Part

2002 1852-60|                jego chwała wtłacza:~Tu orły wzięły złote wieńce w szpony,~
2003 1841-51|               mnóstwo dzieci drobnych,~Osieroconych, tak nadobnych,~Jak na ojcowskie
2004 1841-51|             martwemu ciału,~A blask na osłupiałym jeszcze świeci oku,~Jak
2005 1852-60|                 Kto się w dłonie wziąć ośmieli,~W złotym denku przejrzeć
2006 1852-60|           przebrane,~Nie słowa były, a osoby żywe~I wichry szumne, i
2007 1861-70|            miły druhu,~Za to, co ci do ostatka~Dzwoni wciąż, a dzwoni w
2008 1841-51|            lepszego świata,~Gdzie myśl ostatnia z krzyża ulata~Do boskich
2009 1871-93|        sztandary.~ ~Więc głosy lecą do ostatnich kresów,~Na nieprzerwaną
2010 1841-51|                poszedł pod sklepienie, ostra kula świsła,~Potem druga -
2011 1841-51|              ma prawo zażądać wina.~Na ostre, zimne żołnierza słowo~Młodzian
2012 1871-93|             Wileńskiej Matki Boskiej z Ostrej Bramy~I chłopa, biedy polskiej
2013 1841-51|        Mantynei, Maratonu~I Termopylów ostrych skał~Duch Grecji w sercach
2014 1841-51|              damasceńska szabla krzywa~Ostrzem się w piasek zaorywa;~Zabite
2015 1841-51|                 Uchwycą tarcze, miecze ostrzone~Wstrząsną w żylastych prawicach,~
2016 1841-51|            granaty rozbite~Leżały, już ostygłe i w ziemię zaryte,~Kilka
2017 1841-51|                ojczyzną wieczną ja nie oswoję~Rozmiłowane to serce moje~
2018 1841-51|                Ojców ni synów wróg nie oszczędzi,~Miecz wam zatruty do serca
2019 1852-60|                 Choć czoło złotym kraj otaczał liściem -~Jak gdybyś czekał
2020 1871-93|        rzemiosło,~Do drogi cieniów nad otchłanną nocą,~Nim wieczne gwiazdy
2021 1871-93|                I chmura błyska jak oko Otella.~Zmieniona rola - i córka
2022 1841-51|            miłosierdzia mojego czekał,~Otoć przebaczam i z twego czoła~
2023 1861-70|          świecie krąż,~Aż czoło głusza otoczy milcząca,~Wieczności wąż.~
2024 1871-93|           ostatek nieboszczki kanapy),~Otóż i wszystko, z dodatkiem
2025 1841-51|              Boże!~I że też z przemocy otrząść się nie może.~I po co to
2026 1852-60|               cichą porę:~Złote jabłka otrząsnęli,~Złote liście, złotą korę.~ ~
2027 1871-93|               w sercu świeżej nabierał otuchy.~Duchami zwano ich: ej!
2028 1841-51|           Pójdź, gościu, w moje progi, otwarte ci wrota,~Wita cię stara
2029 1841-51|              przeciągał zimny~Od drzwi otwartych, w których połowie~Już stał
2030 1871-93|    czterdzieści~I ciemne koła oczu ich otwiera.~ ~Jak nad Lemanem na niższe
2031 1871-93|               ozwał głos przy bramie:~"Otwieraj bramę, bo siłą wy łamię!"~ ~
2032 1841-51|               gruzy wszędy!~Patrzcież! Otworem Grecja stoi,~Pójdźcie do
2033 1852-60|             gołębie,~Niesie pisanie.~ ~Otwórz i czytaj, jeśli cię nie
2034 1841-51|               cicho.~Siostry i bracia, otwórzcie oto!~Pustka. Zacichnij,
2035 1841-51|                brzęk już zginie.~Drzwi otworzono... Wyschły, wybladły,~Oczu
2036 1871-93|              Oj, pustotaż to, pustota!~Otworzyła stare wrota,~Pokazała ząbków
2037 1841-51|           marsowem,~I tak był wielki w ową chwilę,~Jak kiedy bronił
2038 1852-60|              Co w naszych borach białe owce pasie.~
2039 1841-51|                pamiętnik łącki;~Imiona owe w takim natłoku,~Tak się
2040 1871-93|              zgłuchły na szlaku,~Cisza owiała ruiny Karnaku...~ ~Od brzegów
2041 1841-51|             pada,~Że i oniemia, i wraz owłada.~Twarz ta uwagi widza nie
2042 1841-51|           wieki,~W imieniu twoim serca owładnie,~Ludziom ich przyszłe losy
2043 1861-70|                 W WARSZAWIE~ ~Dojrzewa owoc łez,~Już bliski bólów kres,~
2044 1841-51|             bociany stąpają powolne,~W owsach jednostajnie brzęczą świerszcze
2045 1841-51|              dokoła -~Drzewo rodzinne, ozdobo sioła:~ ~Twoich gałęzi mnogie
2046 1861-70|                nie dla pychy ni żadnej ozdoby~Dano nam skrzydła sążniste
2047 1841-51|             byli~Wyhedukowali,~To mnie ożenili,~Za żonę wydali.~ ~Siono -
2048 1871-93|              wieczne gwiazdy stały ląd ozłocą,~Promień za igłę wziął,
2049 1841-51|                Wyszedł z gaju gajowy~I ozwie się w te słowy:~- Taka bieda
2050 1841-51|             obraz znika - i sen znika.~Ożyła dusza wojownika.~Powstał.
