Part

3007 1841-51|           rąbie siekiera,~ ~Ty jednak, silna, w następnym lecie~Znowu
3008 1871-93|           pięknej sztuki.~Ogień pożaru silny wiatr poddyma...~"A Notre-Dame,
3009 1841-51|             plemiona -~ ~W jednym pniu silnym w ziemi się łączą,~Jeden
3010 1871-93|                świata nie traci z swej siły...~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
3011 1841-51|               Polakami.~Hej, ty Dunaju sinobiały,~Czemu twe wody sczerwieniały?~
3012 1871-93|               germańskich krańców,~Nad sinym morzem w szum i wichrów
3013 1852-60|            Szczęsnyż ja byłem, jakby w siódmym niebie!~O dniu ty błogi,
3014 1871-93|            śmiechem rozrzucasz po sali~Sitowia jezior i różdżki konwalii?~
3015 1841-51|           rzeka,~Co w morze ucieka,~Co siwa u brzegu,~A modra z daleka,~
3016 1841-51|          milczenie.~Pod ruinami starce siwe~Siedzą w kajdanach, nieszczęśliwe,~
3017 1871-93|            Ludwik i Adolf, obaj dobrze siwi,~Ten prosto, drugi trzymał
3018 1841-51|               twarzy.~ ~Chłopy do góry skaczą z radości -~Pełno uciechy
3019 1841-51|          Maratonu~I Termopylów ostrych skał~Duch Grecji w sercach waszych
3020 1841-51|             Nad modrą wodą, pod ciemną skałą -~Jakby łabędzi tam naspadało -~
3021 1841-51|             bujne łąki prześliczne,~Po skałach ciemne świerki się chwieją,~
3022 1841-51|            szybkim krokiem jak fale na skałę...~ ~I jako fala morska,
3023 1841-51|            Podniósłszy ręce, w zbrodni skamieniali...~W owym zbójeckim czynie
3024 1871-93|        wybrzeże,~Gotyckie zamki królów Skandynawów,~Kędy, igraszka książęcia
3025 1871-93|              Cierpiałeś dużo, gdyś tak skąpy w słowie.~ ~Jego towarzysz
3026 1871-93|                Prochy - tytany, Gale - skarabeje?~- W słońce nam droga z
3027 1841-51|           łzami.~Jak złodziej chciałem skarb wydrzeć Bogu,~Więzień związany,
3028 1841-51|       nikczemni wcale,~Odstępcy, dumni skarbów swoich złotem,~Pozwólcie
3029 1841-51|                i zwiały,~Może tam jaką skargę dziecinną,~Może tam jaką
3030 1841-51|             księdza dłoń wyciągniętą~I skinął, by mu kajdany zdjęto...~ ~
3031 1841-51|            napisany w r. 1850 z powodu skłaniania do żądania amnestii~ ~Niechajże
3032 1841-51|              zabłysła,~Dym poszedł pod sklepienie, ostra kula świsła,~Potem
3033 1841-51|               Weszli w budynki ciemne, sklepione.~ ~Długi korytarz, więzienie
3034 1871-93|              gwarno, i ludno,~Chciałam skłonić się jejmości, przedostać
3035 1861-70|                Święty go przejął srom,~Skłonił się twoim łzom,~Ócz nie
3036 1871-93|           ogniu bitew duch obudzi,~Jak skoczy, to się nie oprze, aż w
3037 1871-93|          chmurach się chowa,~Jak gdyby skoczył do nieba z powrotem,~Zanika...
3038 1841-51|                brzmiała,~Chybaby cnota skonać miała.~- Bierzcie więc z
3039 1841-51|               wszystko, nawet sławę.~ ~Skończone!... Tylko ptactwo zbiera
3040 1841-51|                zimna mogiła~Moją biedę skończyła.~Siwy dziad mnie pochował,~
3041 1871-93|              Lipska, Drezna, Waterlo!"~Skończyłem - smutno gasną stare świece,~
3042 1841-51|           Niech Grecja wstanie z swego skonu,~Bo z Mantynei, Maratonu~
3043 1841-51|           Niebieskie, czyste żyłki pod skórą,~Jak gdyby myśli przez żywot
3044 1841-51|               księdzu żandarm, z torbą skórzaną,~Postawą trwożył wyprostowaną.~
3045 1841-51|               do dołu,~Dobosz z bębnem skórzanym~Przed umarłym Iwanem~I piszczałeczka
3046 1871-93|               Na puklerzowej nosorożca skórze~Oprze się słonia ząb, trąba
3047 1871-93|          Francja na ziemi.~ ~Schodzono skórznie, mundur, stare klaki,~Bitwy
3048 1841-51|             zmiany szczęśliwej,~Słucha skowronka pieśni rzewliwej~O czasach
3049 1841-51|            wietrzykiem,~I uszy cieszył skowronków krzykiem.~- No, luby synu,
3050 1841-51|         Nareszcie spod namiotu w samym skraju błonia~Adiutant w piórach
3051 1841-51|              moją własną żałobę,~Życie skrócone o jakąś dobę,~Lecz cierpień
3052 1841-51|            Homerem~Jedno, lauru liście skroń obwiodły;~Ziemia cóż ludziom
3053 1841-51|              Dziś liście żółkną na mej skroni~Od blasku waszej, męże,
3054 1841-51|            trzymał na łonie,~Nad bladą skronią ciągną się górą~Niebieskie,
3055 1841-51|              wieniec chwały włożysz na skronie -~Zwycięstwo będziesz śpiewać
3056 1841-51|                się żegnał, i szeptał w skrusze~"Zdrowaś Marya" - za biedną
3057 1861-70|               To dziś już grobów dość.~Skruszona wrogów złość,~Coć gniotła
3058 1861-70|           tysiące,~Gdy tchnienie życia skruszy śmierci zbroje,~Wtedy ja
3059 1861-70|            zagładą,~Siedząc na płocie, skrzeczeć: goście jadą!~Ja chcę jak
3060 1871-93|             płochej hurmy, co gwarna a skrzętna,~Słodząc gorycze niezaszczytnej
3061 1871-93|              Poezja w zorzy malowanych skrzydeł~Złociste loty niesie nad
3062 1841-51|                Kędy jaskółeczka~Latała skrzydlata,~A białe gołębie~Siadały
3063 1852-60|              To nie głos leci, a Seraf skrzydlaty:~Tak z Twojej pieśni z każdą
3064 1841-51|             luby rodzinny kątek.~ ~Pod skrzydłem dębu, topoli piórem~Gromada
