Part

 1 1841-51|       matka;~Wszystko się sercu tak mile śmiało,~Wszystko, com
 2 1841-51|         ci mnie niebogę,~Com go tak kochała.~ ~Zima idzie, liść
 3 1841-51|      tęsknoty...~Ptaszek śpiewa tak, jak umié,~Lata motyl złoty.~
 4 1841-51|        gałązek włosy wplecione.~Tak się stroiła jak dziewczę
 5 1841-51|       jako na świat przyszedł - tak i schodzi,~Czysty, jako
 6 1841-51|        głowę wkładając zielone.~Tak nad mieczowym greckim bohaterem,~
 7 1841-51|        stawiał trwożniej,~Nigdy tak nie drżał starzec pobożny...~
 8 1841-51|         za biedną duszę.~A choć tak szaro, tak jeszcze rano,~
 9 1841-51|        duszę.~A choć tak szaro, tak jeszcze rano,~Tu, ówdzie
10 1841-51|         trwożył wyprostowaną.~I tak szli dalej, aż za zdrojami,~
11 1841-51|     Imiona owe w takim natłoku,~Tak się prosiły przychodnia
12 1841-51|   księdzu zeszła kość z kością,~Tak zadrżał w sobie ów mnich
13 1841-51| zawierał bezbożne śluby?...~- O tak, zawarłem ślub z matką moją,~
14 1841-51|     zawarłem ślub z matką moją,~Tak mnie łudziła pięknością
15 1841-51|        te kości~Smagasz rózgami tak bez litości...~- Nie płacz
16 1841-51|      bez litości...~- Nie płacz tak, synu, jest Bóg nad nami,~
17 1841-51|         upadnie sen upragniony,~Tak cudnie piękna i dziwnie
18 1841-51|       Błaga jak niegdyś za nim, tak samo...~Przyjaciół, druhów
19 1841-51|    zbożu,~Że płyniesz po morzu,~Tak wietrzyk kłosami~Buja jak
20 1841-51|        falami.~ ~Och, kraj nasz tak błogi,~Że widząc te niwy,~
21 1841-51|      było,~Wszystko się bawiło,~Tak w tym kraju milo.~ ~Teraz
22 1841-51|    dajże to, Panie,~Niechaj się tak stanie~Dla polskiej krainy,~
23 1841-51|    patrzą dumając próżnie -~Ten tak powiada, ten znowu różnie...~ ~
24 1841-51|        ręce nad ludzi wzniósł~I tak się zdało, jak gdyby rósł...~ ~
25 1841-51|         cała~Z wielkiej boleści tak poczerniała!~ ~Ona-ć wam
26 1841-51|      lirę kręcić prostaczą,~ ~A tak wesoło, a tak radośnie,~
27 1841-51|    prostaczą,~ ~A tak wesoło, a tak radośnie,~Że aż z uciechy
28 1841-51|      zalecą fiołków wonie.~Woda tak słodka i taka chłodna!~A
29 1841-51|         chłodna!~A dusza ludzka tak tam swobodna,~Że sobie myśli:
30 1841-51|       doliny nierady schodzi:~Z tak pięknej ziemi wyjść się
31 1841-51|       boju krwią i potem,~Kiedy tak wielcy dziś Polacy -~Co
32 1841-51|         ukorzył się marsowem,~I tak był wielki w ową chwilę,~
33 1841-51|         przyczyny,~Jako baranek tak bez winy,~Kona pod nożem
34 1841-51|         drobnych,~Osieroconych, tak nadobnych,~Jak na ojcowskie
35 1841-51|    niebo jaśniejsze.~ ~Gdzie mi tak na świecie kto zagra od
36 1841-51|          Gdzie mi się rozśmieje tak raźna dziewucha,~Gdzie mi
37 1841-51|      nade mną -~Sierocemu sercu tak się wydawało,~Jakby coś
38 1841-51|       żywię i łez się napiję.~I tak schodzi zima i za zimą lato -~
39 1841-51|        Oj, białe brzozy, coście tak smutno zagrały?~Wietrzyk
40 1841-51|    widzę i wszystko słyszę.~ ~I tak się z serca wydziera śpiewka,~
41 1841-51|    młoda -~Ani się pyta, czy to tak ładnie:~Toć przecie komuś
42 1841-51|       do serca wpadnie!~ ~To mi tak czasem coś w ucho gada,~
43 1841-51|      się sosny!~A w duszy mojej tak pełno wiosny,~Takim szczęśliwy!
44 1841-51|         wiary, nadziei łzami!~ ~Tak ja tam zawsze do was przychodzę,~
45 1841-51|     Zarumienione poranną zorzą:~Tak bym rad wzleciał w powietrze
46 1841-51|       święcie wierzymy,~Chociaż tak wielu odstępców się podli,~
47 1841-51|     usiędzie,~Śpiewają pieśni w tak żałobnym tonie~Jak konające
48 1841-51|       słońcu świeci,~Puścił się tak pośpiesznie, jak chyba śmierć
49 1841-51|    wzburzoną o stałość kamieni,~Tak szeregi Moskali, powitane
50 1852-60|   zdarzy.~ ~Bo i cóż robić, gdy tak Bóg przeznaczy,~Że żadną
51 1852-60|        Ku nim zwrócony płyniesz tak dostojnie,~Mijasz obłędne
52 1852-60|       leci, a Seraf skrzydlaty:~Tak z Twojej pieśni z każdą
53 1852-60|      śpiewa~I że te harfy wiszą tak milczące.~A jakoż śpiewać
54 1852-60|   martwych niemowlątek,~Których tak wiele na tych brzegach marło~
55 1861-70|       szedł...~Dalej i dalej, i tak już bez końca~Po świecie
56 1861-70|        brzękiem, grzmotem burz:~Tak mówi Pan,~Co bólom stawia
57 1861-70|     wstał,~A miecz twój: jęk.~I tak się spełnił cud,~I stopniał
58 1861-70|       proch,~Proch, cień i nic.~Tak pychy twojej róg~Ukrócił
59 1871-93|        ostatek zatrze,~Jeśli... tak, jeśli... Któż przeznaczeń
60 1871-93|     świata godziny - a wieki.~ ~Tak równa siła odtrąca obawy~
61 1871-93|         ciał nam dusze odchodzą tak chętnie~Jak od wymownych
62 1871-93| rozmowie:~Cierpiałeś dużo, gdyś tak skąpy w słowie.~ ~Jego towarzysz
63 1871-93|        duchy się rozprzęgą."~"A tak, tak, bracie... Nastaw samowara,~ ~
64 1871-93|         się rozprzęgą."~"A tak, tak, bracie... Nastaw samowara,~ ~
65 1871-93|      stańże, gdzie ja stanę,~Ot tak, i razem, na apel do Boga!~
66 1871-93|      Gdybyż do wrogów strzelali tak celnie!~Pieniądze mają,
67 1871-93|    zbudzi włosami złotymi,~Może tak westchnie, jak wzdychał
68 1871-93|      powoje?~I głos usłyszę, co tak strasznie płacze,~I to "
69 1871-93|        A ta wpija usta w usta:~"Tak was kocham, matusino!"~I
70 1871-93|         śmietniku~Jak grzebała, tak i grzebie;~Szczera bajka,
71 1871-93|         A sława, sława, niegdyś tak nęcąca,~Czymże przede mną? -