Part

   1 1841-51|                            UTORY Z LAT 1841-1851~
   2 1841-51|            NARODU~Wiersz napisany w r. 1850 z powodu skłaniania do żądania
   3 1841-51|                       UTORY Z LAT 1841-1851~
   4 1852-60|                           UTWORY Z LAT 1852-1860~
   5 1852-60|             POLOWI~Z Rzymu 24 kwietnia 1856~ ~Do młodych wspomnień sercu
   6 1852-60|                      UTWORY Z LAT 1852-1860~
   7 1861-70|                     WIERSZE Z LAT 1861-1870~
   8 1871-93|                           UTWORY Z LAT 1871-1893~ ~
   9 1871-93|                      UTWORY Z LAT 1871-1893~ ~
  10 1852-60|              WINCENTEMU POLOWI~Z Rzymu 24 kwietnia 1856~ ~Do młodych
  11 1861-70|                         ŚPIEW NA CZEŚĆ 25 LUTEGO 1861 R. W WARSZAWIE~ ~
  12 1841-51|              człowieka, co się ukorzy,~Aby był nad to słońce jaśniejszy~
  13 1841-51|            twoją głową rozwodzę kołem,~Abyś był odtąd Polski aniołem!...~ ~
  14 1841-51|               Dusze gdzie? nie wiem...~Ad. Mickiewicz~ ~W dniu onym
  15 1841-51|                chciałem sam jeden~Nowy Adama utworzyć Eden.~Rwałem się
  16 1852-60|               siać trzeba, kmieciu ty, Adamie,~Bo nie na próżno Pan Bóg
  17 1841-51|          namiotu w samym skraju błonia~Adiutant w piórach wybiegł, szybko
  18 1852-60|                W uszach mi dzwoni Twój akcent Litwina,~Co mi rwie serce -
  19 1871-93|          wygnańców~Wplatają pieśni łez akompaniament~Oceanidy, suma nędzy głosów,~
  20 1841-51|             królu! spojrzyj oto:~Gdzie Akropolis kolumn rzędy,~Gdzie grody
  21 1841-51|          brylantów ogień przedniejszy,~Albowiem w jego ręce powierzę~Jerozolimę -
  22 1861-70|             człowiek nieznajomy -~Kto, alboż wiem? -~Samotny patrzał
  23 1841-51|               dzień bez mała,~Patrzą - aliści ziemia sczerniała!~ ~Dziwnie
  24 1871-93|               tętnie,~Jedno nam Brama, Ałła czy Jehowa.~W dłoń broń
  25 1871-93|             Paryżem."~ ~"Pas de temps, allons, dalej z nim pod ścianę!"~
  26 1871-93|          pokłady~W jesienny ranek mgły alpejskie cieką~I szare skały, wzorem
  27 1871-93|              wrogów upokorzą:~Przebiła Alpy, związała dwa morza,~W nauki
  28 1871-93|              słowo: Nieśmiertelni...~ ~Ammon Ra! Słońce! I łódek żagielki~
  29 1841-51|           powodu skłaniania do żądania amnestii~ ~Niechajże naród słyszy
  30 1871-93| sześćdziesiątletni~Roztaczał bujnie za Andrzejem Mistrzem~Uczuciem tchnące
  31 1871-93|         rozleje żelazo...~O! Himalaje, Andy, Cimborazo!~Jeśliż na Paryż
  32 1841-51|              Bo serce pęka...~ ~Stróżu aniele,~Zawodzącemu mnie na popiele~
  33 1841-51|                wszystkich całość,~Duma anielska, męska wytrwałość.~Tylkoż
  34 1852-60|              te pochylone chaty~Często anielskich oglądają gości,~Których
  35 1871-93|                prowadzący bryki,~Serce anielskie, chociaż mowa gruba,~Bluza,
  36 1841-51|           kołem,~Abyś był odtąd Polski aniołem!...~ ~Zaledwie skończył,
  37 1841-51|    nieszczęśliwe,~A ciała niewiast, by aniołów,~Leżą śród gruzów i popiołów...~
  38 1852-60|               Złota kora pod liściami.~Aniołowie przylecieli~W porankową
  39 1871-93|          będzie? A co będzie, gwarzą:~"Ano przecierpi za winnych niewinny."~"
  40 1871-93|             stanę,~Ot tak, i razem, na apel do Boga!~Czas nam ze świata.
  41 1841-51|           Ogień nie zgaśnie w wiernych apostołach.~Szyderstwo podłych poniesiem
  42 1841-51|       Zabiliście biedaka.~Major łyknął araku:~- Szczo tam, panie Polaku,~
  43 1841-51|           człowieka,~Na które straszny archanioł czeka.~Czyś Pana Boga próżno
  44 1852-60|             brązowej kolumny,~Ulanej z armat wrogów, jak Bóg Wojny.~Gdziekolwiek
  45 1871-93|                Huk odpowiada w ulicach armatni~I wersalczyków ciągnące
  46 1841-51|              strzaskanych lawet i koła armatnie;~Nietknięte bowiem były
  47 1871-93|               pędzi i oddala;~I widz z artystą ściśle się jednoczy~Jak
  48 1871-93|               przeodziana z książęcych atłasów,~Wychodzi piękną kochanką
  49 1871-93|          wszystkich gwiazd Mistrz - na atomy?"~ ~"Wielki ten naród Galów
  50 1871-93|                Ne flagellent les Morts aux demeures livides!~Oh! qui
  51 1871-93|                 Jak droga, to droga!"~"Ave Maryja!'" - I wyprostowani,~
  52 1841-51|               złotą struną potrącając;~Aże przegrałem życie, wdzięcznie
  53 1841-51|     Karabinisko,~Z kulami worek~I pies Azorek,~I tornister cielęcy,~Ponoć
  54 1871-93|            miasta chłoną.~ ~Widzisz tę babę, furię tę czerwoną~Z oleju
  55 1852-60|             świętej góry Dawidowej.~O, Babilonie! o, ziemio przeklęta,~Na
  56 1852-60|       BABYLONIS~ ~Nad smutnym brzegiem babilońskiej rzeki,~Tam siadywali my
  57 1841-51|             stronie?~Zaż my jesteśmy w Babylonie? -~ ~Wtedy okuty starzec
  58 1852-60|                          SUPER FLUMINA BABYLONIS~ ~Nad smutnym brzegiem babilońskiej
  59 1841-51|                cichej pokorze~Nie może badać wyroki boże;~Życie, mój
  60 1841-51|               na męczarnie głuchym,~O, bądźcie pewni, że umierał w wierze,~
  61 1841-51|           przeszyta...~Niepowstrzymany bagnet szybko tam przeciecze,~Gdzie
  62 1841-51|              szarym mundurze.~Cień się bagneta złamie na murze;~Kędyś kajdany
  63 1841-51|               żywym wodza wzroku.~On z bagnetem w pośrodku ściśniętego koła~
  64 1841-51|              się krzyki...~Zazgrzytały bagnety w blasku słońca białe~I
  65 1871-93|           Diugesklin, Tiuren, Rolandy, Bajardy,~W cieniach pałacu wspomina
  66 1871-93|           karykatury.~ ~Adolf o sobie, bajkodziejom sprzecznie,~Głuche milczenie
  67 1841-51|            pozdrawiać,~Jak gdyby imion bał się wymawiać,~Tylko coś
  68 1861-70|             miód~I szum wysokich sosen baldachimu,~Zwisłych na wschód.~Wszystko
  69 1841-51|          Warsawy rodzic,~Nie żaden pan baran~Ani wojewodzic.~ ~Najprzód
