Part

  1 1841-51|      zastuka~Do chaty matczynej,~To powiedzcie: niech nie szuka~
  2 1841-51|          Wielki wicher, ulewa,~A to idzie, a śpiewa.~ ~Wyszedł
  3 1841-51|          nie stanie srebrzystej,~To przetną pasmo i w drodze
  4 1841-51|       kryję się promieniu;~Jakże to wiele z tobą rozmawiałem,~
  5 1841-51|          tobą rozmawiałem,~Jakże to różne myśli wyśpiewałem,~
  6 1841-51|    przyjdzie sąd kiedyś, wierzę;~To już nie moja, a z Bogiem
  7 1841-51|         nie przysięgałem -~Jeśli to grzechem, sproś odpuszczenie,~
  8 1841-51|        przyjaźni, lilie miłości.~To wszystko, czego dla siebie
  9 1841-51|        ja nie oswoję~Rozmiłowane to serce moje~I sprzed grającej
 10 1841-51|    naszej mgły się zanurzę...~Za to bluźnierstwo niech mię Bóg
 11 1841-51|          mój synu, dane od Boga,~To na Kalwarię krzyżowa droga.~-
 12 1841-51|       śród wieków świata tysiąca~To jako iskra przy morzu słońca.~
 13 1841-51|       nie błogie śnienie,~Jednoż to, synu, co i cierpienie.~
 14 1841-51|    wiecznie nie szlochać:~Czyliż to życie warte łez tyła?~Skończył.
 15 1841-51|          kosi.~Kochance? Którejż to imię służy?~Czy tej zagasłej
 16 1841-51|          się ukorzy,~Aby był nad to słońce jaśniejszy~I nad
 17 1841-51|               Dalej nie śpiewam; to, co się stało,~Tyle mi razy
 18 1841-51|         pole~Równe jak po stole,~To jak z ciepłą wiosną~Pszenice
 19 1841-51|      kłosieje,~A wiater powieje,~To zda się w tym zbożu,~Że
 20 1841-51|       radości,~Same tam żałości.~To po dawnych dworach~Srebro
 21 1841-51|     Równości i zgody.~ ~O, dajże to, Panie,~Niechaj się tak
 22 1841-51|        wyżerki,~Lecz co prawda - to nie grzech,~Takie życie -
 23 1841-51|        nie grzech,~Takie życie - to nie śmiech.~ ~Czemu nie
 24 1841-51|       mię już byli~Wyhedukowali,~To mnie ożenili,~Za żonę wydali.~ ~
 25 1841-51|   Cłowiek smutny wselok.~ ~Bodaj to parobkiem!~Chodzić sobie
 26 1841-51|   hedukacją,~Lec ze żonkę dali -~To się pomylali.~ ~Cłek by
 27 1841-51|           ja tam nie wiem! A kto to wie?~Może to prawda, może
 28 1841-51|         wiem! A kto to wie?~Może to prawda, może i nie?~ ~Nasi
 29 1841-51|      Dziwnie im, strasznie - boć to był oto~Piasek pod borem,
 30 1841-51|       brzękła - i pękła...~ ~Cóż to za tuman z tej strony dmie?~-
 31 1841-51|         dmie?~- Dzieci, nie mgła to, nie chmura, nie!~ ~To chmury
 32 1841-51|      mgła to, nie chmura, nie!~ ~To chmury wrogów ciągną w te
 33 1841-51|     pokój w domowe progi?~ ~A na to starzec: - Kto tę zerwaną~
 34 1841-51|        strunie?~Który pociągnie, to mu się zsunie...~ ~Hej,
 35 1841-51|    kamień gdy weźmiesz w dłonie,~To cię zalecą fiołków wonie.~
 36 1841-51|          diabeł nad dobrą duszą,~To na góralach takie śliczności -~
 37 1841-51|         człek tam znachodzi -~Za to się w górach lud złoty rodzi,~
 38 1841-51|       górach lud złoty rodzi,~Za to żelaza znajdzie się dosyć,~
 39 1841-51|      wojska leżą wkoło:~Husarze, to rycerstwa czoło,~Dalej pancerni,
 40 1841-51|      pędzą po głębinie...~I któż to k'niemu z brzegów płynie?~
 41 1841-51|        brzegów płynie?~Nie Turek to - on bez turbana,~Bez puginału,
