Part

  1 1841-51|                              UTORY Z LAT 1841-1851~
  2 1841-51|     ubiegłych.~ ~Pomnę, wieczorem, z czeladzią razem,~Śląc w
  3 1841-51|        bieży;~Wnet deszcz rzęsisty z oka wylunie,~Piorun przez
  4 1841-51|           dawnych pamiątek zdroje,~Z wami, wesołe, taniec zawiodę.~ ~
  5 1841-51|           dziewczyno hoża, urodna,~Z twarzą rumianą, kwiatkiem
  6 1841-51|         swobodna!~ ~Ale dziewczyna z dala ucieka~I czegoś płacze -
  7 1841-51|            ducha, dziewico słońca,~Z mieczem i w zbroi hartownej!~
  8 1841-51|   Wstrząsną w żylastych prawicach,~Z krzykiem rozpaczy rzucą
  9 1841-51|        świata,~Gdzie myśl ostatnia z krzyża ulata~Do boskich
 10 1841-51|        światłość bez końca~Ukażesz z dala w promieniach słońca,~
 11 1841-51|              KALINA~ ~Rosła kalina z liściem szerokiem,~Nad modrym
 12 1841-51|          miała czerwone,~W cienkie z gałązek włosy wplecione.~
 13 1841-51|        kaliny~Jasio fujarki kręcił z wierzbiny~I grywał sobie
 14 1841-51|        Żywe korale rzuciła w wodę.~Z żalu straciła swoją urodę.~
 15 1841-51|         idzie, a śpiewa.~ ~Wyszedł z gaju gajowy~I ozwie się
 16 1841-51|          jemu płomieniem ognistym,~Z którego żywot jak żelazo
 17 1841-51|          promieniu;~Jakże to wiele z tobą rozmawiałem,~Jakże
 18 1841-51|          przyjemny - aż cię zbudzą z rana~Na gołębniku ptaki
 19 1841-51|           wspominać,~I umieć sobie z Bogiem i szablą poczynać.~
 20 1841-51|         mały,~Tam się westchnienie z piersi rozkuło,~Serce nie
 21 1841-51|       czuło.~Przy księdzu żandarm, z torbą skórzaną,~Postawą
 22 1841-51|       długo patrzały w słońce,~Gdy z ich spojrzenia taki czar
 23 1841-51|            się przedcmentarze...~I z nich by można ułożyć listy,~
 24 1841-51|     pochwalony" odrzekł "na wieki"~Z taką swobodą, z taką miłością,~
 25 1841-51|          na wieki"~Z taką swobodą, z taką miłością,~Że aż się
 26 1841-51|          się w księdzu zeszła kość z kością,~Tak zadrżał w sobie
 27 1841-51|           zadrżał w sobie ów mnich z klasztora.~Była w tym głosie
 28 1841-51|          twoje.~Pan Bóg odpuści, i z duszą czystą~Wejdziesz na
 29 1841-51|            odpowiedź,~Bo w życiu - z smutnym dodał uśmiechem~
 30 1841-51|               O tak, zawarłem ślub z matką moją,~Tak mnie łudziła
 31 1841-51|          łudziła pięknością swoją,~Z ojczyzną, moją matką prawdziwą,~
 32 1841-51| nieszczęśliwą,~Na rozwód, widzisz, z lubą się godzę,~Zrywam z
 33 1841-51|           z lubą się godzę,~Zrywam z nią związki, idę, odchodzę;~
 34 1841-51|         wierzę;~To już nie moja, a z Bogiem sprawa;~Rany brać
 35 1841-51|         wieniec, wiązany~Nicią, co z serca ciągnie się rany.~
 36 1841-51|         się rany.~Śliczna wiązanka z bólu gwoździków,~Ze wspomnień
 37 1841-51|            Czy na wolności, czy tu z więzienia,~Żem próżno błagał
 38 1841-51|          głębie wieczystej chwały;~Z ojczyzną wieczną ja nie
 39 1841-51|          chmurne Polski cmentarze,~Z miesiącem spadać w więzienne
 40 1841-51|         ojcze, własności bożej,~Bo z tą własnością chciałem sam
 41 1841-51|           Więzień związany, Łazarz z barłogu.~Lecz próżnom badał,
 42 1841-51|      grobem~Za całą Polskę zawołam z Jobem:~Za co mię karzesz?
