Part

 1 1841-51|       niego poranek wstawał,~W którym się będzie tchnieniem napawał~
 2 1841-51|   stopień stawiać mam nogę,~Za którym już jej więcej nie stawię,~
 3 1841-51|   wiele takich polskich matek,~Którym by serce pękło przy witaniu.~
 4 1841-51| okopach, oparty o działo,~Przy którym nieodległe granaty rozbite~
 5 1852-60|   ofiary.~Przy tym okienku, za którym się słania~Płacząca wierzba,
 6 1852-60| szumiący długi liść wierzbowy,~Którym znajome wszystkie moje troski -~
 7 1852-60|      ujrzysz grób samotny,~Nad którym złote wierzby się kołyszą...~
 8 1852-60|       Bóg że wie, za czem...~W którym się puszcza szumna przypomina~
 9 1871-93|     jak chciwa~Na lada dowcip, którym pamięć żywi...~Śmieją się
10 1871-93|  podróży~Innego wieńca jak ów, którym Chwała~Swych ulubieńców