Part

3507 1871-93|             tak skąpy w słowie.~ ~Jego towarzysz za to mówił wiele,~Kiedy
3508 1841-51|                zmarłych zajmują wierni towarzysze,~Równają się szeregi, porządek
3509 1871-93|             rozumie.~ ~Śród zadumanych towiańszczyków koła~Wieszcz ukraiński pochmurnego
3510 1841-51|            żegnam was.~ ~Z dala słyszę trąb hałasy,~Dobosz w bęben grzmi,~
3511 1871-93|           skórze~Oprze się słonia ząb, trąba nie chwyci~I społem ciągną
3512 1871-93|                suma nędzy głosów,~Echa tragedii greckich Eschylosów.~
3513 1841-51|                daleka,~Gdzie płynąc na tratwie~Flis przygrywa dziatwie~
3514 1852-60|                pomsta kosi~Jak zeschłą trawę kosarz letniej pory,~Jeśli,
3515 1852-60|        przydrożu~Dziki piołun w bujnej trawie~I bławatki rosną w zbożu.~
3516 1871-93|               z nosorożcem jedne spasa trawy,~Na puklerzowej nosorożca
3517 1871-93|              marsylijski wstrząsającej treści,~Legionów tętent, a gest
3518 1871-93|                tu gościem bywał głód i troska,~Przecież ich ręka salwowała
3519 1852-60|          Którym znajome wszystkie moje troski -~Miłość ojczyzny, tęsknota
3520 1871-93|              gdzie rozsądek?~Na takową trudna rada,~Bo się dusi, co zagada,~
3521 1871-93|               jejmości, przedostać się trudno.~Gdzieś mojego tam zabili
3522 1841-51|               w sukienki~Do tej zimnej trumienki;~Teraz nic mi nie trzeba,~
3523 1841-51|            byłem na swym pogrzebie.~Na trumnie leżał wieniec, wiązany~Nicią,
3524 1871-93|              do swych mumii dusze,~I w trumny królów, zawarte najszczelniej,~
3525 1841-51|               gdy karty rozłoży,~Linia trupów się kładzie, straszna jak
3526 1841-51|             kuł pocisków poszła między trupy...~ ~Szeregi nieprzyjaciół
3527 1841-51|               nie krwi plamy.~ ~Krótko trwała piekielna bitwy kanonada.~
3528 1871-93|             równa siła odtrąca obawy~O trwałość bytu w opatrznej naturze;~
3529 1841-51|            koronami dębów chwieje,~Gdy trwoga ściska Turków boki,~Kiedy
3530 1841-51|                nigdy stopy nie stawiał trwożniej,~Nigdy tak nie drżał starzec
3531 1841-51|                torbą skórzaną,~Postawą trwożył wyprostowaną.~I tak szli
3532 1852-60|        widzialną,~I wystawiono-ć bramę tryumfalną,~Przez którą, wodzu, nie
3533 1871-93|               zdrobnią! Paryż cały,~Ów tryumfalny łuk cesarskiej chwały~I
3534 1861-70|               czem,~Suszyć duszę jakby trzaskę~I wypłakać duszę płaczem,~
3535 1841-51|              duszy?~Chyba wiatr, kiedy trzciny jeziora poruszy.~ ~Oj, wy
3536 1841-51|               świsła,~Potem druga - za trzecią na ołtarza progi,~Ostatni
3537 1841-51|              umarł daleko z tęskności.~Trzeciemu kiedy nieszczęście ludu
3538 1861-70|     przyodziana,~Choć się łaty na niej trzęsą,~Ku niej mrugasz łzawą rzęsą~
3539 1871-93|                Wypełnią życiem unużone trzewy.~"Żołnierze! prędzej kończyć
3540 1861-70|         kłębach wiejącego dymu~Pilnuje trzód.~Wietrzyk pieściwy stamtąd
3541 1871-93|             Wiem, że był w urzędzie,~W trzydziestym pierwszym że wojskowo służył,~
3542 1852-60|               tęschnoty,~Nieutulne łzy tułacze,~Może jeśli dzień przepłaczę,~
3543 1841-51|            Niechajże naród słyszy głos tułaczy,~Głos przeraźliwy, boleść
3544 1841-51|                 i pękła...~ ~Cóż to za tuman z tej strony dmie?~- Dzieci,
3545 1841-51|            cicha?~Na śniegach, których tumany spycha~Wicher północny,
3546 1841-51|          płynie?~Nie Turek to - on bez turbana,~Bez puginału, jatagana,~
3547 1841-51|           Dunaju, nad wodami,~Bili się Turcy z Polakami.~Hej, ty Dunaju
3548 1841-51|      świątnicach biją dzwony,~Że srogi Turczyn zwyciężony:~Co też królowi
3549 1841-51|            niemu z brzegów płynie?~Nie Turek to - on bez turbana,~Bez
3550 1841-51|             chwieje,~Gdy trwoga ściska Turków boki,~Kiedy deszcz zmywa
