Part

1001 1871-93|              Jedno nam Brama, Ałła czy Jehowa.~W dłoń broń i dalej z oczy
1002 1871-93|            ludno,~Chciałam skłonić się jejmości, przedostać się trudno.~
1003 1841-51|         wichrem-tułaczem,~Co wszystkie jęki zebrawszy w siebie,~Szumi
1004 1841-51|              Powiały brzozy rozgłośnym jękiem boleści,~Bo im zachodni
1005 1861-70|                 Już bliski bólów kres,~Jęków i łkań!~Zdziwiony słucha
1006 1861-70|             przyszły czas.~ ~I tyś jak jeleń kniej~Pił z czystych źródeł
1007 1841-51|       sprawiedliwym godzi,~A świat był jemu płomieniem ognistym,~Z którego
1008 1871-93|               są~Spod Marengo, Wagram, Jeny,~Lipska, Drezna, Waterlo!"~
1009 1841-51|          Albowiem w jego ręce powierzę~Jerozolimę - i niech jej strzeże.~Więc
1010 1852-60|             wtóre,~Nim utraconą świętą Jeruzalem.~O! ziemio ojców, niech
1011 1841-51|           obcasik -~I cerwony pasik!~ ~Jesceć mieli racją~Dawać hedukacją,~
1012 1841-51|       dziewczyna w gaju czekała,~A gdy jesienią w skrzynkę zieloną~Pod czarny
1013 1841-51|            Tyle jest światła co w mgle jesiennej,~W której wzrok ślepnie,
1014 1871-93|            Lemanem na niższe pokłady~W jesienny ranek mgły alpejskie cieką~
1015 1841-51|               drogę życia wieczystą;~A jeślić wielkie nie ciężą grzechy,~
1016 1841-51|                którejż stronie?~Zaż my jesteśmy w Babylonie? -~ ~Wtedy okuty
1017 1841-51|               Pod modre niebo góry się jeżą -~Śniegi tam zimą i latem
1018 1841-51|          Moskwą, co nam mór znosi,~Ten jeździec biały leci i kosi.~Kochance?
1019 1871-93|             rozrzucasz po sali~Sitowia jezior i różdżki konwalii?~Istne
1020 1841-51|             Chyba wiatr, kiedy trzciny jeziora poruszy.~ ~Oj, wy na piaskach
1021 1871-93|              się bielą~Jak te białe na jeziorze...~Cóż ty na to, czajko
1022 1871-93|              czy piasków,~Z podpisem: "Jezu! zmiłuj się nad nami."~ ~
1023 1852-60|        Genowefa przędzie na wrzeciona,~Joanna ogień świętych uczuć pali;~
1024 1841-51|               Za całą Polskę zawołam z Jobem:~Za co mię karzesz? za co
1025 1871-93|            soulevera le fardeau de tes jours?~Niobé, Niobé! Souffriras-tu
1026 1871-93|             mała?"~"Matusieńko - prosi Józka -~Jeszcze, jeszcze daj całuska!"~ ~
1027 1852-60|               dęby krzywe.~ ~Bóg mówi, Juda: co wyrzecze słowo,~To nie
1028 1871-93|         zatopionych wloką szat obłoki;~Julie od świtów odwracają wzroki,~
1029 1871-93|               Nad zimnym grobem Romea, Juliety~Kończą się zemsty i długie "
1030 1871-93|                 I stąd portierka domu (kabalarka)~W jednym widziała wizerunek
1031 1871-93|            Sławy, znaczenia, wieńców i kadzideł,~Poezja w zorzy malowanych
1032 1871-93|                 Że nie bigoty są i nie kagoty.~ ~Znałem ich, żyłem przez
1033 1841-51|           ruinami starce siwe~Siedzą w kajdanach, nieszczęśliwe,~A ciała
1034 1871-93|              ideałów spragniony, sam w kale,~Marzy o myśli i dzieł ideale.~ ~
1035 1841-51|             rosy.~U tej krynicy, u tej kaliny~Jasio fujarki kręcił z wierzbiny~
1036 1841-51|              synu, dane od Boga,~To na Kalwarię krzyżowa droga.~- Prawda,
1037 1841-51|          zbójeckim czynie uwiecznieni,~Kamieniem stwardli, gorsi od kamieni.~
1038 1871-93|               Gdy rada mężów, poważnie kamienna,~Diugesklin, Tiuren, Rolandy,
1039 1861-70|           kwiat.~Z dala za Tybrem śród Kampanii Rzymu~Ubogi lud~Przy grubych
1040 1871-93|             Ławka (ostatek nieboszczki kanapy),~Otóż i wszystko, z dodatkiem
1041 1841-51|          Krótko trwała piekielna bitwy kanonada.~Powietrze się oczyszcza,
1042 1841-51|                W majowym słońcu liście kąpała,~W lipcu korale miała czerwone,~
1043 1852-60|                   Wawel krakowski moim Kapitelem,~Miast Forum - jeden tam
1044 1852-60|                 po egipskim piasku,~Na Kapitelu prowadziła wschody~I na
1045 1871-93|           płacze;~A kto jej służy, kto kapłaństwo sztuki~Szanuje w sobie,
1046 1841-51|            przy farze,~Na czoło zsunął kaptur szeroki,~Rady uniknąć spojrzeń
1047 1841-51|                posłusznym, buntownikom kara."~- "Ognia, ojczysta wiaro!..."~
1048 1841-51|                żyć?~Stare płaszczysko,~Karabinisko,~Z kulami worek~I pies Azorek,~
1049 1841-51|              hufy,~Oparte o błyszczące karabinów lufy.~ ~Nareszcie spod namiotu
1050 1841-51|               chwilę wciąż się wznoszą karabiny w słońce,~Ciepłą purpurą
1051 1871-93|            gromów,~Nowego wita dziejów Karlomana.~ ~Gdy rada mężów, poważnie
1052 1871-93|             szlaku,~Cisza owiała ruiny Karnaku...~ ~Od brzegów Nilu z krzykiem:
1053 1841-51|                      O GÓRALACH~ ~Nasi karpaccy bracia górale~Siedzą w dolinkach,
1054 1871-93|               z dział warowne wieże...~Kartaczownice, poskładane w sągi,~W Berlinie
1055 1871-93|           natury,~Myśliwcy polscy i... karykatury.~ ~Adolf o sobie, bajkodziejom
1056 1841-51|             zawołam z Jobem:~Za co mię karzesz? za co te kości~Smagasz
1057 1871-93|         Sroczka krzyczy na przyciesie,~Kasia piele na zagonie,~A od świtu
1058 1841-51|              galonki,~Już ja z ciebie, Kasiu, nie będę miał żonki.~
1059 1841-51|               Ty męczennikom, pod ręką kata~Rozpiętym w bólach śmiertelnych,~
1060 1841-51|             Tam jest mój luby rodzinny kątek.~ ~Pod skrzydłem dębu, topoli
1061 1871-93|             cosik ma na zmianę,~Że się kąty poweselą,~Że te zorze malowane~
1062 1841-51|                dni niewoli rozprysły w kawały.~ ~- "Przebaczenie!... Przebaczy
1063 1861-70|               w szacie modro-mgławej~I każdy kwiat.~Z dala za Tybrem
1064 1871-93|               słowa.~Prawa ludzkości w każdym pulsów tętnie,~Jedno nam
1065 1841-51|              Ach, Bożeż mój, Boże!~ ~A każdziuchne pole~Równe jak po stole,~
1066 1841-51|      podniebienia,~Bo przyjdzie na was kaźń, jak na te zbójcę,~Którzy
1067 1841-51|               bagneta złamie na murze;~Kędyś kajdany słychać w głębinie.~
1068 1871-93|           grobów setnych faraonów.~ ~I kędyż wami wiatr szalony wieje,~
1069 1861-70|               Drzeć się na śmieciach o kęs marnej strawy~Ani jak sroka,