 43 1841-51|          nad łzami.~Kto czasy boże z ludzi pomierzył?~Święty,
 44 1841-51|           młodzian zamyślił długo.~Z ócz woda znów mu wybiła
 45 1841-51|       gwiaździe śród burzy,~Co się z anielskiej przybliża strony,~
 46 1841-51|        Duszy, co składa swą odzież z ciała~I na rozkazy boże
 47 1841-51|        patrząc na strony~Wyszeptał z duszy Bogiem natchnionej:~-
 48 1841-51|          czekał,~Otoć przebaczam i z twego czoła~Ścieram człowieka -
 49 1841-51|           uczyniły w owej godzinie~Z tego więzienia bożą świątynię...~
 50 1841-51|      ściskało,~Że umęczona dusza - z daleka~Od piekła polskich
 51 1841-51|          Co siwa u brzegu,~A modra z daleka,~Gdzie płynąc na
 52 1841-51|         Równe jak po stole,~To jak z ciepłą wiosną~Pszenice porosną,~
 53 1841-51|   jedwabiach chadzali,~Teraz jedzą z gliny,~Mój Boże jedyny!~ ~
 54 1841-51|            jeno komu,~Że ma odejść z domu,~I z domu, i z kraju,~
 55 1841-51|             Że ma odejść z domu,~I z domu, i z kraju,~Łzami się
 56 1841-51|         odejść z domu,~I z domu, i z kraju,~Łzami się obleje,~
 57 1841-51|                POGRZEB MOSKALA~ ~A z chałupy kowala~Będzie pogrzeb
 58 1841-51|          płaszczysko,~Karabinisko,~Z kulami worek~I pies Azorek,~
 59 1841-51|      Sześciu ludzi do dołu,~Dobosz z bębnem skórzanym~Przed umarłym
 60 1841-51|          Cielok - jako cielok,~Ale z miłą żoną~Cłowiek smutny
 61 1841-51|      Chodzić sobie sobkiem -~Copka z fantazyją,~Sukman granatowy,~ ~
 62 1841-51|       Podobać się komu,~A tu ksycy z choty:~A pójdzies do domu!~ ~
 63 1841-51|           w łóżku piscy,~ ~A dymem z komina~Dymi chałupina:~Niech
 64 1841-51|       postronku:~Jak jeno zaświta,~Z moją żonką kwita!~ ~Zostawiam
 65 1841-51|      Zamelduję mu się:~Powiem, zem z Dębego,~Ze mieskałem w lesie.~ ~
 66 1841-51|           mieskałem w lesie.~ ~Mam z sobą fuzyję,~Co niezgorzej
 67 1841-51|         nie?~ ~Nasi na pole wyszli z pługami,~Wyszli z pługami
 68 1841-51|           wyszli z pługami,~Wyszli z pługami i z radlicami,~ ~
 69 1841-51|        pługami,~Wyszli z pługami i z radlicami,~ ~Zorali ziemię
 70 1841-51|          małe pacholę.~ ~A starzec z brodą do ziemi, dziad,~Musiał
 71 1841-51|             dzieci! Ta ziemia cała~Z wielkiej boleści tak poczerniała!~ ~
 72 1841-51|      wesoło, a tak radośnie,~Że aż z uciechy serce im rośnie.~ ~
 73 1841-51|          łzy, i przestrach uciekły z twarzy.~ ~Chłopy do góry
 74 1841-51|              Chłopy do góry skaczą z radości -~Pełno uciechy
 75 1841-51|         pękła...~ ~Cóż to za tuman z tej strony dmie?~- Dzieci,
 76 1841-51|            w te strony!~Pierzchnął z daleka lud przelękniony~ ~
 77 1841-51|       czynić? A my uczynim!~ ~Któż z nas pokara te wściekłe wrogi,~
 78 1841-51|      przypatrzeć naszej piękności!~Z wielkich gór woda leci na
 79 1841-51|           ładne!~Nie porównają się z nimi żadne!~Rączki toczone,
 80 1841-51|            doliny nierady schodzi:~Z tak pięknej ziemi wyjść
 81 1841-51|         nad wodami,~Bili się Turcy z Polakami.~Hej, ty Dunaju
 82 1841-51|          kopyta w ziemię wgniotły;~Z żelaza bite leżą zbroje,~
 83 1841-51|           czasem idą sny prorocze,~Z którymi rozum się kłopocze.~
 84 1841-51|      głębinie...~I któż to k'niemu z brzegów płynie?~Nie Turek
 85 1841-51|          Dotąd jam wieńce dzierżył z dawna,~Nad najmężniejsze
 86 1841-51|               Niech Grecja wstanie z swego skonu,~Bo z Mantynei,
