stanę,~Ot tak, i razem, na apel do Boga!~Czas nam ze
295 1871-93|     prochem.~"Niech żyje Francja!" Na okrzyk ostatni~Upadających
296 1871-93|            i cóż dalej? i cóż nasi na to?"~"Ha! cóż mówiłem? Pokażmy
297 1871-93|         łaskawy, czyli nielaskawy.~Na śmierć gotowi, a na biedę
298 1871-93|    nielaskawy.~Na śmierć gotowi, a na biedę tchórze,~To może lepiej
299 1871-93|      lepiej głodnymi oczyma~Czekać na pensję nędzną w prefekturze."~ ~"
300 1871-93|       obojętne widza,~Zakamieniałe na łzy i rozpacze,~Potokiem
301 1871-93| niewiadomych czasów.~I oto, zgięty na bluszczowym ganku,~Ten najpiękniejszy
302 1871-93|         poety~Dłoń lilijową składa na kochanku -~Róża miłości,
303 1871-93|          Capuletti -~I łaje świtom na ojczystych górach~Poprzedzającym
304 1871-93|        loty,~Że złote rąbki malują na chmurach,~Płosząc słowika
305 1871-93|        niestety"~W sercu się widza na głębiach rozlega~Nad smutnym
306 1871-93|  rozczochrany los wszystko rozrywa~Na brzegi pędząc, gdzie nie
307 1871-93|           szlochu.~O sny młodości! na drodze żywota~Nikt was nie
308 1871-93|          twoje czary~Uczucia budzą na głębi serc śpiące,~Pod jakieś
309 1871-93|          tu głowa? gdzie rozsądek?~Na takową trudna rada,~Bo się
310 1871-93|           zagada,~Wypatrzy się jak na stracha,~"Jak cię zwali?"
311 1871-93|           was kocham, matusino!"~I na łonie matce siada;~Rada
312 1871-93|         uśmiech krótki;~Popatrzyła na te łatki,~I na oczy biednej
313 1871-93|          Popatrzyła na te łatki,~I na oczy biednej matki~Napłynęły
314 1871-93|          mojego tam zabili jak rok na Trzech Króli;~Wichry chłodne,
315 1871-93|         Złote jajka kury niosły,~A na wierzbie gruszki rosły?"~"
316 1871-93|         chłopie, ciebie,~A kurzyca na śmietniku~Jak grzebała,
317 1871-93|         był naród jednej wiary,~Że na drodze, nie na drodze,~Za
318 1871-93|           wiary,~Że na drodze, nie na drodze,~Za słóweczko, za
319 1871-93|         Gdy nie było, może będzie;~Na bociany tatuś czeka,~Matka
320 1871-93|       tatuś czeka,~Matka sieje len na grzędzie,~A narzeka, nie
321 1871-93|             A przymawia, a napędza~Na robotę - na robotę;~Ziemia
322 1871-93|   przymawia, a napędza~Na robotę - na robotę;~Ziemia rodzi jajka
323 1871-93|   przyjdzie nędza.~Sroczka krzyczy na przyciesie,~Kasia piele
324 1871-93|            przyciesie,~Kasia piele na zagonie,~A od świtu co dzień
325 1871-93|        poją konie,~Że się cosik ma na zmianę,~Że się kąty poweselą,~
326 1871-93|         już się bielą~Jak te białe na jeziorze...~Cóż ty na to,
327 1871-93|        białe na jeziorze...~Cóż ty na to, czajko mała?~Ale czekajże,
328 1871-93|          żeglarz do brzegu dopływa~Na kruchej łódce przez burzliwe