1070 1841-51|               Ćterma końmi włócyć.~ ~A kiej mię już byli~Wyhedukowali,~
1071 1871-93|            krzyku,~A grosz zawdy był w kieszeni~Od jesieni do jesieni."~"
1072 1841-51|              też z lirenką~I z krzywym kijem ciągnę z daleka:~Czy też
1073 1841-51|       rycerstwa czoło,~Dalej pancerni, kiryśniki,~Za nimi Niemców ciężkie
1074 1841-51|       niezachwiana.~A ksiądz mu dłonie kładąc na czoło~Jakby słoneczne
1075 1871-93|                skórznie, mundur, stare klaki,~Bitwy dzień po dniu, sztandar -
1076 1871-93|             się, kłania,~Idei wielkiej kłamstwo na porządku,~Pyszna Wystawa,
1077 1871-93|             wschód, zachód poleca się, kłania,~Idei wielkiej kłamstwo
1078 1852-60|             ziemi cudzej,~A jako palce kłaść na struny złote,~Kiedy królowie
1079 1861-70|                Aż echo mego bocianiego klasku~Pójdzie po brzozach stojących
1080 1861-70|               śmierci zbroje,~Wtedy ja klasnę z góry: gniazdo moje!...~ ~
1081 1841-51|             zadrżał w sobie ów mnich z klasztora.~Była w tym głosie wiara,
1082 1841-51|              dwory,~W gruzach pałace i klasztory,~I cała ziemia krwią opływa,~
1083 1841-51|           pękną od tego bluźnienia~I z klątwą z grobów wyjdą na was ojce,~
1084 1861-70|           Rzymu~Ubogi lud~Przy grubych kłębach wiejącego dymu~Pilnuje trzód.~
1085 1871-93|               szczelin patrzał Ney czy Kleber.~Przy jej rozmiarach zdrobnią!
1086 1841-51|            namotają,~Dni nasze w złote kłębki nawijają.~ ~A gdy już przędzy
1087 1841-51|                białymi jak śnieg włosy klęczał wódz bez nogi.~Na wszystkich
1088 1841-51|           dzieci,~Ojciec przed świętym klękał obrazem.~Dziś przy kościółku
1089 1841-51|          pamięta, wy z czołem wytarłem~Klękli przed carskim prestołem,
1090 1841-51|              rana~Na gołębniku ptaki i klekot bociana~Lub wierzbowa fujara...
1091 1871-93|                swoją chce błyszczeć po klęsce~Przed zadziwione niemieckie
1092 1871-93|               wystraja lalki,~Okrutnej klęski i krwi niepamiętna;~A gdy
1093 1841-51|          prorocze,~Z którymi rozum się kłopocze.~Taki sen, wierę, króla
1094 1841-51|             masz sierp jutro rzucić po kłosach,~Dzisiaj na tany pospiesz,
1095 1841-51|        płyniesz po morzu,~Tak wietrzyk kłosami~Buja jak falami.~ ~Och,
1096 1841-51|              Pszenice porosną,~A zboże kłosieje,~A wiater powieje,~To zda
1097 1841-51|          szumiał po polu, a pszeniczne kłosy~Strząsały na ścieżkę krople
1098 1852-60|              miodzie złotym,~O dobrych kmieciach i szlachcie poczciwej,~Także
1099 1852-60|           powstrzyma!~Ale siać trzeba, kmieciu ty, Adamie,~Bo nie na próżno
1100 1871-93|                 Że chłop sobie w domku kmiecym~Jak u Boga żył za piecem;~
1101 1861-70|                czas.~ ~I tyś jak jeleń kniej~Pił z czystych źródeł jej,~
1102 1852-60|               że go serce boli,~Jeżeli kocha i jeżeli wierzy;~Wiedząc,
1103 1841-51|              się w ranach własnych nie kochać,~Tylkoż nad sobą wiecznie
1104 1841-51|                mieć na pieczy~I stare "kochajmy się" rad zawsze wspominać,~
1105 1841-51|             mile śmiało,~Wszystko, com kochał, tam się zostało.~ ~Cieniste
1106 1841-51|              sproś odpuszczenie,~Bo ja kochałem matkę szalenie...~- Czy
1107 1871-93|           przykładach,~Jak się królowe kochały w tych dziadach,~Różne historie
1108 1871-93|            wpija usta w usta:~"Tak was kocham, matusino!"~I na łonie matce
1109 1841-51|             Nim ja ujrzę, nim zobaczę,~Kochaneczku, ciebie,~Pierw się matuś
1110 1841-51|             wiatr zaniesie, gdzie moje kochanie.~I życie, i piosnka dobrze
1111 1841-51|                     WIERSZ DO POEZJI~ ~Kochanko ducha, dziewico słońca,~
1112 1841-51|               łzawych,~Które by powrót kochanków zasmucił.~O! jest tam wiele
1113 1871-93|                Dłoń lilijową składa na kochanku -~Róża miłości, Julia Capuletti -~
1114 1841-51|               rzucił dzieweńkę.~ ~Sama kołacz piekłam w drogę~I szkaplerzyk
1115 1861-70|               Gdzie się w niecce człek koleba,~Gdzie zawłóczy myślą pole,~
1116 1871-93|            Goszczyński,~Belwederczyki, koledzy szlachetni,~Jakby mu z serca
1117 1841-51|               Nad twoją głową rozwodzę kołem,~Abyś był odtąd Polski aniołem!...~ ~
1118 1841-51|              Jakby słoneczne dopatrzył koło,~Co się wykreśla nad świętych
1119 1871-93|          więcej: Teby, piramidy, File,~Kolońska wieża, mur chiński, gdzie
1120 1871-93|        straszną burzę~Świecą jej okien kolorowe róże.~Z placu Bastylii Kolumna
1121 1841-51|          spojrzyj oto:~Gdzie Akropolis kolumn rzędy,~Gdzie grody nasze -
1122 1871-93|               matce siada;~Rada by się kołysała.~A matusia jej powiada:~"
1123 1861-70|          pokostniały,~Co cię dzieckiem kołysały,~Przecież jest potęsknić
1124 1852-60|               którym złote wierzby się kołyszą...~Wtedy cię widzę z mej
1125 1852-60|              Wiara mi śpiewa, nadzieja kołysze,~A czas, ot, schodzi.~
1126 1841-51|         CYTADELI~ ~Wdziawszy na siebie komeżkę białą~Opuścił celę, zanim
1127 1841-51|               łóżku piscy,~ ~A dymem z komina~Dymi chałupina:~Niech je
1128 1871-93|                Chyba że mówca wykręcił kominek~I przed ostatnim pomknął
1129 1841-51|             Powolnym krokiem przeszedł komnatę,~A chwały bożej gdy wyrzekł
1130 1871-93|              Ognistej strefy zdają się kompasem,~Którego igła znad Nilowej
1131 1871-93|         zatoczone wersalskie armaty~Na komunardy rzucały pioruny,~Dwaj bracia
1132 1841-51|                tak ładnie:~Toć przecie komuś do serca wpadnie!~ ~To mi
1133 1841-51|               w tak żałobnym tonie~Jak konające na wodach łabędzie.~Dla
1134 1852-60|              przewodu~Zestarzan w bólu~Konającego sierota narodu;~Tyle, mój
1135 1871-93|                W ciche westchnienia, w konania wygnańców~Wplatają pieśni
1136 1871-93|           drzewo, które czas wykrzywi,~Końcami długiej, nie strzyżonej
1137 1871-93|            wieżycy żelaznej Eiffela~Od końców ziemi strąbionemu światu~
1138 1871-93|           mówca pochylił nad szklanką,~Kończąc gawędę znaną Warszawianką:~"
1139 1871-93|            trzewy.~"Żołnierze! prędzej kończyć z tym motłochem!"~"Cel!