2051 1852-60|           starą jabłonią,~Gdzie kwiaty pachnią i pszczoły się gonią,~Czegom
2052 1841-51|        prostota,~Zrzuć zbroje i rumaka pachołkowi oddaj,~A zwyczajom się naszym
2053 1852-60|               coś w uchu dzwoni~Jakoby pacierz staruszka poranny;~Niby
2054 1841-51|             szedł do ludzi, cały dzień padało,~Pod wieczór się za mną
2055 1871-93|               po Napoleonie,~Kolumna - padła na słowo Courbeta,~Lecz
2056 1841-51|            piasek nad Wisłą?~Ile ludzi padło, tyle gwiazd zabłysło,~Z
2057 1841-51|         promienie~Przez kraty w ciemne padły więzienie~I uczyniły w owej
2058 1852-60|               kwiatki takież prawie~Na pagórku, na przydrożu~Dziki piołun
2059 1871-93|                z tym motłochem!"~"Cel! pal!" - padł wystrzał, zadymiło
2060 1852-60|                 A myśl ta, w wiecznych paląca się sferach,~Duchową gwiazdą
2061 1871-93|           Rolandy, Bajardy,~W cieniach pałacu wspomina miecz Brenna,~Litości
2062 1841-51|              wieniec krwawy,~Kto łamie pałasz, kto opuszcza braci,~Kto
2063 1852-60|                na ziemi cudzej,~A jako palce kłaść na struny złote,~Kiedy
2064 1852-60|          zbroję naszą~Husarz oprawi.~ ~Palec na ustach, a cóż komu na
2065 1841-51|                Widział ci ja, jak brał pałki.~Lepiej służyć Żydowi~Niż
2066 1841-51|          płomienie -~Na twej czarownej palmy skinienie~Ludzie się staną
2067 1841-51|            pogodę,~Płyńcie mi, dawnych pamiątek zdroje,~Z wami, wesołe,
2068 1871-93|                schodzi z ich grzbieta.~Pamiątka sławy po Napoleonie,~Kolumna -
2069 1841-51|               Bóg przebaczy,~Niech nie pamięta, wy z czołem wytarłem~Klękli
2070 1841-51|              posadzki -~Okrutny, długi pamiętnik łącki;~Imiona owe w takim
2071 1841-51|         straszny archanioł czeka.~Czyś Pana Boga próżno nie wzywał?~
2072 1841-51|              to rycerstwa czoło,~Dalej pancerni, kiryśniki,~Za nimi Niemców
2073 1841-51|             Ognia, ojczysta wiaro!..."~Panewka zabłysła,~Dym poszedł pod
2074 1841-51|               dębie,~A w oknie siadała~Panieneczka biała,~Co pieśni śpiewała.~ ~
2075 1871-93|              Pożółkłe, wiotkie jak ten papier w tece...~
2076 1871-93|                długiej ściany,~Szarej, papierem kiedyś wyklejanej,~Tu, ówdzie
2077 1871-93|          wlekły...~Stołki dwa, stolik, papiery i mapy,~Ławka (ostatek nieboszczki
2078 1852-60|             Złote w poczęciu, szare na papierze!~Bo gdzież to można sposoby
2079 1841-51|           ujrzymy. Matko nasza święta!~Parci siłą przeważną, ustępują
2080 1841-51|                wywija,~Ujrzę, jak para parę omija,~Jak się w ich licach
2081 1841-51|              smutny wselok.~ ~Bodaj to parobkiem!~Chodzić sobie sobkiem -~
2082 1871-93|               krople... zwilgotniał od pary.~O! Matko nasza i polska
2083 1871-93|              Orientu~Przymawia z wieży paryskiemu świętu.~ ~W żegludze wieków
2084 1871-93|         Staliśmy, walcząc, w ogniu pod Paryżem."~ ~"Pas de temps, allons,
2085 1852-60|                 NA KOLUMNĘ WANDOMSKĄ W PARYŻU~ ~Więc nad Sekwaną przechadzam
2086 1841-51|     nieustannych strzałów karabin dłoń parzy.~Lecz dopokąd ostatni ładunek
2087 1871-93|               w ogniu pod Paryżem."~ ~"Pas de temps, allons, dalej
2088 1841-51|        jatagana,~Rzemienie wiszą mu od pasa...~To nagi duch - Leonidasa.~ ~
2089 1841-51|           złote miesiące,~Kiedym nocką pasał koniki na łące?~ ~Moja ty
2090 1852-60|         dolinie rzeka srebrnym ciągnie pasem,~Cicho we świecie...~ ~Miesiąc
2091 1841-51|            Stalowy obcasik -~I cerwony pasik!~ ~Jesceć mieli racją~Dawać
2092 1841-51|                srebrzystej,~To przetną pasmo i w drodze wieczystej~Wnet
2093 1852-60|           czasie,~ ~I mimo woli idę za pastuchem,~Co w naszych borach białe
2094 1852-60|           Gdzie mi się wiodło na lirze pastuszej,~Kędy z niczego miałem radość
2095 1871-93|               Biodra krwawymi okręcone pasy...~Jakież to czasy, bracie,
2096 1871-93|     Stejnmetzów,~Inne w ogniste ciągną paszcze pieców.~ ~Ludzie i ludy
2097 1871-93|                bodaj to być ptaszkiem!~Patroncem się poleciła, tej świętej
2098 1852-60|             toż mi jeszcze wskrześnij!~Patrzałem w Ciebie i słuchałem Ciebie:~
2099 1841-51|        przejmujące,~Znać, że się długo patrzały w słońce,~Gdy z ich spojrzenia
2100 1841-51|            grody nasze - gruzy wszędy!~Patrzcież! Otworem Grecja stoi,~Pójdźcie
2101 1841-51|                co na wojnę kował.~A ja patrzę na nich we łzach niewymownych -~
2102 1841-51|             chyliło.~Daremne po drodze patrzyłem za siebie,~Jedna tylko gwiazdka
2103 1852-60|           grzechy - uwolniony z ciała,~Patrzysz z powietrza na swych czynów
2104 1841-51|               poczciwości chroniąc się pawężą~Tnie prawdę mieczem - aż
2105 1852-60|              pełna słońca jakby piórko pawie.~Ku nim zwrócony płyniesz
2106 1871-93|             wizerunek Marka,~Drugi jej Pawła przypominał wiele,~Stojących
2107 1841-51|              wrzosie~I śpiewa miłemu: "Pędź, głosie, po rosie."~Po długiej
2108 1871-93|             wszystko rozrywa~Na brzegi pędząc, gdzie nie świeci słońce,~
2109 1871-93|           strumienia,~Wicher je sztuki pędzi i oddala;~I widz z artystą
2110 1841-51|             Pełną nadzieją brzękła - i pękła...~ ~Cóż to za tuman z tej
2111 1861-70|                ściecze~I staw zamarzły pęknie w strzał tysiące,~Gdy tchnienie
2112 1871-93|                broń i dalej z oczy łez pełnemi~Jest Bóg na niebie, a Francja
2113 1871-93|              głodnymi oczyma~Czekać na pensję nędzną w prefekturze."~ ~"
2114 1852-60|            wytacza się jasny,~Smug się perłami rosy w oddal świetni...~
2115 1841-51|          będzie szarpać te moskiewskie pęta,~Pokąd cię nie ujrzymy.