 42 1841-51|    Rzemienie wiszą mu od pasa...~To nagi duch - Leonidasa.~ ~
 43 1841-51|    bronił Termopyle:~- Patrzcie, to Grecja moja sławna,~Dotąd
 44 1841-51|       nas opuścił, Boże!~Widzisz to mnóstwo dzieci drobnych,~
 45 1841-51|        na grób schyloną:~ ~A toż to z one j, o bracia wierni,~
 46 1841-51|       dwa rozświeciły:~ ~Jedno - to jasne na modrej fali,~Drugie -
 47 1841-51|                              JAK TO NA MAZOWSZU~ ~Po szerokim
 48 1841-51|       całym kraju.~ ~Oj, śliczna to ziemia to nasze Mazowsze!~
 49 1841-51|            Oj, śliczna to ziemia to nasze Mazowsze!~I czystsza
 50 1841-51|         sławne czasy -~Gdzie się to podziała nasza dawna chwała?~
 51 1841-51|    otrząść się nie może.~I po co to kwiecie rośnie, i dla kogo -~
 52 1841-51|   Wszystko zostawiłem, a wziąłem to jedno,~Od czego wam lica
 53 1841-51|         jedno,~Od czego wam lica to płoną, to bledną;~I włóczę
 54 1841-51|         czego wam lica to płoną, to bledną;~I włóczę się oto,
 55 1841-51|    dopuszczenie - chwała mu i za to!~Zagrajcie, skrzypeczki,
 56 1841-51|      równym powiślu Mazury,~Jaki to teraz smug mazowiecki ponury!~
 57 1841-51|          sobie, bracia, uciszę -~To wszystko widzę i wszystko
 58 1841-51|        młoda -~Ani się pyta, czy to tak ładnie:~Toć przecie
 59 1841-51|        komuś do serca wpadnie!~ ~To mi tak czasem coś w ucho
 60 1841-51|       chatą stoi,~Jeżeli płacze, to płacze cicho.~Siostry i
 61 1841-51|         ty śliczności,~Gdzie się to podziały te nasze miłości?~ ~
 62 1841-51|        rozpaczy,~Nie wyrzekliśmy to słowo: "Umarła."~Choć nas
 63 1841-51|     tęsknota z oczu łzy wyciska,~To myśmy Polsce wiernymi zostali~
 64 1841-51|    bracia nasi,~Niech nas oblewa to łez morze słone,~Wiary w
 65 1841-51|      życie straszniejsze.~Śmierć to marzenie nasze najpiękniejsze -~
 66 1852-60|   rozstaju,~A dąb siwy u potoku,~To bym myślał, żem już w kraju.~ ~
 67 1852-60|        dziewcząt dwoje...~Czemuż to nie moja matka?~Czemuż to
 68 1852-60|        to nie moja matka?~Czemuż to nie siostry moje?~Słońce
 69 1852-60|         pociechę duszy...~Dziwna to sprawa, czemu wśród niedoli~
 70 1852-60|        drzewo pożegnania,~Jakież to myśli snuły się o wierze -~
 71 1852-60|     szare na papierze!~Bo gdzież to można sposoby ludzkimi~Oddać
 72 1852-60|        ludzkimi~Oddać po ziemsku to, co nie ze ziemi?~ ~A tu
 73 1852-60| urodziwej,~Która szczęśliwa, jak to każda młoda,~Lirence mojej
 74 1852-60|     światem znowu wiatr pogonię,~To, com ukochał, za chwilę
 75 1852-60|         nie pragnął przez życie,~To uwolniony z więzów świat
 76 1852-60|        górach,~A miesiąc chłodny to leciał po niebie,~To krył
 77 1852-60|     chłodny to leciał po niebie,~To krył się w chmurach.~ ~Szarzały
 78 1852-60|    wioski,~A mnie się zdało - że to Czarnolesie~I Kochanowski.~ ~
 79 1852-60|         Juda: co wyrzecze słowo,~To nie głos leci, a Seraf skrzydlaty:~
 80 1852-60|          Szły żywe chaty.~ ~Niby to słowa, a coś w uchu dzwoni~
 81 1852-60|          staruszka poranny;~Niby to słowa - a jak tętent koni~
 82 1852-60|          ogrodzie stała?~ ~Gdzie to źródło żywej wody,~Spod
 83 1852-60|         cóż komu na tem,~Indziej to widzą,~Tu słuszna milczeć,