1140 1871-93|          Ludwikiem Czternastym?~Cienie Kondejów, Wobanów, Wandomów?~Jakaż
1141 1841-51|                            HUŁAN~ ~Rży koniczek mój bułany,~Puśćcie - czas,
1142 1841-51|           miesiące,~Kiedym nocką pasał koniki na łące?~ ~Moja ty dziewczyno,
1143 1841-51|            łąko, drzewa, chaty,~Dalej, koniu mój!~
1144 1841-51|              Na stodole młócić,~Ćterma końmi włócyć.~ ~A kiej mię już
1145 1841-51|             mało-pomału~Dolatał tętent konnych oddziału.~- No, czas! -
1146 1841-51|           Ówdzie huczliwe surmy, kotły~Końskie kopyta w ziemię wgniotły;~
1147 1841-51|           stopa poganina~Depce marmury Konstantyna~I bizantyjskie ściera złoto...~
1148 1852-60|             kolorów,~Wonna i błoga jak konwalie borów,~A pełna słońca jakby
1149 1871-93|               Sitowia jezior i różdżki konwalii?~Istne marzenie, z którego
1150 1871-93|              nie zaręczę.~Co tam róża, konwalija?~Ona śliczna jak niczyja!~
1151 1841-51|          łamach,~Piekielnych ścianach, kopalni bramach,~Od okna w górze
1152 1841-51|          huczliwe surmy, kotły~Końskie kopyta w ziemię wgniotły;~Z żelaza
1153 1852-60|             liście pod jabłkami,~Złota kora pod liściami.~Aniołowie
1154 1852-60|        otrząsnęli,~Złote liście, złotą korę.~ ~Nikt nie wiedział w całym
1155 1841-51|                rzęsnym deszczem leje~I koronami dębów chwieje,~Gdy trwoga
1156 1871-93|           Gdzieżeś, o cieniu w zbroi i koronkach,~Słońce, nazwane Ludwikiem
1157 1871-93|         wiedzieć nie będzie.~Jak drugi Kortez nawę wspomnień zburzył~I
1158 1841-51|             ciemne, sklepione.~ ~Długi korytarz, więzienie znane:~Te drzwi
1159 1852-60|          pomsta kosi~Jak zeschłą trawę kosarz letniej pory,~Jeśli, wygnańcy
1160 1841-51|               co mię karzesz? za co te kości~Smagasz rózgami tak bez
1161 1841-51|                w księdzu zeszła kość z kością,~Tak zadrżał w sobie ów
1162 1841-51|             niedzielnej~Przy dzwonnicy kościelnej~Mróz wszelakie czucie ściął~
1163 1841-51|          ostatniej fortecy wchodzi, do kościoła~Na krzyki ni na ogień moskiewski
1164 1841-51|              Ściśniętymi szeregi przed kościołem stała,~Kędy w głębi, schylony
1165 1841-51|              klękał obrazem.~Dziś przy kościółku leży pod głazem,~Cichy jak
1166 1852-60|              świętych uczuć pali;~Kędy Kościuszko, na którego ciało~Duchowe
1167 1841-51|            grosz da na drogę -~I starą kosę na zapomogę...~ ~Złota niewiele
1168 1841-51|           ziemi bólu,~Sterczą mogiły w Kosowym Polu;~ ~Z Czech światosławnych,
1169 1871-93|             głos: Niestety!~W wielkiej kostnicy tańczy menuety.~ ~O Francjo!
1170 1841-51|            leży lud na pował,~Połamane kosy, co na wojnę kował.~A ja
1171 1871-93|               Napłynęły jakieś smutki.~Koszulina połatana,~Sukieńczyna z
1172 1841-51|                 Ówdzie huczliwe surmy, kotły~Końskie kopyta w ziemię
1173 1841-51|           królowi.~ ~- Małczy, chłopie kowalu!~- Ej, głupiś ty. Moskalu -~
1174 1841-51|          wąwozie~Wesoły góral beczy na kozie,~Cygan-włóczęga, co się
1175 1841-51|                krzyża ulata~Do boskich krain weselnych.~ ~Ty im, czarowna
1176 1871-93|         wiązało się gładko,~Żeś się za krajem zwracał jak za matką~I w
1177 1841-51|             ciemną,~Na gałęziach wrony krakały nade mną -~Sierocemu sercu
1178 1841-51|               do Częstochowy~Lub gdy w Krakowie brzmi dzwon zamkowy~Na Boże
1179 1852-60|          Ciągnie ku Wschodu...~ ~Wawel krakowski moim Kapitelem,~Miast Forum -
1180 1871-93|             Jacques, Lipcowa Kolumna i kramy,~I więcej: Teby, piramidy,
1181 1871-93|            gdzieś daleko u germańskich krańców,~Nad sinym morzem w szum
1182 1841-51|             sosny roślejsze, i dziewki kraśniejsze,~I ludzie mocniejsi, i niebo
1183 1841-51|                 słońca promienie~Przez kraty w ciemne padły więzienie~
1184 1861-70|               już bez końca~Po świecie krąż,~Aż czoło głusza otoczy
1185 1841-51|                płaczą,~Począł swą lirę kręcić prostaczą,~ ~A tak wesoło,
1186 1841-51|               tej kaliny~Jasio fujarki kręcił z wierzbiny~I grywał sobie
1187 1852-60|               Szarzały góry po dalekim kresie,~Swobodne krzyki leciały
1188 1871-93|                głosy lecą do ostatnich kresów,~Na nieprzerwaną horyzontu
1189 1871-93|       tchnienia;~Cienie znikome śledzą kroki cienia,~Co ludzkie nędze
1190 1841-51|               siłą przeważną, ustępują kroku,~Upatrując nadziei w żywym
1191 1841-51|               i między dworzany~Stanąć królewskie. Lecz ty, lipo moja,~I ty
1192 1871-93|               powłóczy Wersalu,~Kędy w królewskiej sali zwierciadlanej~W lustrach
1193 1871-93|               zabili jak rok na Trzech Króli;~Wichry chłodne, dziecko
1194 1841-51|              konary~Jeszcze się zdadzą królom na mary.~ ~Oj, cicho, pisklę!