3551 1871-93|              Ofelie mglane sen rzucają twardy~I zatopionych wloką szat
3552 1841-51|                bez nogi.~Na wszystkich twarzach polskich takie męstwo lśniło,~
3553 1841-51|                Dunaju sinobiały,~Czemu twe wody sczerwieniały?~Leżą
3554 1841-51|            czekał,~Otoć przebaczam i z twego czoła~Ścieram człowieka -
3555 1841-51|              rodzinne, ozdobo sioła:~ ~Twoich gałęzi mnogie ramiona -~
3556 1861-70|               I każdy kwiat.~Z dala za Tybrem śród Kampanii Rzymu~Ubogi
3557 1861-70|           lekko~Powiewów ciąg,~Na wody Tybru, co się mętnie wleką~W odległość
3558 1841-51|              Czyliż to życie warte łez tyła?~Skończył. Młodzieniec do
3559 1852-60|             taki, tyś się i nie pytał,~Tylkoś mnie w progach wiejskiej
3560 1841-51|              SOWIŃSKI~ ~Tam zagrzebane tylu set ciała, imiona:~Dusze
3561 1841-51|               wodze wydadzą rozkazy.~ ~Tymczasem przed szeregiem długim,
3562 1871-93|          żywych boskich wód zawstydza,~Tyran jej strzałą ugodzony płacze;~
3563 1841-51|          oblicze,~Włóczyć przed sędzię tyranów przedajne,~Z tęsknym uśmiechem
3564 1841-51|                dwa, śród wieków świata tysiąca~To jako iskra przy morzu
3565 1841-51|            szable w dłoniach wstrzęsła~Tysiącem stalnych zbrój zachrzęsła:~-
3566 1871-93|                szalony wieje,~Prochy - tytany, Gale - skarabeje?~- W słońce
3567 1841-51|                czasach dawnych, szybko ubiegłych.~ ~Pomnę, wieczorem, z czeladzią
3568 1841-51|            serce tę piosnkę lichą.~Ona uboga przed chatą stoi,~Jeżeli
3569 1841-51|                Złota przywita lutnia i ubogie progi,~I kwiaty mego sadu,
3570 1841-51|                opuszcza braci,~Kto się ubogiej swej matki zapiera,~Kto
3571 1841-51|               płakał, żałował,~On mnie ubrał w sukienki~Do tej zimnej
3572 1841-51|             Rycerze bronie pochwycą,~ ~Uchwycą tarcze, miecze ostrzone~
3573 1841-51|               po umarłych moście!...~ ~Ucichły nagle strzały, broń o broń
3574 1841-51|            starzy,~I łzy, i przestrach uciekły z twarzy.~ ~Chłopy do góry
3575 1861-70|                     PIELGRZYM ZE ZIEMI UCISKU~ ~Na obcej ziemi człowiek
3576 1841-51|             mary.~ ~Oj, cicho, pisklę! Ucisz swe płacze!~Z mojego drzewa
3577 1841-51|             Kiedy się w sobie, bracia, uciszę -~To wszystko widzę i wszystko
3578 1841-51|            wojewodzic.~ ~Najprzód mnie ucono~Grabić w łące siono,~Na
3579 1841-51|               prawa:~Za wszystko nam - uczciwa sława,~Która na wieki będzie
3580 1871-93|           Elektryczność.~ ~Zadowoleni, uczeni, szczęśliwi~Nad zgromadzoną
3581 1852-60|       wrzeciona,~Joanna ogień świętych uczuć pali;~Kędy Kościuszko, na
3582 1871-93|          zdumionych widzów twoje czary~Uczucia budzą na głębi serc śpiące,~
3583 1841-51|              Jeszcze tam mają poczciwe uczucie.~O! jest tam wielu takich
3584 1871-93|           bujnie za Andrzejem Mistrzem~Uczuciem tchnące najżywszem, najczystszem,~
3585 1841-51|            wsiach włóczył~I piosneczek uczył.~Ale w myśli mojej~Wszystko
3586 1841-51|             wszystko - więcej człowiek uczynić nie może,~Tępy ma wzrok,
3587 1841-51|               ciemne padły więzienie~I uczyniły w owej godzinie~Z tego więzienia
3588 1841-51|               Powiedz, co czynić? A my uczynim!~ ~Któż z nas pokara te
3589 1841-51|            Wtedy okuty starzec wstaje,~Uderza, lira brzęk wydaje,~I głosem
3590 1841-51|           blask się zakradał,~W niebom uderzał, w piekło zapadał,~Co się
3591 1841-51|               Piorun przez usta słowem uderzy.~ ~Lecz po co skargi, wspomnienia
3592 1841-51|                grzechy~I jeśli możesz, udziel pociechy,~- Więc jeszcze
3593 1871-93|           zawstydza,~Tyran jej strzałą ugodzony płacze;~A kto jej służy,
3594 1871-93|            hałasu.~Ha! podpalacze! Nie ujdzie wam płazem!~Żwawo, hej!
