Part

  1 1841-51|          ustanka,~Przyszły swaty, nie chcę swata,~Czekam swego
  2 1841-51|        polską wojenkę;~I ojczyzny nie obronił,~I rzucił dzieweńkę.~ ~
  3 1841-51|   matczynej,~To powiedzcie: niech nie szuka~Marysi jedynej.~ ~
  4 1841-51|         zbroi hartownej!~Nikt się nie oprze, gdyś jest walcząca,~
  5 1841-51|           jest walcząca,~Nikt się nie oprze, dziewico słońca,~
  6 1841-51|           trumienki;~Teraz nic mi nie trzeba,~Idę sobie do nieba.~ ~-
  7 1841-51|        sieroto! o dziecię!~Nic ci nie żal na świecie?~ ~- Żal
  8 1841-51|     nawijają.~ ~A gdy już przędzy nie stanie srebrzystej,~To przetną
  9 1841-51|           więcej człowiek uczynić nie może,~Tępy ma wzrok, by
 10 1841-51|           starca zasępiał srodze;~Nie pierwszą duszę ku wiecznej
 11 1841-51|    Chrystusowym słowem pocieszać,~Nie do pierwszego księdzu pospieszać,~
 12 1841-51|         pospieszać,~A nigdy stopy nie stawiał trwożniej,~Nigdy
 13 1841-51|      stawiał trwożniej,~Nigdy tak nie drżał starzec pobożny...~
 14 1841-51|           z piersi rozkuło,~Serce nie kamień, żeby nie czuło.~
 15 1841-51|            Serce nie kamień, żeby nie czuło.~Przy księdzu żandarm,
 16 1841-51|      owłada.~Twarz ta uwagi widza nie wstrzyma,~Śmieje się, mówi,
 17 1841-51|        Wróg je zostawia, ze ścian nie maże:~Izby te zowią się
 18 1841-51|      wydeptywały.~Imiona polskie, nie znane w życiu,~Po zgonie
 19 1841-51|   westchnienie.~ ~Ale mnich nawet nie spojrzał na te,~Powolnym
 20 1841-51|          znać się bliską śmiercią nie smucił,~Kiedy pogodny, żalu
 21 1841-51|       wieczystą;~A jeślić wielkie nie ciężą grzechy,~Przyjmij
 22 1841-51|           smutnym dodał uśmiechem~Nie wiem, co zowią dobrem, co
 23 1841-51|    uniknąłeś dusznej zaguby?~Czyś nie zawierał bezbożne śluby?...~-
 24 1841-51|        sąd kiedyś, wierzę;~To już nie moja, a z Bogiem sprawa;~
 25 1841-51|          zadawa.~Innych ja ślubów nie zawierałem,~Innej kochance
 26 1841-51|        zawierałem,~Innej kochance nie przysięgałem -~Jeśli to
 27 1841-51|           matkę szalenie...~- Czy nie chodziłeś zbrodniczą drogą?~
 28 1841-51|          drogą?~Czyliś, mój synu, nie zabił kogo?~- O, ja zabiłem
 29 1841-51|      czeka.~Czyś Pana Boga próżno nie wzywał?~Jego imienia źle
 30 1841-51|          wzywał?~Jego imienia źle nie używał?~- O, bardzo często!