1195 1871-93|           miłości przykładach,~Jak się królowe kochały w tych dziadach,~
1196 1852-60|           kłaść na struny złote,~Kiedy królowie niegdy, ninie słudzy,~I
1197 1871-93|                O! Matko nasza i polska Królowo..."~Jeszcze modlitwy nie
1198 1841-51|              długie włosy,~A oczy myła kroplami rosy.~U tej krynicy, u tej
1199 1871-93|               saboty - chłop, fajeczka krótka.~Na tego patrząc, starej
1200 1841-51|                gdyby nie krwi plamy.~ ~Krótko trwała piekielna bitwy kanonada.~
1201 1861-70|              wrogów złość,~Coć gniotła krtań;~Spowicia grobów złóż,~Łzom
1202 1871-93|              Zawora grobów rozrywa się krucha~I szekspirowskie wstają
1203 1871-93|           żeglarz do brzegu dopływa~Na kruchej łódce przez burzliwe morze.~
1204 1861-70|        niosącym bocianem~Niźli zimowym krukiem albo sroką.~Ja nie chcę
1205 1841-51|               drzewa,~Pierwsze gałęzie kruszy, liść obfity zwiewa,~A nim
1206 1871-93|               kto tę starga gmatwaninę krwawą?~Rzeczywistości! snemżeś
1207 1841-51|               bez winy,~Kona pod nożem krwawej tłuszczy.~A głos ich, jako
1208 1841-51|        Przeklęty, który zdejmą wieniec krwawy,~Kto łamie pałasz, kto opuszcza
1209 1871-93|             złodzieje, brudasy,~Biodra krwawymi okręcone pasy...~Jakież
1210 1841-51|            cieniu~Siadam i słonecznemu kryję się promieniu;~Jakże to
1211 1852-60|                to leciał po niebie,~To krył się w chmurach.~ ~Szarzały
1212 1841-51|              myła kroplami rosy.~U tej krynicy, u tej kaliny~Jasio fujarki
1213 1841-51|          żywiczne,~Zawsze te same wody kryniczne,~Łąki i rosa, przeróżne
1214 1871-93|               przyjdzie nędza.~Sroczka krzyczy na przyciesie,~Kasia piele
1215 1871-93|           Burza i lament, a śród łez i krzyków~Nie struny harfy, słyszę
1216 1841-51|         buńczuki,~I damasceńska szabla krzywa~Ostrzem się w piasek zaorywa;~
1217 1841-51|         piastowały!~Oj, bracia Mazury! Krzywda nam się dzieje,~Ojcowską
1218 1852-60|                i świty rumiane,~I dęby krzywe.~ ~Bóg mówi, Juda: co wyrzecze
1219 1841-51|        flisowską czy też z lirenką~I z krzywym kijem ciągnę z daleka:~Czy
1220 1841-51|             krynicą~Albo się wiesza na krzyżach drożnych,~Ona się modli
1221 1841-51|               nad smugiem~I nad mogiły krzyżackie lata~Śpiewać mieszkańcom
1222 1841-51|               zmylim drogi, wytkniętej krzyżami.~ ~Niech car zniewolą w
1223 1841-51|               jeszcze...~Ciał mnóstwo, krzyżów mnóstwo, skorupy granatów,~
1224 1871-93|            Skandynawów,~Kędy, igraszka książęcia szaleńca,~Ofelia zielska
1225 1871-93|              Protea,~Już przeodziana z książęcych atłasów,~Wychodzi piękną
1226 1841-51|              cień znikomy,~Wpatrzony w księgi, okryty lamą,~Błaga jak
1227 1841-51|        dostaniesz drugą.~- O, nie, mój księże, nie, mój serdeczny,~Ja
1228 1871-93|       szekspirowskie wstają Desdemony;~Księżyc, jak doża, srebrzy się,
1229 1841-51|                O białe mury Carogrodu.~Księżyce pobił cud niebieski~I sławny
1230 1841-51|          ochoty~Podobać się komu,~A tu ksycy z choty:~A pójdzies do domu!~ ~
1231 1871-93|              ziemi się zniża,~Widomych kształtów czarodziejstwo kona.~O Panie!
1232 1871-93|        zobaczymy, jak nas Paryż stary,~Któremu wieczną to zostanie plamą,~
1233 1841-51|             czasem idą sny prorocze,~Z którymi rozum się kłopocze.~Taki
1234 1841-51|                kaźń, jak na te zbójcę,~Którzy gdy z Boga złoty płaszcz
1235 1841-51|             wolności rumiana.~ ~Zazule kują po ciemnym lesie żałośnie,~
1236 1871-93|           szumi,~Że chłop młóci, kowal kuje,~I że wszystko dobre czuje,~
1237 1841-51|          pocieszenia rad szuka,~Smutna kukułka w zielonym gaju zakuka.~
1238 1841-51|              tylko ostatnie,~Reszta od kuł pocisków poszła między trupy...~ ~
1239 1841-51|          poszedł pod sklepienie, ostra kula świsła,~Potem druga - za
1240 1841-51|            płaszczysko,~Karabinisko,~Z kulami worek~I pies Azorek,~I tornister
1241 1841-51|          tęskno mi do niej!~Szczęśliwe kuliki, szczęśliwe rybitwy,~Co
1242 1871-93|                morza,~W nauki świetne, kunsztowne świątynie~Z nowymi mury
1243 1841-51|              nieprzyjaciół jako mrówek kupy~Poczęły się poruszać na
1244 1871-93|             czy nie bajka?~Złote jajka kury niosły,~A na wierzbie gruszki
1245 1871-93|           Okłamali, chłopie, ciebie,~A kurzyca na śmietniku~Jak grzebała,
1246 1871-93|                            CZAJKA~ ~"O kurzycy prawił grajko,~Że znosiła
1247 1841-51|            Gdyby nie Niemcy, co Polskę kuszą,~Siedząc jak diabeł nad
1248 1871-93|               śnie,~Wracając zwykle do kwatery wcześnie,~Okazywała dobre
1249 1841-51|              urodna,~Z twarzą rumianą, kwiatkiem we włosach,~Gdy masz sierp
1250 1841-51|            groby i groby, i tęskna woń kwiatów...~
1251 1871-93|           grobowego prochu.~Kto chętny kwiatu, niechaj się pochyli~I ściga
1252 1841-51|           dojrzy okiem,~I łąki, wonnym kwieciem pokryte,~Wody, szumiące
1253 1852-60|           WINCENTEMU POLOWI~Z Rzymu 24 kwietnia 1856~ ~Do młodych wspomnień
1254 1841-51|             jeno zaświta,~Z moją żonką kwita!~ ~Zostawiam stodoły,~Dwa
1255 1841-51|               pod ciemną skałą -~Jakby łabędzi tam naspadało -~Siedzą dziewczyny.