2116 1871-93|              No, dalej, prędzej, stary petrolierze!"~"Francuzi, bracia, miejcież
2117 1871-93|             wojsko nie ma czasu!~Lampa petrolium pełna przed obrazem.~Pod
2118 1871-93|            letargi~I schodzi w cienie, pewna jak odwaga:~Usta ni żalu
2119 1852-60|           szlachcie poczciwej,~Także o pewnej Hannie urodziwej,~Która
2120 1841-51|          męczarnie głuchym,~O, bądźcie pewni, że umierał w wierze,~Że
2121 1841-51|           jeziora poruszy.~ ~Oj, wy na piaskach w równym powiślu Mazury,~
2122 1871-93|             Muza, zwrócona na egipskie piaski,~Kędy ojcowie do drogi po
2123 1841-51|          Poczernieli od dymu, okurzeni piaskiem.~- Ognia!... I jako szuler
2124 1841-51|                dziś moskiewskie dzieci piastowały!~Oj, bracia Mazury! Krzywda
2125 1871-93|              kmiecym~Jak u Boga żył za piecem;~Czy to także przypowiastka?"~"
2126 1871-93|               w ogniste ciągną paszcze pieców.~ ~Ludzie i ludy odjąć się
2127 1841-51|               obyczaj szczerze mieć na pieczy~I stare "kochajmy się" rad
2128 1871-93|               A zorze dnieją, gdzie te pieją ptaki,~Dzień stąpa, gdzie
2129 1841-51|            krwi plamy.~ ~Krótko trwała piekielna bitwy kanonada.~Powietrze
2130 1841-51|              się piszą po rudy łamach,~Piekielnych ścianach, kopalni bramach,~
2131 1841-51|           umęczona dusza - z daleka~Od piekła polskich wspomnień ucieka.~
2132 1841-51|               dzieweńkę.~ ~Sama kołacz piekłam w drogę~I szkaplerzyk dała;~
2133 1871-93|            Jaką rozpaczą, jakim nocnym piekłem!~Za czar godziny Julia wszystko
2134 1871-93|             wytoczyli, bo świeży chleb piekli.~Oj, nie czują ludzkiej
2135 1852-60|               latosiej~Polska pszenica pięknie się wykłosi!~Że gdy przeminie
2136 1871-93|              żywota~Nikt was nie oddał piękniej jak ta złota.~Ofelie mglane
2137 1841-51|                szklany przestwór, w tę piękność bożą!~Och! Jakiś anioł na
2138 1841-51|           matką moją,~Tak mnie łudziła pięknością swoją,~Z ojczyzną, moją
2139 1871-93|           krzyczy na przyciesie,~Kasia piele na zagonie,~A od świtu co
2140 1861-70|           wschód.~Wszystko to w oczach pielgrzyma się biedzi~I zlewa w mgłę,~
2141 1841-51|            fala morska, co się w biegu pieni,~Rozbija pierś wzburzoną
2142 1871-93|           wrogów strzelali tak celnie!~Pieniądze mają, Prusom się opłacą,~
2143 1841-51|                 dwa woły~I pscół ćtery pieńki,~W skrzynce dwa dukaty.~ ~
2144 1861-70|              swoich strzał,~Boś z nagą piersią wstał,~A miecz twój: jęk.~
2145 1841-51|           niewieście polskiej czucie w piersiach wzbiera,~Pokąd ta pierś
2146 1841-51|          zobaczę,~Kochaneczku, ciebie,~Pierw się matuś moja spłacze~Na
2147 1841-51|           sukienki~I cycowe smaty:~Nie pierwsej młodości,~Nie będzie żałości.~ ~
2148 1841-51|            starca zasępiał srodze;~Nie pierwszą duszę ku wiecznej drodze~
2149 1841-51|               słowem pocieszać,~Nie do pierwszego księdzu pospieszać,~A nigdy
2150 1871-93|               urzędzie,~W trzydziestym pierwszym że wojskowo służył,~Ale
2151 1841-51|           synów straciła.~ ~Pierwszy z pierwszymi synami Polski wędrował~I
2152 1841-51|             wrogów ciągną w te strony!~Pierzchnął z daleka lud przelękniony~ ~
2153 1841-51|          Karabinisko,~Z kulami worek~I pies Azorek,~I tornister cielęcy,~
2154 1841-51|          wrzaski -~I krew się burzy, i pięść zaciska,~I niema spada łza
2155 1871-93|               Doprowadzały rozprawy do pięści,~Obraza boska, czasem pojedynek,~
2156 1852-60|                Zostań, lirenko moja ty pieściwa!~Poranny wietrzyk niech
2157 1861-70|                Pilnuje trzód.~Wietrzyk pieściwy stamtąd niesie k'niemu~Zapach
2158 1852-60|                z Twojej pieśni z każdą pieśnią nową~Szły żywe chaty.~ ~
2159 1871-93|                Płosząc słowika i Julii pieszczoty.~ ~Za chwilę szczęścia,
2160 1871-93|             wieża wystrzela na słońce;~Piętrzy się szkielet żelazny olbrzyma,~
2161 1841-51|                potokiem,~Drobny deszcz piła, rosę zbierała,~W majowym
2162 1841-51|               z chmur odwiało,~Dym jak piłka wyleciał, rykło pierwsze
2163 1871-93|           obudzi...~No, to obaczą! Nam pilnować sprawy,~Czy los łaskawy,
2164 1861-70|         grubych kłębach wiejącego dymu~Pilnuje trzód.~Wietrzyk pieściwy
2165 1852-60|            pagórku, na przydrożu~Dziki piołun w bujnej trawie~I bławatki
2166 1841-51|               skraju błonia~Adiutant w piórach wybiegł, szybko dopadł konia~
2167 1841-51|             Pod skrzydłem dębu, topoli piórem~Gromada ptasząt zaśpiewa
2168 1852-60|            borów,~A pełna słońca jakby piórko pawie.~Ku nim zwrócony płyniesz
2169 1841-51|                rzęsisty z oka wylunie,~Piorun przez usta słowem uderzy.~ ~
2170 1841-51|            tęskne tony cieką~I słychać piosenkę daleko, daleko.~I gdzie
2171 1841-51|      wspomnienia moje rodzinne,~Dalej, piosenki ciche, niewinne,~Grajcie
2172 1841-51|                się po wsiach włóczył~I piosneczek uczył.~Ale w myśli mojej~
2173 1841-51|              wesele.~ ~Zaśpiewajcie mi piosneczkę,~Moje siostry młode,~Pochowajcie
2174 1841-51|                 Przyjmijcie w serce tę piosnkę lichą.~Ona uboga przed chatą
2175 1841-51|                oto!~Pustka. Zacichnij, piosnko sieroto...~
2176 1871-93|                wstręcie burzom wzniósł piramid szczyty,~Które gdy ziemia
2177 1871-93|             strona~Pytanie rzucić: Czy pisała żona?!~Czy brat o bracie
2178 1852-60|             nie Wenery gołębie,~Niesie pisanie.~ ~Otwórz i czytaj, jeśli
2179 1841-51|              pomstuje,~Dziecko w łóżku piscy,~ ~A dymem z komina~Dymi
2180 1841-51|               śniegów ukryciu~Albo się piszą po rudy łamach,~Piekielnych
2181 1841-51|       skórzanym~Przed umarłym Iwanem~I piszczałeczka mała~Moskalowi świstała.~ ~
2182 1841-51|                 w korale, maki~I złote piżmo, modre modrzaki,~Jasna jak
2183 1871-93|              szczęścia, ach! jakże się płaci,~Jaką rozpaczą, jakim nocnym
2184 1852-60|                  jeden tam z targowych płacy;~I rymy cieszą, ale mój
2185 1841-51|               widząc lirnik, że ludzie płaczą,~Począł swą lirę kręcić
2186 1852-60|          okienku, za którym się słania~Płacząca wierzba, drzewo pożegnania,~
2187 1871-93|            Chylą się wierzby jak wdowy płaczące,~Pozornej naszych dni wielkości
2188 1841-51|           luzaku! konia podaj,~No, nie płaczcie już,~Raczej, matko, męstwa
2189 1841-51|           świta dzień biały.~Oj, czego płaczesz, ojczyzno moja kochana?~
2190 1841-51|                     I król wraz z nimi płakać jął,~Aż Chrystus z krzyża
2191 1841-51|           dziad mnie pochował,~On mnie płakał, żałował,~On mnie ubrał
2192 1841-51|              niebożę?~ ~- Oj, długo ja płakała,~Gdy mię nędza wygnała,~
2193 1841-51|               coś w powietrzu po lesie płakało.~Spojrzałem przed siebie -
2194 1871-93|            Któremu wieczną to zostanie plamą,~Przed napoliońską będzie
2195 1871-93|           rycerzy,~Miecze wzniesione z plamami krwi świeżej,~Upokorzoną
2196 1841-51|                Którzy gdy z Boga złoty płaszcz ściągali,~Podniósłszy ręce,
2197 1852-60|              grób porfirowy,~Cesarskim płaszczem twą okryli trumnę,~Cesarski
2198 1841-51|                  Żeby w niej swe konie pławili Moskale!~Na co się te nasze
2199 1871-93|             podpalacze! Nie ujdzie wam płazem!~Żwawo, hej! żwawo, wojsko
2200 1841-51|                 Jako słowiańskie nasze plemiona -~ ~W jednym pniu silnym
2201 1841-51|          derkacze,~Spod nóg mi rwą się pliszki i lelki.~Nikt mnie nie wita!