  70 1841-51|             maliny!~ ~Góral przez lato barany pasie;~A zwierza strzela
  71 1871-93|               mgłach Zygmunty świecą i Barbary.~Za twoje czary - obyś nie
  72 1841-51|           imienia źle nie używał?~- O, bardzo często! Mojaż w tym wina,~
  73 1841-51|             Więzień związany, Łazarz z barłogu.~Lecz próżnom badał, w blask
  74 1841-51|             głupiś ty. Moskalu -~Rzekł Bartłomiej ze śmiechem~I jął węgle
  75 1871-93|                 Pobladła szata srebrną barwą lśniąca~Przed prawdy wiecznej
  76 1841-51|                                 LIRNIK~Baśń~ ~No, ja tam nie wiem! A
  77 1871-93|           okien kolorowe róże.~Z placu Bastylii Kolumna Lipcowa~Od dołu
  78 1841-51|         Fujarka rozlega?~A jak się tam bawią,~Jakie bajki prawią?~ ~Toteż,
  79 1841-51|            dawniej, było,~Wszystko się bawiło,~Tak w tym kraju milo.~ ~
  80 1871-93|              tour, et, renaissant plus beaux~Pour disparaitre encore
  81 1841-51|           słyszę trąb hałasy,~Dobosz w bęben grzmi,~Rzucam, rzucam słodkie
  82 1841-51|            walecznej piechoty,~Na głos bębna moskiewskie znów się wiążą
  83 1841-51|                ludzi do dołu,~Dobosz z bębnem skórzanym~Przed umarłym
  84 1841-51|               na głowie~I słychać było bębnów łoskoty~I próbowanie marsza
  85 1841-51|           ciemnym wąwozie~Wesoły góral beczy na kozie,~Cygan-włóczęga,
  86 1871-93|           Rettel, Seweryn Goszczyński,~Belwederczyki, koledzy szlachetni,~Jakby
  87 1871-93|    Kartaczownice, poskładane w sągi,~W Berlinie żołnierz landwerzysta strzeże,~
  88 1871-93|              Germany,~Hełmy błyszczące berlińskich rycerzy,~Miecze wzniesione
  89 1841-51|              zaguby?~Czyś nie zawierał bezbożne śluby?...~- O tak, zawarłem
  90 1861-70|             lud,~W łez morze zmiękł.~ ~Bezbożnych z dala rzesz,~Mówiłem: wierz!
  91 1871-93|            Francuz nie może dosiedzieć bezczynny;~Lecz bez idei - szaleństwa
  92 1841-51|          dzierży naród i niech zbawia.~Bezecna stopa poganina~Depce marmury
  93 1841-51|        słuchajcie, na wieki umiera.~O! bezrozumni, o, nikczemni wcale,~Odstępcy,
  94 1871-93|              Zapadłych wieków chwały i bezwstydy~Przebrzmiały wszystkie i
  95 1841-51|                Skąd wam modrej Wisły i białego piasku?~Serce moje, serce
  96 1861-70|         skrzydła sążniste,~Lecieć śród białej bocianów gromady,~Kiedy
  97 1871-93|            Upadła, widmem rozciągniona białem;~W oczach kochanka już zimno,
  98 1841-51|                gdy hełm przywdziejesz,~Białoramienna dziewico!~Gdy na wiatr sztandar
  99 1841-51|              miesza w bocianie stada~I białoskrzydła na ziemię spada.~Ona tam
 100 1841-51|           schylony na ołtarza progi,~Z białymi jak śnieg włosy klęczał
 101 1871-93|                Seweryn w mrozie spalił bibliotekę,~A śmierć, co z ludźmi nie
 102 1841-51|        dziedzic: - Majorze,~Zabiliście biedaka.~Major łyknął araku:~- Szczo
 103 1871-93|                            WDOWA~ ~Oj, biednaż ja, biedna wdowa, któż mnie
 104 1871-93|      Popatrzyła na te łatki,~I na oczy biednej matki~Napłynęły jakieś smutki.~
 105 1841-51|             boleść go wydarła;~Oto my, biedni, w nędzy i w rozpaczy,~Nie
 106 1871-93|                Gnerowali, jak gnerują,~Biedowali, jak biedują."~ ~"Rozpowiadał
 107 1871-93|                gnerują,~Biedowali, jak biedują."~ ~"Rozpowiadał ojciec
 108 1861-70|                w oczach pielgrzyma się biedzi~I zlewa w mgłę,~Znajomych
 109 1852-60|           sieje~I że - da Pan Bóg - po biedzie latosiej~Polska pszenica
 110 1841-51|            Zielona dąbrowa,~Stado koni biega,~A jak się wierzbowa~Fujarka
 111 1841-51|           szyki zbierały, inne w oddal biegły,~Inne stały bez ruchu jako
 112 1841-51|             jako fala morska, co się w biegu pieni,~Rozbija pierś wzburzoną
 113 1841-51|           żywicy.~Po niebie obłoki jak bieluchne runo,~Słoneczkiem przeciekło,
 114 1841-51|          Chybaby cnota skonać miała.~- Bierzcie więc z Rzymu wieńce złote~
 115 1841-51|              król co prędzej w kościół bieżał~I godzin cztery krzyżem
 116 1841-51|                chwila nowe wspomnienie bieży;~Wnet deszcz rzęsisty z
 117 1871-93|                zawsze u roboty,~Że nie bigoty są i nie kagoty.~ ~Znałem
 118 1852-60|          źródło żywej wody,~Spod ziemi bijące?~Gdzie te myśli dziewki
 119 1841-51|             sobą fuzyję,~Co niezgorzej bije:~Lepiej w wojsku strzelcem~
 120 1841-51|               Eden.~Rwałem się w górę, biłem w te bramy~Sercem rozdartym,
 121 1841-51|                nad Dunaju, nad wodami,~Bili się Turcy z Polakami.~Hej,
 122 1841-51|           nietrwożne serce pod mundury biło...~A groby się garbiły pod
 123 1871-93|          brzydkie, złodzieje, brudasy,~Biodra krwawymi okręcone pasy...~
 124 1871-93|                nie był zmuszeń słuchać biografii,~Więc o fortuny w miłości
 125 1852-60|         Przywdziejem na się ludów tych bisiory.~Niech nas gniew boży okryje
 126 1871-93|               przelane posągi~Moltków, Bismarcków, Werderów, Stejnmetzów,~
 127 1841-51|              ziemię wgniotły;~Z żelaza bite leżą zbroje,~Przy nich jedwabne
 128 1841-51|            Depce marmury Konstantyna~I bizantyjskie ściera złoto...~Chrześciański
 129 1861-70|             znikomej sławy~W oczach mu bladł,~Każda kolumna w szacie
 130 1871-93|           Wystawa, poemat bez wątku.~ ~Błądzi, kto gniewny sąd wygłasza
 131 1841-51|       Wpatrzony w księgi, okryty lamą,~Błaga jak niegdyś za nim, tak
 132 1841-51|             Cygan-włóczęga, co się tam błąka,~Siedząc przy drodze na
 133 1841-51|               Niedługo świeci: znikają blaski,~I noc, i wicher, i straszny
 134 1852-60|               piołun w bujnej trawie~I bławatki rosną w zbożu.~Gdyby jeszcze
 135 1841-51|            czego wam lica to płoną, to bledną;~I włóczę się oto, i tęskliwie
 136 1871-93|                kałużę,~Szał, polityka, błędy robią duże."~"To i cóż?