1256 1871-93|                sanglants tombeaux,~Ils lacerent ton coeur mieux que les
1257 1861-70|           ciebie porodziła -~To choć w łachman przyodziana,~Choć się łaty
1258 1841-51|               Okrutny, długi pamiętnik łącki;~Imiona owe w takim natłoku,~
1259 1841-51|          gorycz duszy~I do katuszy nie łącz katuszy;~Nie gardź pomocą
1260 1841-51|                pniu silnym w ziemi się łączą,~Jeden kwiat sypią i miody
1261 1871-93|              Nim wieczne gwiazdy stały ląd ozłocą,~Promień za igłę
1262 1871-93|         lekkość wiadomo, jak chciwa~Na lada dowcip, którym pamięć żywi...~
1263 1871-93|             mają wolność, lecz wolność ladaco.~ ~"No i cóż dalej? i cóż
1264 1841-51|             Siedzą dziewczyny. A jakie ładne!~Nie porównają się z nimi
1265 1841-51|                szara cyranka,~A za nią ładowne pszenicą galary,~Szum wioseł
1266 1841-51|            parzy.~Lecz dopokąd ostatni ładunek w tornistrze,~Nie ustąpią
1267 1841-51|              mistrze:~Żołnierz szarpie ładunki, stemplem w kulę dzwoni~
1268 1871-93|            ziemia wciąż oblicze mieni,~Lądy zatapia, zniża gór łańcuchy,~
1269 1871-93|           miłości, Julia Capuletti -~I łaje świtom na ojczystych górach~
1270 1841-51|                Taki bór szumiący, taką łąkę cichą?~Kędy ja usłyszę tyle
1271 1841-51|             Rozpoczął się bój;~Żegnaj, łąko, drzewa, chaty,~Dalej, koniu
1272 1852-60|             Tobą weseli -~I moja dusza łakoma tam goni~Takiej niedzieli...~ ~
1273 1871-93|              Wystawia wieże i wystraja lalki,~Okrutnej klęski i krwi
1274 1841-51|             Wpatrzony w księgi, okryty lamą,~Błaga jak niegdyś za nim,
1275 1841-51|         ukryciu~Albo się piszą po rudy łamach,~Piekielnych ścianach, kopalni
1276 1871-93|           snemżeś ty czy jawą?~Burza i lament, a śród łez i krzyków~Nie
1277 1871-93|            żwawo, wojsko nie ma czasu!~Lampa petrolium pełna przed obrazem.~
1278 1841-51|               zielone, numerowane,~Tam lampka mruga, tam schody, prycza,~
1279 1871-93|           jakie czasy?!...~ ~Zaświećźe lampkę przed Marii obrazkiem.~Obrazek
1280 1871-93|         Północny człowiek, ciche pojąc lamy,~Lodowce marzy, śniegów
1281 1871-93|                Lądy zatapia, zniża gór łańcuchy,~Na nieobjętej pustynnej
1282 1871-93|              sągi,~W Berlinie żołnierz landwerzysta strzeże,~Pomniejsze w pyszne
1283 1841-51|               czemuście takie żałosne?~Las się rozwija, słoneczko ciepłe
1284 1852-60|         siostry moje?~Słońce zaszło za lasami,~Lud wesoły idzie z pracy,~
1285 1852-60|                z chatki małej.~Pan Bóg łaskaw na sierotę,~Przyleciała
1286 1841-51|                      JAN KOCHANOWSKI~ ~Łaskawe życia naszego szafarki,~
1287 1841-51|         Przebaczenie!... Przebaczy wam łaskawość cara...~Przebaczenie posłusznym,
1288 1861-70|             płaczem,~A jeszcze za jaką łaskę:~Za te śniegi, co cię mrożą,~
1289 1841-51|             znowu różnie...~ ~Aż tu od lasu wiedzie przez pole~Dziada-lirnika
1290 1841-51|              rzeczka,~Kędy jaskółeczka~Latała skrzydlata,~A białe gołębie~
1291 1841-51|               jeżą -~Śniegi tam zimą i latem leżą.~W nizinach szumią
1292 1871-93|               krótki;~Popatrzyła na te łatki,~I na oczy biednej matki~
1293 1852-60|                da Pan Bóg - po biedzie latosiej~Polska pszenica pięknie
1294 1861-70|            Znać długich lat;~Patrzał i laur tej znikomej sławy~W oczach
1295 1841-51|              śpiewakiem Homerem~Jedno, lauru liście skroń obwiodły;~Ziemia
1296 1841-51|             zaryte,~Kilka strzaskanych lawet i koła armatnie;~Nietknięte
1297 1871-93|                stolik, papiery i mapy,~Ławka (ostatek nieboszczki kanapy),~
1298 1871-93|             kształty wznoszą z piasków ławy,~A w ciemną wieczność płynąc
1299 1841-51|                Bogu,~Więzień związany, Łazarz z barłogu.~Lecz próżnom
1300 1841-51|                 Skowronek, lecąc w toń lazurową,~Wisi w powietrzu nad moją
1301 1871-93|             livides!~Oh! qui soulevera le fardeau de tes jours?~Niobé,
1302 1841-51|                 broń o broń zazgrzyta,~Łeb rozbity się schyla, broczy
1303 1841-51|           mieli racją~Dawać hedukacją,~Lec ze żonkę dali -~To się pomylali.~ ~
1304 1841-51|              błękit gładki!~Skowronek, lecąc w toń lazurową,~Wisi w powietrzu
1305 1841-51|             dzikie: ,,Hura!",~Spod nóg lecącej hordy wstaje pyłu chmura.~
1306 1852-60|                kresie,~Swobodne krzyki leciały od wioski,~A mnie się zdało -
1307 1841-51|             jednak, silna, w następnym lecie~Znowu też same rozrzucasz
1308 1861-70|      wyciągnąwszy i skrzydła sążniste,~Lecieć śród białej bocianów gromady,~
1309 1871-93|                Souffriras-tu toujours?~Leconte de Lisle~ ~I~Na jednej z
1310 1841-51|                W okopach braci naszych ledwie garstka mała~Ściśniętymi
1311 1871-93|      marsylijski wstrząsającej treści,~Legionów tętent, a gest bohatera~
1312 1841-51|            smoki polezą,~Albo zapaśnik legnie - wszędy boje.~Walczy, kto
1313 1841-51|             Gdy burza rzęsnym deszczem leje~I koronami dębów chwieje,~
1314 1871-93|            krąg zaciągają, a ich szatę lekką~Promienie słońca wedle boskich
1315 1841-51|         pociągną polskie tęsknoty.~Jej lekkich stopek porzucę róże~I w
1316 1861-70|           bluszcze, które wciąż unasza lekko~Powiewów ciąg,~Na wody Tybru,
1317 1852-60|             zwycięstwu.~Mnie dane było lekkością zaciężyć~Polskiemu męstwu.~ ~
1318 1841-51|               nóg mi rwą się pliszki i lelki.~Nikt mnie nie wita! Sercu