2202 1841-51|                cnotę~Nagrodzą - choćby płoche te sny były,~Praw-li, komu
2203 1861-70|              życia zagładą,~Siedząc na płocie, skrzeczeć: goście jadą!~
2204 1841-51|              noc, i wicher, i straszny płomień,~I od płomienia straszniejsze
2205 1841-51|               i straszny płomień,~I od płomienia straszniejsze wrzaski -~
2206 1841-51|                Dzikiej niezgody zgasną płomienie -~Na twej czarownej palmy
2207 1841-51|                godzi,~A świat był jemu płomieniem ognistym,~Z którego żywot
2208 1871-93|                ostatni~Upadających pod płonące mury~Huk odpowiada w ulicach
2209 1841-51|               Dłużej dziś jasne słońce płonie,~Bo imię Maria je wstrzymało,~
2210 1841-51|           STRONY~ ~Pola, gdzie żniwa w plony obfite~Stajami świecą, jak
2211 1871-93|              rąbki malują na chmurach,~Płosząc słowika i Julii pieszczoty.~ ~
2212 1841-51|                sierota,~Drżąca stała u płota;~Aż raz w nocy niedzielnej~
2213 1861-70|              łąk,~Na blade róże, co po płotach cieką,~Jak okiem siągł...~
2214 1841-51|                dąb żylasty,~Kędy bielą płótna wesołe niewiasty.~Po łące
2215 1861-70|               chcę z psami, jak ów ród plugawy,~Drzeć się na śmieciach
2216 1841-51|                serdeczna za bydłem, za pługiem,~Po wodzie srebrzystej,
2217 1871-93|            tour a tour, et, renaissant plus beaux~Pour disparaitre encore
2218 1871-93|             często głębsza rybka myśli plusła,~Coś jakby echa proroctw
2219 1841-51|             włożą;~Choć nas bić będą i plwać na oblicze,~Włóczyć przed
2220 1871-93|           rozwieje skały,~Skinie - i w płyn się rozleje żelazo...~O!
2221 1871-93|           zachodu słońca,~Fale narodów płyną nurtem gwarnym~Pod niebem,
2222 1852-60|           nużącej, długoletniej wojnie~Płynął Odysej do cichej Itaki.~
2223 1871-93|            Północnej Danii widzę lodów płyty~I to burzliwych morskich
2224 1841-51|            nasze plemiona -~ ~W jednym pniu silnym w ziemi się łączą,~
2225 1841-51|           Kiedyś mnie żegnała, łza łzę pobijała,~Teraz się spoglądasz, jakbyś
2226 1841-51|               mury Carogrodu.~Księżyce pobił cud niebieski~I sławny polski
2227 1871-93|          niegdyś czy pogańskie boże? -~Pobladła szata srebrną barwą lśniąca~
2228 1841-51|               na wodzie srebro siejące pobladły,~Oj, bo trzy gwiazdy w cienie
2229 1841-51|                zostawi,~Matka mu stara pobłogosławi,~A siwy ojciec grosz da
2230 1841-51|            Nigdy tak nie drżał starzec pobożny...~I ksiądz się żegnał,
2231 1841-51|         dziewicą~I unosi się w hymnach pobożnych.~Choć wy na moje serce żelazem,~
2232 1841-51|               dziś Mazury do wesołości pobudzi?~Oj, Mazurowi, co pocieszenia
2233 1871-93|  towiańszczyków koła~Wieszcz ukraiński pochmurnego czoła,~Jakby z Dnieprowej
2234 1841-51|        piosneczkę,~Moje siostry młode,~Pochowajcie swą dzieweczkę,~Marychnę
2235 1841-51|             skończyła.~Siwy dziad mnie pochował,~On mnie płakał, żałował,~
2236 1841-51|               rycerze, za święte wojny pochwali?~Kto wam zaśpiewa taką podniosłą
2237 1861-70|            woła Bóg:~Łazarzu, wstań!~ ~Pochwalne hymny nuć,~Spowicia grobów
2238 1841-51|              pogodny, żalu daleki,~Na "pochwalony" odrzekł "na wieki"~Z taką
2239 1871-93|                Nebaby albo Nalewajki~W pochwie siedziała Polską gorejąca,~
2240 1841-51|             rozsiejesz,~Rycerze bronie pochwycą,~ ~Uchwycą tarcze, miecze
2241 1871-93|             chętny kwiatu, niechaj się pochyli~I ściga echa obłąkanej szlochu.~
2242 1871-93|                nie ma."~I tu się mówca pochylił nad szklanką,~Kończąc gawędę
2243 1871-93|              prosto, drugi trzymał się pochyło;~Tego się czoło łysiną świeciło,~
2244 1841-51|               złotej istoty~W dół mnie pociągną polskie tęsknoty.~Jej lekkich
2245 1841-51|              tej cudnej strunie?~Który pociągnie, to mu się zsunie...~ ~Hej,
2246 1852-60|                  Z przędzy wysnutej na pociechę duszy...~Dziwna to sprawa,
2247 1852-60|             poda~I do napoju, co serce pociesza,~Jeszcze i uśmiech życzliwy
2248 1841-51|               Miał Chrystusowym słowem pocieszać,~Nie do pierwszego księdzu
2249 1841-51|              pobudzi?~Oj, Mazurowi, co pocieszenia rad szuka,~Smutna kukułka
2250 1841-51|             wioska błyśnie kochana,~Na pocieszenie... Dana, oj dana!~Chałupy
2251 1841-51|                ostatnie,~Reszta od kuł pocisków poszła między trupy...~ ~
2252 1841-51|                Tam zeszedł błogo życia początek,~Tam jest mój luby rodzinny
2253 1841-51|           proporcach,~Jeszcze tam mają poczciwe uczucie.~O! jest tam wielu
2254 1852-60|          dobrych kmieciach i szlachcie poczciwej,~Także o pewnej Hannie urodziwej,~
2255 1871-93|          Śmieją się radzi z poczciwych poczciwi~I niepoczciwi... z śmieszności
2256 1852-60|              Sercem powitał,~ ~Prosto, poczciwie - pychy ani cienia,~Choć
2257 1841-51|                sny złote,~Że nam naszą poczciwość i ojcowską cnotę~Nagrodzą -
2258 1841-51|                jak hełm nad oczyma,~Za poczciwości chroniąc się pawężą~Tnie
2259 1871-93|             żywi...~Śmieją się radzi z poczciwych poczciwi~I niepoczciwi...
