Part

 1 1841-51|         gaju gajowy~I ozwie się w te słowy:~- Taka bieda na dworze,~
 2 1841-51|          Nagrodzą - choćby płoche te sny były,~Praw-li, komu
 3 1841-51|        korytarz, więzienie znane:~Te drzwi zielone, numerowane,~
 4 1841-51|           ze ścian nie maże:~Izby te zowią się przedcmentarze...~
 5 1841-51|       mnich nawet nie spojrzał na te,~Powolnym krokiem przeszedł
 6 1841-51|       prawdziwą,~A dziś zostawiam tę nieszczęśliwą,~Na rozwód,
 7 1841-51|        niech mnie Bóg strzeże,~Na te, że przyjdzie sąd kiedyś,
 8 1841-51|              Wstrzymaj, mój synu, tę gorycz duszy~I do katuszy
 9 1841-51|          pomocą i bożym sługą,~Za tę ojczyznę dostaniesz drugą.~-
10 1841-51|        Rwałem się w górę, biłem w te bramy~Sercem rozdartym,
11 1841-51|     Prawda, lecz gdym już przebył tę drogę,~I na ten stopień
12 1841-51|          Za co mię karzesz? za co te kości~Smagasz rózgami tak
13 1841-51|        Dawidowy.~A znać, że słowa te były szczere,~Bo płacz zaplatał
14 1841-51|         POTRZEBA~ ~Daleko, daleko~Te wody już cieką,~Przy których
15 1841-51|         nasz tak błogi,~Że widząc te niwy,~Choć człowiek ubogi,~
16 1841-51|          honorowo.~- Niepotrzebne te przechwałki,~Widział ci
17 1841-51|         To chmury wrogów ciągną w te strony!~Pierzchnął z daleka
18 1841-51|      uczynim!~ ~Któż z nas pokara te wściekłe wrogi,~A wróci
19 1841-51|            A na to starzec: - Kto tę zerwaną~Naciągnie strunę
20 1841-51|        pławili Moskale!~Na co się te nasze dziewki wychowały -~
21 1841-51|           złodzieje.~Wiecie, skąd te gwiazdy i piasek nad Wisłą?~
22 1841-51|         ziarenko piasku urobione;~Te gwiazdy i piasek - toć niepoliczone!~ ~
23 1841-51|             MOJA PIOSNKA~ ~Zawsze te same sosny żywiczne,~Zawsze
24 1841-51|       same sosny żywiczne,~Zawsze te same wody kryniczne,~Łąki
25 1841-51|          ten szklany przestwór, w tę piękność bożą!~Och! Jakiś
26 1841-51|          moi,~Przyjmijcie w serce tę piosnkę lichą.~Ona uboga
27 1841-51| śliczności,~Gdzie się to podziały te nasze miłości?~ ~Kiedyś
28 1841-51|     przyjdzie na was kaźń, jak na te zbójcę,~Którzy gdy z Boga
29 1841-51|       poruszać na linii odległej;~Te się w szyki zbierały, inne
30 1841-51|            I potąd będzie szarpać te moskiewskie pęta,~Pokąd
31 1852-60|      kraju całości,~I sprawia, że te pochylone chaty~Często anielskich
32 1852-60|            że lud nie śpiewa~I że te harfy wiszą tak milczące.~
33 1852-60|          Spod ziemi bijące?~Gdzie te myśli dziewki młodej~Jak
34 1852-60|       męstwu.~ ~A ja myślałem, że tę lekkość ptaszą,~Skrzydło
35 1861-70|         jeszcze za jaką łaskę:~Za te śniegi, co cię mrożą,~Za
36 1861-70|          śniegi, co cię mrożą,~Za te głody, co cię głodzą,~Za
37 1861-70|          głody, co cię głodzą,~Za te nędze, co się mnożą,~Co
38 1871-93|    strzępy;~A zorze dnieją, gdzie te pieją ptaki,~Dzień stąpa,
39 1871-93|         ptaki,~Dzień stąpa, gdzie te stąpają zastępy;~"Etre Supreme -
40 1871-93|          się nie kończą,~Lecz kto tę starga gmatwaninę krwawą?~
41 1871-93|      Duchami zwano ich: ej! gdzie te duchy?...~Spokojna wiara -
42 1871-93|          miasta chłoną.~ ~Widzisz tę babę, furię tę czerwoną~
43 1871-93|            Widzisz tę babę, furię tę czerwoną~Z oleju garnkiem?
44 1871-93|      miejcież rozeznanie,~Chociaż te piersi nie szczycą się krzyżem,~
45 1871-93|          nie świeci słońce,~I jak te duchy, ślepą gnane falą,~
46 1871-93|     uśmiech krótki;~Popatrzyła na te łatki,~I na oczy biednej
47 1871-93|          Że się kąty poweselą,~Że te zorze malowane~Już świtają,
48 1871-93|        świtają, już się bielą~Jak te białe na jeziorze...~Cóż