1319 1871-93|            oczu ich otwiera.~ ~Jak nad Lemanem na niższe pokłady~W jesienny
1320 1871-93|               tatuś czeka,~Matka sieje len na grzędzie,~A narzeka,
1321 1841-51|              od pasa...~To nagi duch - Leonidasa.~ ~Powitał szlachtę dobrym
1322 1841-51|          śmiertelnych,~Stawiasz obrazy lepszego świata,~Gdzie myśl ostatnia
1323 1841-51|            polne,~A z borów cienistych leśnej okolicy~Rozwiewa się wonność
1324 1871-93|            Zsuwa się, ciężkie zostawia letargi~I schodzi w cienie, pewna
1325 1852-60|               Jak zeschłą trawę kosarz letniej pory,~Jeśli, wygnańcy na
1326 1871-93|                disparaitre encore dans leurs sanglants tombeaux,~Ils
1327 1841-51|            Ludzie, nasi ludzie na polu leżący,~Bracia Mazurowie, coście
1328 1841-51|             braci mych rozchodników...~Leżała gaza złudzeń młodości,~Róże
1329 1841-51|             nieodległe granaty rozbite~Leżały, już ostygłe i w ziemię
1330 1861-70|             grobach Bóg,~Twych butność lic.~ ~W grób twój złożyłem
1331 1861-70|               Co bólom stawia kres,~Co liczy krople łez~I ilość ran.~ ~
1332 1841-51|               boki,~I szedł, jak gdyby liczył kamienie,~Pospiesznym krokiem
1333 1841-51|              młodości,~Róże przyjaźni, lilie miłości.~To wszystko, czego
1334 1841-51|               jakie dziewczyny!~Co tam lilije! Co tam maliny!~ ~Góral
1335 1871-93|                włoski kwiat poety~Dłoń lilijową składa na kochanku -~Róża
1336 1841-51|              szuler gdy karty rozłoży,~Linia trupów się kładzie, straszna
1337 1841-51|            wrogów szyki,~Po wszystkich liniach dzikie podnoszą się krzyki...~
1338 1841-51|                Poczęły się poruszać na linii odległej;~Te się w szyki
1339 1841-51|              Toż my podobnie~Jak nasza lipa rostąc nadobnie~ ~Przetrwali
1340 1841-51|                słońcu liście kąpała,~W lipcu korale miała czerwone,~W
1341 1841-51|                                     NA LIPĘ SŁOWIAŃSKĄ~ ~Lipo zielona!
1342 1871-93|            Spod Marengo, Wagram, Jeny,~Lipska, Drezna, Waterlo!"~Skończyłem -
1343 1852-60|        szczęśliwa, jak to każda młoda,~Lirence mojej chętne ucho poda~I
1344 1841-51|              Łódką flisowską czy też z lirenką~I z krzywym kijem ciągnę
1345 1841-51|                znów przez pole~Wiedzie lirnika małe pacholę...~ ~I któż
1346 1841-51|                się zsunie...~ ~Hej, ty lirniku! Wróć się no sam!~Naciągnij
1347 1852-60|               jabłkami,~Złota kora pod liściami.~Aniołowie przylecieli~W
1348 1871-93|     Souffriras-tu toujours?~Leconte de Lisle~ ~I~Na jednej z ulic nędznych
1349 1861-70|        POWROCIE DO KRAJU~(Odpowiedź na list)~ ~Wolny próżności, nie
1350 1841-51|               I z nich by można ułożyć listy,~Szereg szlachetnych dusz
1351 1852-60|           uszach mi dzwoni Twój akcent Litwina,~Co mi rwie serce - a Bóg
1352 1871-93|      flagellent les Morts aux demeures livides!~Oh! qui soulevera le fardeau
1353 1852-60|              łuk zatacza,~I pytam: Czy liż ciebie wiodła chwała,~Ta
1354 1861-70|             bliski bólów kres,~Jęków i łkań!~Zdziwiony słucha wróg,~
1355 1861-70|                zwlecze,~Kiedy ze sosen lód soplasty ściecze~I staw
1356 1852-60|            wyższa wola ciebie gnała~Po lodach Moskwy, po egipskim piasku,~
1357 1871-93|              brzegu dopływa~Na kruchej łódce przez burzliwe morze.~Gdzieżeś,
1358 1871-93|                    Ammon Ra! Słońce! I łódek żagielki~Pomkną po Nilu
1359 1841-51|             serce żelazem,~Choć zimnym lodem, ja z wami razem.~ ~Powietrze
1360 1841-51|              jawie ja ku wam w drodze,~Łódką flisowską czy też z lirenką~
1361 1871-93|            człowiek, ciche pojąc lamy,~Lodowce marzy, śniegów świat polarny;~
1362 1841-51|              śród ciszy poranka~Płynie łódź flisowska jak szara cyranka,~
1363 1861-70|           Samotny patrzał na olbrzymie łomy,~Strudzony dniem:~Na obaliska
1364 1841-51|           które pokarm przyjmuje z jej łona,~Wie, że Polska zgnębiona,
1365 1871-93|              dalej w świat z rozdartym łonem,~Nad Morzem Martwem dziś,
1366 1841-51|           głowie~I słychać było bębnów łoskoty~I próbowanie marsza piechoty,~
1367 1852-60|            skrzydła utrudzone;~Chmurna losów moich gwiazdo,~Gdzież mnie
1368 1871-93|           Prawu zniszczenia i odmianom losu:~Dziś - głośne, huczne,
1369 1841-51|         owładnie,~Ludziom ich przyszłe losy odgadnie,~A czas je spełni
1370 1871-93|                wartkich po przestrzeni lotów,~Gdzie sława twoja, ziemio
1371 1861-70|           Kiedy czas przyjdzie sprośne łowić gady;~Bo nie dla pychy ni
1372 1841-51|                się wymawiać,~Tylko coś łowił w więziennej głuszy~I dopatrywał
1373 1871-93|         ruchomości także rejestr mały:~Łóżczyska stare po dwu stronach stały,~
1374 1841-51|                mię pomstuje,~Dziecko w łóżku piscy,~ ~A dymem z komina~
1375 1841-51|             zbroje,~Przy nich jedwabne lśnią zawoje.~Pędzą obłoki, grzmi
1376 1871-93|           Pobladła szata srebrną barwą lśniąca~Przed prawdy wiecznej surowym
1377 1841-51|         twarzach polskich takie męstwo lśniło,~Takie nietrwożne serce
1378 1861-70|            wieleż trzeba?~Kraju, gdzie łuczywem świecą,~Gdzie się w niecce
1379 1871-93|          dworze siła gości i gwarno, i ludno,~Chciałam skłonić się jejmości,
1380 1871-93|             koronkach,~Słońce, nazwane Ludwikiem Czternastym?~Cienie Kondejów,
1381 1841-51|            ślub z matką moją,~Tak mnie łudziła pięknością swoją,~Z ojczyzną,