2260 1852-60|           snuły się o wierze -~Złote w poczęciu, szare na papierze!~Bo gdzież
2261 1841-51|         nieprzyjaciół jako mrówek kupy~Poczęły się poruszać na linii odległej;~
2262 1841-51|              lub rozwarte wrzaskiem...~Poczernieli od dymu, okurzeni piaskiem.~-
2263 1841-51|             mną słońce obejrzało -~Oj, poczerwienione jak oczy matczyne,~Co mnie
2264 1841-51|          obfity zwiewa,~A nim harcować pocznie na szerokim łanie,~W drużynie
2265 1871-93|              ludzkiej nędzy; bodaj nie poczuli!~Wichry chłodne, dziecko
2266 1841-51|                sobie z Bogiem i szablą poczynać.~Toć wszystko - więcej człowiek
2267 1871-93|                najszczelniej,~Grzmiące podają słowo: Nieśmiertelni...~ ~
2268 1841-51|            jeszcze jak świeca grobowa,~Podana w ręce chorego ściśnięte,~
2269 1871-93|              obszary~W odległość niosą podarte sztandary.~ ~Więc głosy
2270 1841-51|                się naszym staropolskim poddaj!~Chcemy sobie być radzi,~
2271 1841-51|                ciała~I na rozkazy boże poddana,~Staje przeczysta i niezachwiana.~
2272 1871-93|               Ogień pożaru silny wiatr poddyma...~"A Notre-Dame, bracie?..."~"
2273 1871-93|         chiński, gdzie w pyle~Wszystko pode mgłą gęstą się rozściela.~ ~
2274 1841-51|               A w tanecku biją~Iskrami podkowy,~Stalowy obcasik -~I cerwony
2275 1841-51|              dumę narodowe,~Bez której podłe dusze się pogania.~Śmierć
2276 1841-51|                tak wielu odstępców się podli,~Że tam, gdzie ciągną pogorzelisk
2277 1841-51|        wiernych apostołach.~Szyderstwo podłych poniesiem na czołach~Dla
2278 1841-51|                Bo im zachodni wietrzyk podmuchnął złe wieści.~Ojczyzna łzami
2279 1841-51|                język przyschnie wam do podniebienia,~Bo przyjdzie na was kaźń,
2280 1841-51|            nowy.~Słońce się południowe podniosło nad głowy,~Obojętne, czy
2281 1841-51|                złoty płaszcz ściągali,~Podniósłszy ręce, w zbrodni skamieniali...~
2282 1841-51|              wszystkich liniach dzikie podnoszą się krzyki...~Zazgrzytały
2283 1841-51|        pomylali.~ ~Cłek by miał ochoty~Podobać się komu,~A tu ksycy z choty:~
2284 1871-93|                 za nią z żagwią gamen:~Podpala - słyszysz: Amen, krzyczą:
2285 1871-93|               Prędzej, bez hałasu.~Ha! podpalacze! Nie ujdzie wam płazem!~
2286 1852-60|            dźwięku.~Widzę Cię, widzę z podpartym na ręku~Szlachetnym czołem...~ ~
2287 1871-93|         polskiej z błot czy piasków,~Z podpisem: "Jezu! zmiłuj się nad nami."~ ~
2288 1852-60|             coś przebył oceanu głębie,~Podróżny Panie,~Postylion, a nie
2289 1871-93|              ruchy,~Granitowymi zaryte podstawy,~Poważne kształty wznoszą
2290 1841-51|            pucka na dach siada,~Woła: "Pódź, Marychno!"~ ~Nim ja ujrzę,
2291 1841-51|            sławne czasy -~Gdzie się to podziała nasza dawna chwała?~Wiatrem
2292 1871-93|               drodze,~Za słóweczko, za podziękę~Pomagała noga nodze,~Umywała
2293 1852-60|               smutki,~Ta i uściskał,~ ~Podzielił chlebem, posadził za stołem~
2294 1852-60|                Do zobaczenia, rycerze, poeci,~Mędrce, prorocy;~Do zobaczenia!
2295 1871-93|              porządku,~Pyszna Wystawa, poemat bez wątku.~ ~Błądzi, kto
2296 1871-93|                 WIEŻA EIFFEL~Wyjątek z poematu Mefisto~ ~Dalej i dalej
2297 1871-93|            najpiękniejszy włoski kwiat poety~Dłoń lilijową składa na
2298 1841-51|             Bez której podłe dusze się pogania.~Śmierć nam nie straszna,
2299 1841-51|            niech zbawia.~Bezecna stopa poganina~Depce marmury Konstantyna~
2300 1841-51|              wody swe daleko:~Chluśnij pogańską krwią narodu~O białe mury
2301 1871-93|          tkliwa,~Królu mój niegdyś czy pogańskie boże? -~Pobladła szata srebrną
2302 1871-93|               Litości pełna, jeśli nie pogardy,~Dla płochej hurmy, co gwarna
2303 1841-51|                dniu onym słońce dziwną pogodą jaśniało.~Sowiński stał
2304 1841-51|               was myśl smutna niech ma pogodę,~Płyńcie mi, dawnych pamiątek
2305 1841-51|             śmiercią nie smucił,~Kiedy pogodny, żalu daleki,~Na "pochwalony"
2306 1852-60|           Szerokim światem znowu wiatr pogonię,~To, com ukochał, za chwilę
2307 1841-51|             Janka.~ ~Oj! poleciał, oj! pogonił~Na polską wojenkę;~I ojczyzny
2308 1841-51|            podli,~Że tam, gdzie ciągną pogorzelisk dymy,~Za ciebie, Matko,
2309 1871-93|               O! Święta Pani, ratuj od pogromu...~Na oczach krople... zwilgotniał
2310 1841-51|           poczerniała,~I wywleczono, i pogrzebiono~Po chrześcijańsku, w ziemię