 87 1841-51|          wstanie z swego skonu,~Bo z Mantynei, Maratonu~I Termopylów
 88 1841-51|      skonać miała.~- Bierzcie więc z Rzymu wieńce złote~I z nieba
 89 1841-51|        więc z Rzymu wieńce złote~I z nieba wieńce za swą cnotę,~
 90 1841-51|       wiatr skinie,~Morze i Grecja z oczów ginie.~ ~I widać zamki
 91 1841-51|            żałoby...~ ~I król wraz z nimi płakać jął,~Aż Chrystus
 92 1841-51|            płakać jął,~Aż Chrystus z krzyża ręce zdjął~Rzekąc:
 93 1841-51|         miody sączą.~ ~Gdy Niemiec z ciebie skórę obdziera,~Gdy
 94 1841-51|             grady i wichry duże.~ ~Z gałęzi naszych cóż nie zrobiono!~
 95 1841-51|          grób schyloną:~ ~A toż to z one j, o bracia wierni,~
 96 1841-51|         ogromny na ziemi czerni.~ ~Z krainy serbskiej, z tej
 97 1841-51|      czerni.~ ~Z krainy serbskiej, z tej ziemi bólu,~Sterczą
 98 1841-51|           mogiły w Kosowym Polu;~ ~Z Czech światosławnych, z
 99 1841-51|            Z Czech światosławnych, z wielkiej Morawy~Krew płynie
100 1841-51|    spróchniała?~ ~Nicże już więcej z ciebie nie będzie,~Jak krzyż
101 1841-51|          pisklę! Ucisz swe płacze!~Z mojego drzewa skrzypki prostacze~ ~
102 1841-51|          Gople,~ ~Buchnęła w niebo z swojej mogiły,~Żeby się
103 1841-51|         fali,~Drugie - słowiańskie z słowa i stali!~
104 1841-51|        brzęczą świerszcze polne,~A z borów cienistych leśnej
105 1841-51|           mój mocny Boże!~I że też z przemocy otrząść się nie
106 1841-51|       padło, tyle gwiazd zabłysło,~Z każdej łzy ziarenko piasku
107 1841-51|            Jeżeli łzy-perły weźmie z serca braci.~ ~Witajże mi,
108 1841-51|     kochany,~Żegnam, żegnam was.~ ~Z dala słyszę trąb hałasy,~
109 1841-51|         synów straciła.~ ~Pierwszy z pierwszymi synami Polski
110 1841-51|          za morzami wojował.~Drugi z drugimi szukał u ludów ludzkości,~
111 1841-51|     Śpiewał boleśnie, umarł daleko z tęskności.~Trzeciemu kiedy
112 1841-51|      zaśpiewa taką podniosłą pieśń z duszy?~Chyba wiatr, kiedy
113 1841-51|       wszystko słyszę.~ ~I tak się z serca wydziera śpiewka,~
114 1841-51|           jasne przędziwko~I snuję z niego tęczę na chmurze,~
115 1841-51|          tęczę na chmurze,~I snuję z niego stokrotki, dzwonki,~
116 1841-51|         mnie na popiele~Przybądź i z duszy mej ścieraj plamy~
117 1841-51|            Łódką flisowską czy też z lirenką~I z krzywym kijem
118 1841-51|      flisowską czy też z lirenką~I z krzywym kijem ciągnę z daleka:~
119 1841-51|           I z krzywym kijem ciągnę z daleka:~Czy też kto wyjdzie,
120 1841-51|         Bywajcie zdrowi! Myśl moja z wami;~Ona tam górą ciągnie
121 1841-51|         wami;~Ona tam górą ciągnie z gwiazdami~Albo się miesza
122 1841-51|            drożnych,~Ona się modli z białą dziewicą~I unosi się
123 1841-51|     żelazem,~Choć zimnym lodem, ja z wami razem.~ ~Powietrze
124 1841-51|            wytarte galonki,~Już ja z ciebie, Kasiu, nie będę
125 1841-51|          Wiersz napisany w r. 1850 z powodu skłaniania do żądania
126 1841-51|            pali,~Choć nam tęsknota z oczu łzy wyciska,~To myśmy
127 1841-51|      ojczyznę morze łez nie zgasi.~Z tą świętą wiarą przejdziem
128 1841-51|           na Polaków nie zetrą nam z czoła,~Choć nas uwiężą i
129 1841-51|          sędzię tyranów przedajne,~Z tęsknym uśmiechem wypijem
130 1841-51|   przebaczy,~Niech nie pamięta, wy z czołem wytarłem~Klękli przed
131 1841-51|         pękną od tego bluźnienia~I z klątwą z grobów wyjdą na