3065 1852-60|        myślałem, że tę lekkość ptaszą,~Skrzydło żurawi,~Na postrach wrogom
3066 1841-51|                I pscół ćtery pieńki,~W skrzynce dwa dukaty.~ ~Ma nowe sukienki~
3067 1841-51|              czekała,~A gdy jesienią w skrzynkę zieloną~Pod czarny krzyżyk
3068 1841-51|          chwała mu i za to!~Zagrajcie, skrzypeczki, niechaj wdzięczne granie~
3069 1841-51|           świeża jak woda,~Przy brzęku skrzypie wywija młoda -~Ani się pyta,
3070 1841-51|                  I przygrywam sobie na skrzypkach wędrownych.~ ~Lasy, nasze
3071 1871-93|           chętnie~Jak od wymownych ust skwapliwe słowa.~Prawa ludzkości w
3072 1841-51|          wieczorem, z czeladzią razem,~Śląc w niebo modły za szczęście
3073 1852-60|        Przebiegam - krwawe zostawiając ślady,~Potratowaną ziemię - i
3074 1852-60|             tym okienku, za którym się słania~Płacząca wierzba, drzewo
3075 1841-51|              ojczyźnie wszystko, nawet sławę.~ ~Skończone!... Tylko ptactwo
3076 1841-51|               Patrzcie, to Grecja moja sławna,~Dotąd jam wieńce dzierżył
3077 1841-51|         Księżyce pobił cud niebieski~I sławny polski król Sobieski.~Hej,
3078 1871-93|              tchnienia;~Cienie znikome śledzą kroki cienia,~Co ludzkie
3079 1861-70|        Znajomych wzgórzy dusznym okiem śledzi:~Oneż to? nie!~Więc idzie
3080 1871-93|                słońce,~I jak te duchy, ślepą gnane falą,~Przez wieki
3081 1841-51|              jesiennej,~W której wzrok ślepnie, a ciała mokną,~I takie
3082 1841-51|            greckim bohaterem,~Jako nad ślepym śpiewakiem Homerem~Jedno,
3083 1841-51|            śmieje,~Bo umarł grajek, co ślicznie grywał dla ludzi.~Kto dziś
3084 1841-51|            bęben grzmi,~Rzucam, rzucam słodkie wczasy,~Błogosławcie mi!~ ~
3085 1871-93|           hurmy, co gwarna a skrzętna,~Słodząc gorycze niezaszczytnej walki,~
3086 1841-51|         maluchne,~Oczka śmiejące, usta słodziuchne:~O Matkoż Boska, jakie dziewczyny!~
3087 1871-93|              których gołębie do gniazd słomę wlekły...~Stołki dwa, stolik,
3088 1871-93|              bytu w opatrznej naturze;~Słoń z nosorożcem jedne spasa
3089 1841-51|                nas oblewa to łez morze słone,~Wiary w ojczyznę morze
3090 1841-51|             obłoki jak bieluchne runo,~Słoneczkiem przeciekło, pod błękitem
3091 1841-51|           dłonie kładąc na czoło~Jakby słoneczne dopatrzył koło,~Co się wykreśla
3092 1841-51|               w której cieniu~Siadam i słonecznemu kryję się promieniu;~Jakże
3093 1841-51|                 Nad nim wysoko na świt słoneczny~Okno zatarte, jak we mgle
3094 1871-93|             nosorożca skórze~Oprze się słonia ząb, trąba nie chwyci~I
3095 1841-51|               w piasek zaorywa;~Zabite słonie, co dźwigały~Namiot sułtański,
3096 1852-60|                w oczy patrzał, a badał słów dźwięku.~Widzę Cię, widzę
3097 1841-51|            otom gotowy.~A w tych dwóch słowach odwaga brzmiała~Duszy, co
3098 1841-51|                            NIEMCEWICZ, SŁOWACKI, SZOPEN~Piosnka~ ~Oj, zakukały
3099 1871-93|              drodze, nie na drodze,~Za słóweczko, za podziękę~Pomagała noga
3100 1871-93|            malują na chmurach,~Płosząc słowika i Julii pieszczoty.~ ~Za
3101 1852-60|           szemrząc w duszy nie dograne słówko~Patrzy się na mnie z żałosną
3102 1841-51|            śluby?...~- O tak, zawarłem ślub z matką moją,~Tak mnie łudziła
3103 1841-51|               dłonie szermierzy~W czas ślubnych świata obchodów;~W ołtarzach
3104 1841-51|               kto je zadawa.~Innych ja ślubów nie zawierałem,~Innej kochance
3105 1841-51|             Czyś nie zawierał bezbożne śluby?...~- O tak, zawarłem ślub
3106 1871-93|              wielką wypełnia widownię;~Słuch wytężony, przyspieszone
3107 1871-93|         przytrafi,~Byś nie był zmuszeń słuchać biografii,~Więc o fortuny
3108 1841-51|               długu nie wypłaci,~Taki, słuchajcie, na wieki umiera.~O! bezrozumni,
3109 1871-93|           rzucały pioruny,~Dwaj bracia słuchy wysłali na czaty;~Hej, co
3110 1852-60|           Kiedy królowie niegdy, ninie słudzy,~I jedne znamy wygnaństwa
3111 1852-60|              tem,~Indziej to widzą,~Tu słuszna milczeć, zobaczym za światem,~
3112 1841-51|                 jak brał pałki.~Lepiej służyć Żydowi~Niż takiemu królowi.~ ~-
3113 1841-51|                widziałem,~Przy których słyszałem,~Co tu wyśpiewałem.~ ~I
3114 1841-51|         marzyło,~Teraz działać czas.~ ~Słyszeliście? Grzmią armaty,~Rozpoczął
3115 1841-51|             amnestii~ ~Niechajże naród słyszy głos tułaczy,~Głos przeraźliwy,
3116 1871-93|                żagwią gamen:~Podpala - słyszysz: Amen, krzyczą: Amen!~Nie
3117 1841-51|                karzesz? za co te kości~Smagasz rózgami tak bez litości...~-
3118 1841-51|              Ma nowe sukienki~I cycowe smaty:~Nie pierwsej młodości,~
3119 1841-51|            oddany do końca,~Ostatni na smętarzu wierny jej obrońca,~Z przyrodzoną
3120 1852-60|           blask przelotny~Pada na lice smętne wielką ciszą,~Gdy w wirze
3121 1852-60|                Sekwaną przechadzam się smętny,~Na wpół umarły między żyjącymi,~
3122 1861-70|                się twoim łzom,~Ócz nie śmiał wznieść.~ ~Wstydził się
3123 1841-51|            Wszystko się sercu tak mile śmiało,~Wszystko, com kochał, tam