2311 1871-93|              dzień drze się,~Że hułany poją konie,~Że się cosik ma na
2312 1871-93|               Północny człowiek, ciche pojąc lamy,~Lodowce marzy, śniegów
2313 1841-51|        młodości,~Nie będzie żałości.~ ~Pójdę do starsego,~Zamelduję mu
2314 1841-51|                na świecie przyśniły.~ ~Pójdź, gościu, w moje progi, otwarte
2315 1841-51|        Patrzcież! Otworem Grecja stoi,~Pójdźcie do wielkiej ziemi mojej! -~ ~
2316 1861-70|            echo mego bocianiego klasku~Pójdzie po brzozach stojących na
2317 1841-51|            komu,~A tu ksycy z choty:~A pójdzies do domu!~ ~Bóg się nie zmiłuje:~
2318 1871-93|           pięści,~Obraza boska, czasem pojedynek,~Chyba że mówca wykręcił
2319 1841-51|               my uczynim!~ ~Któż z nas pokara te wściekłe wrogi,~A wróci
2320 1841-51|                umiera.~Niemowlę, które pokarm przyjmuje z jej łona,~Wie,
2321 1871-93|               będzie, dnie to następne pokażą.~Francuz nie może dosiedzieć
2322 1871-93|                 Otworzyła stare wrota,~Pokazała ząbków rządek.~Gdzie tu
2323 1841-51|              raźna dziewucha,~Gdzie mi pokażecie naszą chatę lichą,~Taki
2324 1871-93|              na to?"~"Ha! cóż mówiłem? Pokażmy raz przecie,~Jaką nas Francja
2325 1871-93|              Jak nad Lemanem na niższe pokłady~W jesienny ranek mgły alpejskie
2326 1841-51|                wściekłe wrogi,~A wróci pokój w domowe progi?~ ~A na to
2327 1841-51|           chwilowy smutek, zwątpienie,~Pokornie błagał o przebaczenie.~-
2328 1841-51|                 Sługa ołtarza w cichej pokorze~Nie może badać wyroki boże;~
2329 1861-70|               kochana!~ ~Choć jej ręce pokostniały,~Co cię dzieckiem kołysały,~
2330 1841-51|                I łąki, wonnym kwieciem pokryte,~Wody, szumiące jasnym potokiem,~
2331 1841-51|           pożądany,~Spiesz się, tu cię pokrzepi mój dzban polewany,~Złota
2332 1841-51|                          MOJE STRONY~ ~Pola, gdzie żniwa w plony obfite~
2333 1841-51|               wodami,~Bili się Turcy z Polakami.~Hej, ty Dunaju sinobiały,~
2334 1841-51|             obliczność Bożą;~Chrztu na Polaków nie zetrą nam z czoła,~Choć
2335 1841-51|              araku:~- Szczo tam, panie Polaku,~Nu taki zdechł, sobaka.~
2336 1841-51|               ziemi leży lud na pował,~Połamane kosy, co na wojnę kował.~
2337 1841-51|           dalej, aż za zdrojami,~Aż za polami, aż za wałami,~Przebywszy
2338 1871-93|           Lodowce marzy, śniegów świat polarny;~Indianin życia objawy -
2339 1871-93|               jakieś smutki.~Koszulina połatana,~Sukieńczyna z tego spada;~
2340 1871-93|            Mefista~I na wschód, zachód poleca się, kłania,~Idei wielkiej
2341 1841-51|              Czekam swego Janka.~ ~Oj! poleciał, oj! pogonił~Na polską wojenkę;~
2342 1871-93|               ptaszkiem!~Patroncem się poleciła, tej świętej Urszuli;~Wichry
2343 1841-51|           krzyż przy drodze, ten stróż poległych,~Znak przyszłej w życiu
2344 1841-51|              tu cię pokrzepi mój dzban polewany,~Złota przywita lutnia i
2345 1841-51|              prawdę mieczem - aż smoki polezą,~Albo zapaśnik legnie -
2346 1871-93|                zaleźli w kałużę,~Szał, polityka, błędy robią duże."~"To
2347 1871-93|               mi porusza,~Jaka to była Polka, jaka dusza;~Poszła i ona...~ ~
2348 1852-60|           dopuszczenia zima,~Żadna moc polnej runi nie powstrzyma!~Ale
2349 1871-93|           niebo wznoszą dumne szczyty;~Północnej Danii widzę lodów płyty~
2350 1852-60|                             WINCENTEMU POLOWI~Z Rzymu 24 kwietnia 1856~ ~
2351 1841-51|             drzwi otwartych, w których połowie~Już stał oficer w hełmie
2352 1852-60|           Jeśli na czele szczęścia nie położym~Syjonu, świętej góry Dawidowej.~
2353 1841-51|            Żołnierz ci ja, żołnierz od polskiego wojska,~Byłbym ja bogaty,
2354 1852-60|                było lekkością zaciężyć~Polskiemu męstwu.~ ~A ja myślałem,
2355 1871-93|            schodzi, że dzień świta,~Że południe, że odwieczerz,~Więcej pewno
2356 1841-51|             następuje nowy.~Słońce się południowe podniosło nad głowy,~Obojętne,
2357 1871-93|             strzechy,~Zauważyłem tylko półuśmiechy,~Przełom sam sobie wtórzył
2358 1871-93|              Za słóweczko, za podziękę~Pomagała noga nodze,~Umywała ręka
2359 1852-60|              Gdy wyobraźnia do was mną pomiecie:~W dolinie rzeka srebrnym
2360 1841-51|                 Kto czasy boże z ludzi pomierzył?~Święty, kto cierpiał, szczęsny,
2361 1871-93|               Słońce! I łódek żagielki~Pomkną po Nilu za ludem nieznanym,~
2362 1871-93|               kominek~I przed ostatnim pomknął rezultatem.~Byli i święci...