3595 1861-70|                w złem,~I na dzisiejsze ujęte ogromy~Wieczystym snem.~
3596 1841-51|              wieczystej~Wnet się człek ujrzy; ten szczęśliwy zasię,~Kto
3597 1841-51|        moskiewskie pęta,~Pokąd cię nie ujrzymy. Matko nasza święta!~Parci
3598 1852-60|               ciszą,~Gdy w wirze globu ujrzysz grób samotny,~Nad którym
3599 1852-60|           znowu wiatr pogonię,~To, com ukochał, za chwilę porzucę,~Zaczętej
3600 1841-51|                duszę człowieka, co się ukorzy,~Aby był nad to słońce jaśniejszy~
3601 1841-51|         szlachtę dobrym słowem,~Czołem ukorzył się marsowem,~I tak był
3602 1871-93|            towiańszczyków koła~Wieszcz ukraiński pochmurnego czoła,~Jakby
3603 1861-70|              nic.~Tak pychy twojej róg~Ukrócił w grobach Bóg,~Twych butność
3604 1841-51|               zgonie głuchną w śniegów ukryciu~Albo się piszą po rudy łamach,~
3605 1852-60|             szczycie brązowej kolumny,~Ulanej z armat wrogów, jak Bóg
3606 1841-51|           Gdzie myśl ostatnia z krzyża ulata~Do boskich krain weselnych.~ ~
3607 1841-51|               przekopów,~Przejście już ułatwione, faszyny nie noście,~Dalej -
3608 1852-60|                ci zrobię złoty kubek~I uleję wszystko ładnie:~Zamiast
3609 1841-51|             przez pole:~Wielki wicher, ulewa,~A to idzie, a śpiewa.~ ~
3610 1871-93|               de Lisle~ ~I~Na jednej z ulic nędznych za Sekwaną,~Dziś
3611 1871-93|            Dziś już tej pewno i nie ma ulicy,~Dwaj się gnieździli starzy
3612 1841-51|    przedcmentarze...~I z nich by można ułożyć listy,~Szereg szlachetnych
3613 1871-93|            Heltman, Dmochowski, Ebers, Ulrych, Łuba~(Oficer stary, prowadzący
3614 1871-93|                ów, którym Chwała~Swych ulubieńców najwybrańszych wita~I innej
3615 1841-51|           ziemię zielska wiele~Nad nią umaiło.~ ~W polu cicho, wietrzyk
3616 1841-51|             Nie wyrzekliśmy to słowo: "Umarła."~Choć nas głód morzy, choć
3617 1852-60|        przechadzam się smętny,~Na wpół umarły między żyjącymi,~I wokół
3618 1841-51|                  po zwłokach braci, po umarłych moście!...~ ~Ucichły nagle
3619 1841-51|               z bębnem skórzanym~Przed umarłym Iwanem~I piszczałeczka mała~
3620 1852-60|                oczyma~Oblókł się szarą umartwienia chmurą,~Jakby nad tobą cień
3621 1841-51|                razy serce ściskało,~Że umęczona dusza - z daleka~Od piekła
3622 1841-51|                Ptaszek śpiewa tak, jak umié,~Lata motyl złoty.~
3623 1841-51|                rad zawsze wspominać,~I umieć sobie z Bogiem i szablą
3624 1841-51|          głuchym,~O, bądźcie pewni, że umierał w wierze,~Że do ojczyzny
3625 1871-93|          podziękę~Pomagała noga nodze,~Umywała ręka rękę;~Ani zwady, ani
3626 1861-70|               Na bluszcze, które wciąż unasza lekko~Powiewów ciąg,~Na
3627 1841-51|             stóp carskich głowę,~Bośmy unieśli dumę narodowe,~Bez której
3628 1841-51|            zsunął kaptur szeroki,~Rady uniknąć spojrzeń na boki,~I szedł,
3629 1841-51|             dobrem, co grzechem,~- Czy uniknąłeś dusznej zaguby?~Czyś nie
3630 1841-51|               Dla niej i za nią,~A nie uniżym do stóp carskich głowę,~
3631 1871-93|                powiewy~Wypełnią życiem unużone trzewy.~"Żołnierze! prędzej
3632 1841-51|         powietrze śmiertelnymi świsty.~Upada pierwszy granat, zarywa
3633 1871-93|            Francja!" Na okrzyk ostatni~Upadających pod płonące mury~Huk odpowiada
3634 1871-93|  czarodziejstwo kona.~O Panie! W Twoje upadam ramiona~I już nie widzę
3635 1841-51|            progi,~Ostatni z bohaterów, upadł wódz bez nogi...~Siwy żołnierz,
3636 1841-51|              przybliża strony,~Gdy nań upadnie sen upragniony,~Tak cudnie
