Part

 1 1841-51|          skowronka pieśni rzewliwej~O czasach dawnych, szybko
 2 1841-51|             Idę sobie do nieba.~ ~- O sieroto! o dziecię!~Nic
 3 1841-51|            do nieba.~ ~- O sieroto! o dziecię!~Nic ci nie żal
 4 1841-51|            grobach szare kamienie -~O Zdrowaś Maria i o westchnienie.~ ~
 5 1841-51|        kamienie -~O Zdrowaś Maria i o westchnienie.~ ~Ale mnich
 6 1841-51|       zawierał bezbożne śluby?...~- O tak, zawarłem ślub z matką
 7 1841-51|       własną żałobę,~Życie skrócone o jakąś dobę,~Lecz cierpień
 8 1841-51|             synu, nie zabił kogo?~- O, ja zabiłem samego siebie,~
 9 1841-51|           imienia źle nie używał?~- O, bardzo często! Mojaż w
10 1841-51|        ojczyznę dostaniesz drugą.~- O, nie, mój księże, nie, mój
11 1841-51|           kiedy cudzej własności?~- O, ja pragnąłem, niech cię
12 1841-51|         zwątpienie,~Pokornie błagał o przebaczenie.~- Nie maszli
13 1841-51|        swobody,~Równości i zgody.~ ~O, dajże to, Panie,~Niechaj
14 1841-51|                                     O GÓRALACH~ ~Nasi karpaccy
15 1841-51|         śmiejące, usta słodziuchne:~O Matkoż Boska, jakie dziewczyny!~
16 1841-51|            polskie zastępy zbrojne:~O, wtedy góral bydło zostawi,~
17 1841-51|      Chluśnij pogańską krwią narodu~O białe mury Carogrodu.~Księżyce
18 1841-51|       schyloną:~ ~A toż to z one j, o bracia wierni,~Krzyż się
19 1841-51|   roztopniała.~Taka wielka ziemia - o mój mocny Boże!~I że też
20 1841-51|                Precz, marne skargi! O, bracia moi,~Przyjmijcie
21 1841-51|         ludem na męczarnie głuchym,~O, bądźcie pewni, że umierał
22 1841-51|        słuchajcie, na wieki umiera.~O! bezrozumni, o, nikczemni
23 1841-51|        wieki umiera.~O! bezrozumni, o, nikczemni wcale,~Odstępcy,
24 1841-51|         stwardli, gorsi od kamieni.~O! Polsko nasza, my święcie
25 1841-51|          tam mają poczciwe uczucie.~O! jest tam wielu takich ojców
26 1841-51|       przeklęli syna, gdyby wrócił.~O! jest tam wiele takich dziewic
27 1841-51|          powrót kochanków zasmucił.~O! jest tam wiele takich polskich
28 1841-51|           serce pękło przy witaniu.~O! jest tam wiele takich polskich
29 1841-51|             odjął się ich urąganiu.~O! jest tam wielu braci nieodrodnych,~
30 1841-51|     Sowiński stał w okopach, oparty o działo,~Przy którym nieodległe
31 1841-51|            niezliczone hufy,~Oparte o błyszczące karabinów lufy.~ ~
32 1841-51|             Rozbija pierś wzburzoną o stałość kamieni,~Tak szeregi
33 1841-51|         Ucichły nagle strzały, broń o broń zazgrzyta,~Łeb rozbity
34 1852-60|           Jakież to myśli snuły się o wierze -~Złote w poczęciu,
35 1852-60|       marzył! Za szczęsnym powrotem~O dużym dzbanie i o miodzie
36 1852-60|          powrotem~O dużym dzbanie i o miodzie złotym,~O dobrych
37 1852-60|         dzbanie i o miodzie złotym,~O dobrych kmieciach i szlachcie
38 1852-60|          szlachcie poczciwej,~Także o pewnej Hannie urodziwej,~
39 1852-60|            ciebie,~By znowu śpiewać o Polsce i niebie.~
