Part

 1 1841-51|         mój luby rodzinny kątek.~ ~Pod skrzydłem dębu, topoli piórem~
 2 1841-51|          melodia w ucho się wlewa.~Pod drzewem domek dziada, pradziadka,~
 3 1841-51|           Dziś przy kościółku leży pod głazem,~Cichy jak miesiąc,
 4 1841-51|           Czy mnie matka porodziła~Pod nieszczęsną gwiazdą?~Czy
 5 1841-51|            Leży ona przy kościele,~Pod zimną mogiłą,~Świętą ziemię
 6 1841-51|         narodów!~ ~Ty męczennikom, pod ręką kata~Rozpiętym w bólach
 7 1841-51|        jesienią w skrzynkę zieloną~Pod czarny krzyżyk Jasia złożono,~
 8 1841-51|           da? - jeno chwast podły.~Pod cienie lipy mojej, gościu
 9 1841-51|      kamienie,~Pospiesznym krokiem pod domów cienie.~Znać, że mu
10 1841-51|           Niebieskie, czyste żyłki pod skórą,~Jak gdyby myśli przez
11 1841-51| spróchniały,~Co przy chacie stały,~Pod których konary~Siadał dudarz
12 1841-51|              boć to był oto~Piasek pod borem, jasny jak złoto.~ ~
13 1841-51|         spod ziemi głos.~ ~Starzec pod drzewem przy drodze stał,~
14 1841-51|        dolinkach, co się zwą hale.~Pod modre niebo góry się jeżą -~
15 1841-51|         brzdąka...~Nad modrą wodą, pod ciemną skałą -~Jakby łabędzi
16 1841-51|      chrześcijaństwu przyświecało.~Pod czarnym dębem namiot stoi,~
17 1841-51|         zwyciężony:~Co też królowi pod namiotem~Zlanemu w boju
18 1841-51|         wielki smutek i milczenie.~Pod ruinami starce siwe~Siedzą
19 1841-51|         baranek tak bez winy,~Kona pod nożem krwawej tłuszczy.~
20 1841-51|           mnogi~Witał, rzucając mu pod nogi~Wawrzyn i róże wonne,
21 1841-51|            Słoneczkiem przeciekło, pod błękitem suną.~ ~Na wodzie,
22 1841-51|          ludzi, cały dzień padało,~Pod wieczór się za mną słońce
23 1841-51|       złotem,~Pozwólcie umrzeć nam pod obcym płotem,~Fałszywe swoje
24 1841-51|             Takie nietrwożne serce pod mundury biło...~A groby
25 1841-51|        biło...~A groby się garbiły pod żołnierzy stopy~I krzyże
26 1841-51|          nad okopy.~ ~A wtem nagle pod słońce, co się z chmur odwiało,~
27 1841-51|           Już blisko, ziemia jęczy pod ludzkimi stopy,~Już twarze
28 1841-51|      Panewka zabłysła,~Dym poszedł pod sklepienie, ostra kula świsła,~
29 1852-60|           na jabłoni,~Złote liście pod jabłkami,~Złota kora pod
30 1852-60|           pod jabłkami,~Złota kora pod liściami.~Aniołowie przylecieli~
31 1852-60|            po bokach małe sioło,~A pod spodem małe dzieci.~Ale
32 1852-60|           ziemi?~ ~A tu w ogrodzie pod starą jabłonią,~Gdzie kwiaty
33 1852-60|            wlewa.~Zostań, lirenko, pod opieką drzewa,~A ja po czasie
34 1852-60|        dobrą myśl powierza,~Że się pod niebem jasności sprzymierza~
35 1852-60|            Poziomość człeka,~Który pod bramą rzymskiego cmentarza~
36 1871-93|       narodów płyną nurtem gwarnym~Pod niebem, losem przyszłości
37 1871-93|        okryci, mkną zwycięzcy Gale~Pod znakiem ptaka, który ranne
38 1871-93|       jeszcze tam gdzieś w gminie,~Pod strzechą wiejskich mieszkańców
39 1871-93|           ach! ojcowie mali!~Wieża pod niebo wzbiega... idźmy dalej,~
40 1871-93|            wpadał,~Adolf zaś cicho pod oknem przysiadał,~Z brata
41 1871-93|     petrolium pełna przed obrazem.~Pod mur, a na cel dobrze brać,
42 1871-93|         Staliśmy, walcząc, w ogniu pod Paryżem."~ ~"Pas de temps,
43 1871-93|         temps, allons, dalej z nim pod ścianę!"~Więc Ludwik: "Bracie,
44 1871-93|         okrzyk ostatni~Upadających pod płonące mury~Huk odpowiada
45 1871-93|            westchnie, jak wzdychał pod nimi?~ ~Nad zimnym grobem
46 1871-93|   Zmieniłaś rolę - i za tobą wieże~Pod mgliste niebo wznoszą dumne
47 1871-93|        budzą na głębi serc śpiące,~Pod jakieś smutne prowadząc
48 1871-93|         męka nade drogą. Pan Jezus pod daszkiem,~Ptaszek swoje