3637 1871-93|              We wrzącym piasku i bitew upale,~Sławą okryci, mkną zwycięzcy
3638 1841-51|             przeważną, ustępują kroku,~Upatrując nadziei w żywym wodza wzroku.~
3639 1871-93|         zwycięzcę~I pychą pychę wrogów upokorzą:~Przebiła Alpy, związała
3640 1871-93|                z plamami krwi świeżej,~Upokorzoną ojczyznę w przedsionkach,~
3641 1841-51|            strony,~Gdy nań upadnie sen upragniony,~Tak cudnie piękna i dziwnie
3642 1852-60|                z dziecinną prostotą.~I upragnionym bliskich czynów duchem~Wyglądam,
3643 1852-60|      potarganych ciągnęły się końce;~I urągali nam, że lud nie śpiewa~I
3644 1841-51|               Co byś nie odjął się ich urąganiu.~O! jest tam wielu braci
3645 1841-51|             każdej łzy ziarenko piasku urobione;~Te gwiazdy i piasek - toć
3646 1841-51|               Hej mi, dziewczyno hoża, urodna,~Z twarzą rumianą, kwiatkiem
3647 1852-60|       poczciwej,~Także o pewnej Hannie urodziwej,~Która szczęśliwa, jak to
3648 1841-51|             złotem gaje powleka,~Pełne uroku jak przyjaźń człeka:~Tam
3649 1841-51|       podniosłą,~Żeby w tym ludu serce urosło,~ ~Żeby zagrały wszystkie
3650 1871-93|              się poleciła, tej świętej Urszuli;~Wichry chłodne, dziecko
3651 1871-93|                ona...~ ~Wiem, że był w urzędzie,~W trzydziestym pierwszym
3652 1852-60|              na nim Twoje smutki,~Ta i uściskał,~ ~Podzielił chlebem, posadził
3653 1841-51|              przecząco poruszył głową,~Uścisnął księdza dłoń wyciągniętą~
3654 1841-51|          fujara... Gościu mój kochany,~Usiądź ze mną za stołem i wianek
3655 1841-51|            Kiedy ich kilku przy drodze usiędzie,~Śpiewają pieśni w tak żałobnym
3656 1852-60|           jasności wznosi głowę białą,~Uśmiechów pełną jak drgnienie prostoty,~
3657 1841-51|             mówić, usta mu drżały,~Ale uśmiechy przyszły i zwiały,~Może
3658 1871-93|               chętnie~Jak od wymownych ust skwapliwe słowa.~Prawa ludzkości
3659 1852-60|              Husarz oprawi.~ ~Palec na ustach, a cóż komu na tem,~Indziej
3660 1841-51|                 dnie i lata~Płaczę bez ustanka,~Przyszły swaty, nie chcę
3661 1841-51|              ładunek w tornistrze,~Nie ustąpią żołnierze, prawi polscy
3662 1841-51|          święta!~Parci siłą przeważną, ustępują kroku,~Upatrując nadziei
3663 1852-60|             KUBEK~ ~W szczerym polu na ustroni~Złote jabłka na jabłoni,~
3664 1852-60|              Bywaj mi zdrowe, spokojne ustronie!~Szerokim światem znowu
3665 1852-60|        odczytał, najlichszemu z gości,~Usty złotemi!~ ~W uszach mi dzwoni
3666 1861-70|                bój.~ ~Mówiłem do twych usz~Harf brzękiem, grzmotem
3667 1852-60|               gości,~Usty złotemi!~ ~W uszach mi dzwoni Twój akcent Litwina,~
3668 1841-51|                mrugała na niebie,~I ta utonęła w ciemnej, mrocznej fali;~
3669 1841-51|                                        UTORY Z LAT 1841-1851~
3670 1852-60|          prawicę zapomniemy wtóre,~Nim utraconą świętą Jeruzalem.~O! ziemio
3671 1852-60|              na skórę,~Nim zaśpiewamy, utrudzeni żalem,~Niech wprzód prawicę
3672 1852-60|               gniazdo,~Zwinął skrzydła utrudzone;~Chmurna losów moich gwiazdo,~
3673 1841-51|          chciałem sam jeden~Nowy Adama utworzyć Eden.~Rwałem się w górę,
3674 1841-51|                i wraz owłada.~Twarz ta uwagi widza nie wstrzyma,~Śmieje
3675 1841-51|                W owym zbójeckim czynie uwiecznieni,~Kamieniem stwardli, gorsi
3676 1871-93|             gadaj, co chcesz, a ja nie uwierzę~W miłość moskiewską; zaleźli
3677 1841-51|               ciebie ludzkość w siebie uwierzy,~Poezjo - prawdo narodów!~
3678 1841-51|            zetrą nam z czoła,~Choć nas uwiężą i w kajdany włożą;~Choć