2363 1841-51|           dawnych, szybko ubiegłych.~ ~Pomnę, wieczorem, z czeladzią
2364 1871-93|         żołnierz landwerzysta strzeże,~Pomniejsze w pyszne przelane posągi~
2365 1871-93|              matka, Rejtanówna z domu,~Pomnisz, przyniosła... Podaj okulary.~
2366 1841-51|                łącz katuszy;~Nie gardź pomocą i bożym sługą,~Za tę ojczyznę
2367 1841-51|               nurtach Wełtawy;~ ~Nasze Pomorze, sławne przed laty,~Niecnota
2368 1852-60|                ziemio ojców, niech nas pomsta kosi~Jak zeschłą trawę kosarz
2369 1841-51|                gnębią wsyscy,~Żona mię pomstuje,~Dziecko w łóżku piscy,~ ~
2370 1841-51|             Lec ze żonkę dali -~To się pomylali.~ ~Cłek by miał ochoty~Podobać
2371 1841-51|              tam kiedy na jarmark jaki~Poniesie sprzedać zabite ptaki,~Chyba
2372 1841-51|         apostołach.~Szyderstwo podłych poniesiem na czołach~Dla niej i za
2373 1841-51|           Azorek,~I tornister cielęcy,~Ponoć nie miał nic więcej?~ ~-
2374 1841-51|               to teraz smug mazowiecki ponury!~Słoneczko grzeje - nas
2375 1841-51|         szeregiem długim, wyciągnionym~Pop ruski w czarnych ryzach,
2376 1871-93|              Ale matki uśmiech krótki;~Popatrzyła na te łatki,~I na oczy biednej
2377 1841-51|            aniołów,~Leżą śród gruzów i popiołów...~Więc król zawoła: - W
2378 1871-93|            świtom na ojczystych górach~Poprzedzającym ranne słońca loty,~Że złote
2379 1841-51|               małe pacholę...~ ~I któż poradzi tej cudnej strunie?~Który
2380 1841-51|           wodzie, na Wiśle, śród ciszy poranka~Płynie łódź flisowska jak
2381 1852-60|                Aniołowie przylecieli~W porankową cichą porę:~Złote jabłka
2382 1841-51|            zasiał makiem,~Zarumienione poranną zorzą:~Tak bym rad wzleciał
2383 1852-60|          przylecieli~W porankową cichą porę:~Złote jabłka otrząsnęli,~
2384 1852-60|                wielki wodzu! Masz grób porfirowy,~Cesarskim płaszczem twą
2385 1841-51|               z ciepłą wiosną~Pszenice porosną,~A zboże kłosieje,~A wiater
2386 1841-51|         dziewczyny. A jakie ładne!~Nie porównają się z nimi żadne!~Rączki
2387 1871-93|             mieszkania, schody.~I stąd portierka domu (kabalarka)~W jednym
2388 1871-93|                Pamięć dobroci serce mi porusza,~Jaka to była Polka, jaka
2389 1841-51|                mrówek kupy~Poczęły się poruszać na linii odległej;~Te się
2390 1841-51|           wiatr, kiedy trzciny jeziora poruszy.~ ~Oj, wy na piaskach w
2391 1841-51|               słowo~Młodzian przecząco poruszył głową,~Uścisnął księdza
2392 1852-60|              łez wylały,~Szczęsny, kto porwie twoje niemowlęta~I jak skorupy
2393 1852-60|           zeschłą trawę kosarz letniej pory,~Jeśli, wygnańcy na tych
2394 1841-51|       towarzysze,~Równają się szeregi, porządek ten samy,~Rzekłbyś: na Saskim
2395 1871-93|              Idei wielkiej kłamstwo na porządku,~Pyszna Wystawa, poemat
2396 1841-51|          puszczy,~Daremnie woła w owej porze:~Za cóżeś nas opuścił, Boże!~
2397 1841-51|          nieszczęście ludu zadźwiękło,~Porzucił struny, westchnął i serce
2398 1852-60|         uściskał,~ ~Podzielił chlebem, posadził za stołem~I w oczy patrzał,
2399 1841-51|         bramach,~Od okna w górze aż do posadzki -~Okrutny, długi pamiętnik
2400 1871-93|           Pomniejsze w pyszne przelane posągi~Moltków, Bismarcków, Werderów,
2401 1841-51|                Jak gdyby czekał, by go posilił,~Dwoma pytanie zbywając
2402 1871-93|                wieże...~Kartaczownice, poskładane w sągi,~W Berlinie żołnierz
2403 1841-51|                wy też, Mazury, chętnie posłuchajcie!~Wszystko zostawiłem, a
2404 1841-51|            drużyną żołnierzy, rozkazom posłuszną,~Na stopniach marmurowych,
2405 1841-51|         łaskawość cara...~Przebaczenie posłusznym, buntownikom kara."~- "Ognia,
2406 1841-51|            trzy zazuleńki w gaiku,~Oj, posmutniały trzy srebrne gwiazdki w
2407 1861-70|               Wrócę ja, wrócę, ale bez pośpiechu,~Wiosnę przyniosę, a nie
2408 1841-51|               kłosach,~Dzisiaj na tany pospiesz, swobodna!~ ~Ale dziewczyna
2409 1841-51|              Nie do pierwszego księdzu pospieszać,~A nigdy stopy nie stawiał
2410 1841-51|          słońcu świeci,~Puścił się tak pośpiesznie, jak chyba śmierć leci.~ ~
2411 1841-51|             jak gdyby liczył kamienie,~Pospiesznym krokiem pod domów cienie.~
2412 1841-51|                 jak brata,~I nieśli go pospołu~Sześciu ludzi do dołu,~Dobosz
2413 1841-51|                wzroku.~On z bagnetem w pośrodku ściśniętego koła~Do ostatniej
2414 1841-51|         szlachetnych dusz promienisty,~Postaci, które przez ten wiek cały~
2415 1871-93|            zburzył~I nieodmienne wziął postanowienie~Zachować o tym najgłębsze
2416 1852-60|            ptaszą,~Skrzydło żurawi,~Na postrach wrogom w czystą zbroję naszą~
2417 1841-51|           Zostanę ja w wiosce~Chyba na postronku:~Jak jeno zaświta,~Z moją
2418 1852-60|                głębie,~Podróżny Panie,~Postylion, a nie Wenery gołębie,~Niesie
2419 1841-51|                dymów obłoku,~Strzałami poszarpaną chorągiew oddziału~Martwą
2420 1852-60|                barwy niebios na chwilę poszarzy,~Z cichą pokorą przyjmie,
2421 1841-51|                  Panewka zabłysła,~Dym poszedł pod sklepienie, ostra kula
2422 1841-51|              fali;~Nie było nikogo - i poszedłem dalej.~I dalej, i dalej
2423 1841-51|               gwiazdki w strumyku,~Oj, poszumiała brzezina biała wisząca,~
2424 1841-51|                lecz że niezwalczona,~I potąd będzie szarpać te moskiewskie
2425 1852-60|                wierzbowe drzewa,~Strun potarganych ciągnęły się końce;~I urągali
2426 1861-70|               By przejrzał raz~W świat potęg, cudów, sił,~Byś z źródła
2427 1852-60|             jasności sprzymierza~Męska potęga z dziecinną prostotą.~I
2428 1861-70|                kołysały,~Przecież jest potęsknić za czem~I obrócić się do
2429 1861-70|             tym białym grobem,~Zdrowie potężnym zaklekoczę dziobem -~Aż
2430 1841-51|         Wstawajcie! - Daremne wołanie!~Potłuczone zboże więcej nie powstanie.~
2431 1841-51|                Kiedy deszcz zmywa krwi potoki,~A po świątnicach biją dzwony,~
2432 1852-60|              na rozstaju,~A dąb siwy u potoku,~To bym myślał, żem już
2433 1841-51|                Za każdą - złotą struną potrącając;~Aże przegrałem życie, wdzięcznie
2434 1852-60|              krwawe zostawiając ślady,~Potratowaną ziemię - i pustkowie...~