 137 1852-60|               cię widział z gwiazdą na błękicie.~Lecz i ty w dumie wyszedłeś
 138 1841-51|               kwiatki,~Zaranek cichy i błękit gładki!~Skowronek, lecąc
 139 1841-51|                biały,~Mgły nad Dunajem błękitniały,~A króla wojsko, naród mnogi~
 140 1841-51|               zajrzysz - góry w mgłach błękitnieją.~Nadrzeczny kamień gdy weźmiesz
 141 1861-70|             gwiazd jasnych i w sukni z błękitu.~Wrócę ja, wrócę, ale bez
 142 1871-93|             świty,~Zarumienione opiewa błękity.~ ~Śpiew marsylijski wstrząsającej
 143 1861-70|                 Dojrzewa owoc łez,~Już bliski bólów kres,~Jęków i łkań!~
 144 1852-60|                prostotą.~I upragnionym bliskich czynów duchem~Wyglądam,
 145 1841-51|                wstaje pyłu chmura.~Już blisko, ziemia jęczy pod ludzkimi
 146 1852-60|              Którego tęcza przesłoniła bliznę,~Zda się, do Boga rozmodlony
 147 1841-51|             wezmą kiedyś na świadectwo blizny.~ ~Ku nim wygnańcy wyciągając
 148 1841-51|                 Cierpliwość nasza, nie błogie śnienie,~Jednoż to, synu,
 149 1841-51|          napawał~Tych łąk, wzruszonych błogim wietrzykiem,~I uszy cieszył
 150 1841-51|                 rzucam słodkie wczasy,~Błogosławcie mi!~ ~Hej, luzaku! konia
 151 1841-51|             jak oczy matczyne,~Co mnie błogosławiąc patrzyła w dolinę.~Wiatr
 152 1841-51|      Cierpliwość naszą Pan Bóg wyzywa,~Błogosławiona dusza cierpliwa;~Cierpliwość
 153 1841-51|            spod namiotu w samym skraju błonia~Adiutant w piórach wybiegł,
 154 1871-93|               chłopa, biedy polskiej z błot czy piasków,~Z podpisem: "
 155 1861-70|                rzeką,~Kolumny krąg,~Na bluszcze, które wciąż unasza lekko~
 156 1871-93|               czasów.~I oto, zgięty na bluszczowym ganku,~Ten najpiękniejszy
 157 1871-93|         anielskie, chociaż mowa gruba,~Bluza, saboty - chłop, fajeczka
 158 1841-51|                 Bo groby pękną od tego bluźnienia~I z klątwą z grobów wyjdą
 159 1841-51|             wstyd was nie spali,~Kiedy bluźniercze wypluwacie słowa~Na tych,
 160 1841-51|              mgły się zanurzę...~Za to bluźnierstwo niech mię Bóg skarze~Przebiegać
 161 1841-51|              jej strzeże.~Więc żeś nie bluźnił, chociaż narzekał,~I miłosierdzia
 162 1871-93|              robotnicy, nie niebieskie bluzy -~To są galery, bracie,
 163 1871-93|          srebrzy się, wybiela~I chmura błyska jak oko Otella.~Zmieniona
 164 1852-60|          Biedny, postawą ni słowem nie błyskał,~Lecz Tyś snadź dojrzał
 165 1841-51|               łąki.~ ~I naraz - wioska błyśnie kochana,~Na pocieszenie...
 166 1841-51|                Wyschły, wybladły,~Oczu błyszczących, twarzy zapadłej,~Siedział
 167 1871-93|           światu~Wielkością swoją chce błyszczeć po klęsce~Przed zadziwione
 168 1841-51|                Dziwnie im, strasznie - boć to był oto~Piasek pod borem,
 169 1861-70|               goście jadą!~Ja chcę jak bocian, na gniazdo ojczyste~Dziób
 170 1841-51|               gołębniku ptaki i klekot bociana~Lub wierzbowa fujara...
