Part

  1 1841-51|     plony obfite~Stajami świecą, jak dojrzy okiem,~I łąki, wonnym
  2 1841-51|        gaje powleka,~Pełne uroku jak przyjaźń człeka:~Tam zeszedł
  3 1841-51| kościółku leży pod głazem,~Cichy jak miesiąc, co mu tam świeci,~
  4 1841-51|          co mu tam świeci,~Zimny jak wicher, gdy na grób leci.~ ~
  5 1841-51|   szczera dziatwa wywija,~Ujrzę, jak para parę omija,~Jak się
  6 1841-51|      Ujrzę, jak para parę omija,~Jak się w ich licach krew żywo
  7 1841-51|    narzeka.~Jutro ją znajdziesz, jak blask poranny,~U stóp ołtarza
  8 1841-51|      Marychnę urodę.~ ~A miłemu, jak zastuka~Do chaty matczynej,~
  9 1841-51|  tęsknoty...~Ptaszek śpiewa tak, jak umié,~Lata motyl złoty.~
 10 1841-51|       wplecione.~Tak się stroiła jak dziewczę młode~I jak w lusterko
 11 1841-51|     stroiła jak dziewczę młode~I jak w lusterko patrzyła w wodę.~
 12 1841-51|    Kalina liście zielone miała~I jak dziewczyna w gaju czekała,~
 13 1841-51|        ognistym,~Z którego żywot jak żelazo czystym~Wypłynął
 14 1841-51|     sprawy ima:~I świat mu cięży jak hełm nad oczyma,~Za poczciwości
 15 1841-51|          Walczy, kto ima lutnię, jak i zbroję.~I świat jednako
 16 1841-51|       spojrzeń na boki,~I szedł, jak gdyby liczył kamienie,~Pospiesznym
 17 1841-51|          czyste żyłki pod skórą,~Jak gdyby myśli przez żywot
 18 1841-51|          słoneczny~Okno zatarte, jak we mgle wiecznej;~Przy takim
 19 1841-51|        rozdartym, myślą i łzami.~Jak złodziej chciałem skarb
 20 1841-51|       księgi, okryty lamą,~Błaga jak niegdyś za nim, tak samo...~
 21 1841-51|    druhów nie chciał pozdrawiać,~Jak gdyby imion bał się wymawiać,~
 22 1841-51|        nikomu - i głowę schylił,~Jak gdyby czekał, by go posilił,~
 23 1841-51|          Ach, w niebie kraj taki~Jak polskie równiny,~A jakie
 24 1841-51|         A każdziuchne pole~Równe jak po stole,~To jak z ciepłą
 25 1841-51|      pole~Równe jak po stole,~To jak z ciepłą wiosną~Pszenice
 26 1841-51|        Tak wietrzyk kłosami~Buja jak falami.~ ~Och, kraj nasz
 27 1841-51|     dąbrowa,~Stado koni biega,~A jak się wierzbowa~Fujarka rozlega?~
 28 1841-51|     wierzbowa~Fujarka rozlega?~A jak się tam bawią,~Jakie bajki
 29 1841-51|       potrzeba~Do naszego nieba,~Jak tylko swobody,~Równości
 30 1841-51|      przechwałki,~Widział ci ja, jak brał pałki.~Lepiej służyć
 31 1841-51|         tedy sołdata~Na ramiona, jak brata,~I nieśli go pospołu~
 32 1841-51|       wiosce~Chyba na postronku:~Jak jeno zaświta,~Z moją żonką
 33 1841-51|          Piasek pod borem, jasny jak złoto.~ ~Staną i patrzą
 34 1841-51|    człowiek się trwoży:~Kto wie, jak będzie? Lepiej czy gorzej?~ ~-
 35 1841-51|         wzniósł~I tak się zdało, jak gdyby rósł...~ ~Migają gwiazdy,
 36 1841-51|      ciemne świerki się chwieją,~Jak zajrzysz - góry w mgłach
 37 1841-51|         co Polskę kuszą,~Siedząc jak diabeł nad dobrą duszą,~
 38 1841-51|           Szumi po dołach, huczy jak młyny...~ ~Gdzieś tam, daleko,
 39 1841-51|        przychodzą sny człowieku,~Jak do myślenia, jak do wieku,~
 40 1841-51|      człowieku,~Jak do myślenia, jak do wieku,~Lecz czasem idą
 41 1841-51|         był wielki w ową chwilę,~Jak kiedy bronił Termopyle:~-