2435 1841-51|               Nie był mi nigdy w życiu potrzebny...~- Wstrzymaj, mój synu,
2436 1871-93|                dni wielkości wstrętne,~Potworna wieża wystrzela na słońce;~
2437 1871-93|              et, renaissant plus beaux~Pour disparaitre encore dans
2438 1841-51|             dalekiej ziemi leży lud na pował,~Połamane kosy, co na wojnę
2439 1871-93|           Granitowymi zaryte podstawy,~Poważne kształty wznoszą z piasków
2440 1871-93|           Karlomana.~ ~Gdy rada mężów, poważnie kamienna,~Diugesklin, Tiuren,
2441 1871-93|           zgonie.~ ~Z nim szła rozmowa poważnymi tory~I często głębsza rybka
2442 1871-93|              ma na zmianę,~Że się kąty poweselą,~Że te zorze malowane~Już
2443 1871-93|         Szczera bajka, mój kuliku."~ ~"Powiadała stara Nastka,~Że chłop sobie
2444 1841-51|         rodzinie?...~Rodzina cała,~Mór powiał, w jeden dzień poczerniała,~
2445 1841-51|             cienie wieczności zapadły.~Powiały brzozy rozgłośnym jękiem
2446 1871-93|           Zakon, wybrany ze wszystkich powiatów,~Bosych Ojczyzny przyszłej
2447 1841-51|              kilku zostało przy nim:~- Powiedz, co czynić? A my uczynim!~ ~
2448 1841-51|         zastuka~Do chaty matczynej,~To powiedzcie: niech nie szuka~Marysi
2449 1841-51|               zboże kłosieje,~A wiater powieje,~To zda się w tym zbożu,~
2450 1852-60|           wschodnim wiatrom dobrą myśl powierza,~Że się pod niebem jasności
2451 1841-51|     przedniejszy,~Albowiem w jego ręce powierzę~Jerozolimę - i niech jej
2452 1852-60|                 I ciekawego nie ma nic powierzyć,~Roniąc łzy rzęsne,~Prócz
2453 1852-60|          uwolniony z ciała,~Patrzysz z powietrza na swych czynów ziarna,~
2454 1841-51|         szczęśliwe rybitwy,~Co nad nią powietrzne zawodzą gonitwy.~Oj! Mazur
2455 1841-51|                A w którą stronę wiater powiewa,~Słodka melodia w ucho się
2456 1861-70|               które wciąż unasza lekko~Powiewów ciąg,~Na wody Tybru, co
2457 1871-93|                 Po raz ostatni zimnymi powiewy~Wypełnią życiem unużone
2458 1841-51|                wy na piaskach w równym powiślu Mazury,~Jaki to teraz smug
2459 1841-51|             czy też kto czeka,~Czy kto powita przyjazną ręką?~Na ciepłej
2460 1841-51|          kamieni,~Tak szeregi Moskali, powitane strzały,~Jak prędko się
2461 1841-51|                 Słońce, co złotem gaje powleka,~Pełne uroku jak przyjaźń
2462 1871-93|              pełne żalu~Po znieważonym powłóczy Wersalu,~Kędy w królewskiej
2463 1841-51|            Wiersz napisany w r. 1850 z powodu skłaniania do żądania amnestii~ ~
2464 1871-93|            Strojną w eglantyn kwiaty i powoje?~I głos usłyszę, co tak
2465 1841-51|             jeszcze wtedy nasz głos go powoła~Przed sąd Chrystusa, przed
2466 1841-51|                Po łące bociany stąpają powolne,~W owsach jednostajnie brzęczą
2467 1841-51|              nawet nie spojrzał na te,~Powolnym krokiem przeszedł komnatę,~
2468 1871-93|              nad ruiną,~Zmarłemu życie powraca na chwilę~W obrazie pieśni,
2469 1852-60|          opieką drzewa,~A ja po czasie powrócę do ciebie,~By znowu śpiewać
2470 1861-70|                                      O POWROCIE DO KRAJU~(Odpowiedź na list)~ ~
2471 1852-60|              wyście nie Polacy?~ ~Ptak powrócił w swoje gniazdo,~Zwinął
2472 1841-51|              dziewic łzawych,~Które by powrót kochanków zasmucił.~O! jest
2473 1841-51|                 Ożyła dusza wojownika.~Powstał. Poranek świtał biały,~Mgły
2474 1861-70|              krople łez~I ilość ran.~ ~Powstałeś, jakoś padł,~I wróg przed
2475 1841-51|            Potłuczone zboże więcej nie powstanie.~Na dalekiej ziemi leży
2476 1852-60|              Żadna moc polnej runi nie powstrzyma!~Ale siać trzeba, kmieciu
2477 1871-93|                ilość narodów przemnoga~Powtarza jedno wciąż: "I któż nad
2478 1871-93|                płacze,~I to "dobranoc" powtarzane twoje,~Gdy z dzikim śmiechem
2479 1841-51|             żywot cały~Niebieską drogę powykreślały.~Oczy głębokie, wskroś przejmujące,~
2480 1841-51|               nieznane,~Na murach izby powykreślane;~Wróg je zostawia, ze ścian
2481 1852-60|               boży okryje jak morzem~I powytraca do ostatniej głowy,~Jeśli
2482 1852-60|                 Na niej lipy i topole,~Poza wzgórzem srebrna struga,~
2483 1841-51|              cienie lipy mojej, gościu pożądany,~Spiesz się, tu cię pokrzepi
2484 1871-93|         ojczyznę w przedsionkach,~Łunę pożarów nad miast świata miastem.~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
2485 1871-93|           dzieła pięknej sztuki.~Ogień pożaru silny wiatr poddyma...~"
2486 1852-60|             Przyleciała znad strumyka,~Pozbierała jabłka złote,~Zawołała na
2487 1841-51|          Przyjaciół, druhów nie chciał pozdrawiać,~Jak gdyby imion bał się
2488 1852-60|               Płacząca wierzba, drzewo pożegnania,~Jakież to myśli snuły się
2489 1871-93|           szczęśliwi~Nad zgromadzoną w poziomach czeredą;~A kto się dziwi,
2490 1852-60|            czytaj, jeśli cię nie zraża~Poziomość człeka,~Który pod bramą
2491 1871-93|             smutno gasną stare świece,~Pożółkłe, wiotkie jak ten papier
2492 1871-93|             Denderah,~Szemraniem liści pożółkłych jesieni~Nie do Francuzów
2493 1871-93|            wierzby jak wdowy płaczące,~Pozornej naszych dni wielkości wstrętne,~
2494 1852-60|               do Boga rozmodlony woła:~Pozwól raz jeszcze bić się za ojczyznę!~
2495 1841-51|           dumni skarbów swoich złotem,~Pozwólcie umrzeć nam pod obcym płotem,~
2496 1852-60|               miarą nie można inaczej?~Pracować szczerze i żywić nadzieje,~
2497 1841-51|             szafarki,~Ciągną nić złotą pracowite Parki,~Na wrzecioneczkach
2498 1841-51|                wzbiera,~Pokąd ta pierś pracuje, wolność nie umiera.~Niemowlę,
2499 1841-51|              Pod drzewem domek dziada, pradziadka,~Tam mnie na ręku nosiła
2500 1841-51|             choćby płoche te sny były,~Praw-li, komu się one na świecie
2501 1841-51|          cierpienie.~W tym słowie leży prawd wszystkich całość,~Duma
2502 1861-70|         zasiewa,~A zbiera niedolę.~ ~- Prawdać, jest i tęsknić za czem,~
2503 1841-51|               chroniąc się pawężą~Tnie prawdę mieczem - aż smoki polezą,~
2504 1841-51|               siebie uwierzy,~Poezjo - prawdo narodów!~
2505 1841-51|                 Z ojczyzną, moją matką prawdziwą,~A dziś zostawiam tę nieszczęśliwą,~
2506 1871-93|                ich starym~Są to jedyni prawdziwi dwaj święci,~Że ich widuje