 171 1861-70|               Wolę być wiosnę niosącym bocianem~Niźli zimowym krukiem albo
 172 1841-51|            gwiazdami~Albo się miesza w bocianie stada~I białoskrzydła na
 173 1861-70|      zaklekoczę dziobem -~Aż echo mego bocianiego klasku~Pójdzie po brzozach
 174 1861-70|           sążniste,~Lecieć śród białej bocianów gromady,~Kiedy czas przyjdzie
 175 1841-51|                 Lecz choć nie ma wiela~Bogactwa, wesela,~Chociaż więcej
 176 1841-51|            polskiego wojska,~Byłbym ja bogaty, gdyby była Polska.~ ~Płaszczysko
 177 1841-51|             kwiaty mego sadu, a domowe bogi~Sen ci spuszczą przyjemny -
 178 1871-93|          grzmotów,~W sferęż ty idziesz bogów czy helotów?...~ ~Gdzie
 179 1841-51|            swobodna,~Że sobie myśli: A Boguż chwała,~Otom się żywą w
 180 1841-51|             wystąpi na licach.~ ~A gdy bohater padnie w obronie,~Ty znijdziesz
 181 1871-93|                Legionów tętent, a gest bohatera~Drzemiących wieków obudzą
 182 1852-60|               Rozbudza życie w młodych bohaterach~I nie dozwala zapomnieć
 183 1841-51|              Tak nad mieczowym greckim bohaterem,~Jako nad ślepym śpiewakiem
 184 1841-51|               ołtarza progi,~Ostatni z bohaterów, upadł wódz bez nogi...~
 185 1871-93|            Nilu za ludem nieznanym,~Za bohaterskim, młodym, rozśpiewanym;~Mały
 186 1841-51|              że umarł, kto śmierci się boi,~Przeklęty, który zdejmą
 187 1841-51|               zapaśnik legnie - wszędy boje.~Walczy, kto ima lutnię,
 188 1841-51|         królowi pod namiotem~Zlanemu w boju krwią i potem,~Kiedy tak
 189 1852-60|           zbożu.~Gdyby jeszcze tam, na boku,~Krzyż się chylił na rozstaju,~
 190 1861-70|               na niebie Pan,~Że wielki ból Mu znan,~Żeś wezwań już.~ ~
 191 1841-51|              pod ręką kata~Rozpiętym w bólach śmiertelnych,~Stawiasz obrazy
 192 1841-51|             tułaczy,~Głos przeraźliwy, boleść go wydarła;~Oto my, biedni,
 193 1871-93|          niedostatku?~Był anioł: Maria Boleska, w przypadku...~Pamięć dobroci
 194 1841-51|               ludów ludzkości,~Śpiewał boleśnie, umarł daleko z tęskności.~
 195 1852-60|        Człowiek nie czuje, że go serce boli,~Jeżeli kocha i jeżeli wierzy;~
 196 1861-70|        grzmotem burz:~Tak mówi Pan,~Co bólom stawia kres,~Co liczy krople
 197 1841-51|                naszą chatę lichą,~Taki bór szumiący, taką łąkę cichą?~
 198 1852-60|                pastuchem,~Co w naszych borach białe owce pasie.~
 199 1841-51|              boć to był oto~Piasek pod borem, jasny jak złoto.~ ~Staną
 200 1861-70|            Wstydził się swoich strzał,~Boś z nagą piersią wstał,~A
 201 1841-51|            morze~Ze szlachtą płynie po Bosforze.~Mgły nad brzegami - fale
 202 1852-60|              wygnańcy na tych brzegach bosi,~Przywdziejem na się ludów
 203 1871-93|              obrazków~Wileńskiej Matki Boskiej z Ostrej Bramy~I chłopa,
 204 1841-51|                do stóp carskich głowę,~Bośmy unieśli dumę narodowe,~Bez
 205 1871-93|                ze wszystkich powiatów,~Bosych Ojczyzny przyszłej reformatów.~ ~
 206 1841-51|              koła armatnie;~Nietknięte bowiem były dwie tylko ostatnie,~
 207 1841-51|                Mazowieckie zboże,~Ach, Bożeż mój, Boże!~ ~A każdziuchne
 208 1841-51|            katuszy;~Nie gardź pomocą i bożym sługą,~Za tę ojczyznę dostaniesz
 209 1841-51|            zboże rok na rok wyda,~Lecz braknie ludzi... Na cóż się przyda?~ ~
 210 1841-51|        przechwałki,~Widział ci ja, jak brał pałki.~Lepiej służyć Żydowi~
 211 1841-51|          Piekielnych ścianach, kopalni bramach,~Od okna w górze aż do posadzki -~
 212 1871-93|              chrapliwy ozwał głos przy bramie:~"Otwieraj bramę, bo siłą
 213 1871-93|            słońca wedle boskich wzorów~Bramują nićmi tęczowych kolorów,~
 214 1841-51|          szereg odmienił świeży zastęp bratni,~Gdyby jeszcze walecznych...
 215 1852-60|            spokojny,~Jeden na szczycie brązowej kolumny,~Ulanej z armat
 216 1871-93|         cieniach pałacu wspomina miecz Brenna,~Litości pełna, jeśli nie
 217 1841-51|                Łeb rozbity się schyla, broczy pierś przeszyta...~Niepowstrzymany
 218 1841-51|            małe pacholę.~ ~A starzec z brodą do ziemi, dziad,~Musiał
 219 1871-93|                długiej, nie strzyżonej brody~Zamiatał, idąc do mieszkania,
 220 1841-51|                Od blasku waszej, męże, broni.~ ~Niech Grecja wstanie
 221 1841-51|                w ową chwilę,~Jak kiedy bronił Termopyle:~- Patrzcie, to
 222 1841-51|                  Myśmy nie Niemce dziś bronili,~A krzyża, co się w ziemię
 223 1861-70|            gniazdo moje!...~ ~A starej brony nikt mi nie zabierze,~Ani
 224 1871-93|             Opoje brzydkie, złodzieje, brudasy,~Biodra krwawymi okręcone
 225 1871-93|            Jedno pałace czyli miejskie bruki~Ręce po złotą wyciągają
 226 1871-93|               Oficer stary, prowadzący bryki,~Serce anielskie, chociaż
 227 1841-51|                słońce jaśniejszy~I nad brylantów ogień przedniejszy,~Albowiem
 228 1871-93|           głazów nie wyprzeda nici~Nad brylantowe schylone wrzeciono~Okrutne
 229 1841-51|          Siedząc przy drodze na drumli brzdąka...~Nad modrą wodą, pod ciemną
 230 1841-51|         powolne,~W owsach jednostajnie brzęczą świerszcze polne,~A z borów
 231 1841-51|                stawię,~Nim na nieznany brzeg się przeprawię,~Przebacz
 232 1841-51|           płynie po Bosforze.~Mgły nad brzegami - fale szkliste,~Na wałach
 233 1871-93|                los wszystko rozrywa~Na brzegi pędząc, gdzie nie świeci
 234 1852-60|                BABYLONIS~ ~Nad smutnym brzegiem babilońskiej rzeki,~Tam
 235 1861-70|              Mówiłem do twych usz~Harf brzękiem, grzmotem burz:~Tak mówi
 236 1841-51|              zabrzękła,~Pełną nadzieją brzękła - i pękła...~ ~Cóż to za
 237 1841-51|               strumyku,~Oj, poszumiała brzezina biała wisząca,~Oj, zapłakała