3124 1861-70|          Wiosnę przyniosę, a nie torbę śmiechu,~I nad ojczyzną, nad tym
3125 1841-51|                Szum wioseł na falach i śmiechy, i gwary.~Po boru jagody
3126 1861-70|              ród plugawy,~Drzeć się na śmieciach o kęs marnej strawy~Ani
3127 1841-51|         toczone, nóżki maluchne,~Oczka śmiejące, usta słodziuchne:~O Matkoż
3128 1871-93|             nie rozumie.~"Czego ty się śmiejesz, pusta,~Powiedzże mi raz,
3129 1841-51|                kata~Rozpiętym w bólach śmiertelnych,~Stawiasz obrazy lepszego
3130 1841-51|               Począł szarpać powietrze śmiertelnymi świsty.~Upada pierwszy granat,
3131 1871-93|            poczciwi~I niepoczciwi... z śmieszności i z części,~Z modliwy, z
3132 1871-93|          chłopie, ciebie,~A kurzyca na śmietniku~Jak grzebała, tak i grzebie;~
3133 1841-51|               Tnie prawdę mieczem - aż smoki polezą,~Albo zapaśnik legnie -
3134 1841-51|                się bliską śmiercią nie smucił,~Kiedy pogodny, żalu daleki,~
3135 1841-51|           Dźwięczny skowronek buja nad smugiem~I nad mogiły krzyżackie
3136 1841-51|              cicho, wietrzyk szumi,~Co smutku, tęsknoty...~Ptaszek śpiewa
3137 1852-60|           słowem nie błyskał,~Lecz Tyś snadź dojrzał na nim Twoje smutki,~
3138 1861-70|                ujęte ogromy~Wieczystym snem.~I na westalek świątynię
3139 1871-93|                krwawą?~Rzeczywistości! snemżeś ty czy jawą?~Burza i lament,
3140 1841-51|                dziś Polacy -~Co mu też śni się po tej pracy?~ ~Różne
3141 1841-51|           ołtarza progi,~Z białymi jak śnieg włosy klęczał wódz bez nogi.~
3142 1841-51|             piękna i dziwnie cicha?~Na śniegach, których tumany spycha~Wicher
3143 1841-51|          chwała?~Wiatrem się rozwiała, śniegiem roztopniała.~Taka wielka
3144 1861-70|            kiedy boże słońce~Z kurzawy śniegu gładkie czoło zwlecze,~Kiedy
3145 1841-51|          Cierpliwość nasza, nie błogie śnienie,~Jednoż to, synu, co i cierpienie.~
3146 1841-51|          północny, na górze stromej,~W śnieżnej świątyni jej cień znikomy,~
3147 1841-51|        dziewico!~Gdy na wiatr sztandar śnieżny rozwiejesz,~Zapał szalony
3148 1852-60|              bez ziemi,~I dziwne myśli snują się po głowie;~Gromady wojska,
3149 1852-60|            pożegnania,~Jakież to myśli snuły się o wierze -~Złote w poczęciu,
3150 1841-51|                Polaku,~Nu taki zdechł, sobaka.~
3151 1841-51|         niebieski~I sławny polski król Sobieski.~Hej, ty Dunaju, w twoim
3152 1841-51|               parobkiem!~Chodzić sobie sobkiem -~Copka z fantazyją,~Sukman
3153 1841-51|                nie gada.~ ~Wzięli tedy sołdata~Na ramiona, jak brata,~I
3154 1861-70|            zwlecze,~Kiedy ze sosen lód soplasty ściecze~I staw zamarzły
3155 1841-51|            mojej~Wszystko żywo stoi.~ ~Sosna rosochata~I na łące rzeczka,~
3156 1841-51|           okolicy~Rozwiewa się wonność sosnowej żywicy.~Po niebie obłoki
3157 1871-93|               tes jours?~Niobé, Niobé! Souffriras-tu toujours?~Leconte de Lisle~ ~
3158 1871-93|              demeures livides!~Oh! qui soulevera le fardeau de tes jours?~
3159 1841-51|          Polski cmentarze,~Z miesiącem spadać w więzienne cele,~Po nocach
3160 1841-51|             Ginie garstka walecznych - spadł Chrystus z ołtarza~I dłonie,
3161 1841-51|           zaciska,~I niema spada łza w spaleniska,~Bo serce pęka...~ ~Stróżu
3162 1841-51|              rodzinną, i wstyd was nie spali,~Kiedy bluźniercze wypluwacie
3163 1871-93|                głodu,~Seweryn w mrozie spalił bibliotekę,~A śmierć, co
3164 1871-93|                Słoń z nosorożcem jedne spasa trawy,~Na puklerzowej nosorożca
3165 1841-51|               losy odgadnie,~A czas je spełni daleki.~ ~Ty będziesz wiązać
3166 1861-70|             miecz twój: jęk.~I tak się spełnił cud,~I stopniał lodów lud,~
3167 1871-93|            Uczucia budzą na głębi serc śpiące,~Pod jakieś smutne prowadząc
3168 1841-51|          Bracia Mazurowie, coście tacy śpiący?~Wstawajcie! Wstawajcie! -
3169 1841-51|                mojej, gościu pożądany,~Spiesz się, tu cię pokrzepi mój
3170 1841-51|                milsząś niźli zbroja!~ ~Śpiewak też równie myślą sprawy
3171 1841-51|             bohaterem,~Jako nad ślepym śpiewakiem Homerem~Jedno, lauru liście
3172 1841-51|                lica zrosiła,~Bo trzech śpiewaków, trzech wiernych synów straciła.~ ~
3173 1841-51|           Panieneczka biała,~Co pieśni śpiewała.~ ~Ach, w niebie kraj taki~
3174 1841-51|               tak się z serca wydziera śpiewka,~Jak mazowiecka do tańca
3175 1852-60|                ciebie, mężu z żelaza i spiżu,~Dowódzcę ognia, spoglądały
3176 1841-51|           ciebie,~Pierw się matuś moja spłacze~Na moim pogrzebie.~ ~Oj,
3177 1852-60|                 I brat Ci przyszedł na spoczynek krótki,~Biedny, postawą
3178 1841-51|                namiot stoi,~Król w nim spoczywa w ciężkiej zbroi;~Obozy
3179 1852-60|               bokach małe sioło,~A pod spodem małe dzieci.~Ale czyjeż
3180 1852-60|                bokach małe sioło,~A na spodku małe dzieci.~ ~- Ja ci zrobię
3181 1852-60|               i spiżu,~Dowódzcę ognia, spoglądały wieki;~Niewolnik ciężkie
3182 1841-51|                łzę pobijała,~Teraz się spoglądasz, jakbyś mnie nie znała.~ ~
3183 1841-51|    westchnienie.~ ~Ale mnich nawet nie spojrzał na te,~Powolnym krokiem