 84 1861-70|         okiem siągł...~Pielgrzym to, widno po prochu kurzawy~
 85 1861-70|          zwojach szat,~Pielgrzym to, widno po tęsknocie łzawej~
 86 1861-70|     Zwisłych na wschód.~Wszystko to w oczach pielgrzyma się
 87 1861-70|       dusznym okiem śledzi:~Oneż to? nie!~Więc idzie dalej przychodzeń
 88 1861-70|          strzegł,~Łazarzu mój!~ ~To dziś już grobów dość.~Skruszona
 89 1861-70|       jest za co, miły druhu,~Za to, co ci do ostatka~Dzwoni
 90 1861-70|           Ona ciebie porodziła -~To choć w łachman przyodziana,~
 91 1861-70|     zabierze,~Ani obawy żadnej o to nie ma:~Siwy dąb polski
 92 1871-93|         Wobanów, Wandomów?~Jakaż to płochej fortuny odmiana!~
 93 1871-93|      szanowano~I wyśmiewano, jak to u nas bywa.~Lekkość, a lekkość
 94 1871-93|         w obwodzie ich starym~Są to jedyni prawdziwi dwaj święci,~
 95 1871-93|   dobroci serce mi porusza,~Jaka to była Polka, jaka dusza;~
 96 1871-93|      słowie.~ ~Jego towarzysz za to mówił wiele,~Kiedy się zeszli
 97 1871-93|        wysłali na czaty;~Hej, co to będzie? A co będzie, gwarzą:~"
 98 1871-93|      niewinny."~"Co będzie, dnie to następne pokażą.~Francuz
 99 1871-93|       napłodzi.~Wzięli naukę, im to nie zaszkodzi...~Bo Francuz,
100 1871-93|         gdy wlezie w kałużę..."~"To i cóż? Rzuci pół miliona
101 1871-93|         duch obudzi,~Jak skoczy, to się nie oprze, aż w chmurze.~
102 1871-93|        Nastaw samowara,~ ~Zimno, to izbę coś ogrzeje para..."~
103 1871-93|           nie niebieskie bluzy -~To są galery, bracie, i zamtuzy.~
104 1871-93|          okręcone pasy...~Jakież to czasy, bracie, jakie czasy?!...~ ~
105 1871-93|        nam ze świata. Jak droga, to droga!"~"Ave Maryja!'" -
106 1871-93|         cóż dalej? i cóż nasi na to?"~"Ha! cóż mówiłem? Pokażmy
107 1871-93|     Paryż stary,~Któremu wieczną to zostanie plamą,~Przed napoliońską
108 1871-93|    polityka, błędy robią duże."~"To i cóż? Rzucą pół miliona
109 1871-93|         bitew duch obudzi...~No, to obaczą! Nam pilnować sprawy,~
110 1871-93|      gotowi, a na biedę tchórze,~To może lepiej głodnymi oczyma~
111 1871-93|         natchnionej piersi jakaż to muzyka!~A jaka władza pięknej
112 1871-93|    władza pięknej Melpomeny!~Ona to serce obojętne widza,~Zakamieniałe
113 1871-93|          niosą, ni skargi,~Tylko to imię "Romeo"... daremno!~
114 1871-93|        Danii widzę lodów płyty~I to burzliwych morskich wód
115 1871-93|          tak strasznie płacze,~I to "dobranoc" powtarzane twoje,~
116 1871-93|           PUSTOTA~ ~Oj, pustotaż to, pustota!~Otworzyła stare
117 1871-93|          A matusia jej powiada:~"To ty myślisz, żeś ty mała?"~"
118 1871-93|          dam ci, co zarobię?~Kto to weźmie?" - myśli sobie...~
119 1871-93|       niepoczciwi~Za groszami, a to róża...~Ma ta biedna myśleć
120 1871-93|         swoje tam wysiada; bodaj to być ptaszkiem!~Patroncem
121 1871-93|   Powiedzże mi, pani czajko,~Czy to bajka, czy nie bajka?~Złote
122 1871-93|          Boga żył za piecem;~Czy to także przypowiastka?"~"Gnerowali,
123 1871-93|          jajka złote,~A jak nie, to przyjdzie nędza.~Sroczka
124 1871-93|         na jeziorze...~Cóż ty na to, czajko mała?~Ale czekajże,