 238 1841-51|                  I tylko że w niej nie brzmiały hymny,~Ale wiatr jakiś przeciągał
 239 1861-70|           bocianiego klasku~Pójdzie po brzozach stojących na piasku,~Których
 240 1852-60|          płotem ogrodzony,~Na zakręcie brzozę białą;~Do gościńca droga
 241 1871-93|               bracie, i zamtuzy.~Opoje brzydkie, złodzieje, brudasy,~Biodra
 242 1841-51|             chwała, co leży w Gople,~ ~Buchnęła w niebo z swojej mogiły,~
 243 1841-51|               mosty zwodzone,~Weszli w budynki ciemne, sklepione.~ ~Długi
 244 1871-93|             widzów twoje czary~Uczucia budzą na głębi serc śpiące,~Pod
 245 1841-51|                obrócisz nad Wisłą, nad Bugiem,~Brzmi nuta serdeczna za
 246 1841-51|            wody rozliczne,~Przy wodach bujne łąki prześliczne,~Po skałach
 247 1852-60|               przydrożu~Dziki piołun w bujnej trawie~I bławatki rosną
 248 1871-93|           sześćdziesiątletni~Roztaczał bujnie za Andrzejem Mistrzem~Uczuciem
 249 1852-60|            wylewali~Z nabrzękłej łzami bujnymi powieki.~Z harf, zawieszonych
 250 1841-51|               HUŁAN~ ~Rży koniczek mój bułany,~Puśćcie - czas, już czas;~
 251 1841-51|                łuki,~Zbroje zdeptane i buńczuki,~I damasceńska szabla krzywa~
 252 1841-51|               Przebaczenie posłusznym, buntownikom kara."~- "Ognia, ojczysta
 253 1841-51|               tańca dziewka,~Strojna w bursztyny, w korale, maki~I złote
 254 1861-70|                Harf brzękiem, grzmotem burz:~Tak mówi Pan,~Co bólom
 255 1871-93|         dopływa~Na kruchej łódce przez burzliwe morze.~Gdzieżeś, o piękna
 256 1871-93|           Danii widzę lodów płyty~I to burzliwych morskich wód wybrzeże,~Gotyckie
 257 1871-93|             czas niepożyty~Na wstręcie burzom wzniósł piramid szczyty,~
 258 1861-70|           Ukrócił w grobach Bóg,~Twych butność lic.~ ~W grób twój złożyłem
 259 1841-51|                Brzmi nuta serdeczna za bydłem, za pługiem,~Po wodzie srebrzystej,
 260 1841-51|                zbrojne:~O, wtedy góral bydło zostawi,~Matka mu stara
 261 1852-60|                z więzów świat obszerny~Byłby cię widział z gwiazdą na
 262 1841-51|          żołnierz od polskiego wojska,~Byłbym ja bogaty, gdyby była Polska.~ ~
 263 1841-51|               fraszka ziemskie rzeczy,~Byle ojców obyczaj szczerze mieć
 264 1871-93|            wrzeciono~Okrutne Parki, aż byt się nasz strawi~I chwila
 265 1871-93|               odtrąca obawy~O trwałość bytu w opatrznej naturze;~Słoń
 266 1871-93|               wyśmiewano, jak to u nas bywa.~Lekkość, a lekkość wiadomo,
 267 1871-93|            nami."~ ~Częstym tu gościem bywał głód i troska,~Przecież
 268 1841-51|           słowie leży prawd wszystkich całość,~Duma anielska, męska wytrwałość.~
 269 1852-60|               Wolności świętej i kraju całości,~I sprawia, że te pochylone
 270 1871-93|          wszystko traci,~Noc ją otacza całunem przewlekłym...~Kolumny,
 271 1871-93|           Józka -~Jeszcze, jeszcze daj całuska!"~ ~Więc matusia, jakby
 272 1871-93|         kochanku -~Róża miłości, Julia Capuletti -~I łaje świtom na ojczystych
 273 1841-51|                Przebaczy wam łaskawość cara...~Przebaczenie posłusznym,
 274 1841-51|              krwią narodu~O białe mury Carogrodu.~Księżyce pobił cud niebieski~
 275 1841-51|              nią,~A nie uniżym do stóp carskich głowę,~Bośmy unieśli dumę
 276 1841-51|           czołem wytarłem~Klękli przed carskim prestołem, przed czartem,~
 277 1861-70|             Zlękło się dziecię, gdy po cegłach ściany~Cień jego szedł...~
 278 1852-60|             Bywaj mi zdrowa, mała moja celko,~Gdzie mi się wiodło na
 279 1871-93|                do wrogów strzelali tak celnie!~Pieniądze mają, Prusom
 280 1871-93|                  O! Francuzi, czyż bez ceny~Rany nasze dla was są~Spod
 281 1841-51|           podkowy,~Stalowy obcasik -~I cerwony pasik!~ ~Jesceć mieli racją~
 282 1852-60|                Widzisz, jak marną jest cesarska chwała,~Jak bez twej gwiazdy
 283 1852-60|           płaszczem twą okryli trumnę,~Cesarski wieniec świeci z twojej
 284 1871-93|                cały,~Ów tryumfalny łuk cesarskiej chwały~I Inwalidów kościół,
 285 1852-60|            wodzu! Masz grób porfirowy,~Cesarskim płaszczem twą okryli trumnę,~
 286 1841-51|           srebrze jadali,~W jedwabiach chadzali,~Teraz jedzą z gliny,~Mój
 287 1841-51|            Maciek Dzwoniec,~Ze by mi w chałupie~Przysło na ten koniec.~
 288 1841-51|                  A dymem z komina~Dymi chałupina:~Niech je tam wciornosce~
 289 1841-51|              cele,~Po nocach jęczeć na chat popiele!~Niech mię Bóg skarżę
 290 1841-51|                się modli.~Że w niskich chatach i po starych dworcach,~Gdzie
 291 1841-51|               Gdzie mi pokażecie naszą chatę lichą,~Taki bór szumiący,
 292 1852-60|                dziecię,~Małe dziecię z chatki małej.~Pan Bóg łaskaw na
 293 1841-51|            naszym staropolskim poddaj!~Chcemy sobie być radzi,~Rozkaż,
 294 1871-93|        emigracja zbierze,~Bo gadaj, co chcesz, a ja nie uwierzę~W miłość
 295 1871-93|               gości i gwarno, i ludno,~Chciałam skłonić się jejmości, przedostać
 296 1841-51|               zagadł na nowo:~- A może chciałbyś komu, gdzie, słowo...~Matce,
 297 1841-51|                przez prawa swoje.~Lecz chciej przypomnieć grzechy człowieka,~
 298 1871-93|                 a lekkość wiadomo, jak chciwa~Na lada dowcip, którym pamięć
 299 1871-93|               Okazywała dobre dla nich chęci~I przed ciekawym świadczyła
 300 1852-60|             każda młoda,~Lirence mojej chętne ucho poda~I do napoju, co
 301 1871-93|          garstka grobowego prochu.~Kto chętny kwiatu, niechaj się pochyli~
 302 1871-93|              File,~Kolońska wieża, mur chiński, gdzie w pyle~Wszystko pode
 303 1871-93|              oczu wytoczyli, bo świeży chleb piekli.~Oj, nie czują ludzkiej
