Part

 1 1841-51|              A miłemu, jak zastuka~Do chaty matczynej,~To powiedzcie:
 2 1841-51|                             WIERSZ DO POEZJI~ ~Kochanko ducha,
 3 1841-51|            ostatnia z krzyża ulata~Do boskich krain weselnych.~ ~
 4 1841-51|           On mnie ubrał w sukienki~Do tej zimnej trumienki;~Teraz
 5 1841-51|           mi nie trzeba,~Idę sobie do nieba.~ ~- O sieroto! o
 6 1841-51|      wprawdzie w zbroi, przypasany~Do miecza rycerz - i między
 7 1841-51| Chrystusowym słowem pocieszać,~Nie do pierwszego księdzu pospieszać,~
 8 1841-51|        bramach,~Od okna w górze aż do posadzki -~Okrutny, długi
 9 1841-51|            synu, tę gorycz duszy~I do katuszy nie łącz katuszy;~
10 1841-51|        tyła?~Skończył. Młodzieniec do nóg się schyla,~Na nagą
11 1841-51|         Przypomnij, proszę.~- Nie, do nikogo żalu nie noszę.~I
12 1841-51|        raju.~ ~Nic by nie potrzeba~Do naszego nieba,~Jak tylko
13 1841-51|            miecha:~- Idźcież sobie do grzecha!~Całe życie żołnierki~
14 1841-51|          Fajkę sobie nakłada~I nic do nich. nie gada.~ ~Wzięli
15 1841-51|           go pospołu~Sześciu ludzi do dołu,~Dobosz z bębnem skórzanym~
16 1841-51|          ksycy z choty:~A pójdzies do domu!~ ~Bóg się nie zmiłuje:~
17 1841-51|            będzie żałości.~ ~Pójdę do starsego,~Zamelduję mu się:~
18 1841-51|       pacholę.~ ~A starzec z brodą do ziemi, dziad,~Musiał mieć
19 1841-51|       oszczędzi,~Miecz wam zatruty do serca wpędzi,~ ~Od piersi
20 1841-51|         uciekły z twarzy.~ ~Chłopy do góry skaczą z radości -~
21 1841-51|      zabite ptaki,~Chyba na odpust do Częstochowy~Lub gdy w Krakowie
22 1841-51|      przychodzą sny człowieku,~Jak do myślenia, jak do wieku,~
23 1841-51|    człowieku,~Jak do myślenia, jak do wieku,~Lecz czasem idą sny
24 1841-51|      Otworem Grecja stoi,~Pójdźcie do wielkiej ziemi mojej! -~ ~
25 1841-51|          się w ziemię chyli;~I nie do Grecji nasze prawa:~Za wszystko
26 1841-51|          piasku?~Serce moje, serce do tych lasów goni,~Do Wisły,
27 1841-51|          serce do tych lasów goni,~Do Wisły, do Wisły - oj tęskno
28 1841-51|         tych lasów goni,~Do Wisły, do Wisły - oj tęskno mi do
29 1841-51|            do Wisły - oj tęskno mi do niej!~Szczęśliwe kuliki,
30 1841-51|       swojej ziemi.~ ~Kiedym szedł do ludzi, cały dzień padało,~
31 1841-51|           Skrzypki, moje skrzypki, do serca zagrajcie,~A wy też,
32 1841-51|         dla ludzi.~Kto dziś Mazury do wesołości pobudzi?~Oj, Mazurowi,
33 1841-51|            śpiewka,~Jak mazowiecka do tańca dziewka,~Strojna w
34 1841-51|          ładnie:~Toć przecie komuś do serca wpadnie!~ ~To mi tak
35 1841-51|         łzami!~ ~Tak ja tam zawsze do was przychodzę,~W śnie czy
36 1841-51|                           WYGNAŃCE DO NARODU~Wiersz napisany w
37 1841-51|           1850 z powodu skłaniania do żądania amnestii~ ~Niechajże
38 1841-51|            zostali~I wrócim wierni do ojców ogniska.~A kto nie
39 1841-51|            że umierał w wierze,~Że do ojczyzny wolnym wróci duchem.~
40 1841-51|            Bo język przyschnie wam do podniebienia,~Bo przyjdzie
41 1841-51|        niej i za nią,~A nie uniżym do stóp carskich głowę,~Bośmy
42 1841-51|           srebrnym ikonom~Zachęcał do odwagi niezliczone hufy,~
43 1841-51|       Bronie i ciała zmarłych lecą do przekopów,~Przejście już
44 1841-51|          pośrodku ściśniętego koła~Do ostatniej fortecy wchodzi,
45 1841-51|         ostatniej fortecy wchodzi, do kościoła~Na krzyki ni na
46 1841-51|         żołnierz, ojczyźnie oddany do końca,~Ostatni na smętarzu
47 1852-60|          Na zakręcie brzozę białą;~Do gościńca droga długa,~Na