 31 1841-51|      często! Mojaż w tym wina,~Że nie wysłuchał swojego syna?~
 32 1841-51|        inne cele, ojcze wielebny,~Nie był mi nigdy w życiu potrzebny...~-
 33 1841-51|         gorycz duszy~I do katuszy nie łącz katuszy;~Nie gardź
 34 1841-51|         katuszy nie łącz katuszy;~Nie gardź pomocą i bożym sługą,~
 35 1841-51|   ojczyznę dostaniesz drugą.~- O, nie, mój księże, nie, mój serdeczny,~
 36 1841-51|      drugą.~- O, nie, mój księże, nie, mój serdeczny,~Ja nie chcę
 37 1841-51|            nie, mój serdeczny,~Ja nie chcę żadnej ojczyzny wiecznej;~
 38 1841-51|     chwały;~Z ojczyzną wieczną ja nie oswoję~Rozmiłowane to serce
 39 1841-51|       pytam, czyś w swej młodości~Nie pragnął kiedy cudzej własności?~-
 40 1841-51|           ja pragnąłem, niech cię nie trwoży,~Pragnąłem, ojcze,
 41 1841-51|          ołtarza w cichej pokorze~Nie może badać wyroki boże;~
 42 1841-51|          Za którym już jej więcej nie stawię,~Nim na nieznany
 43 1841-51|      rózgami tak bez litości...~- Nie płacz tak, synu, jest Bóg
 44 1841-51|     cierpliwa;~Cierpliwość nasza, nie błogie śnienie,~Jednoż to,
 45 1841-51|      Tylkoż się w ranach własnych nie kochać,~Tylkoż nad sobą
 46 1841-51|          Tylkoż nad sobą wiecznie nie szlochać:~Czyliż to życie
 47 1841-51|          błagał o przebaczenie.~- Nie maszli żalu? Przypomnij,
 48 1841-51|       żalu? Przypomnij, proszę.~- Nie, do nikogo żalu nie noszę.~
 49 1841-51|     proszę.~- Nie, do nikogo żalu nie noszę.~I tu się młodzian
 50 1841-51|        samo...~Przyjaciół, druhów nie chciał pozdrawiać,~Jak gdyby
 51 1841-51|      dopatrywał we ścianach uszy.~Nie, nic, nikomu - i głowę schylił,~
 52 1841-51|       niech jej strzeże.~Więc żeś nie bluźnił, chociaż narzekał,~
 53 1841-51|    świątynię...~I tylko że w niej nie brzmiały hymny,~Ale wiatr
 54 1841-51|         kajdany zdjęto...~ ~Dalej nie śpiewam; to, co się stało,~
 55 1841-51|           I takiej natury,~Że się nie oddali,~Choćby mu dawali~
 56 1841-51|          Teraz tam inaczej,~Teraz nie zobaczy~Tych wszystkich
 57 1841-51|          Boże jedyny!~ ~Lecz choć nie ma wiela~Bogactwa, wesela,~
 58 1841-51|          ojczystym raju.~ ~Nic by nie potrzeba~Do naszego nieba,~
 59 1841-51|       Całe życie żołnierki~Takiej nie miał wyżerki,~Lecz co prawda -
 60 1841-51|      wyżerki,~Lecz co prawda - to nie grzech,~Takie życie - to
 61 1841-51|          grzech,~Takie życie - to nie śmiech.~ ~Czemu nie miał
 62 1841-51|            to nie śmiech.~ ~Czemu nie miał mrzyć,~Kiedy bieda
 63 1841-51|          tornister cielęcy,~Ponoć nie miał nic więcej?~ ~- Gadasz,
 64 1841-51|      sobie nakłada~I nic do nich. nie gada.~ ~Wzięli tedy sołdata~
 65 1841-51|       Mazur,~Spod Warsawy rodzic,~Nie żaden pan baran~Ani wojewodzic.~ ~
 66 1841-51|       pójdzies do domu!~ ~Bóg się nie zmiłuje:~Toć mię gnębią
 67 1841-51|          sukienki~I cycowe smaty:~Nie pierwsej młodości,~Nie będzie
 68 1841-51|            Nie pierwsej młodości,~Nie będzie żałości.~ ~Pójdę
 69 1841-51|          LIRNIK~Baśń~ ~No, ja tam nie wiem! A kto to wie?~Może