132 1841-51|         tego bluźnienia~I z klątwą z grobów wyjdą na was ojce,~
133 1841-51|           na te zbójcę,~Którzy gdy z Boga złoty płaszcz ściągali,~
134 1841-51|     wybiegł, szybko dopadł konia~I z wydobytą szpadą, która w
135 1841-51|         schylony na ołtarza progi,~Z białymi jak śnieg włosy
136 1841-51|           nagle pod słońce, co się z chmur odwiało,~Dym jak piłka
137 1841-51|         miele,~Rzyga ogniste iskry z ściśniętej gardziele,~Pęka -
138 1841-51|             które pokarm przyjmuje z jej łona,~Wie, że Polska
139 1841-51|           w żywym wodza wzroku.~On z bagnetem w pośrodku ściśniętego
140 1841-51|        walecznych - spadł Chrystus z ołtarza~I dłonie, wyciągnięte
141 1841-51|          na ołtarza progi,~Ostatni z bohaterów, upadł wódz bez
142 1841-51|       smętarzu wierny jej obrońca,~Z przyrodzoną dobrocią polską,
143 1852-60|                             UTWORY Z LAT 1852-1860~
144 1852-60|           lasami,~Lud wesoły idzie z pracy,~Czemuż się nie cieszę
145 1852-60|       pracy,~Czemuż się nie cieszę z wami?~Czemuż wyście nie
146 1852-60|         małe dziecię,~Małe dziecię z chatki małej.~Pan Bóg łaskaw
147 1852-60|                       NA WYJEZDNYM Z FONTAINEBLEAU~ ~Bywaj mi
148 1852-60|           na lirze pastuszej,~Kędy z niczego miałem radość wielką -~
149 1852-60|     niczego miałem radość wielką -~Z przędzy wysnutej na pociechę
150 1852-60|        niebios na chwilę poszarzy,~Z cichą pokorą przyjmie, co
151 1852-60|           Lira kochanka wypadła nu z ręku,~A szemrząc w duszy
152 1852-60|          słówko~Patrzy się na mnie z żałosną wymówką.~ ~Zostań,
153 1852-60|           brązowej kolumny,~Ulanej z armat wrogów, jak Bóg Wojny.~
154 1852-60|       Gdziekolwiek wzrokiem rzucę, z każdej strony~Gwałtem się
155 1852-60|       oceanu wody?~Na ciebie, mężu z żelaza i spiżu,~Dowódzcę
156 1852-60|         małą pychę~I nie zapragnął z złotych liści wieńca,~I
157 1852-60|          przez życie,~To uwolniony z więzów świat obszerny~Byłby
158 1852-60|         obszerny~Byłby cię widział z gwiazdą na błękicie.~Lecz
159 1852-60|            swe grzechy - uwolniony z ciała,~Patrzysz z powietrza
160 1852-60|        uwolniony z ciała,~Patrzysz z powietrza na swych czynów
161 1852-60|            Cesarski wieniec świeci z twojej głowy~I wieniec bitew
162 1852-60|         kołyszą...~Wtedy cię widzę z mej ziemskiej oddali,~Jak
163 1852-60|           sprzymierza~Męska potęga z dziecinną prostotą.~I upragnionym
164 1852-60|                  WINCENTEMU POLOWI~Z Rzymu 24 kwietnia 1856~ ~
165 1852-60|            Miast Forum - jeden tam z targowych płacy;~I rymy
166 1852-60|          dźwięku.~Widzę Cię, widzę z podpartym na ręku~Szlachetnym
167 1852-60|       słuchałem Ciebie:~Gdybyż coś z pieśni...~ ~I oto - radość
168 1852-60|          mi odczytał, najlichszemu z gości,~Usty złotemi!~ ~W
169 1852-60|            a Seraf skrzydlaty:~Tak z Twojej pieśni z każdą pieśnią
170 1852-60|    skrzydlaty:~Tak z Twojej pieśni z każdą pieśnią nową~Szły
171 1852-60|      ciebie, Syjon, i łzy wylewali~Z nabrzękłej łzami bujnymi
172 1852-60|  nabrzękłej łzami bujnymi powieki.~Z harf, zawieszonych na wierzbowe
173 1861-70|                            WIERSZE Z LAT 1861-1870~
174 1861-70|       modro-mgławej~I każdy kwiat.~Z dala za Tybrem śród Kampanii
175 1861-70|    Wstydził się swoich strzał,~Boś z nagą piersią wstał,~A miecz
176 1861-70|         morze zmiękł.~ ~Bezbożnych z dala rzesz,~Mówiłem: wierz!