3184 1841-51|            powietrzu po lesie płakało.~Spojrzałem przed siebie - nikogo nie
3185 1841-51|              naszych cóż nie zrobiono!~Spójrzcie na Polskę na grób schyloną:~ ~
3186 1841-51|             dziewczyna ze złotą cywką:~Spojrzę się - mignie gębusia blada,~
3187 1841-51|           kaptur szeroki,~Rady uniknąć spojrzeń na boki,~I szedł, jak gdyby
3188 1841-51|           patrzały w słońce,~Gdy z ich spojrzenia taki czar pada,~Że i oniemia,
3189 1841-51|                   Chrześciański królu! spojrzyj oto:~Gdzie Akropolis kolumn
3190 1841-51|               wieńce za swą cnotę,~Ale spojrzyjcie, co się stanie,~Gdy waszych
3191 1852-60|         domiesza...~ ~Bywaj mi zdrowe, spokojne ustronie!~Szerokim światem
3192 1852-60|               poda,~Płynie przez życie spokojnie jak woda,~A jeśli czasem
3193 1852-60|          Twarzą w twarz słońca, i stoi spokojny,~Jeden na szczycie brązowej
3194 1871-93|                ząb, trąba nie chwyci~I społem ciągną w oddal nieskłóconą.~ ~
3195 1852-60|           papierze!~Bo gdzież to można sposoby ludzkimi~Oddać po ziemsku
3196 1841-51|                zanim zadniało,~I szedł spowiadać ojciec duchowny.~Serce mu
3197 1841-51|             miłość niewinną...~Więc go spowiednik zagadł na nowo:~- A może
3198 1871-93|         wyciągają czarę;~Świat ideałów spragniony, sam w kale,~Marzy o myśli
3199 1871-93|           gniewny sąd wygłasza rączo~O sprawach, które nigdy się nie kończą,~
3200 1841-51|               łzach smutny,~By się nie sprawdził sen okrutny.~
3201 1841-51|                  Kto ją naciągnie, ten sprawi cud;~Kto zagra na niej,
3202 1841-51|              schodzi,~Czysty, jako się sprawiedliwym godzi,~A świat był jemu
3203 1871-93|            tambury.~Wenseńscy strzelcy sprawili się dzielnie,~Gdybyż do
3204 1841-51|               Czyś ty już, nasza lipo, spróchniała?~ ~Nicże już więcej z ciebie
3205 1841-51|               tu wyśpiewałem.~ ~I dęby spróchniały,~Co przy chacie stały,~Pod
3206 1841-51|      przysięgałem -~Jeśli to grzechem, sproś odpuszczenie,~Bo ja kochałem
3207 1861-70|          gromady,~Kiedy czas przyjdzie sprośne łowić gady;~Bo nie dla pychy
3208 1871-93|            Adolf o sobie, bajkodziejom sprzecznie,~Głuche milczenie zachowywał
3209 1841-51|            Rozmiłowane to serce moje~I sprzed grającej złotej istoty~W
3210 1841-51|               na jarmark jaki~Poniesie sprzedać zabite ptaki,~Chyba na odpust
3211 1852-60|                się pod niebem jasności sprzymierza~Męska potęga z dziecinną
3212 1841-51|             sadu, a domowe bogi~Sen ci spuszczą przyjemny - aż cię zbudzą
3213 1841-51|               śniegach, których tumany spycha~Wicher północny, na górze
3214 1871-93|             struny harfy, słyszę brzęk srebrników.~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
3215 1841-51|             dźwigały~Namiot sułtański, srebrny cały;~Ówdzie huczliwe surmy,
3216 1841-51|          wielkiej Morawy~Krew płynie w srebrnych nurtach Wełtawy;~ ~Nasze
3217 1841-51|              Srebro stało w worach,~Na srebrze jadali,~W jedwabiach chadzali,~
3218 1871-93|          Desdemony;~Księżyc, jak doża, srebrzy się, wybiela~I chmura błyska
3219 1871-93|               nie, to przyjdzie nędza.~Sroczka krzyczy na przyciesie,~Kasia
3220 1871-93|             wolności sztandary~I idźmy środkiem zdumionego miasta,~A zobaczymy,
3221 1841-51|                I czoło starca zasępiał srodze;~Nie pierwszą duszę ku wiecznej
3222 1841-51|            świątnicach biją dzwony,~Że srogi Turczyn zwyciężony:~Co też
3223 1861-70|               cześć;~Święty go przejął srom,~Skłonił się twoim łzom,~
3224 1871-93|               do mieszkania, schody.~I stąd portierka domu (kabalarka)~
3225 1841-51|             Albo się miesza w bocianie stada~I białoskrzydła na ziemię
3226 1841-51|               góry.~ ~Zielona dąbrowa,~Stado koni biega,~A jak się wierzbowa~
3227 1841-51|             gdzie żniwa w plony obfite~Stajami świecą, jak dojrzy okiem,~
3228 1852-60|             Przed swym zacisznym domem stałeś w górach,~A miesiąc chłodny
3229 1871-93|            wojskiem jako chrześcijanie~Staliśmy, walcząc, w ogniu pod Paryżem."~ ~"
3230 1841-51|            dłoniach wstrzęsła~Tysiącem stalnych zbrój zachrzęsła:~- Myśmy
3231 1841-51|              Rozbija pierś wzburzoną o stałość kamieni,~Tak szeregi Moskali,
3232 1841-51|          tanecku biją~Iskrami podkowy,~Stalowy obcasik -~I cerwony pasik!~ ~
3233 1861-70|               trzód.~Wietrzyk pieściwy stamtąd niesie k'niemu~Zapach jak
3234 1841-51|             rycerz - i między dworzany~Stanąć królewskie. Lecz ty, lipo
3235 1871-93|               Bracie, stańże, gdzie ja stanę,~Ot tak, i razem, na apel
3236 1871-93|                  Więc Ludwik: "Bracie, stańże, gdzie ja stanę,~Ot tak,
3237 1871-93|            gdzie te pieją ptaki,~Dzień stąpa, gdzie te stąpają zastępy;~"
3238 1841-51|         ściskał żal niewymowny~I czoło starca zasępiał srodze;~Nie pierwszą
3239 1841-51|               i milczenie.~Pod ruinami starce siwe~Siedzą w kajdanach,
3240 1871-93|            cieką~I szare skały, wzorem starców rady,~W krąg zaciągają,
3241 1871-93|                nie kończą,~Lecz kto tę starga gmatwaninę krwawą?~Rzeczywistości!