3679 1841-51|              żyje,~Wianek ofiarny Bogu uwije.~ ~Dalej, wspomnienia moje
3680 1841-51|           wzywał?~Jego imienia źle nie używał?~- O, bardzo często! Mojaż
3681 1871-93|               Etre Supreme - krzyczą - vive!" i nad obszary~W odległość
3682 1852-60|          Widzisz, że purpur nie dodaje wagi,~I wiesz, dlaczego Bóg na
3683 1871-93|               dla was są~Spod Marengo, Wagram, Jeny,~Lipska, Drezna, Waterlo!"~
3684 1841-51|              cyngle walecznych... Nowy wał się kładzie.~Co jeden szturm
3685 1841-51|           brzegami - fale szkliste,~Na wałach światło gwiazd rzęsiste,~
3686 1841-51|          zdrojami,~Aż za polami, aż za wałami,~Przebywszy bramy, mosty
3687 1871-93|                chrześcijanie~Staliśmy, walcząc, w ogniu pod Paryżem."~ ~"
3688 1841-51|               się nie oprze, gdyś jest walcząca,~Nikt się nie oprze, dziewico
3689 1841-51|         zapaśnik legnie - wszędy boje.~Walczy, kto ima lutnię, jak i zbroję.~
3690 1841-51|                Rozbite dzielnym ogniem walecznej piechoty,~Na głos bębna
3691 1871-93|         Słodząc gorycze niezaszczytnej walki,~Wystawia wieże i wystraja
3692 1871-93|              Cienie Kondejów, Wobanów, Wandomów?~Jakaż to płochej fortuny
3693 1852-60|                             NA KOLUMNĘ WANDOMSKĄ W PARYŻU~ ~Więc nad Sekwaną
3694 1841-51|                skórę obdziera,~Gdy cię waragska rąbie siekiera,~ ~Ty jednak,
3695 1861-70|               A wiatr im co dnia złoty warkocz czesze.~ ~
3696 1871-93|          mogiły,~Tam rozebrane z dział warowne wieże...~Kartaczownice,
3697 1841-51|               Mazur ci ja, Mazur,~Spod Warsawy rodzic,~Nie żaden pan baran~
3698 1871-93|         szklanką,~Kończąc gawędę znaną Warszawianką:~"O! Francuzi, czyż bez
3699 1861-70|              CZEŚĆ 25 LUTEGO 1861 R. W WARSZAWIE~ ~Dojrzewa owoc łez,~Już
3700 1841-51|                nie będzie,~Jak krzyż i warsztat na naszej grzędzie?~ ~-
3701 1841-51|             Niecnota Niemiec zmienia w warsztaty.~ ~Lipo słowiańska! Gdzie
3702 1871-93|            żniwiarko wawrzynów,~Orlico wartkich po przestrzeni lotów,~Gdzie
3703 1841-51|               duchy ogniem zapalasz,~W wary przemieniasz chłód lodów,~
3704 1841-51|                na mej skroni~Od blasku waszej, męże, broni.~ ~Niech Grecja
3705 1871-93|          Wagram, Jeny,~Lipska, Drezna, Waterlo!"~Skończyłem - smutno gasną
3706 1871-93|             Pyszna Wystawa, poemat bez wątku.~ ~Błądzi, kto gniewny sąd
3707 1852-60|                Ciągnie ku Wschodu...~ ~Wawel krakowski moim Kapitelem,~
3708 1841-51|          Gdzieś tam, daleko, w ciemnym wąwozie~Wesoły góral beczy na kozie,~
3709 1841-51|            Witał, rzucając mu pod nogi~Wawrzyn i róże wonne, białe,~I głośno
3710 1871-93|             Francjo! złotych żniwiarko wawrzynów,~Orlico wartkich po przestrzeni
3711 1861-70|            otoczy milcząca,~Wieczności wąż.~
3712 1841-51|               wieniec związałem~I mało ważąc zdania rozumne,~Ze świata
3713 1841-51|               bezrozumni, o, nikczemni wcale,~Odstępcy, dumni skarbów
3714 1841-51|              odparł schyloną głową,~Na wchodzącego księdza wzrok rzucił,~A
3715 1841-51|                chałupina:~Niech je tam wciornosce~W tym ostatnim dzionku!~ ~
3716 1841-51|                 Rzucam, rzucam słodkie wczasy,~Błogosławcie mi!~ ~Hej,
3717 1871-93|             Wracając zwykle do kwatery wcześnie,~Okazywała dobre dla nich
3718 1871-93|               nie szczycą się krzyżem,~Wczora my z wojskiem jako chrześcijanie~
3719 1871-93|            mętne~Chylą się wierzby jak wdowy płaczące,~Pozornej naszych
3720 1841-51|                  SPOWIEDŹ W CYTADELI~ ~Wdziawszy na siebie komeżkę białą~