 70 1841-51|            Może to prawda, może i nie?~ ~Nasi na pole wyszli z
 71 1841-51|     przyda?~ ~Ojców ni synów wróg nie oszczędzi,~Miecz wam zatruty
 72 1841-51|        tej strony dmie?~- Dzieci, nie mgła to, nie chmura, nie!~ ~
 73 1841-51|              Dzieci, nie mgła to, nie chmura, nie!~ ~To chmury
 74 1841-51|          nie mgła to, nie chmura, nie!~ ~To chmury wrogów ciągną
 75 1841-51|       żywą w niebo dostała!~Gdyby nie Niemcy, co Polskę kuszą,~
 76 1841-51|        dziewczyny. A jakie ładne!~Nie porównają się z nimi żadne!~
 77 1841-51|           pięknej ziemi wyjść się nie godzi!~Chyba tam kiedy na
 78 1841-51|           niemu z brzegów płynie?~Nie Turek to - on bez turbana,~
 79 1841-51|          w sercach waszych wiał..~Nie islamizmu tłuszcza dzika,~
 80 1841-51|         zbrój zachrzęsła:~- Myśmy nie Niemce dziś bronili,~A krzyża,
 81 1841-51|          co się w ziemię chyli;~I nie do Grecji nasze prawa:~Za
 82 1841-51|         Gdy waszych wielkich serc nie stanie! -~I czarodziejsko
 83 1841-51|           we łzach smutny,~By się nie sprawdził sen okrutny.~
 84 1841-51|              Z gałęzi naszych cóż nie zrobiono!~Spójrzcie na Polskę
 85 1841-51|         Nicże już więcej z ciebie nie będzie,~Jak krzyż i warsztat
 86 1841-51|            Zmarnuję ja młodość na nie swojej ziemi.~ ~Kiedym szedł
 87 1841-51|  Spojrzałem przed siebie - nikogo nie było,~Kilka ciemnych sosen
 88 1841-51|           ciemnej, mrocznej fali;~Nie było nikogo - i poszedłem
 89 1841-51|           Potłuczone zboże więcej nie powstanie.~Na dalekiej ziemi
 90 1841-51|        też z przemocy otrząść się nie może.~I po co to kwiecie
 91 1841-51|          luzaku! konia podaj,~No, nie płaczcie już,~Raczej, matko,
 92 1841-51|          grzeje - nas tylko jakoś nie grzeje,~I świat się śmieje,
 93 1841-51|           śmieje, a nam się jakoś nie śmieje,~Bo umarł grajek,
 94 1841-51|        pliszki i lelki.~Nikt mnie nie wita! Sercu żal wielki.~
 95 1841-51|           wita! Sercu żal wielki.~Nie dość na jawie - jeszcze
 96 1841-51|           spoglądasz, jakbyś mnie nie znała.~ ~Żołnierz ci ja,
 97 1841-51|           Już ja z ciebie, Kasiu, nie będę miał żonki.~
 98 1841-51|     biedni, w nędzy i w rozpaczy,~Nie wyrzekliśmy to słowo: "Umarła."~
 99 1841-51|           do ojców ogniska.~A kto nie wróci, kogo grób zabierze~
100 1841-51|        Wiary w ojczyznę morze łez nie zgasi.~Z tą świętą wiarą
101 1841-51|           gdy wejdzie świt biały,~Nie zmylim drogi, wytkniętej
102 1841-51|           świat zhołduje - Polski nie zatraci;~Bo jeszcze wtedy
103 1841-51|           Bożą;~Chrztu na Polaków nie zetrą nam z czoła,~Choć
104 1841-51|          wam Bóg przebaczy,~Niech nie pamięta, wy z czołem wytarłem~
105 1841-51|        krew rodzinną, i wstyd was nie spali,~Kiedy bluźniercze
106 1841-51|         Kto krwią ojczyźnie długu nie wypłaci,~Taki, słuchajcie,
107 1841-51|           starych dworcach,~Gdzie nie dosięga pycha i zepsucie,~
108 1841-51|          polskich dziatek,~Co byś nie odjął się ich urąganiu.~