3242 1841-51|                 A zwyczajom się naszym staropolskim poddaj!~Chcemy sobie być
3243 1841-51|             będzie żałości.~ ~Pójdę do starsego,~Zamelduję mu się:~Powiem,
3244 1852-60|             uchu dzwoni~Jakoby pacierz staruszka poranny;~Niby to słowa -
3245 1841-51|              Że w niskich chatach i po starych dworcach,~Gdzie nie dosięga
3246 1861-70|           sosen lód soplasty ściecze~I staw zamarzły pęknie w strzał
3247 1861-70|                 Tak mówi Pan,~Co bólom stawia kres,~Co liczy krople łez~
3248 1841-51|                drogę,~I na ten stopień stawiać mam nogę,~Za którym już
3249 1841-51|          pospieszać,~A nigdy stopy nie stawiał trwożniej,~Nigdy tak nie
3250 1841-51|       Rozpiętym w bólach śmiertelnych,~Stawiasz obrazy lepszego świata,~
3251 1841-51|              którym już jej więcej nie stawię,~Nim na nieznany brzeg się
3252 1841-51|           świata obchodów;~W ołtarzach stawisz duchy rycerzy.~Przez ciebie
3253 1871-93|               zielska targa z ciemnych stawów~Dzikie do sierot odrzuconych
3254 1871-93|         Moltków, Bismarcków, Werderów, Stejnmetzów,~Inne w ogniste ciągną paszcze
3255 1841-51|              Żołnierz szarpie ładunki, stemplem w kulę dzwoni~I pierś rozkrywszy
3256 1841-51|           serbskiej, z tej ziemi bólu,~Sterczą mogiły w Kosowym Polu;~ ~
3257 1841-51|               Musiał mieć chyba już ze sto lat!~ ~Na wszelką zmianę
3258 1841-51|                Grabić w łące siono,~Na stodole młócić,~Ćterma końmi włócyć.~ ~
3259 1841-51|               żonką kwita!~ ~Zostawiam stodoły,~Dwa konie, dwa woły~I pscół
3260 1852-60|             powieki,~Wieczny męczennik stojący przy krzyżu~Przeczuwał w
3261 1841-51|               chmurze,~I snuję z niego stokrotki, dzwonki,~Żółte dziewanny
3262 1841-51|            panie, czeladzi,~Niechaj na stół dobrego wina przynaszają,~
3263 1841-51|          każdziuchne pole~Równe jak po stole,~To jak z ciepłą wiosną~
3264 1871-93|                                        Stolica świata nie traci z swej
3265 1871-93|            słomę wlekły...~Stołki dwa, stolik, papiery i mapy,~Ławka (
3266 1871-93|              do gniazd słomę wlekły...~Stołki dwa, stolik, papiery i mapy,~
3267 1841-51|                i niech zbawia.~Bezecna stopa poganina~Depce marmury Konstantyna~
3268 1841-51|                nóg się schyla,~Na nagą stopę przeziębłą mnicha~Upadła
3269 1841-51|          polskie tęsknoty.~Jej lekkich stopek porzucę róże~I w otchłań
3270 1841-51|             przebył tę drogę,~I na ten stopień stawiać mam nogę,~Za którym
3271 1841-51|                 rozkazom posłuszną,~Na stopniach marmurowych, śród dymów
3272 1861-70|               I tak się spełnił cud,~I stopniał lodów lud,~W łez morze zmiękł.~ ~
3273 1871-93|                Eiffela~Od końców ziemi strąbionemu światu~Wielkością swoją
3274 1871-93|            żywotów przeszłych grzechów strąca;~Bo takie były sądy w owym
3275 1871-93|            zagada,~Wypatrzy się jak na stracha,~"Jak cię zwali?" Ha, ha,
3276 1871-93|               Patrząc, jak burza unosi straszliwa~Kwiaty i dzieci, i serca
3277 1871-93|             odrzuconych wieńca.~Los ją straszliwy z wszystkiego ograbił~I
3278 1841-51|            boży;~Cofają się, wracają w straszliwym nieładzie:~Szczękły cyngle
3279 1841-51|                siebie,~Szumi na Polski strasznym pogrzebie,~Jęczy, narzeka,
3280 1871-93|         Okrutne Parki, aż byt się nasz strawi~I chwila czasu w wieczność
3281 1861-70|              na śmieciach o kęs marnej strawy~Ani jak sroka, nad życia
3282 1871-93|               równo z czasem,~Ognistej strefy zdają się kompasem,~Którego
3283 1841-51|               włosy wplecione.~Tak się stroiła jak dziewczę młode~I jak
3284 1841-51|              Wicher północny, na górze stromej,~W śnieżnej świątyni jej
3285 1871-93|               zresztą wielce delikatna strona~Pytanie rzucić: Czy pisała
3286 1871-93|                 Łóżczyska stare po dwu stronach stały,~Z których gołębie
3287 1841-51|               król zawoła: - W którejż stronie?~Zaż my jesteśmy w Babylonie? -~ ~
3288 1841-51|               A krzyż przy drodze, ten stróż poległych,~Znak przyszłej
3289 1841-51|         spaleniska,~Bo serce pęka...~ ~Stróżu aniele,~Zawodzącemu mnie
3290 1841-51|             Cieniste wierzby rosną nad strugiem,~Dźwięczny skowronek buja
3291 1871-93|           Piersi się wznoszą i łzy się strumienia,~Wicher je sztuki pędzi
3292 1852-60|              sierotę,~Przyleciała znad strumyka,~Pozbierała jabłka złote,~
3293 1841-51|                trzy srebrne gwiazdki w strumyku,~Oj, poszumiała brzezina
3294 1852-60|      zawieszonych na wierzbowe drzewa,~Strun potarganych ciągnęły się
3295 1841-51|                któż poradzi tej cudnej strunie?~Który pociągnie, to mu
3296 1871-93|           zrozumienia rzecz. K'temu na strychu~Z nieodgadnionej barwy długiej
3297 1871-93|               wód zawstydza,~Tyran jej strzałą ugodzony płacze;~A kto jej
3298 1841-51|        marmurowych, śród dymów obłoku,~Strzałami poszarpaną chorągiew oddziału~
3299 1841-51|            trzyma w dłoni.~ ~Strzał po strzale wciąż pęka w pierś moskiewskich
3300 1841-51|              przeważy.~Od nieustannych strzałów karabin dłoń parzy.~Lecz
3301 1841-51|               polu, a pszeniczne kłosy~Strząsały na ścieżkę krople jasnej
3302 1841-51|               i w ziemię zaryte,~Kilka strzaskanych lawet i koła armatnie;~Nietknięte
3303 1871-93|               tam gdzieś w gminie,~Pod strzechą wiejskich mieszkańców się
3304 1871-93|                wspominał dym ojczystej strzechy,~Zauważyłem tylko półuśmiechy,~
3305 1861-70|             grobu wiek~Tyś krzyża mego strzegł,~Łazarzu mój!~ ~To dziś
3306 1841-51|                barany pasie;~A zwierza strzela w zimowym czasie,~A na doliny
3307 1871-93|             dzielnie,~Gdybyż do wrogów strzelali tak celnie!~Pieniądze mają,
3308 1841-51|       niezgorzej bije:~Lepiej w wojsku strzelcem~Niż w chacie wisielcem!~ ~
3309 1871-93|            ciągnące tambury.~Wenseńscy strzelcy sprawili się dzielnie,~Gdybyż
3310 1841-51|            ojczyste,~Co na mnie kwiaty strzęsasz złociste~ ~I cień daleki
3311 1871-93|         wykrzywi,~Końcami długiej, nie strzyżonej brody~Zamiatał, idąc do
3312 1852-60|            Twojej pieśni własnej~I dąb stuletni,~ ~Słucha Cię ziemia, bo
3313 1841-51|          czynie uwiecznieni,~Kamieniem stwardli, gorsi od kamieni.~O! Polsko
3314 1861-70|           Mówiłem: wierz! o wierz!~Jam stworzył świat,~Jam ci odebrał dech,~
3315 1871-93|            smutki.~Koszulina połatana,~Sukieńczyna z tego spada;~Jej dziewczyna
3316 1841-51|           sobkiem -~Copka z fantazyją,~Sukman granatowy,~ ~A w tanecku
3317 1861-70|             pasie z gwiazd jasnych i w sukni z błękitu.~Wrócę ja, wrócę,
3318 1841-51|             słonie, co dźwigały~Namiot sułtański, srebrny cały;~Ówdzie huczliwe
3319 1871-93|                akompaniament~Oceanidy, suma nędzy głosów,~Echa tragedii
3320 1841-51|               przeciekło, pod błękitem suną.~ ~Na wodzie, na Wiśle,
3321 1841-51|               Co chwila nowy obraz się sunie,~Co chwila nowe wspomnienie
3322 1852-60|                                        SUPER FLUMINA BABYLONIS~ ~Nad
3323 1871-93|              te stąpają zastępy;~"Etre Supreme - krzyczą - vive!" i nad
3324 1841-51|          srebrny cały;~Ówdzie huczliwe surmy, kotły~Końskie kopyta w
3325 1871-93|          lśniąca~Przed prawdy wiecznej surowym obliczem,~A sława, sława,
3326 1861-70|                jest i tęsknić za czem,~Suszyć duszę jakby trzaskę~I wypłakać
3327 1841-51|               Przyszły swaty, nie chcę swata,~Czekam swego Janka.~ ~Oj!