177 1861-70|       świat potęg, cudów, sił,~Byś z źródła prawdy pił~Na przyszły
178 1861-70|            tyś jak jeleń kniej~Pił z czystych źródeł jej,~W jej
179 1861-70|            albo sroką.~Ja nie chcę z psami, jak ów ród plugawy,~
180 1861-70|       przyjdzie, kiedy boże słońce~Z kurzawy śniegu gładkie czoło
181 1861-70|            zbroje,~Wtedy ja klasnę z góry: gniazdo moje!...~ ~
182 1861-70|            zmroku do świtu~W pasie z gwiazd jasnych i w sukni
183 1861-70|           gwiazd jasnych i w sukni z błękitu.~Wrócę ja, wrócę,
184 1871-93|                             UTWORY Z LAT 1871-1893~ ~
185 1871-93|               WIEŻA EIFFEL~Wyjątek z poematu Mefisto~ ~Dalej
186 1871-93|              Dalej i dalej w świat z rozdartym łonem,~Nad Morzem
187 1871-93|           Stolica świata nie traci z swej siły...~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
188 1871-93|                         Tam gdzieś z otwartej sterczy kość mogiły,~
189 1871-93|         kość mogiły,~Tam rozebrane z dział warowne wieże...~Kartaczownice,
190 1871-93|           Poważne kształty wznoszą z piasków ławy,~A w ciemną
191 1871-93|      ciemną wieczność płynąc równo z czasem,~Ognistej strefy
192 1871-93|            opatrznej naturze;~Słoń z nosorożcem jedne spasa trawy,~
193 1871-93|       Karnaku...~ ~Od brzegów Nilu z krzykiem: Piramidy!~We wrzącym
194 1871-93|          tęczowych kolorów,~Wieki, z nieczułych obudzone zgonów,~
195 1871-93|          obudzone zgonów,~Szarzeją z grobów setnych faraonów.~ ~
196 1871-93|    skarabeje?~- W słońce nam droga z pustyni przestworza,~Drzemiące
197 1871-93|        Jehowa.~W dłoń broń i dalej z oczy łez pełnemi~Jest Bóg
198 1871-93|           Galów jakże wielki!~ ~II~Z brzegów Sekwany, w której
199 1871-93|       prześwieca śród żeber,~Jakby z tych szczelin patrzał Ney
200 1871-93|     mularze u fal Eufratu,~Francja z wieżycy żelaznej Eiffela~
201 1871-93|      świetne, kunsztowne świątynie~Z nowymi mury wchodzi mądrość
202 1871-93|   wiejskich mieszkańców się chowa,~Z wierzchołka wieży na ziemi
203 1871-93|      mieszkaniec Orientu~Przymawia z wieży paryskiemu świętu.~ ~
204 1871-93|         rycerzy,~Miecze wzniesione z plamami krwi świeżej,~Upokorzoną
205 1871-93|       Ludwik Szwejcer)~Wspomnienie z czasów Komuny Paryskiej~
206 1871-93|     Leconte de Lisle~ ~I~Na jednej z ulic nędznych za Sekwaną,~
207 1871-93|           żywi...~Śmieją się radzi z poczciwych poczciwi~I niepoczciwi...
