Part

 1 1841-51|         kalina znać go kochała,~Bo wszystkie swoje liście rozwiała,~
 2 1841-51|    zapytanie, ja dam odpowiedź,~Bo w życiu - z smutnym dodał
 3 1841-51|   grzechem, sproś odpuszczenie,~Bo ja kochałem matkę szalenie...~-
 4 1841-51|         ojcze, własności bożej,~Bo z tą własnością chciałem
 5 1841-51|       że słowa te były szczere,~Bo płacz zaplatał mnich w Miserere.~
 6 1841-51|       Niż w chacie wisielcem!~ ~Bo przysięgam Bogu,~Jakem Maciek
 7 1841-51|       dziś jasne słońce płonie,~Bo imię Maria je wstrzymało,~
 8 1841-51|   Grecja wstanie z swego skonu,~Bo z Mantynei, Maratonu~I Termopylów
 9 1841-51|         ciemnym lesie żałośnie,~Bo na mogiłach gęślarzy lasów
10 1841-51|    srebro siejące pobladły,~Oj, bo trzy gwiazdy w cienie wieczności
11 1841-51|      rozgłośnym jękiem boleści,~Bo im zachodni wietrzyk podmuchnął
12 1841-51|    łzami wybladłe lica zrosiła,~Bo trzech śpiewaków, trzech
13 1841-51|       nam się jakoś nie śmieje,~Bo umarł grajek, co ślicznie
14 1841-51|         spada łza w spaleniska,~Bo serce pęka...~ ~Stróżu aniele,~
15 1841-51|       anioł na świat się zniża,~Bo czuję lekkość Chrystusa
16 1841-51|  zhołduje - Polski nie zatraci;~Bo jeszcze wtedy nasz głos
17 1841-51|      swoje zakończcie raz żale,~Bo groby pękną od tego bluźnienia~
18 1841-51|       grobów wyjdą na was ojce,~Bo język przyschnie wam do
19 1841-51| przyschnie wam do podniebienia,~Bo przyjdzie na was kaźń, jak
20 1852-60|      przyjmie, co Bóg zdarzy.~ ~Bo i cóż robić, gdy tak Bóg
21 1852-60|     trzeba, kmieciu ty, Adamie,~Bo nie na próżno Pan Bóg dał
22 1852-60|    poczęciu, szare na papierze!~Bo gdzież to można sposoby
23 1852-60|  stuletni,~ ~Słucha Cię ziemia, bo Ty śpiewasz o niej,~Słucha
24 1861-70|   przyjdzie sprośne łowić gady;~Bo nie dla pychy ni żadnej
25 1871-93|     przeszłych grzechów strąca;~Bo takie były sądy w owym gronie,~
26 1871-93|          im to nie zaszkodzi...~Bo Francuz, bracie, gdy wlezie
27 1871-93|        bramie:~"Otwieraj bramę, bo siłą wy łamię!"~ ~II~ ~"
28 1871-93|        tylko emigracja zbierze,~Bo gadaj, co chcesz, a ja nie
29 1871-93|          Na takową trudna rada,~Bo się dusi, co zagada,~Wypatrzy
30 1871-93|        Łzy mi z oczu wytoczyli, bo świeży chleb piekli.~Oj,