109 1841-51|      niech nam serca ranią,~Ogień nie zgaśnie w wiernych apostołach.~
110 1841-51|      czołach~Dla niej i za nią,~A nie uniżym do stóp carskich
111 1841-51|           się pogania.~Śmierć nam nie straszna, złe życie straszniejsze.~
112 1841-51|       ciała, imiona:~Dusze gdzie? nie wiem...~Ad. Mickiewicz~ ~
113 1841-51|          na Saskim placu... gdyby nie krwi plamy.~ ~Krótko trwała
114 1841-51|     ostatni ładunek w tornistrze,~Nie ustąpią żołnierze, prawi
115 1841-51|  Przejście już ułatwione, faszyny nie noście,~Dalej - po zwłokach
116 1841-51|   przeciecze,~Gdzie wolność wejść nie mogła ni czucie człowiecze.~
117 1841-51|       przy wolskim kościele,~Lecz nie ostatni w Polsce wolności
118 1841-51|         ta pierś pracuje, wolność nie umiera.~Niemowlę, które
119 1841-51|       moskiewskie pęta,~Pokąd cię nie ujrzymy. Matko nasza święta!~
120 1841-51|     krzyki ni na ogień moskiewski nie zważa...~Ginie garstka walecznych -
121 1852-60|      dziewcząt dwoje...~Czemuż to nie moja matka?~Czemuż to nie
122 1852-60|         nie moja matka?~Czemuż to nie siostry moje?~Słońce zaszło
123 1852-60|         idzie z pracy,~Czemuż się nie cieszę z wami?~Czemuż wyście
124 1852-60|      cieszę z wami?~Czemuż wyście nie Polacy?~ ~Ptak powrócił
125 1852-60|        liście, złotą korę.~ ~Nikt nie wiedział w całym świecie,~
126 1852-60|       całym świecie,~Ludzkie oczy nie widziały,~Tylko jedno małe
127 1852-60|      czemu wśród niedoli~Człowiek nie czuje, że go serce boli,~
128 1852-60|        przeznaczy,~Że żadną miarą nie można inaczej?~Pracować
129 1852-60|       zima,~Żadna moc polnej runi nie powstrzyma!~Ale siać trzeba,
130 1852-60|            kmieciu ty, Adamie,~Bo nie na próżno Pan Bóg dał ci
131 1852-60|     próżno Pan Bóg dał ci ramię~I nie na darmo różne dzieli dary~
132 1852-60|           Oddać po ziemsku to, co nie ze ziemi?~ ~A tu w ogrodzie
133 1852-60|        pszczoły się gonią,~Czegom nie marzył! Za szczęsnym powrotem~
134 1852-60|    porzucę,~Zaczętej nawet pieśni nie donucę.~Nutę serdeczną przerwałem
135 1852-60|          ręku,~A szemrząc w duszy nie dograne słówko~Patrzy się
136 1852-60|        ciche -~Gdybyś ty, Wielki, nie wpadł w małą pychę~I nie
137 1852-60|          nie wpadł w małą pychę~I nie zapragnął z złotych liści
138 1852-60|       wieńca,~I hermelinem ramion nie okrywał,~Ty, coś się rodził
139 1852-60|         Pierwszy zwycięzca, który nie zdobywał...~Gdybyś swej
140 1852-60|     niebios wierny,~Innej miłości nie pragnął przez życie,~To
141 1852-60|   tryumfalną,~Przez którą, wodzu, nie do nieba droga.~Dziś znasz
142 1852-60|         marna;~Widzisz, że purpur nie dodaje wagi,~I wiesz, dlaczego
143 1852-60|      życie w młodych bohaterach~I nie dozwala zapomnieć zatraty~
144 1852-60|        Ojcze, każdą idę drogą -~A nie do Rzymu...~ ~Coś mi tu
145 1852-60|          A kto ja taki, tyś się i nie pytał,~Tylkoś mnie w progach
146 1852-60|         Biedny, postawą ni słowem nie błyskał,~Lecz Tyś snadź
147 1852-60|      radość nad wszelkie radości:~Nie drukowaną jeszcze Pieśń