208 1871-93|          poczciwi~I niepoczciwi... z śmieszności i z części,~
209 1871-93|     niepoczciwi... z śmieszności i z części,~Z modliwy, z pracy,
210 1871-93|            śmieszności i z części,~Z modliwy, z pracy, z natchnień
211 1871-93| śmieszności i z części,~Z modliwy, z pracy, z natchnień i z boleści.~ ~
212 1871-93|        części,~Z modliwy, z pracy, z natchnień i z boleści.~ ~
213 1871-93|             z pracy, z natchnień i z boleści.~ ~Ludwik i Adolf,
214 1871-93|             żyłem przez czas długi z nimi.~Gdy była mowa o rodzinnej
215 1871-93|        cicho pod oknem przysiadał,~Z brata na chwilę nie zdejmując
216 1871-93|       koledzy szlachetni,~Jakby mu z serca odpadł kamień młyński.~
217 1871-93|           pochmurnego czoła,~Jakby z Dnieprowej przywabiona czajki~
218 1871-93|         ludzkich dusz po zgonie.~ ~Z nim szła rozmowa poważnymi
219 1871-93|           rzecz. K'temu na strychu~Z nieodgadnionej barwy długiej
220 1871-93|       stare po dwu stronach stały,~Z których gołębie do gniazd
221 1871-93|          kanapy),~Otóż i wszystko, z dodatkiem obrazków~Wileńskiej
222 1871-93|           Wileńskiej Matki Boskiej z Ostrej Bramy~I chłopa, biedy
223 1871-93|           I chłopa, biedy polskiej z błot czy piasków,~Z podpisem: "
224 1871-93|       polskiej z błot czy piasków,~Z podpisem: "Jezu! zmiłuj
225 1871-93|      Grzymała skończył w oblężeniu z głodu,~Seweryn w mrozie
226 1871-93|           bibliotekę,~A śmierć, co z ludźmi nie czyni zachodu,~
227 1871-93|           przeto rózga nie schodzi z ich grzbieta.~Pamiątka sławy
228 1871-93|           jej okien kolorowe róże.~Z placu Bastylii Kolumna Lipcowa~
229 1871-93|           okryła się złotem,~Anioł z jej wierzchu we chmurach
230 1871-93|         Jak gdyby skoczył do nieba z powrotem,~Zanika... cienie
231 1871-93|            babę, furię tę czerwoną~Z oleju garnkiem? za nią z
232 1871-93|           Z oleju garnkiem? za nią z żagwią gamen:~Podpala -
233 1871-93|          Gerycza matka, Rejtanówna z domu,~Pomnisz, przyniosła...
234 1871-93|     szczycą się krzyżem,~Wczora my z wojskiem jako chrześcijanie~
235 1871-93|            de temps, allons, dalej z nim pod ścianę!"~Więc Ludwik: "
236 1871-93|         Żołnierze! prędzej kończyć z tym motłochem!"~"Cel! pal!" -
237 1871-93|    prefekturze."~ ~"Gadaj - a taki z nimi rady nie ma."~I tu
238 1871-93|      sztuki pędzi i oddala;~I widz z artystą ściśle się jednoczy~
239 1871-93|            Protea,~Już przeodziana z książęcych atłasów,~Wychodzi
240 1871-93|  przewlekłym...~Kolumny, cienie... z głazu sarkofagu~Zsuwa się,
241 1871-93|     szaleńca,~Ofelia zielska targa z ciemnych stawów~Dzikie do
242 1871-93|          wieńca.~Los ją straszliwy z wszystkiego ograbił~I tylko
243 1871-93|             I gdzież są piersi, co z żalu nie pękną,~Patrząc,
244 1871-93|    dobranoc" powtarzane twoje,~Gdy z dzikim śmiechem rozrzucasz
245 1871-93|          konwalii?~Istne marzenie, z którego po chwili~Zostanie
246 1871-93|          Ale w sercu wciąż wesele.~Z czego? niech się kto zapyta:~
247 1871-93|         niebie,~Że szczęśliwa sama z siebie,~Że kwiat rośnie,
248 1871-93|    Koszulina połatana,~Sukieńczyna z tego spada;~Jej dziewczyna
249 1871-93|         chałupy odprawili. "Idźcie z Bogiem" - rzekli,~Łzy mi
250 1871-93|           Bogiem" - rzekli,~Łzy mi z oczu wytoczyli, bo świeży