3721 1841-51|        Zagrajcie, skrzypeczki, niechaj wdzięczne granie~Cichy wiatr zaniesie,
3722 1841-51|      potrącając;~Aże przegrałem życie, wdzięcznie grając.~Mogłem ci wprawdzie
3723 1871-93|           szatę lekką~Promienie słońca wedle boskich wzorów~Bramują nićmi
3724 1841-51|               pierwszymi synami Polski wędrował~I śpiewał pieśni, i za morzami
3725 1871-93|               męko rzeczywista!~Za Ren wędrowca wiedzie kto? nie powiem,~
3726 1841-51|         przygrywam sobie na skrzypkach wędrownych.~ ~Lasy, nasze lasy, mazowieckie
3727 1841-51|           Bartłomiej ze śmiechem~I jął węgle dąć miechem;~Fajkę sobie
3728 1841-51|        mogiłami,~Po tych mogiłach, gdy wejdzie świt biały,~Nie zmylim drogi,
3729 1841-51|              odpuści, i z duszą czystą~Wejdziesz na drogę życia wieczystą;~
3730 1841-51|              świętymi.~ ~Na kogo twoje wejrzenie padnie,~Ten ziemi świeci
3731 1841-51|              przeciecze,~Gdzie wolność wejść nie mogła ni czucie człowiecze.~
3732 1841-51|             płynie w srebrnych nurtach Wełtawy;~ ~Nasze Pomorze, sławne
3733 1852-60|                Panie,~Postylion, a nie Wenery gołębie,~Niesie pisanie.~ ~
3734 1871-93|         wersalczyków ciągnące tambury.~Wenseńscy strzelcy sprawili się dzielnie,~
3735 1871-93|            posągi~Moltków, Bismarcków, Werderów, Stejnmetzów,~Inne w ogniste
3736 1871-93|                Coś jakby echa proroctw Wernyhory.~Wszystko, co polskie -
3737 1871-93|          odpowiada w ulicach armatni~I wersalczyków ciągnące tambury.~Wenseńscy
3738 1871-93|        Paryskiej Komuny,~Gdy zatoczone wersalskie armaty~Na komunardy rzucały
3739 1871-93|                Po znieważonym powłóczy Wersalu,~Kędy w królewskiej sali
3740 1841-51|            choć nie ma wiela~Bogactwa, wesela,~Chociaż więcej biedy,~Niźli
3741 1852-60|          dziewice.~Złotniczeńku, patrz weselej,~Czemu twoje w łzach źrenice?~
3742 1852-60|                Słucha Cię niebo i Tobą weseli -~I moja dusza łakoma tam
3743 1841-51|           zgonie~I śmierć mu przyjdzie wesoła.~ ~Ty zimne duchy ogniem
3744 1841-51|              kręcić prostaczą,~ ~A tak wesoło, a tak radośnie,~Że aż z
3745 1861-70|           ogromy~Wieczystym snem.~I na westalek świątynię nad rzeką,~Kolumny
3746 1871-93|              włosami złotymi,~Może tak westchnie, jak wzdychał pod nimi?~ ~
3747 1871-93|               i wichrów zamęt,~W ciche westchnienia, w konania wygnańców~Wplatają
3748 1841-51|                oto, i tęskliwie żyję -~Westchnieniem się żywię i łez się napiję.~
3749 1841-51|      Przebywszy bramy, mosty zwodzone,~Weszli w budynki ciemne, sklepione.~ ~
3750 1841-51|              jeszcze wielu godnych,~Co wezmą kiedyś na świadectwo blizny.~ ~
3751 1841-51|     błękitnieją.~Nadrzeczny kamień gdy weźmiesz w dłonie,~To cię zalecą
3752 1861-70|                wielki ból Mu znan,~Żeś wezwań już.~ ~Patrz, jaki wkoło
3753 1841-51|                Końskie kopyta w ziemię wgniotły;~Z żelaza bite leżą zbroje,~
3754 1871-93|               bywa.~Lekkość, a lekkość wiadomo, jak chciwa~Na lada dowcip,
3755 1841-51|               Grecji w sercach waszych wiał..~Nie islamizmu tłuszcza
3756 1871-93|          Szanuje w sobie, zjednywa jej wiarę;~Jedno pałace czyli miejskie
3757 1841-51|           podziała nasza dawna chwała?~Wiatrem się rozwiała, śniegiem roztopniała.~
3758 1852-60|                dumę złotą,~I wschodnim wiatrom dobrą myśl powierza,~Że
3759 1841-51|             bębna moskiewskie znów się wiążą roty;~Karabin naprzód sterczy,
3760 1841-51|           spełni daleki.~ ~Ty będziesz wiązać dłonie szermierzy~W czas
3761 1871-93|                 gusła,~Historia, prawo wiązało się gładko,~Żeś się za krajem