 304 1852-60|                i uściskał,~ ~Podzielił chlebem, posadził za stołem~I w
 305 1841-51|          zapalasz,~W wary przemieniasz chłód lodów,~Ty jedna cudem ludy
 306 1841-51|                 Woda tak słodka i taka chłodna!~A dusza ludzka tak tam
 307 1852-60|             stałeś w górach,~A miesiąc chłodny to leciał po niebie,~To
 308 1841-51|                 Nim śmierci doświadczą chłodów,~Za życie męczarń - światłość
 309 1871-93|                 cienie kształty miasta chłoną.~ ~Widzisz tę babę, furię
 310 1871-93|               Boskiej z Ostrej Bramy~I chłopa, biedy polskiej z błot czy
 311 1841-51|               polskie równiny,~A jakie chłopaki,~A jakie dziewczyny,~Ach,
 312 1841-51|              pęka w pierś moskiewskich chłopów,~Bronie i ciała zmarłych
 313 1841-51|         przestrach uciekły z twarzy.~ ~Chłopy do góry skaczą z radości -~
 314 1841-51|           Niesiesz ty wody swe daleko:~Chluśnij pogańską krwią narodu~O
 315 1841-51|             nagle pod słońce, co się z chmur odwiało,~Dym jak piłka wyleciał,
 316 1852-60|             Zwinął skrzydła utrudzone;~Chmurna losów moich gwiazdo,~Gdzież
 317 1841-51|              mię Bóg skarze~Przebiegać chmurne Polski cmentarze,~Z miesiącem
 318 1841-51|              to, nie chmura, nie!~ ~To chmury wrogów ciągną w te strony!~
 319 1841-51|          wselok.~ ~Bodaj to parobkiem!~Chodzić sobie sobkiem -~Copka z
 320 1841-51|            matkę szalenie...~- Czy nie chodziłeś zbrodniczą drogą?~Czyliś,
 321 1841-51|           obłoku,~Strzałami poszarpaną chorągiew oddziału~Martwą przygarnia
 322 1841-51|          świeca grobowa,~Podana w ręce chorego ściśnięte,~Przy której duchy
 323 1841-51|               Gromada ptasząt zaśpiewa chórem,~A w którą stronę wiater
 324 1841-51|         Podobać się komu,~A tu ksycy z choty:~A pójdzies do domu!~ ~Bóg
 325 1871-93|            przebrzmiało słowo,~Gdy się chrapliwy ozwał głos przy bramie:~"
 326 1841-51|             nad oczyma,~Za poczciwości chroniąc się pawężą~Tnie prawdę mieczem -
 327 1841-51|                ku wiecznej drodze~Miał Chrystusowym słowem pocieszać,~Nie do
 328 1841-51|           bizantyjskie ściera złoto...~Chrześciański królu! spojrzyj oto:~Gdzie
 329 1871-93|              Wczora my z wojskiem jako chrześcijanie~Staliśmy, walcząc, w ogniu
 330 1841-51|           wywleczono, i pogrzebiono~Po chrześcijańsku, w ziemię święconą.~Za czarną
 331 1841-51|                Maria je wstrzymało,~By chrześcijaństwu przyświecało.~Pod czarnym
 332 1841-51|                 przed obliczność Bożą;~Chrztu na Polaków nie zetrą nam
 333 1841-51|               nam się dzieje,~Ojcowską chudobę rozkradli złodzieje.~Wiecie,
 334 1841-51|          Ziemia cóż ludziom da? - jeno chwast podły.~Pod cienie lipy mojej,
 335 1841-51|             skałach ciemne świerki się chwieją,~Jak zajrzysz - góry w mgłach
 336 1841-51|         deszczem leje~I koronami dębów chwieje,~Gdy trwoga ściska Turków
 337 1871-93|           Istne marzenie, z którego po chwili~Zostanie garstka grobowego
 338 1841-51|           głowa, potem łza cicha,~I za chwilowy smutek, zwątpienie,~Pokornie
 339 1871-93|              się słonia ząb, trąba nie chwyci~I społem ciągną w oddal
 340 1841-51|             Więc się cieszmy nadzieją, chwytajmy sny złote,~Że nam naszą
 341 1841-51|                  mignie gębusia blada,~Chwytam w powietrzu jasne przędziwko~
 342 1841-51|              na wieki będzie brzmiała,~Chybaby cnota skonać miała.~- Bierzcie
 343 1841-51|                krzyża, co się w ziemię chyli;~I nie do Grecji nasze prawa:~
 344 1852-60|                tam, na boku,~Krzyż się chylił na rozstaju,~A dąb siwy
 345 1841-51|            ciemnych sosen w ziemię się chyliło.~Daremne po drodze patrzyłem
 346 1861-70|            wciąż unasza lekko~Powiewów ciąg,~Na wody Tybru, co się mętnie
 347 1871-93|         ulicach armatni~I wersalczyków ciągnące tambury.~Wenseńscy strzelcy
 348 1841-51|              lirenką~I z krzywym kijem ciągnę z daleka:~Czy też kto wyjdzie,
 349 1852-60|              drzewa,~Strun potarganych ciągnęły się końce;~I urągali nam,
 350 1871-93|              Julia się łamie nad Romea ciałem:~Może go zbudzi włosami
 351 1841-51|            przygarnia ręką ku martwemu ciału,~A blask na osłupiałym jeszcze
 352 1841-51|               ojce, dziady~Przeszli po cichu - na wspólne narady.~ ~Zielona
 353 1852-60|         cmentarza~Na Polskę czeka.~ ~I ciekawego nie ma nic powierzyć,~Roniąc
 354 1871-93|           dobre dla nich chęci~I przed ciekawym świadczyła muszarem,~Że
 355 1871-93|             ówdzie strzępy różnobarwne ciekły;~Więc ruchomości także rejestr
 356 1841-51|               pies Azorek,~I tornister cielęcy,~Ponoć nie miał nic więcej?~ ~-
 357 1841-51|              na niebie,~I ta utonęła w ciemnej, mrocznej fali;~Nie było
 358 1871-93|            Tiuren, Rolandy, Bajardy,~W cieniach pałacu wspomina miecz Brenna,~
 359 1871-93|                nie rzemiosło,~Do drogi cieniów nad otchłanną nocą,~Nim
 360 1841-51|             kochał, tam się zostało.~ ~Cieniste wierzby rosną nad strugiem,~
 361 1841-51|            świerszcze polne,~A z borów cienistych leśnej okolicy~Rozwiewa
 362 1841-51|               korale miała czerwone,~W cienkie z gałązek włosy wplecione.~
 363 1841-51|             Las się rozwija, słoneczko ciepłe na wiosnę.~Oj, srebrne gwiazdki,
 364 1841-51|              powita przyjazną ręką?~Na ciepłej łące grają derkacze,~Spod
 365 1841-51|                zapłakała ojczyzna cała cierpiąca.~ ~Oj, zazuleńki, czemuście
 366 1841-51|           ludzi pomierzył?~Święty, kto cierpiał, szczęsny, kto wierzył;~
 367 1871-93|             sobie wtórzył po rozmowie:~Cierpiałeś dużo, gdyś tak skąpy w słowie.~ ~
 368 1841-51|            skrócone o jakąś dobę,~Lecz cierpień malki niech mnie Bóg strzeże,~