3328 1841-51|           Płaczę bez ustanka,~Przyszły swaty, nie chcę swata,~Czekam
3329 1871-93|            nich chęci~I przed ciekawym świadczyła muszarem,~Że za Sekwaną
3330 1852-60|             doczekiwaniu dni weselnych świątek.~O! niech wprzód język zeschnie
3331 1841-51|              izby więziennej~Tyle jest światła co w mgle jesiennej,~W której
3332 1841-51|              Witajcie, w niebie znani,~Światłem odziani, krwią oblani!~ ~
3333 1841-51|               fale szkliste,~Na wałach światło gwiazd rzęsiste,~Okręta
3334 1841-51|            chłodów,~Za życie męczarń - światłość bez końca~Ukażesz z dala
3335 1841-51|                zmywa krwi potoki,~A po świątnicach biją dzwony,~Że srogi Turczyn
3336 1841-51|                Kosowym Polu;~ ~Z Czech światosławnych, z wielkiej Morawy~Krew
3337 1871-93|               końców ziemi strąbionemu światu~Wielkością swoją chce błyszczeć
3338 1841-51|              górze stromej,~W śnieżnej świątyni jej cień znikomy,~Wpatrzony
3339 1871-93|        Skończyłem - smutno gasną stare świece,~Pożółkłe, wiotkie jak ten
3340 1871-93|         pochyło;~Tego się czoło łysiną świeciło,~Ów jako drzewo, które czas
3341 1841-51|               chrześcijańsku, w ziemię święconą.~Za czarną Moskwą, co nam
3342 1841-51|         prześliczne,~Po skałach ciemne świerki się chwieją,~Jak zajrzysz -
3343 1841-51|            owsach jednostajnie brzęczą świerszcze polne,~A z borów cienistych
3344 1852-60|                 Jak się przybliżasz do świętego grona,~Gdzie Genowefa przędzie
3345 1871-93|            związała dwa morza,~W nauki świetne, kunsztowne świątynie~Z
3346 1852-60|                zdobywał...~Gdybyś swej świetnej gwieździe niebios wierny,~
3347 1852-60|               się perłami rosy w oddal świetni...~Ten miesiąc słucha Twojej
3348 1841-51|            kochaną,~W kwiatki rozkoszy świetnie przybraną.~
3349 1871-93|           Przymawia z wieży paryskiemu świętu.~ ~W żegludze wieków geniusz,
3350 1841-51|         szczęście dzieci,~Ojciec przed świętym klękał obrazem.~Dziś przy
3351 1841-51|             skinienie~Ludzie się staną świętymi.~ ~Na kogo twoje wejrzenie
3352 1841-51|             modrzaki,~Jasna jak zorza, świeża jak woda,~Przy brzęku skrzypie
3353 1841-51|             pod sklepienie, ostra kula świsła,~Potem druga - za trzecią
3354 1841-51|           piszczałeczka mała~Moskalowi świstała.~ ~A przy oknie we dworze~
3355 1841-51|         szarpać powietrze śmiertelnymi świsty.~Upada pierwszy granat,
3356 1871-93|               Że te zorze malowane~Już świtają, już się bielą~Jak te białe
3357 1841-51|            wojownika.~Powstał. Poranek świtał biały,~Mgły nad Dunajem
3358 1871-93|               Julia Capuletti -~I łaje świtom na ojczystych górach~Poprzedzającym
3359 1871-93|            wloką szat obłoki;~Julie od świtów odwracają wzroki,~Łabędzie
3360 1841-51|              odrzekł "na wieki"~Z taką swobodą, z taką miłością,~Że aż
3361 1852-60|                góry po dalekim kresie,~Swobodne krzyki leciały od wioski,~
3362 1841-51|               naszego nieba,~Jak tylko swobody,~Równości i zgody.~ ~O,
3363 1841-51|             Kto żył dla ludzi dobrze w swoim czasie.~I jako na świat
3364 1841-51|             tym wina,~Że nie wysłuchał swojego syna?~Żem próżno wzywał
3365 1841-51|           które przez ten wiek cały~Na Sybir drogę wydeptywały.~Imiona
3366 1852-60|                i wspominali~Na ciebie, Syjon, i łzy wylewali~Z nabrzękłej
3367 1852-60|            czele szczęścia nie położym~Syjonu, świętej góry Dawidowej.~
3368 1841-51|                  Pierwszy z pierwszymi synami Polski wędrował~I śpiewał
3369 1841-51|           ziemi się łączą,~Jeden kwiat sypią i miody sączą.~ ~Gdy Niemiec
3370 1841-51|                  Łaskawe życia naszego szafarki,~Ciągną nić złotą pracowite
3371 1871-93|          moskiewską; zaleźli w kałużę,~Szał, polityka, błędy robią duże."~"
3372 1871-93|               Kędy, igraszka książęcia szaleńca,~Ofelia zielska targa z
3373 1841-51|     odpuszczenie,~Bo ja kochałem matkę szalenie...~- Czy nie chodziłeś zbrodniczą
3374 1871-93|             bezczynny;~Lecz bez idei - szaleństwa napłodzi.~Wzięli naukę,
3375 1871-93|           Których w wychodztwie znano, szanowano~I wyśmiewano, jak to u nas
3376 1871-93|           służy, kto kapłaństwo sztuki~Szanuje w sobie, zjednywa jej wiarę;~
3377 1871-93|   nieodgadnionej barwy długiej ściany,~Szarej, papierem kiedyś wyklejanej,~
3378 1841-51|               biedną duszę.~A choć tak szaro, tak jeszcze rano,~Tu, ówdzie
3379 1841-51|               polscy mistrze:~Żołnierz szarpie ładunki, stemplem w kulę
3380 1841-51|           duszę -~Mignie przed okiem w szarym mundurze.~Cień się bagneta
3381 1852-60|              To krył się w chmurach.~ ~Szarzały góry po dalekim kresie,~
3382 1871-93|            nieczułych obudzone zgonów,~Szarzeją z grobów setnych faraonów.~ ~
3383 1871-93|             pogańskie boże? -~Pobladła szata srebrną barwą lśniąca~Przed
3384 1871-93|                W krąg zaciągają, a ich szatę lekką~Promienie słońca wedle
3385 1841-51|               w straszliwym nieładzie:~Szczękły cyngle walecznych... Nowy
3386 1871-93|               śród żeber,~Jakby z tych szczelin patrzał Ney czy Kleber.~
3387 1852-60|                        ZŁOTY KUBEK~ ~W szczerym polu na ustroni~Złote jabłka