40 1852-60|        dlaczego Bóg na krzyżu nagi!~O wielki wodzu! Masz grób
41 1852-60|         gości,~Których pieśń dzwoni o ojczystym prawie,~Rześka,
42 1852-60|             jakby w siódmym niebie!~O dniu ty błogi, toż mi jeszcze
43 1852-60|             drukowaną jeszcze Pieśń o ziemi~Tyś mi odczytał, najlichszemu
44 1852-60|          Cię ziemia, bo Ty śpiewasz o niej,~Słucha Cię niebo i
45 1852-60|             kiedy zobaczę, usłyszę?~O doświadczony przyjacielu
46 1852-60| doczekiwaniu dni weselnych świątek.~O! niech wprzód język zeschnie
47 1852-60|          utraconą świętą Jeruzalem.~O! ziemio ojców, niech nas
48 1852-60|             świętej góry Dawidowej.~O, Babilonie! o, ziemio przeklęta,~
49 1852-60|            Dawidowej.~O, Babilonie! o, ziemio przeklęta,~Na którą
50 1852-60|   niemowlęta~I jak skorupy roztrąci o skały.~
51 1861-70|         dala rzesz,~Mówiłem: wierz! o wierz!~Jam stworzył świat,~
52 1861-70|                                     O KRAJU~ ~Oj, przy zdrowiu
53 1861-70|              Co się same rodzą.~ ~- O, jest za co, miły druhu,~
54 1861-70|                                     O POWROCIE DO KRAJU~(Odpowiedź
55 1861-70|              Drzeć się na śmieciach o kęs marnej strawy~Ani jak
56 1861-70|          zabierze,~Ani obawy żadnej o to nie ma:~Siwy dąb polski
57 1871-93|            równa siła odtrąca obawy~O trwałość bytu w opatrznej
58 1871-93|           życia objawy - sen Bramy;~O Wielkim Duchu szepce Murzyn
59 1871-93|          płyn się rozleje żelazo...~O! Himalaje, Andy, Cimborazo!~
60 1871-93|                           Gdzieżeś, o cieniu w zbroi i koronkach,~
61 1871-93|          kostnicy tańczy menuety.~ ~O Francjo! złotych żniwiarko
62 1871-93|          gniewny sąd wygłasza rączo~O sprawach, które nigdy się
63 1871-93|         długi z nimi.~Gdy była mowa o rodzinnej ziemi~I o przyszłości,
64 1871-93|            mowa o rodzinnej ziemi~I o przyszłości, Ludwik w zapał
65 1871-93|             słuchać biografii,~Więc o fortuny w miłości przykładach,~
66 1871-93|            i... karykatury.~ ~Adolf o sobie, bajkodziejom sprzecznie,~
67 1871-93|          Czy pisała żona?!~Czy brat o bracie myśli w niedostatku?~
68 1871-93|        wziął postanowienie~Zachować o tym najgłębsze milczenie.~
69 1871-93|            Notre-Dame, bracie?..."~"O! Notre-Dame się trzyma.~
70 1871-93|        przyniosła... Podaj okulary.~O! Święta Pani, ratuj od pogromu...~
71 1871-93|                zwilgotniał od pary.~O! Matko nasza i polska Królowo..."~
72 1871-93|         gawędę znaną Warszawianką:~"O! Francuzi, czyż bez ceny~
73 1871-93|             głos, co w duszę wnika,~O czarodziejko narodowej sceny?~
74 1871-93|       spragniony, sam w kale,~Marzy o myśli i dzieł ideale.~ ~
75 1871-93|             echa obłąkanej szlochu.~O sny młodości! na drodze
76 1871-93|                           CZAJKA~ ~"O kurzycy prawił grajko,~Że
77 1871-93|           burzliwe morze.~Gdzieżeś, o piękna wyobraźnio tkliwa,~
78 1871-93|      kształtów czarodziejstwo kona.~O Panie! W Twoje upadam ramiona~