 369 1841-51|         śnienie,~Jednoż to, synu, co i cierpienie.~W tym słowie leży prawd
 370 1841-51|            wyzywa,~Błogosławiona dusza cierpliwa;~Cierpliwość nasza, nie
 371 1852-60|                z pracy,~Czemuż się nie cieszę z wami?~Czemuż wyście nie
 372 1841-51|             dziwne sądy boże.~Więc się cieszmy nadzieją, chwytajmy sny
 373 1841-51|             błogim wietrzykiem,~I uszy cieszył skowronków krzykiem.~- No,
 374 1841-51|        wieczystą;~A jeślić wielkie nie ciężą grzechy,~Przyjmij ode mnie
 375 1871-93|              niebem, losem przyszłości ciężarnym.~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
 376 1841-51|             Lepiej czy gorzej?~ ~- Oj, ciężki przyjdzie na ludzi los! -~
 377 1841-51|            stoi,~Król w nim spoczywa w ciężkiej zbroi;~Obozy wojska leżą
 378 1841-51|           myślą sprawy ima:~I świat mu cięży jak hełm nad oczyma,~Za
 379 1871-93|           żelazo...~O! Himalaje, Andy, Cimborazo!~Jeśliż na Paryż On wypuści
 380 1841-51|              dali -~To się pomylali.~ ~Cłek by miał ochoty~Podobać się
 381 1841-51|                cielok,~Ale z miłą żoną~Cłowiek smutny wselok.~ ~Bodaj to
 382 1852-60|             Który pod bramą rzymskiego cmentarza~Na Polskę czeka.~ ~I ciekawego
 383 1841-51|              Przebiegać chmurne Polski cmentarze,~Z miesiącem spadać w więzienne
 384 1852-60|          Duchowe wszystkie złożyły się cnoty,~W morzu jasności wznosi
 385 1861-70|                Skruszona wrogów złość,~Coć gniotła krtań;~Spowicia
 386 1871-93|             tombeaux,~Ils lacerent ton coeur mieux que les Euménides~
 387 1841-51|               straszna jak gniew boży;~Cofają się, wracają w straszliwym
 388 1841-51|           kładzie.~Co jeden szturm się cofnie, następuje nowy.~Słońce
 389 1841-51|                Chodzić sobie sobkiem -~Copka z fantazyją,~Sukman granatowy,~ ~
 390 1871-93|             Otella.~Zmieniona rola - i córka Protea,~Już przeodziana
 391 1871-93|              hułany poją konie,~Że się cosik ma na zmianę,~Że się kąty
 392 1871-93|               Kolumna - padła na słowo Courbeta,~Lecz gdy kolumny duchów
 393 1841-51|         Daremnie woła w owej porze:~Za cóżeś nas opuścił, Boże!~Widzisz
 394 1841-51|              siono,~Na stodole młócić,~Ćterma końmi włócyć.~ ~A kiej mię
 395 1841-51|                konie, dwa woły~I pscół ćtery pieńki,~W skrzynce dwa dukaty.~ ~
 396 1871-93|              Japończyk większe widział cuda w Jedo;~Północny człowiek,
 397 1841-51|     przemieniasz chłód lodów,~Ty jedna cudem ludy ocalasz,~Niezwyciężone
 398 1841-51|                     I któż poradzi tej cudnej strunie?~Który pociągnie,
 399 1841-51|            upadnie sen upragniony,~Tak cudnie piękna i dziwnie cicha?~
 400 1861-70|           przejrzał raz~W świat potęg, cudów, sił,~Byś z źródła prawdy
 401 1841-51|           dukaty.~ ~Ma nowe sukienki~I cycowe smaty:~Nie pierwsej młodości,~
 402 1841-51|           Wesoły góral beczy na kozie,~Cygan-włóczęga, co się tam błąka,~Siedząc
 403 1841-51|        straszliwym nieładzie:~Szczękły cyngle walecznych... Nowy wał się
 404 1852-60|                                   DO* [CYPRIANA NORWIDA]~ ~Tobie, coś przebył
 405 1841-51|               łódź flisowska jak szara cyranka,~A za nią ładowne pszenicą
 406 1841-51|                             SPOWIEDŹ W CYTADELI~ ~Wdziawszy na siebie komeżkę
 407 1841-51|               Niby dziewczyna ze złotą cywką:~Spojrzę się - mignie gębusia
 408 1871-93|               z Dnieprowej przywabiona czajki~Dusza Nebaby albo Nalewajki~
 409 1871-93|                Ręce po złotą wyciągają czarę;~Świat ideałów spragniony,
 410 1841-51|  chrześcijańsku, w ziemię święconą.~Za czarną Moskwą, co nam mór znosi,~
 411 1852-60|               A mnie się zdało - że to Czarnolesie~I Kochanowski.~ ~Do twojej
 412 1841-51|               wyciągnionym~Pop ruski w czarnych ryzach, ze srebrnym ikonom~
 413 1841-51|      chrześcijaństwu przyświecało.~Pod czarnym dębem namiot stoi,~Król
 414 1871-93|              głos, co w duszę wnika,~O czarodziejko narodowej sceny?~W natchnionej
 415 1841-51|            Poezjo! Wiaro narodów!~ ~Na czarodziejskie twoje skinienie~Stanie się
 416 1841-51|          wielkich serc nie stanie! -~I czarodziejsko na wiatr skinie,~Morze i
 417 1871-93|              zniża,~Widomych kształtów czarodziejstwo kona.~O Panie! W Twoje upadam
 418 1841-51|             zgasną płomienie -~Na twej czarownej palmy skinienie~Ludzie się
 419 1841-51|               słońca,~Twojej piękności czarownéj!~ ~Gdy miecz ukażesz, gdy
 420 1841-51|               carskim prestołem, przed czartem,~Niosący rózgi moskiewskich
 421 1841-51|           skowronka pieśni rzewliwej~O czasach dawnych, szybko ubiegłych.~ ~
 422 1852-60|   Niezwalczonego wielki cień olbrzyma;~Czasami tylko jakiś blask przelotny~
 423 1871-93|               bracia słuchy wysłali na czaty;~Hej, co to będzie? A co
 424 1841-51|              ostatni w Polsce wolności czciciele.~Pokąd niewieście polskiej
 425 1841-51|             mogiły w Kosowym Polu;~ ~Z Czech światosławnych, z wielkiej
 426 1852-60|          pachnią i pszczoły się gonią,~Czegom nie marzył! Za szczęsnym
 427 1841-51|             dziewczyna z dala ucieka~I czegoś płacze - na coś narzeka.~
 428 1871-93|            może lepiej głodnymi oczyma~Czekać na pensję nędzną w prefekturze."~ ~"
 429 1841-51|               ruchu jako drożne głazy,~Czekając, rychło wodze wydadzą rozkazy.~ ~
 430 1871-93|                na to, czajko mała?~Ale czekajże, niebożę,~Kiedy czajka odleciała!~
 431 1841-51|                I jak dziewczyna w gaju czekała,~A gdy jesienią w skrzynkę
 432 1841-51|        Przyszły swaty, nie chcę swata,~Czekam swego Janka.~ ~Oj! poleciał,
 433 1841-51|              być radzi,~Rozkaż, panie, czeladzi,~Niechaj na stół dobrego