1382 1841-51|                i taka chłodna!~A dusza ludzka tak tam swobodna,~Że sobie
1383 1871-93|          gronie,~Wierzącym w przejścia ludzkich dusz po zgonie.~ ~Z nim
1384 1841-51|            duchy rycerzy.~Przez ciebie ludzkość w siebie uwierzy,~Poezjo -
1385 1871-93|             bibliotekę,~A śmierć, co z ludźmi nie czyni zachodu,~Jakoś
1386 1841-51|               mieszały;~Tam się gdzieś lufcik zatrzasnął mały,~Tam się
1387 1841-51|          Oparte o błyszczące karabinów lufy.~ ~Nareszcie spod namiotu
1388 1871-93|              ojczyznę w przedsionkach,~Łunę pożarów nad miast świata
1389 1841-51|             jak dziewczę młode~I jak w lusterko patrzyła w wodę.~Wiatr co
1390 1871-93|      królewskiej sali zwierciadlanej~W lustrach wciąż widzi odbite Germany,~
1391 1861-70|                      ŚPIEW NA CZEŚĆ 25 LUTEGO 1861 R. W WARSZAWIE~ ~Dojrzewa
1392 1841-51|               polewany,~Złota przywita lutnia i ubogie progi,~I kwiaty
1393 1841-51|                Błogosławcie mi!~ ~Hej, luzaku! konia podaj,~No, nie płaczcie
1394 1841-51|              Zabiliście biedaka.~Major łyknął araku:~- Szczo tam, panie
1395 1871-93|                pochyło;~Tego się czoło łysiną świeciło,~Ów jako drzewo,
1396 1861-70|                trzęsą,~Ku niej mrugasz łzawą rzęsą~I mówisz: kochana!~ ~
1397 1861-70|       Pielgrzym to, widno po tęsknocie łzawej~Znać długich lat;~Patrzał
1398 1841-51|               tam wiele takich dziewic łzawych,~Które by powrót kochanków
1399 1841-51|               Kiedyś mnie żegnała, łza łzę pobijała,~Teraz się spoglądasz,
1400 1841-51|              dobrze się opłaci,~Jeżeli łzy-perły weźmie z serca braci.~ ~
1401 1841-51|              Bo przysięgam Bogu,~Jakem Maciek Dzwoniec,~Ze by mi w chałupie~
1402 1871-93|        świątynie~Z nowymi mury wchodzi mądrość nowa;~Bóg Nazareński jeszcze
1403 1841-51|           Majorze,~Zabiliście biedaka.~Major łyknął araku:~- Szczo tam,
1404 1841-51|                dworze~Mówi dziedzic: - Majorze,~Zabiliście biedaka.~Major
1405 1841-51|          deszcz piła, rosę zbierała,~W majowym słońcu liście kąpała,~W
1406 1841-51|         Strojna w bursztyny, w korale, maki~I złote piżmo, modre modrzaki,~
1407 1841-51|             Powietrze ciche jak zasiał makiem,~Zarumienione poranną zorzą:~
1408 1841-51|               Niż takiemu królowi.~ ~- Małczy, chłopie kowalu!~- Ej, głupiś
1409 1852-60|         dziecię,~Małe dziecię z chatki małej.~Pan Bóg łaskaw na sierotę,~
1410 1871-93|              ojczystej dumie,~Jak dziś maleją młodzi na rozumie.~ ~Śród
1411 1871-93|              współcześni, ach! ojcowie mali!~Wieża pod niebo wzbiega...
1412 1841-51|      dziewczyny!~Co tam lilije! Co tam maliny!~ ~Góral przez lato barany
1413 1841-51|              jakąś dobę,~Lecz cierpień malki niech mnie Bóg strzeże,~
1414 1841-51|        prześliczny wieniec związałem~I mało ważąc zdania rozumne,~Ze
1415 1841-51|             piechoty,~I od dziedzińców mało-pomału~Dolatał tętent konnych oddziału.~-
1416 1871-93|             kąty poweselą,~Że te zorze malowane~Już świtają, już się bielą~
1417 1871-93|               kadzideł,~Poezja w zorzy malowanych skrzydeł~Złociste loty niesie
1418 1841-51|           żadne!~Rączki toczone, nóżki maluchne,~Oczka śmiejące, usta słodziuchne:~
1419 1871-93|            słońca loty,~Że złote rąbki malują na chmurach,~Płosząc słowika
1420 1841-51|            wstanie z swego skonu,~Bo z Mantynei, Maratonu~I Termopylów ostrych
1421 1871-93|          Stołki dwa, stolik, papiery i mapy,~Ławka (ostatek nieboszczki
1422 1841-51|            swego skonu,~Bo z Mantynei, Maratonu~I Termopylów ostrych skał~
1423 1871-93|                 Zaświećźe lampkę przed Marii obrazkiem.~Obrazek ten jest,
1424 1871-93|              jednym widziała wizerunek Marka,~Drugi jej Pawła przypominał
1425 1852-60|             tak wiele na tych brzegach marło~W doczekiwaniu dni weselnych
1426 1841-51|                posłuszną,~Na stopniach marmurowych, śród dymów obłoku,~Strzałami
1427 1841-51|           Bezecna stopa poganina~Depce marmury Konstantyna~I bizantyjskie
1428 1861-70|           Drzeć się na śmieciach o kęs marnej strawy~Ani jak sroka, nad
1429 1841-51|             słowem,~Czołem ukorzył się marsowem,~I tak był wielki w ową
1430 1871-93|                opiewa błękity.~ ~Śpiew marsylijski wstrząsającej treści,~Legionów
1431 1841-51|            bębnów łoskoty~I próbowanie marsza piechoty,~I od dziedzińców
1432 1841-51|          poszarpaną chorągiew oddziału~Martwą przygarnia ręką ku martwemu
1433 1871-93|            rozdartym łonem,~Nad Morzem Martwem dziś, jutro Czerwonem.~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
1434 1841-51|              Martwą przygarnia ręką ku martwemu ciału,~A blask na osłupiałym
1435 1852-60|         wzdychanie zaparło~I widowisko martwych niemowlątek,~Których tak
1436 1841-51|           Jeszcze się zdadzą królom na mary.~ ~Oj, cicho, pisklę! Ucisz
1437 1841-51|             szeptał w skrusze~"Zdrowaś Marya" - za biedną duszę.~A choć
1438 1841-51|            Pochowajcie swą dzieweczkę,~Marychnę urodę.~ ~A miłemu, jak zastuka~
1439 1841-51|               dach siada,~Woła: "Pódź, Marychno!"~ ~Nim ja ujrzę, nim zobaczę,~
1440 1841-51|            powiedzcie: niech nie szuka~Marysi jedynej.~ ~Leży ona przy
1441 1871-93|           serca odpadł kamień młyński.~Marzenia swoje dziad sześćdziesiątletni~
1442 1852-60|         pszczoły się gonią,~Czegom nie marzył! Za szczęsnym powrotem~O
1443 1841-51|                zgasł?~Dosyć, dosyć się marzyło,~Teraz działać czas.~ ~Słyszeliście?