 42 1841-51|     Osieroconych, tak nadobnych,~Jak na ojcowskie idąc groby:~
 43 1841-51|     słowiańskie! Toż my podobnie~Jak nasza lipa rostąc nadobnie~ ~
 44 1841-51|      więcej z ciebie nie będzie,~Jak krzyż i warsztat na naszej
 45 1841-51|                                  JAK TO NA MAZOWSZU~ ~Po szerokim
 46 1841-51|         żywicy.~Po niebie obłoki jak bieluchne runo,~Słoneczkiem
 47 1841-51|    poranka~Płynie łódź flisowska jak szara cyranka,~A za nią
 48 1841-51|   obejrzało -~Oj, poczerwienione jak oczy matczyne,~Co mnie błogosławiąc
 49 1841-51|          serca wydziera śpiewka,~Jak mazowiecka do tańca dziewka,~
 50 1841-51|     piżmo, modre modrzaki,~Jasna jak zorza, świeża jak woda,~
 51 1841-51|          Jasna jak zorza, świeża jak woda,~Przy brzęku skrzypie
 52 1841-51|         razem.~ ~Powietrze ciche jak zasiał makiem,~Zarumienione
 53 1841-51|          zostali~I płoną jeszcze jak świeca grobowa,~Podana w
 54 1841-51|        Bo przyjdzie na was kaźń, jak na te zbójcę,~Którzy gdy
 55 1841-51|      pieśni w tak żałobnym tonie~Jak konające na wodach łabędzie.~
 56 1841-51|      Puścił się tak pośpiesznie, jak chyba śmierć leci.~ ~W okopach
 57 1841-51|         ołtarza progi,~Z białymi jak śnieg włosy klęczał wódz
 58 1841-51|         się z chmur odwiało,~Dym jak piłka wyleciał, rykło pierwsze
 59 1841-51|         i proch opada -~I naraz, jak daleko sięgną wrogów szyki,~
 60 1841-51|          I pędzą szybkim krokiem jak fale na skałę...~ ~I jako
 61 1841-51|       Moskali, powitane strzały,~Jak prędko się rzuciły, prędzej
 62 1841-51|     trupów się kładzie, straszna jak gniew boży;~Cofają się,
 63 1841-51|   osłupiałym jeszcze świeci oku,~Jak gdyby dusza, pole opuszczając
 64 1852-60|     Płynie przez życie spokojnie jak woda,~A jeśli czasem na
 65 1852-60|     urodziwej,~Która szczęśliwa, jak to każda młoda,~Lirence
 66 1852-60|          rzucam wzrok niechętny,~Jak duch bez nieba - albo człek
 67 1852-60|           Ulanej z armat wrogów, jak Bóg Wojny.~Gdziekolwiek
 68 1852-60|          czynów ziarna,~Widzisz, jak marną jest cesarska chwała,~
 69 1852-60|      marną jest cesarska chwała,~Jak bez twej gwiazdy każda głowa
 70 1852-60|          z mej ziemskiej oddali,~Jak się przybliżasz do świętego
 71 1852-60|     głowę białą,~Uśmiechów pełną jak drgnienie prostoty,~A w
 72 1852-60|   gwiazdą nieśmiertelnie mruga~I jak łza płynie, jak dziejów
 73 1852-60|          mruga~I jak łza płynie, jak dziejów noc długa,~Rozbudza
 74 1852-60|     pełna kolorów,~Wonna i błoga jak konwalie borów,~A pełna
 75 1852-60|   obłędne w swej podróży szlaki,~Jak po nużącej, długoletniej
 76 1852-60|    złotym kraj otaczał liściem -~Jak gdybyś czekał u domku przedsienia~
 77 1852-60|       poranny;~Niby to słowa - a jak tętent koni~I śmiech gdzieś
 78 1852-60|     ojców, niech nas pomsta kosi~Jak zeschłą trawę kosarz letniej
 79 1852-60|      Niech nas gniew boży okryje jak morzem~I powytraca do ostatniej
 80 1852-60|        porwie twoje niemowlęta~I jak skorupy roztrąci o skały.~
 81 1852-60|          te myśli dziewki młodej~Jak kwiatki na łące?~ ~Chata -
 82 1852-60| zobaczenia! Przelatujmy, dzieci,~Jak gwiazdy w nocy.~
 83 1861-70|       róże, co po płotach cieką,~Jak okiem siągł...~Pielgrzym
