Part

 1 1841-51|           Cieniste wierzby rosną nad strugiem,~Dźwięczny skowronek
 2 1841-51|         Dźwięczny skowronek buja nad smugiem~I nad mogiły krzyżackie
 3 1841-51|     skowronek buja nad smugiem~I nad mogiły krzyżackie lata~Śpiewać
 4 1841-51| pogrzebie.~ ~Oj, przyszpilcie mi nad głową~Rozmarynu ziele,~Oj,
 5 1841-51|      Świętą ziemię zielska wiele~Nad nią umaiło.~ ~W polu cicho,
 6 1841-51|      kalina z liściem szerokiem,~Nad modrym w gaju rosła potokiem,~
 7 1841-51|     sobie długo, żałośnie,~Gdzie nad krynicą kalina rośnie,~I
 8 1841-51|          świat mu cięży jak hełm nad oczyma,~Za poczciwości chroniąc
 9 1841-51|     głowę wkładając zielone.~Tak nad mieczowym greckim bohaterem,~
10 1841-51|          greckim bohaterem,~Jako nad ślepym śpiewakiem Homerem~
11 1841-51|        złożone trzymał na łonie,~Nad bladą skronią ciągną się
12 1841-51|        się, mówi, żyje - oczyma.~Nad nim wysoko na świt słoneczny~
13 1841-51|      mojej duszy zbolałej~Milsza nad głębie wieczystej chwały;~
14 1841-51|        Przebacz mi, ojcze, jeśli nad grobem~Za całą Polskę zawołam
15 1841-51|        płacz tak, synu, jest Bóg nad nami,~Tęcza na deszczu,
16 1841-51|          Tęcza na deszczu, wiara nad łzami.~Kto czasy boże z
17 1841-51|      własnych nie kochać,~Tylkoż nad sobą wiecznie nie szlochać:~
18 1841-51|  dopatrzył koło,~Co się wykreśla nad świętych głowy,~Odmawiać
19 1841-51|           co się ukorzy,~Aby był nad to słońce jaśniejszy~I nad
20 1841-51|       nad to słońce jaśniejszy~I nad brylantów ogień przedniejszy,~
21 1841-51|       człowieka - i blask anioła~Nad twoją głową rozwodzę kołem,~
22 1841-51|      liści miał.~ ~Wychudłe ręce nad ludzi wzniósł~I tak się
23 1841-51|        kuszą,~Siedząc jak diabeł nad dobrą duszą,~To na góralach
24 1841-51|      drodze na drumli brzdąka...~Nad modrą wodą, pod ciemną skałą -~
25 1841-51|             SEN KRÓLA JANA~ ~Oj, nad Dunaju, nad wodami,~Bili
26 1841-51|     KRÓLA JANA~ ~Oj, nad Dunaju, nad wodami,~Bili się Turcy z
27 1841-51|        grzmi na chmurze,~Przejdą nad polem deszczu burze,~By
28 1841-51|         płynie po Bosforze.~Mgły nad brzegami - fale szkliste,~
29 1841-51|         wieńce dzierżył z dawna,~Nad najmężniejsze męże stał!...~
30 1841-51|       Poranek świtał biały,~Mgły nad Dunajem błękitniały,~A króla
31 1841-51|        chaty drzemią na dolinie,~Nad wodą zgarbiony stary dąb
32 1841-51|     daleko.~I gdzie się obrócisz nad Wisłą, nad Bugiem,~Brzmi
33 1841-51|          się obrócisz nad Wisłą, nad Bugiem,~Brzmi nuta serdeczna
34 1841-51|           szczęśliwe rybitwy,~Co nad nią powietrzne zawodzą gonitwy.~
35 1841-51|         skąd te gwiazdy i piasek nad Wisłą?~Ile ludzi padło,
36 1841-51|       lazurową,~Wisi w powietrzu nad moją głową.~Kiedy się w
37 1841-51|       ziemię spada.~Ona tam stoi nad wód krynicą~Albo się wiesza
38 1841-51|         I krzyże wystawały wyżej nad okopy.~ ~A wtem nagle pod
39 1841-51|         się południowe podniosło nad głowy,~Obojętne, czy cnota,
40 1841-51|    ołtarza~I dłonie, wyciągnięte nad narodem chwały,~Na długie
41 1852-60|        WANDOMSKĄ W PARYŻU~ ~Więc nad Sekwaną przechadzam się
42 1852-60|        umartwienia chmurą,~Jakby nad tobą cień przeciągał górą,~
43 1852-60|      globu ujrzysz grób samotny,~Nad którym złote wierzby się
44 1852-60|       pieśni...~ ~I oto - radość nad wszelkie radości:~Nie drukowaną
45 1852-60|        SUPER FLUMINA BABYLONIS~ ~Nad smutnym brzegiem babilońskiej
46 1861-70|          I na westalek świątynię nad rzeką,~Kolumny krąg,~Na
47 1861-70|     marnej strawy~Ani jak sroka, nad życia zagładą,~Siedząc na
48 1861-70|           a nie torbę śmiechu,~I nad ojczyzną, nad tym białym
49 1861-70|         śmiechu,~I nad ojczyzną, nad tym białym grobem,~Zdrowie
50 1871-93|         świat z rozdartym łonem,~Nad Morzem Martwem dziś, jutro
51 1871-93|    skrzydeł~Złociste loty niesie nad ruiną,~Zmarłemu życie powraca
52 1871-93|         głazów nie wyprzeda nici~Nad brylantowe schylone wrzeciono~
53 1871-93|          oczu ich otwiera.~ ~Jak nad Lemanem na niższe pokłady~
54 1871-93|     Supreme - krzyczą - vive!" i nad obszary~W odległość niosą
55 1871-93|   Zadowoleni, uczeni, szczęśliwi~Nad zgromadzoną w poziomach
56 1871-93|    Powtarza jedno wciąż: "I któż nad Boga?~Skinie - i w długi
57 1871-93|      rzemiosło,~Do drogi cieniów nad otchłanną nocą,~Nim wieczne
58 1871-93|      przedsionkach,~Łunę pożarów nad miast świata miastem.~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
59 1871-93|    daleko u germańskich krańców,~Nad sinym morzem w szum i wichrów
60 1871-93|      podpisem: "Jezu! zmiłuj się nad nami."~ ~Częstym tu gościem
61 1871-93|          I tu się mówca pochylił nad szklanką,~Kończąc gawędę
62 1871-93|          ciemno,~Julia się łamie nad Romea ciałem:~Może go zbudzi
63 1871-93|         jak wzdychał pod nimi?~ ~Nad zimnym grobem Romea, Juliety~
64 1871-93|        widza na głębiach rozlega~Nad smutnym losem Julii i Montega.~