148 1852-60|         ziarna złote a przebrane,~Nie słowa były, a osoby żywe~
149 1852-60|       Juda: co wyrzecze słowo,~To nie głos leci, a Seraf skrzydlaty:~
150 1852-60|      końce;~I urągali nam, że lud nie śpiewa~I że te harfy wiszą
151 1852-60|          Jeśli na czele szczęścia nie położym~Syjonu, świętej
152 1852-60|      Podróżny Panie,~Postylion, a nie Wenery gołębie,~Niesie pisanie.~ ~
153 1852-60|        Otwórz i czytaj, jeśli cię nie zraża~Poziomość człeka,~
154 1852-60|       Polskę czeka.~ ~I ciekawego nie ma nic powierzyć,~Roniąc
155 1852-60|         tylko, że szczęściem jest nie żyć~W czasy nieszczęsne.~ ~
156 1852-60|        czasy nieszczęsne.~ ~I już nie żąda rady ni przewodu~Zestarzan
157 1861-70|    dusznym okiem śledzi:~Oneż to? nie!~Więc idzie dalej przychodzeń
158 1861-70|       Skłonił się twoim łzom,~Ócz nie śmiał wznieść.~ ~Wstydził
159 1861-70|       matka, matka, matka!~Choćby nie wiem jaką była,~Ona ciebie
160 1861-70|          list)~ ~Wolny próżności, nie mierząc wysoko,~Kiedy mi
161 1861-70|    zimowym krukiem albo sroką.~Ja nie chcę z psami, jak ów ród
162 1861-70|  przyjdzie sprośne łowić gady;~Bo nie dla pychy ni żadnej ozdoby~
163 1861-70|            A starej brony nikt mi nie zabierze,~Ani obawy żadnej
164 1861-70|   zabierze,~Ani obawy żadnej o to nie ma:~Siwy dąb polski oburącz
165 1861-70|    pośpiechu,~Wiosnę przyniosę, a nie torbę śmiechu,~I nad ojczyzną,
166 1871-93|                    Stolica świata nie traci z swej siły...~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
167 1871-93|           Ludzie i ludy odjąć się nie mogą~Prawu zniszczenia i
168 1871-93|           pustynnej przestrzeni~W nie zachodzących gwiazd wpatrzone
169 1871-93|         znad Nilowej rzeki~Znaczy nie świata godziny - a wieki.~ ~
170 1871-93|       Oprze się słonia ząb, trąba nie chwyci~I społem ciągną w
171 1871-93|     nieskłóconą.~ ~Czasu i głazów nie wyprzeda nici~Nad brylantowe
172 1871-93|          kto się dziwi, a kto się nie dziwi?!...~Japończyk większe
173 1871-93|          żegludze wieków geniusz, nie rzemiosło,~Do drogi cieniów
174 1871-93|       wziął, a miecz za wiosło.~ ~Nie w rytm poezji wieża, wynalazki;~
175 1871-93|          liści pożółkłych jesieni~Nie do Francuzów śpiewa - do
176 1871-93|      Brenna,~Litości pełna, jeśli nie pogardy,~Dla płochej hurmy,
177 1871-93|         sprawach, które nigdy się nie kończą,~Lecz kto tę starga
178 1871-93|      lament, a śród łez i krzyków~Nie struny harfy, słyszę brzęk
179 1871-93|         Ren wędrowca wiedzie kto? nie powiem,~A cień mu wszędzie
180 1871-93|     Sekwaną,~Dziś już tej pewno i nie ma ulicy,~Dwaj się gnieździli
181 1871-93|        wykrzywi,~Końcami długiej, nie strzyżonej brody~Zamiatał,
182 1871-93|      kościele.~ ~A że jej przerwy nie czynili we śnie,~Wracając
183 1871-93|        widuje zawsze u roboty,~Że nie bigoty są i nie kagoty.~ ~
184 1871-93|        roboty,~Że nie bigoty są i nie kagoty.~ ~Znałem ich, żyłem
185 1871-93|     przysiadał,~Z brata na chwilę nie zdejmując oka,~Wpatrzony