3762 1841-51|              ciągnie się rany.~Śliczna wiązanka z bólu gwoździków,~Ze wspomnień
3763 1841-51|              Na trumnie leżał wieniec, wiązany~Nicią, co z serca ciągnie
3764 1841-51|               płaczem;~Niechże ja będę wichrem-tułaczem,~Co wszystkie jęki zebrawszy
3765 1871-93|              wymownie.~I scena zda się wichrową przestrzenią,~A morzem -
3766 1841-51|              Grecja z oczów ginie.~ ~I widać zamki rozrzucone,~A śród
3767 1871-93|             Romeo"... daremno!~Upadła, widmem rozciągniona białem;~W oczach
3768 1841-51|                zniszczone -~Na których widok zapłomienione~Piekło wystąpi
3769 1871-93|             zorane ku ziemi się zniża,~Widomych kształtów czarodziejstwo
3770 1852-60|             słowa wzdychanie zaparło~I widowisko martwych niemowlątek,~Których
3771 1871-93|            Tłum widzów wielką wypełnia widownię;~Słuch wytężony, przyspieszone
3772 1871-93|               sztuki pędzi i oddala;~I widz z artystą ściśle się jednoczy~
3773 1871-93|        zwierciadlanej~W lustrach wciąż widzi odbite Germany,~Hełmy błyszczące
3774 1871-93|              domu (kabalarka)~W jednym widziała wizerunek Marka,~Drugi jej
3775 1841-51|                już cieką,~Przy których widziałem,~Przy których słyszałem,~
3776 1852-60|            Wieczność za chwałę oddałeś widzialną,~I wystawiono-ć bramę tryumfalną,~
3777 1852-60|              świecie,~Ludzkie oczy nie widziały,~Tylko jedno małe dziecię,~
3778 1871-93|                nad otchłanną nocą,~Nim wieczne gwiazdy stały ląd ozłocą,~
3779 1852-60|         Rzymianie,~Że każda wiedzie do Wiecznego Grodu -~A mnie rozlana mgła
3780 1852-60|            ciężkie przecierał powieki,~Wieczny męczennik stojący przy krzyżu~
3781 1852-60|              za ojczyznę!~A myśl ta, w wiecznych paląca się sferach,~Duchową
3782 1841-51|             szybko ubiegłych.~ ~Pomnę, wieczorem, z czeladzią razem,~Śląc
3783 1841-51|               Wejdziesz na drogę życia wieczystą;~A jeślić wielkie nie ciężą
3784 1861-70|                dzisiejsze ujęte ogromy~Wieczystym snem.~I na westalek świątynię
3785 1852-60|          Jeżeli kocha i jeżeli wierzy;~Wiedząc, że wszystko od Boga zależy~
3786 1852-60|                 złotą korę.~ ~Nikt nie wiedział w całym świecie,~Ludzkie
3787 1852-60|             moich gwiazdo,~Gdzież mnie wiedziesz, w którą stronę?~Płyńcie!
3788 1841-51|            nieszczęsną gwiazdą?~Czy mi wiedźma określiła~Rodzicielskie
3789 1861-70|               lud~Przy grubych kłębach wiejącego dymu~Pilnuje trzód.~Wietrzyk
3790 1871-93|               kędyż wami wiatr szalony wieje,~Prochy - tytany, Gale -
3791 1871-93|          gdzieś w gminie,~Pod strzechą wiejskich mieszkańców się chowa,~Z
3792 1852-60|           pytał,~Tylkoś mnie w progach wiejskiej swej zagrody~Sercem powitał,~ ~
3793 1841-51|             długa,~Ale im dłuższa, tym większa zasługa.~ ~A wy, odstępcy,
3794 1871-93|               nie dziwi?!...~Japończyk większe widział cuda w Jedo;~Północny
3795 1841-51|                Jak do myślenia, jak do wieku,~Lecz czasem idą sny prorocze,~
3796 1841-51|             jedyny!~ ~Lecz choć nie ma wiela~Bogactwa, wesela,~Chociaż
3797 1871-93|             prędko zapomina.~A zresztą wielce delikatna strona~Pytanie
3798 1841-51|         zbawienia?~Na inne cele, ojcze wielebny,~Nie był mi nigdy w życiu
3799 1861-70|        szczęścia nieco,~A do szczęścia wieleż trzeba?~Kraju, gdzie łuczywem
3800 1871-93|            życia objawy - sen Bramy;~O Wielkim Duchu szepce Murzyn czarny.~ ~
3801 1871-93|         płaczące,~Pozornej naszych dni wielkości wstrętne,~Potworna wieża
3802 1871-93|               ziemi strąbionemu światu~Wielkością swoją chce błyszczeć po
