Part

 1 1841-51|        świeci,~Zimny jak wicher, gdy na grób leci.~ ~Co chwila
 2 1841-51|   rumianą, kwiatkiem we włosach,~Gdy masz sierp jutro rzucić
 3 1841-51|    Twojej piękności czarownéj!~ ~Gdy miecz ukażesz, gdy hełm
 4 1841-51|  czarownéj!~ ~Gdy miecz ukażesz, gdy hełm przywdziejesz,~Białoramienna
 5 1841-51|          Białoramienna dziewico!~Gdy na wiatr sztandar śnieżny
 6 1841-51|    Piekło wystąpi na licach.~ ~A gdy bohater padnie w obronie,~
 7 1841-51|     dziewczyna w gaju czekała,~A gdy jesienią w skrzynkę zieloną~
 8 1841-51|            Oj, długo ja płakała,~Gdy mię nędza wygnała,~Gdy ja,
 9 1841-51|           Gdy mię nędza wygnała,~Gdy ja, biedna sierota,~Drżąca
10 1841-51|       złote kłębki nawijają.~ ~A gdy już przędzy nie stanie srebrzystej,~
11 1841-51|         długo patrzały w słońce,~Gdy z ich spojrzenia taki czar
12 1841-51|          komnatę,~A chwały bożej gdy wyrzekł słowo,~Więzień mu
13 1841-51|     anielskiej przybliża strony,~Gdy nań upadnie sen upragniony,~
14 1841-51|   błękitnieją.~Nadrzeczny kamień gdy weźmiesz w dłonie,~To cię
15 1841-51|        odpust do Częstochowy~Lub gdy w Krakowie brzmi dzwon zamkowy~
16 1841-51|       zamkowy~Na Boże Ciało, lub gdy na wojnę~Wychodzą polskie
17 1841-51|         Niemców ciężkie szyki.~ ~Gdy burza rzęsnym deszczem leje~
18 1841-51|          koronami dębów chwieje,~Gdy trwoga ściska Turków boki,~
19 1841-51|        sen, wierę, króla tłoczy,~Gdy mu znużenie zamkło oczy.~
20 1841-51|      spojrzyjcie, co się stanie,~Gdy waszych wielkich serc nie
21 1841-51|     kwiat sypią i miody sączą.~ ~Gdy Niemiec z ciebie skórę obdziera,~
22 1841-51|         z ciebie skórę obdziera,~Gdy cię waragska rąbie siekiera,~ ~
23 1841-51|      mogiłami,~Po tych mogiłach, gdy wejdzie świt biały,~Nie
24 1841-51|         jak na te zbójcę,~Którzy gdy z Boga złoty płaszcz ściągali,~
25 1841-51|          Ognia!... I jako szuler gdy karty rozłoży,~Linia trupów
26 1852-60|        zdarzy.~ ~Bo i cóż robić, gdy tak Bóg przeznaczy,~Że żadną
27 1852-60|          pięknie się wykłosi!~Że gdy przeminie dopuszczenia zima,~
28 1852-60|        lice smętne wielką ciszą,~Gdy w wirze globu ujrzysz grób
29 1852-60|        postać Twą widuję czasem,~Gdy wyobraźnia do was mną pomiecie:~
30 1861-70|       het...~Zlękło się dziecię, gdy po cegłach ściany~Cień jego
31 1861-70|         pęknie w strzał tysiące,~Gdy tchnienie życia skruszy
32 1871-93|   wzniósł piramid szczyty,~Które gdy ziemia wciąż oblicze mieni,~
33 1871-93|        wita dziejów Karlomana.~ ~Gdy rada mężów, poważnie kamienna,~
34 1871-93|     klęski i krwi niepamiętna;~A gdy w powietrzu jęczy głos:
35 1871-93|         przez czas długi z nimi.~Gdy była mowa o rodzinnej ziemi~
36 1871-93|        we dniu Paryskiej Komuny,~Gdy zatoczone wersalskie armaty~
37 1871-93| zaszkodzi...~Bo Francuz, bracie, gdy wlezie w kałużę..."~"To
38 1871-93|       Rzuci pół miliona ludzi,~A gdy się w ogniu bitew duch obudzi,~
39 1871-93|          na słowo Courbeta,~Lecz gdy kolumny duchów spod Marengo~
40 1871-93|          nie przebrzmiało słowo,~Gdy się chrapliwy ozwał głos
41 1871-93|       Rzucą pół miliona ludzi.~A gdy się w ogniu bitew duch obudzi...~
42 1871-93|      dobranoc" powtarzane twoje,~Gdy z dzikim śmiechem rozrzucasz
43 1871-93|       się obleje,~Czerwieni się, gdy się śmieje.~ ~Kto rad wiedzieć,
44 1871-93|     Szczera bajka, mój kuliku."~"Gdy nie było, może będzie;~Na