Part

 1 1841-51|    pieśni śpiewała.~ ~Ach, w niebie kraj taki~Jak polskie równiny,~
 2 1841-51|    zdjął~Rzekąc: Witajcie, w niebie znani,~Światłem odziani,
 3 1841-51|  wonność sosnowej żywicy.~Po niebie obłoki jak bieluchne runo,~
 4 1841-51|    tylko gwiazdka mrugała na niebie,~I ta utonęła w ciemnej,
 5 1841-51|       Wietrzyk przewiewa, na niebie świta dzień biały.~Oj, czego
 6 1852-60|     znowu śpiewać o Polsce i niebie.~
 7 1852-60| miesiąc chłodny to leciał po niebie,~To krył się w chmurach.~ ~
 8 1852-60|    ja byłem, jakby w siódmym niebie!~O dniu ty błogi, toż mi
 9 1861-70|  Świadectwo złóż,~Że jest na niebie Pan,~Że wielki ból Mu znan,~
10 1871-93|      łez pełnemi~Jest Bóg na niebie, a Francja na ziemi.~ ~Schodzono
11 1871-93|     Że się gwiazdki świecą w niebie,~Że szczęśliwa sama z siebie,~