3388 1841-51|           razem,~Śląc w niebo modły za szczęście dzieci,~Ojciec przed świętym
3389 1852-60|          rzęsne,~Prócz chyba tylko, że szczęściem jest nie żyć~W czasy nieszczęsne.~ ~
3390 1841-51|               przyszłej w życiu zmiany szczęśliwej,~Słucha skowronka pieśni
3391 1871-93|   Elektryczność.~ ~Zadowoleni, uczeni, szczęśliwi~Nad zgromadzoną w poziomach
3392 1871-93|                przed Bogiem stoją,~Czy szczęśliwsi - nie zaręczę.~Co tam róża,
3393 1852-60|              już w kraju.~ ~Jaka cicha szczęsna chatka,~Przy niej matka,
3394 1852-60|           gonią,~Czegom nie marzył! Za szczęsnym powrotem~O dużym dzbanie
3395 1852-60|                Szlachetnym czołem...~ ~Szczęsnyż ja byłem, jakby w siódmym
3396 1841-51|         biedaka.~Major łyknął araku:~- Szczo tam, panie Polaku,~Nu taki
3397 1871-93|      rozeznanie,~Chociaż te piersi nie szczycą się krzyżem,~Wczora my z
3398 1852-60|                stoi spokojny,~Jeden na szczycie brązowej kolumny,~Ulanej
3399 1871-93|            grobów rozrywa się krucha~I szekspirowskie wstają Desdemony;~Księżyc,
3400 1871-93|             zodiak odkryli w Denderah,~Szemraniem liści pożółkłych jesieni~
3401 1852-60|          kochanka wypadła nu z ręku,~A szemrząc w duszy nie dograne słówko~
3402 1871-93|             sen Bramy;~O Wielkim Duchu szepce Murzyn czarny.~ ~I cała
3403 1841-51|                 I ksiądz się żegnał, i szeptał w skrusze~"Zdrowaś Marya" -
3404 1841-51|             rozkazy.~ ~Tymczasem przed szeregiem długim, wyciągnionym~Pop
3405 1841-51|              Ty będziesz wiązać dłonie szermierzy~W czas ślubnych świata obchodów;~
3406 1852-60|                prowadziła wschody~I na szerokie oceanu wody?~Na ciebie,
3407 1841-51|                 Rosła kalina z liściem szerokiem,~Nad modrym w gaju rosła
3408 1871-93|          młyński.~Marzenia swoje dziad sześćdziesiątletni~Roztaczał bujnie za Andrzejem
3409 1841-51|             brata,~I nieśli go pospołu~Sześciu ludzi do dołu,~Dobosz z
3410 1841-51|               kołacz piekłam w drogę~I szkaplerzyk dała;~Odjechał ci mnie niebogę,~
3411 1871-93|       wystrzela na słońce;~Piętrzy się szkielet żelazny olbrzyma,~Którego
3412 1871-93|              tu się mówca pochylił nad szklanką,~Kończąc gawędę znaną Warszawianką:~"
3413 1841-51|               powietrze ptakiem,~W ten szklany przestwór, w tę piękność
3414 1841-51|               Mgły nad brzegami - fale szkliste,~Na wałach światło gwiazd
3415 1871-93|                dusz po zgonie.~ ~Z nim szła rozmowa poważnymi tory~I
3416 1852-60|          złotym,~O dobrych kmieciach i szlachcie poczciwej,~Także o pewnej
3417 1871-93|                 Belwederczyki, koledzy szlachetni,~Jakby mu z serca odpadł
3418 1841-51|             można ułożyć listy,~Szereg szlachetnych dusz promienisty,~Postaci,
3419 1852-60|              widzę z podpartym na ręku~Szlachetnym czołem...~ ~Szczęsnyż ja
3420 1841-51|            duch - Leonidasa.~ ~Powitał szlachtę dobrym słowem,~Czołem ukorzył
3421 1852-60|          Mijasz obłędne w swej podróży szlaki,~Jak po nużącej, długoletniej
3422 1871-93|                wszystkie i zgłuchły na szlaku,~Cisza owiała ruiny Karnaku...~ ~
3423 1841-51|           słońce,~Ciepłą purpurą cieką szlifowane końce -~Gdyby szereg odmienił
3424 1861-70|               lat.~ ~Byś poznał, ludu, szloch,~Byś poznał, żeś jest proch,~
3425 1841-51|           Tylkoż nad sobą wiecznie nie szlochać:~Czyliż to życie warte łez
3426 1871-93|         pochyli~I ściga echa obłąkanej szlochu.~O sny młodości! na drodze
3427 1852-60|            pieśni z każdą pieśnią nową~Szły żywe chaty.~ ~Niby to słowa,
3428 1841-51|                  NIEMCEWICZ, SŁOWACKI, SZOPEN~Piosnka~ ~Oj, zakukały trzy
3429 1841-51|              dopadł konia~I z wydobytą szpadą, która w słońcu świeci,~
3430 1852-60|             orły wzięły złote wieńce w szpony,~Tam się zwycięski jego
3431 1871-93|                Łabędzie szyje prostują Sztuardy.~I wśród zdumionych widzów
3432 1841-51|              wał się kładzie.~Co jeden szturm się cofnie, następuje nowy.~
3433 1841-51|               wojował.~Drugi z drugimi szukał u ludów ludzkości,~Śpiewał
3434 1841-51|           piaskiem.~- Ognia!... I jako szuler gdy karty rozłoży,~Linia
3435 1841-51|               i latem leżą.~W nizinach szumią wody rozliczne,~Przy wodach
3436 1841-51|                kwieciem pokryte,~Wody, szumiące jasnym potokiem,~Słońce,
3437 1841-51|               patrzyła w dolinę.~Wiatr szumiał po polu, a pszeniczne kłosy~
3438 1852-60|                   W którym się puszcza szumna przypomina~Ze źródeł płaczem...~ ~
3439 1852-60|            były, a osoby żywe~I wichry szumne, i świty rumiane,~I dęby
3440 1871-93|             Adolf Rozwadowski i Ludwik Szwejcer)~Wspomnienie z czasów Komuny
3441 1841-51|            blasku słońca białe~I pędzą szybkim krokiem jak fale na skałę...~ ~
3442 1871-93|             odwracają wzroki,~Łabędzie szyje prostują Sztuardy.~I wśród
3443 1841-51|             mruga, tam schody, prycza,~Szyldwacha postać gdzieś tajemnicza,~
3444 1841-51|               Bracia Mazurowie, coście tacy śpiący?~Wstawajcie! Wstawajcie! -
3445 1841-51|               Szyldwacha postać gdzieś tajemnicza,~Zaglądająca w więzienną
3446 1871-93|           będzie żegnał bramą.~Francuz takiego wstydu nie wytrzyma.~Niechaj