48 1852-60|           mojej chętne ucho poda~I do napoju, co serce pociesza,~
49 1852-60|          Miłość ojczyzny, tęsknota do wioski~I spokój, spokój,
50 1852-60|             A ja po czasie powrócę do ciebie,~By znowu śpiewać
51 1852-60|            Przez którą, wodzu, nie do nieba droga.~Dziś znasz
52 1852-60|        oddali,~Jak się przybliżasz do świętego grona,~Gdzie Genowefa
53 1852-60|       przesłoniła bliznę,~Zda się, do Boga rozmodlony woła:~Pozwól
54 1852-60|  długoletniej wojnie~Płynął Odysej do cichej Itaki.~I serce moje
55 1852-60|           Rzymu 24 kwietnia 1856~ ~Do młodych wspomnień sercu
56 1852-60|       Oddalonemu od własnego dymu.~Do Ciebie, Ojcze, każdą idę
57 1852-60|            każdą idę drogą -~A nie do Rzymu...~ ~Coś mi tu prawią
58 1852-60|        Rzymianie,~Że każda wiedzie do Wiecznego Grodu -~A mnie
59 1852-60|            zawędrował raz pierwszy do Ciebie,~Przed swym zacisznym
60 1852-60|       Czarnolesie~I Kochanowski.~ ~Do twojej piersi garnąłem się,
61 1852-60|      widuję czasem,~Gdy wyobraźnia do was mną pomiecie:~W dolinie
62 1852-60|      okryje jak morzem~I powytraca do ostatniej głowy,~Jeśli na
63 1852-60|                                    DO* [CYPRIANA NORWIDA]~ ~Tobie,
64 1852-60|         światem,~Kogo zawstydzą.~ ~Do zobaczenia, rycerze, poeci,~
65 1852-60|            poeci,~Mędrce, prorocy;~Do zobaczenia! Przelatujmy,
66 1861-70|            śmiercią bój.~ ~Mówiłem do twych usz~Harf brzękiem,
67 1861-70|         zdrowiu szczęścia nieco,~A do szczęścia wieleż trzeba?~
68 1861-70|           miły druhu,~Za to, co ci do ostatka~Dzwoni wciąż, a
69 1861-70|    potęsknić za czem~I obrócić się do kogo,~I wypłakać duszę płaczem,~
70 1861-70|                         O POWROCIE DO KRAJU~(Odpowiedź na list)~ ~
71 1861-70|             co się modli od zmroku do świtu~W pasie z gwiazd jasnych
72 1871-93|        Odczytał wszystkie od końca do końca?...~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
73 1871-93|         otwartej~Od wschodu słońca do zachodu słońca,~Fale narodów
74 1871-93|       sztandary.~ ~Więc głosy lecą do ostatnich kresów,~Na nieprzerwaną
75 1871-93|            Ramzesów,~Jak wracające do swych mumii dusze,~I w trumny
76 1871-93|            geniusz, nie rzemiosło,~Do drogi cieniów nad otchłanną
77 1871-93|      egipskie piaski,~Kędy ojcowie do drogi po sferach~Hermesa
78 1871-93|       liści pożółkłych jesieni~Nie do Francuzów śpiewa - do kamieni.~ ~
79 1871-93|          Nie do Francuzów śpiewa - do kamieni.~ ~Poezja Francji
80 1871-93|    strzyżonej brody~Zamiatał, idąc do mieszkania, schody.~I stąd
81 1871-93|           we śnie,~Wracając zwykle do kwatery wcześnie,~Okazywała
82 1871-93|       zachowywał wiecznie.~Czy się do niego zgłaszała rodzina,~
83 1871-93|       części~Doprowadzały rozprawy do pięści,~Obraza boska, czasem
84 1871-93|       zaprawdę nie było przepychu,~Do zrozumienia rzecz. K'temu
85 1871-93|           stały,~Z których gołębie do gniazd słomę wlekły...~Stołki
86 1871-93|           nie czyni zachodu,~Jakoś do braci nie przeszła przez
87 1871-93|           chowa,~Jak gdyby skoczył do nieba z powrotem,~Zanika...
88 1871-93|           Ot tak, i razem, na apel do Boga!~Czas nam ze świata.
89 1871-93|      sprawili się dzielnie,~Gdybyż do wrogów strzelali tak celnie!~
90 1871-93|           z ciemnych stawów~Dzikie do sierot odrzuconych wieńca.~
91 1871-93|            dziewczę, zwali?"~Gadaj do niej, gadaj dalej!~Albo
92 1871-93|          był w kieszeni~Od jesieni do jesieni."~"Szczera bajka,
93 1871-93|          SŁOWO~ ~Strudzony żeglarz do brzegu dopływa~Na kruchej