186 1871-93|         rzadko się przytrafi,~Byś nie był zmuszeń słuchać biografii,~
187 1871-93|          niego zgłaszała rodzina,~Nie wiem - rodzina prędko zapomina.~
188 1871-93|            jak, co? nikt wiedzieć nie będzie.~Jak drugi Kortez
189 1871-93|   reformatów.~ ~W izbie, zaprawdę nie było przepychu,~Do zrozumienia
190 1871-93| bibliotekę,~A śmierć, co z ludźmi nie czyni zachodu,~Jakoś do
191 1871-93|           zachodu,~Jakoś do braci nie przeszła przez rzekę.~ ~
192 1871-93|          następne pokażą.~Francuz nie może dosiedzieć bezczynny;~
193 1871-93|     napłodzi.~Wzięli naukę, im to nie zaszkodzi...~Bo Francuz,
194 1871-93|        obudzi,~Jak skoczy, to się nie oprze, aż w chmurze.~Lecz
195 1871-93|       Lecz dzisiaj w wyższym nikt nie mówi tonie~I przeto rózga
196 1871-93|         mówi tonie~I przeto rózga nie schodzi z ich grzbieta.~
197 1871-93|    słyszysz: Amen, krzyczą: Amen!~Nie robotnicy, nie niebieskie
198 1871-93|     krzyczą: Amen!~Nie robotnicy, nie niebieskie bluzy -~To są
199 1871-93|      Królowo..."~Jeszcze modlitwy nie przebrzmiało słowo,~Gdy
200 1871-93|           hałasu.~Ha! podpalacze! Nie ujdzie wam płazem!~Żwawo,
201 1871-93|         Żwawo, hej! żwawo, wojsko nie ma czasu!~Lampa petrolium
202 1871-93|     rozeznanie,~Chociaż te piersi nie szczycą się krzyżem,~Wczora
203 1871-93|            Francuz takiego wstydu nie wytrzyma.~Niechaj się tylko
204 1871-93|         Bo gadaj, co chcesz, a ja nie uwierzę~W miłość moskiewską;
205 1871-93|        Gadaj - a taki z nimi rady nie ma."~I tu się mówca pochylił
206 1871-93|          jak odwaga:~Usta ni żalu nie niosą, ni skargi,~Tylko
207 1871-93|       gdzież są piersi, co z żalu nie pękną,~Patrząc, jak burza
208 1871-93|           Na brzegi pędząc, gdzie nie świeci słońce,~I jak te
209 1871-93|         na drodze żywota~Nikt was nie oddał piękniej jak ta złota.~
210 1871-93|    Barbary.~Za twoje czary - obyś nie zaznała,~Artystko wielka,
211 1871-93|         głowie,~Od niej samej się nie dowie,~Nic tam jeszcze lub
212 1871-93|          odwieczerz,~Więcej pewno nie docieczesz,~Że się gwiazdki
213 1871-93|          dobre czuje,~A nic złego nie rozumie.~"Czego ty się śmiejesz,
214 1871-93|          stoją,~Czy szczęśliwsi - nie zaręczę.~Co tam róża, konwalija?~
215 1871-93|          rozgadana,~Ale matka nic nie gada.~"Cóż ja dam ci, co
216 1871-93|           biedna myśleć dużo!~Czy nie zwiędniesz, śliczna różo?~
217 1871-93|          świeży chleb piekli.~Oj, nie czują ludzkiej nędzy; bodaj
218 1871-93|       czują ludzkiej nędzy; bodaj nie poczuli!~Wichry chłodne,
219 1871-93|         czajko,~Czy to bajka, czy nie bajka?~Złote jajka kury
220 1871-93|       jednej wiary,~Że na drodze, nie na drodze,~Za słóweczko,
221 1871-93|          bajka, mój kuliku."~"Gdy nie było, może będzie;~Na bociany
222 1871-93|           na grzędzie,~A narzeka, nie narzeka,~A przymawia, a
223 1871-93|          rodzi jajka złote,~A jak nie, to przyjdzie nędza.~Sroczka
224 1871-93|        Twoje upadam ramiona~I już nie widzę nic, nic - oprócz