3447 1841-51|               Lepiej służyć Żydowi~Niż takiemu królowi.~ ~- Małczy, chłopie
3448 1852-60|            szczere pole.~Nawet kwiatki takież prawie~Na pagórku, na przydrożu~
3449 1871-93|             naród Galów jakże mały..."~Takimi słowy mieszkaniec Orientu~
3450 1871-93|              głowa? gdzie rozsądek?~Na takową trudna rada,~Bo się dusi,
3451 1871-93|                I wersalczyków ciągnące tambury.~Wenseńscy strzelcy sprawili
3452 1841-51|             śpiewka,~Jak mazowiecka do tańca dziewka,~Strojna w bursztyny,
3453 1871-93|          Niestety!~W wielkiej kostnicy tańczy menuety.~ ~O Francjo! złotych
3454 1841-51|                Sukman granatowy,~ ~A w tanecku biją~Iskrami podkowy,~Stalowy
3455 1841-51|                zdroje,~Z wami, wesołe, taniec zawiodę.~ ~Jeszcze mazura
3456 1841-51|          rzucić po kłosach,~Dzisiaj na tany pospiesz, swobodna!~ ~Ale
3457 1871-93|               szaleńca,~Ofelia zielska targa z ciemnych stawów~Dzikie
3458 1852-60|              Miast Forum - jeden tam z targowych płacy;~I rymy cieszą, ale
3459 1871-93|                może będzie;~Na bociany tatuś czeka,~Matka sieje len na
3460 1871-93|            Andrzejem Mistrzem~Uczuciem tchnące najżywszem, najczystszem,~
3461 1871-93|                wytężony, przyspieszone tchnienia;~Cienie znikome śledzą kroki
3462 1861-70|           pęknie w strzał tysiące,~Gdy tchnienie życia skruszy śmierci zbroje,~
3463 1841-51|           wstawał,~W którym się będzie tchnieniem napawał~Tych łąk, wzruszonych
3464 1871-93|              śmierć gotowi, a na biedę tchórze,~To może lepiej głodnymi
3465 1871-93|           obrazie pieśni, w głazie i w teatrze;~Potem się cisza wiesza
3466 1871-93|             Kolumna i kramy,~I więcej: Teby, piramidy, File,~Kolońska
3467 1871-93|               wiotkie jak ten papier w tece...~
3468 1871-93|           boskich wzorów~Bramują nićmi tęczowych kolorów,~Wieki, z nieczułych
3469 1841-51|               nich. nie gada.~ ~Wzięli tedy sołdata~Na ramiona, jak
3470 1852-60|               na ustach, a cóż komu na tem,~Indziej to widzą,~Tu słuszna
3471 1871-93|                pod Paryżem."~ ~"Pas de temps, allons, dalej z nim pod
3472 1841-51|             człowiek uczynić nie może,~Tępy ma wzrok, by odgadł dziwne
3473 1841-51|               chwilę,~Jak kiedy bronił Termopyle:~- Patrzcie, to Grecja moja
3474 1841-51|              Bo z Mantynei, Maratonu~I Termopylów ostrych skał~Duch Grecji
3475 1871-93|                soulevera le fardeau de tes jours?~Niobé, Niobé! Souffriras-tu
3476 1852-60|          stronę?~Płyńcie! płyńcie, łzy tęschnoty,~Nieutulne łzy tułacze,~
3477 1841-51|            bledną;~I włóczę się oto, i tęskliwie żyję -~Westchnieniem się
3478 1841-51|                Groby, groby i groby, i tęskna woń kwiatów...~
3479 1841-51|             rosie."~Po długiej dolinie tęskne tony cieką~I słychać piosenkę
3480 1861-70|           niedolę.~ ~- Prawdać, jest i tęsknić za czem,~Suszyć duszę jakby
3481 1841-51|                Do Wisły, do Wisły - oj tęskno mi do niej!~Szczęśliwe kuliki,
3482 1861-70|                 Pielgrzym to, widno po tęsknocie łzawej~Znać długich lat;~
3483 1852-60|               I jedne znamy wygnaństwa tęsknotę;~Kiedy nam słowa wzdychanie
3484 1841-51|            sędzię tyranów przedajne,~Z tęsknym uśmiechem wypijem gorycze~
3485 1871-93|              ludzkości w każdym pulsów tętnie,~Jedno nam Brama, Ałła czy
3486 1871-93|         poważnie kamienna,~Diugesklin, Tiuren, Rolandy, Bajardy,~W cieniach
3487 1871-93|          Gdzieżeś, o piękna wyobraźnio tkliwa,~Królu mój niegdyś czy pogańskie
3488 1841-51|                 Taki sen, wierę, króla tłoczy,~Gdy mu znużenie zamkło
3489 1871-93|                myśli i dzieł ideale.~ ~Tłum widzów wielką wypełnia widownię;~
3490 1841-51|            ludy ocalasz,~Niezwyciężone tłumy obalasz -~Poezjo! Matko
3491 1841-51|           waszych wiał..~Nie islamizmu tłuszcza dzika,~Niech Republikę -
3492 1841-51|                 Kona pod nożem krwawej tłuszczy.~A głos ich, jako głos na
3493 1841-51|        poczciwości chroniąc się pawężą~Tnie prawdę mieczem - aż smoki
3494 1841-51|               się z nimi żadne!~Rączki toczone, nóżki maluchne,~Oczka śmiejące,
3495 1841-51|               I po co ta Wisła srebrne toczy fale -~Żeby w niej swe konie
3496 1871-93|            encore dans leurs sanglants tombeaux,~Ils lacerent ton coeur
3497 1841-51|                radość, i pieśń żałosna~Topnieje łzami. Wiosna, och, wiosna!~ ~
3498 1852-60|            droga długa,~Na niej lipy i topole,~Poza wzgórzem srebrna struga,~
3499 1841-51|           kątek.~ ~Pod skrzydłem dębu, topoli piórem~Gromada ptasząt zaśpiewa
3500 1841-51|                Przy księdzu żandarm, z torbą skórzaną,~Postawą trwożył
3501 1861-70|                Wiosnę przyniosę, a nie torbę śmiechu,~I nad ojczyzną,
3502 1841-51|          kulami worek~I pies Azorek,~I tornister cielęcy,~Ponoć nie miał
3503 1841-51|              dopokąd ostatni ładunek w tornistrze,~Nie ustąpią żołnierze,
3504 1871-93|             nim szła rozmowa poważnymi tory~I często głębsza rybka myśli
3505 1841-51|           bawią,~Jakie bajki prawią?~ ~Toteż, dawniej, było,~Wszystko
3506 1871-93|            Niobé, Niobé! Souffriras-tu toujours?~Leconte de Lisle~ ~I~Na