 434 1841-51|       ubiegłych.~ ~Pomnę, wieczorem, z czeladzią razem,~Śląc w niebo modły
 435 1852-60|              ostatniej głowy,~Jeśli na czele szczęścia nie położym~Syjonu,
 436 1841-51|            cierpiąca.~ ~Oj, zazuleńki, czemuście takie żałosne?~Las się rozwija,
 437 1871-93|                zgromadzoną w poziomach czeredą;~A kto się dziwi, a kto
 438 1841-51|             Krzyż się ogromny na ziemi czerni.~ ~Z krainy serbskiej, z
 439 1871-93|               Albo wstydem się obleje,~Czerwieni się, gdy się śmieje.~ ~Kto
 440 1871-93|              Widzisz tę babę, furię tę czerwoną~Z oleju garnkiem? za nią
 441 1841-51|           kąpała,~W lipcu korale miała czerwone,~W cienkie z gałązek włosy
 442 1871-93|             Morzem Martwem dziś, jutro Czerwonem.~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
 443 1841-51|         patrzyła w wodę.~Wiatr co dnia czesał jej długie włosy,~A oczy
 444 1841-51|              ptaki,~Chyba na odpust do Częstochowy~Lub gdy w Krakowie brzmi
 445 1871-93|                zmiłuj się nad nami."~ ~Częstym tu gościem bywał głód i
 446 1861-70|               im co dnia złoty warkocz czesze.~ ~
 447 1841-51|              wejść nie mogła ni czucie człowiecze.~Przez chwilę wciąż się
 448 1841-51|                   Różne przychodzą sny człowieku,~Jak do myślenia, jak do
 449 1841-51|        Szyderstwo podłych poniesiem na czołach~Dla niej i za nią,~A nie
 450 1871-93|              Drzemiących wieków obudzą czterdzieści~I ciemne koła oczu ich otwiera.~ ~
 451 1871-93|              Słońce, nazwane Ludwikiem Czternastym?~Cienie Kondejów, Wobanów,
 452 1841-51|                kościół bieżał~I godzin cztery krzyżem leżał,~I prosił
 453 1871-93|           świeży chleb piekli.~Oj, nie czują ludzkiej nędzy; bodaj nie
 454 1871-93|               Kwiaty i dzieci, i serca czujące,~Jak rozczochrany los wszystko
 455 1841-51|             Serce nie kamień, żeby nie czuło.~Przy księdzu żandarm, z
 456 1841-51|          więzienną głuszę -~Diabła, co czyha na dobrą duszę -~Mignie
 457 1852-60|               dzieci.~Ale czyjeż ręce, czyje,~Będą godne tej roboty?~
 458 1852-60|                spodem małe dzieci.~Ale czyjeż ręce, czyje,~Będą godne
 459 1841-51|            chodziłeś zbrodniczą drogą?~Czyliś, mój synu, nie zabił kogo?~-
 460 1841-51|            sobą wiecznie nie szlochać:~Czyliż to życie warte łez tyła?~
 461 1871-93|             sława, niegdyś tak nęcąca,~Czymże przede mną? - Próżnością
 462 1841-51|                przy nim:~- Powiedz, co czynić? A my uczynim!~ ~Któż z
 463 1841-51|        skamieniali...~W owym zbójeckim czynie uwiecznieni,~Kamieniem stwardli,
 464 1871-93|                   A że jej przerwy nie czynili we śnie,~Wracając zwykle
 465 1841-51|               mokną,~I takie zwie się: czyścowe okno.~Imiona więźni - znane,
 466 1841-51|            ciągną się górą~Niebieskie, czyste żyłki pod skórą,~Jak gdyby
 467 1841-51|            głosie wiara, pokora~I taka czystość prostacza, błoga,~Kiedy
 468 1841-51|            ziemia to nasze Mazowsze!~I czystsza tam woda, i powietrze zdrowsze,~
 469 1841-51|             przyszedł - tak i schodzi,~Czysty, jako się sprawiedliwym
 470 1861-70|              tyś jak jeleń kniej~Pił z czystych źródeł jej,~W jej patrzał
 471 1841-51|               którego żywot jak żelazo czystym~Wypłynął w wieczność, tam,
 472 1852-60|             Niesie pisanie.~ ~Otwórz i czytaj, jeśli cię nie zraża~Poziomość
 473 1871-93|            Warszawianką:~"O! Francuzi, czyż bez ceny~Rany nasze dla
 474 1841-51|            Nawet złote góry.~ ~Zielona dąbrowa,~Stado koni biega,~A jak
 475 1841-51|                ze śmiechem~I jął węgle dąć miechem;~Fajkę sobie nakłada~
 476 1841-51|                zacichną,~Nocą pucka na dach siada,~Woła: "Pódź, Marychno!"~ ~
 477 1841-51|              dłonie,~Na rzeź morderczą daje bronie,~I oto płoną stare
 478 1841-51|                 Równości i zgody.~ ~O, dajże to, Panie,~Niechaj się tak
 479 1841-51|               więcej nie powstanie.~Na dalekiej ziemi leży lud na pował,~
 480 1852-60|           chmurach.~ ~Szarzały góry po dalekim kresie,~Swobodne krzyki
 481 1841-51|          Zbroje zdeptane i buńczuki,~I damasceńska szabla krzywa~Ostrzem się
 482 1852-60|              któż się nim napije,~Komu damy kubek złoty?~Kto się w dłonie
 483 1861-70|               mi wszakże wybierać jest danem,~Wolę być wiosnę niosącym
 484 1871-93|               dumne szczyty;~Północnej Danii widzę lodów płyty~I to burzliwych
 485 1861-70|             dla pychy ni żadnej ozdoby~Dano nam skrzydła sążniste i
 486 1871-93|                Pour disparaitre encore dans leurs sanglants tombeaux,~
 487 1841-51|             ich, jako głos na puszczy,~Daremnie woła w owej porze:~Za cóżeś
 488 1871-93|               Tylko to imię "Romeo"... daremno!~Upadła, widmem rozciągniona
 489 1852-60|              Bóg dał ci ramię~I nie na darmo różne dzieli dary~W miarę
 490 1852-60|              nie na darmo różne dzieli dary~W miarę zasługi i w miarę
 491 1871-93|              nade drogą. Pan Jezus pod daszkiem,~Ptaszek swoje tam wysiada;
 492 1841-51|            pasik!~ ~Jesceć mieli racją~Dawać hedukacją,~Lec ze żonkę
 493 1841-51|              się nie oddali,~Choćby mu dawali~Nawet złote góry.~ ~Zielona
 494 1852-60|           położym~Syjonu, świętej góry Dawidowej.~O, Babilonie! o, ziemio
 495 1841-51|           głowy,~Odmawiać począł psalm Dawidowy.~A znać, że słowa te były
 496 1841-51|               lata~Śpiewać mieszkańcom dawnego świata;~A krzyż przy drodze,
 497 1841-51|           Jakie bajki prawią?~ ~Toteż, dawniej, było,~Wszystko się bawiło,~
 498 1841-51|        Zamelduję mu się:~Powiem, zem z Dębego,~Ze mieskałem w lesie.~ ~
 499 1841-51|              przyświecało.~Pod czarnym dębem namiot stoi,~Król w nim
 500 1841-51|               białe gołębie~Siadały na dębie,~A w oknie siadała~Panieneczka