 84 1861-70|    stamtąd niesie k'niemu~Zapach jak miód~I szum wysokich sosen
 85 1861-70|        Na przyszły czas.~ ~I tyś jak jeleń kniej~Pił z czystych
 86 1861-70|      sroką.~Ja nie chcę z psami, jak ów ród plugawy,~Drzeć się
 87 1861-70|          o kęs marnej strawy~Ani jak sroka, nad życia zagładą,~
 88 1861-70|  skrzeczeć: goście jadą!~Ja chcę jak bocian, na gniazdo ojczyste~
 89 1871-93|         koła oczu ich otwiera.~ ~Jak nad Lemanem na niższe pokłady~
 90 1871-93|       dusze odchodzą tak chętnie~Jak od wymownych ust skwapliwe
 91 1871-93|    Ptolomeów tych i na Ramzesów,~Jak wracające do swych mumii
 92 1871-93|          mętne~Chylą się wierzby jak wdowy płaczące,~Pozornej
 93 1871-93|          szanowano~I wyśmiewano, jak to u nas bywa.~Lekkość,
 94 1871-93|      Lekkość, a lekkość wiadomo, jak chciwa~Na lada dowcip, którym
 95 1871-93|           Wpatrzony w lice mówcy jak w proroka.~ ~Na emigracji
 96 1871-93|   fortuny w miłości przykładach,~Jak się królowe kochały w tych
 97 1871-93|      wojskowo służył,~Ale gdzie, jak, co? nikt wiedzieć nie będzie.~
 98 1871-93|        nikt wiedzieć nie będzie.~Jak drugi Kortez nawę wspomnień
 99 1871-93|   promieniał na ojczystej dumie,~Jak dziś maleją młodzi na rozumie.~ ~
100 1871-93|        Żeś się za krajem zwracał jak za matką~I w sercu świeżej
101 1871-93|         ogniu bitew duch obudzi,~Jak skoczy, to się nie oprze,
102 1871-93|  wierzchu we chmurach się chowa,~Jak gdyby skoczył do nieba z
103 1871-93|        Boga!~Czas nam ze świata. Jak droga, to droga!"~"Ave Maryja!'" -
104 1871-93|  zdumionego miasta,~A zobaczymy, jak nas Paryż stary,~Któremu
105 1871-93|        świece,~Pożółkłe, wiotkie jak ten papier w tece...~
106 1871-93|      artystą ściśle się jednoczy~Jak dwojga istot zakochane oczy.~ ~
107 1871-93|       wstają Desdemony;~Księżyc, jak doża, srebrzy się, wybiela~
108 1871-93|          wybiela~I chmura błyska jak oko Otella.~Zmieniona rola -
109 1871-93|          schodzi w cienie, pewna jak odwaga:~Usta ni żalu nie
110 1871-93|     złotymi,~Może tak westchnie, jak wzdychał pod nimi?~ ~Nad
111 1871-93|         żalu nie pękną,~Patrząc, jak burza unosi straszliwa~Kwiaty
112 1871-93|         dzieci, i serca czujące,~Jak rozczochrany los wszystko
113 1871-93|       gdzie nie świeci słońce,~I jak te duchy, ślepą gnane falą,~
114 1871-93|      Nikt was nie oddał piękniej jak ta złota.~Ofelie mglane
115 1871-93|      życia podróży~Innego wieńca jak ów, którym Chwała~Swych
116 1871-93|          co zagada,~Wypatrzy się jak na stracha,~"Jak cię zwali?"
117 1871-93|    Wypatrzy się jak na stracha,~"Jak cię zwali?" Ha, ha, ha,
118 1871-93|           konwalija?~Ona śliczna jak niczyja!~Ale matki uśmiech
119 1871-93|         Gdzieś mojego tam zabili jak rok na Trzech Króli;~Wichry
120 1871-93|           A kurzyca na śmietniku~Jak grzebała, tak i grzebie;~
121 1871-93|      chłop sobie w domku kmiecym~Jak u Boga żył za piecem;~Czy
122 1871-93|      przypowiastka?"~"Gnerowali, jak gnerują,~Biedowali, jak
123 1871-93|          jak gnerują,~Biedowali, jak biedują."~ ~"Rozpowiadał
124 1871-93|      Ziemia rodzi jajka złote,~A jak nie, to przyjdzie nędza.~
125 1871-93|       Już świtają, już się bielą~Jak te białe na jeziorze...~