1444 1841-51|           błagał o przebaczenie.~- Nie maszli żalu? Przypomnij, proszę.~-
1445 1841-51|                poczerwienione jak oczy matczyne,~Co mnie błogosławiąc patrzyła
1446 1841-51|           miłemu, jak zastuka~Do chaty matczynej,~To powiedzcie: niech nie
1447 1841-51|              tam wiele takich polskich matek,~Którym by serce pękło przy
1448 1841-51|          śmiejące, usta słodziuchne:~O Matkoż Boska, jakie dziewczyny!~
1449 1841-51|         Kochaneczku, ciebie,~Pierw się matuś moja spłacze~Na moim pogrzebie.~ ~
1450 1871-93|                myślisz, żeś ty mała?"~"Matusieńko - prosi Józka -~Jeszcze,
1451 1871-93|               w usta:~"Tak was kocham, matusino!"~I na łonie matce siada;~
1452 1871-93|              Zbierzmy się wszyscy, czy mąż, czy niewiasta,~Rozwińmy
1453 1841-51|              je zostawia, ze ścian nie maże:~Izby te zowią się przedcmentarze...~
1454 1841-51|            serca wydziera śpiewka,~Jak mazowiecka do tańca dziewka,~Strojna
1455 1841-51|             Mazury,~Jaki to teraz smug mazowiecki ponury!~Słoneczko grzeje -
1456 1841-51|             śliczna to ziemia to nasze Mazowsze!~I czystsza tam woda, i
1457 1841-51|                              JAK TO NA MAZOWSZU~ ~Po szerokim polu modra
1458 1841-51|              taniec zawiodę.~ ~Jeszcze mazura usłyszę w dali,~Kiedy go
1459 1841-51|              do wesołości pobudzi?~Oj, Mazurowi, co pocieszenia rad szuka,~
1460 1841-51|          ludzie na polu leżący,~Bracia Mazurowie, coście tacy śpiący?~Wstawajcie!
1461 1852-60|                  ŁZY~ ~Gdzie ta chatka mchem obrosła,~Co mnie wychowała?~
1462 1841-51|                mogiłach gęślarzy lasów mech rośnie.~Gwiazdy na wodzie
1463 1841-51|           doświadczą chłodów,~Za życie męczarń - światłość bez końca~Ukażesz
1464 1841-51|             zabierze~Pomiędzy ludem na męczarnie głuchym,~O, bądźcie pewni,
1465 1852-60|            przecierał powieki,~Wieczny męczennik stojący przy krzyżu~Przeczuwał
1466 1841-51|            Poezjo! Matko narodów!~ ~Ty męczennikom, pod ręką kata~Rozpiętym
1467 1852-60|            zobaczenia, rycerze, poeci,~Mędrce, prorocy;~Do zobaczenia!
1468 1871-93|               EIFFEL~Wyjątek z poematu Mefisto~ ~Dalej i dalej w świat
1469 1871-93|              luli, dziecko, luli.~Boża męka nade drogą. Pan Jezus pod
1470 1841-51|             gorycze~I zniesiem w ciszy męki nam zwyczajne.~A choć krzyżowa
1471 1871-93|                         Godzino myśli, męko rzeczywista!~Za Ren wędrowca
1472 1841-51|          stronę wiater powiewa,~Słodka melodia w ucho się wlewa.~Pod drzewem
1473 1871-93|          muzyka!~A jaka władza pięknej Melpomeny!~Ona to serce obojętne widza,~
1474 1871-93|               wielkiej kostnicy tańczy menuety.~ ~O Francjo! złotych żniwiarko
1475 1871-93|              Gdzie sława twoja, ziemio męskich czynów,~Napoleonów, Hoszów,
1476 1841-51|           płaczcie już,~Raczej, matko, męstwa dodaj,~Krzyżyk na mnie włóż.~ ~
1477 1841-51|                twarzach polskich takie męstwo lśniło,~Takie nietrwożne
1478 1852-60|           lekkością zaciężyć~Polskiemu męstwu.~ ~A ja myślałem, że tę
1479 1871-93|         brzegów Sekwany, w której fale mętne~Chylą się wierzby jak wdowy
1480 1861-70|            ciąg,~Na wody Tybru, co się mętnie wleką~W odległość łąk,~Na
1481 1871-93|            czasów Komuny Paryskiej~Ils meurent tour a tour, et, renaissant
1482 1871-93|         Anielskiej Pani,~Dłoń w dłoni, mężni w ostatniej godzinie,~Po
1483 1841-51|             krwią opływa,~Na niej duch mężnych dogorywa.~Tysiące ludu bez
1484 1841-51|           zamieszanie:~Podobnie granat mężnym hufcem zakołysze;~Miejsce
1485 1852-60|                oceanu wody?~Na ciebie, mężu z żelaza i spiżu,~Dowódzcę
1486 1871-93|          piękniej jak ta złota.~Ofelie mglane sen rzucają twardy~I zatopionych
1487 1871-93|             rolę - i za tobą wieże~Pod mgliste niebo wznoszą dumne szczyty;~
1488 1852-60|              pastuszej,~Kędy z niczego miałem radość wielką -~Z przędzy
1489 1852-60|               Bóg przeznaczy,~Że żadną miarą nie można inaczej?~Pracować
1490 1871-93|               pożarów nad miast świata miastem.~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
1491 1841-51|           Dusze gdzie? nie wiem...~Ad. Mickiewicz~ ~W dniu onym słońce dziwną
1492 1841-51|            zamorzyli?~ ~A on rzecze od miecha:~- Idźcież sobie do grzecha!~
1493 1841-51|               śmiechem~I jął węgle dąć miechem;~Fajkę sobie nakłada~I nic
1494 1841-51|       wprawdzie w zbroi, przypasany~Do miecza rycerz - i między dworzany~
1495 1841-51|             wkładając zielone.~Tak nad mieczowym greckim bohaterem,~Jako
1496 1871-93|       petrolierze!"~"Francuzi, bracia, miejcież rozeznanie,~Chociaż te piersi
1497 1841-51|               mężnym hufcem zakołysze;~Miejsce zmarłych zajmują wierni
1498 1871-93|              wiarę;~Jedno pałace czyli miejskie bruki~Ręce po złotą wyciągają
1499 1841-51|           pierwszy granat, zarywa się, miele,~Rzyga ogniste iskry z ściśniętej
1500 1841-51|                cerwony pasik!~ ~Jesceć mieli racją~Dawać hedukacją,~Lec
1501 1852-60|                jeśli czasem na piasków mieliźnie~Po wierzchu rzeki chmura