3803 1871-93|               zaginą~Sławy, znaczenia, wieńców i kadzideł,~Poezja w zorzy
3804 1841-51|                się kłopocze.~Taki sen, wierę, króla tłoczy,~Gdy mu znużenie
3805 1861-70|                                        WIERSZE Z LAT 1861-1870~
3806 1871-93|               były sądy w owym gronie,~Wierzącym w przejścia ludzkich dusz
3807 1852-60|             którym się słania~Płacząca wierzba, drzewo pożegnania,~Jakież
3808 1871-93|                jajka kury niosły,~A na wierzbie gruszki rosły?"~"Okłamali,
3809 1841-51|          kaliny~Jasio fujarki kręcił z wierzbiny~I grywał sobie długo, żałośnie,~
3810 1852-60|                Z harf, zawieszonych na wierzbowe drzewa,~Strun potarganych
3811 1841-51|            świeci na wodzie,~I fujarki wierzbowej~Znad zielonej dąbrowy.~
3812 1852-60|                ten szumiący długi liść wierzbowy,~Którym znajome wszystkie
3813 1871-93|               mieszkańców się chowa,~Z wierzchołka wieży na ziemi obliczność~
3814 1852-60|            boli,~Jeżeli kocha i jeżeli wierzy;~Wiedząc, że wszystko od
3815 1841-51|                cierpiał, szczęsny, kto wierzył;~Wiek, dwa, śród wieków
3816 1841-51|               Polsko nasza, my święcie wierzymy,~Chociaż tak wielu odstępców
3817 1852-60|              purpur nie dodaje wagi,~I wiesz, dlaczego Bóg na krzyżu
3818 1871-93|         zadumanych towiańszczyków koła~Wieszcz ukraiński pochmurnego czoła,~
3819 1841-51|                łąk, wzruszonych błogim wietrzykiem,~I uszy cieszył skowronków
3820 1841-51|              Flis przygrywa dziatwie~I wiezie za morze~Mazowieckie zboże,~
3821 1841-51|              tajemnicza,~Zaglądająca w więzienną głuszę -~Diabła, co czyha
3822 1841-51|        cmentarze,~Z miesiącem spadać w więzienne cele,~Po nocach jęczeć na
3823 1841-51|             się: czyścowe okno.~Imiona więźni - znane, nieznane,~Na murach
3824 1852-60|            przez życie,~To uwolniony z więzów świat obszerny~Byłby cię
3825 1871-93|               u fal Eufratu,~Francja z wieżycy żelaznej Eiffela~Od końców
3826 1871-93|             powiem,~A cień mu wszędzie wije się Mefista~I wiatr zawiewa
3827 1871-93|         wszystko, z dodatkiem obrazków~Wileńskiej Matki Boskiej z Ostrej Bramy~
3828 1852-60|                                        WINCENTEMU POLOWI~Z Rzymu 24 kwietnia
3829 1871-93|             gwarzą:~"Ano przecierpi za winnych niewinny."~"Co będzie, dnie
3830 1841-51|        przyczyny,~Jako baranek tak bez winy,~Kona pod nożem krwawej
3831 1841-51|           jeszcze w śnie płaczę~I ręką wiodąc ku zachodowi~Śpiewam żałosne:
3832 1852-60|                I pytam: Czy liż ciebie wiodła chwała,~Ta marna żądza dziejowego
3833 1852-60|               moja celko,~Gdzie mi się wiodło na lirze pastuszej,~Kędy
3834 1841-51|                dzionku!~ ~Zostanę ja w wiosce~Chyba na postronku:~Jak
3835 1841-51|          ładowne pszenicą galary,~Szum wioseł na falach i śmiechy, i gwary.~
3836 1841-51|                wonne łąki.~ ~I naraz - wioska błyśnie kochana,~Na pocieszenie...
3837 1852-60|              na zielonej,~Widzę w dali wioskę małą,~Domek płotem ogrodzony,~
3838 1871-93|              za igłę wziął, a miecz za wiosło.~ ~Nie w rytm poezji wieża,
3839 1841-51|                w duszy mojej tak pełno wiosny,~Takim szczęśliwy! Lecz
3840 1871-93|                stare świece,~Pożółkłe, wiotkie jak ten papier w tece...~
3841 1852-60|             smętne wielką ciszą,~Gdy w wirze globu ujrzysz grób samotny,~
3842 1841-51|       Skowronek, lecąc w toń lazurową,~Wisi w powietrzu nad moją głową.~
3843 1841-51|          wojsku strzelcem~Niż w chacie wisielcem!~ ~Bo przysięgam Bogu,~Jakem
3844 1841-51|         błękitem suną.~ ~Na wodzie, na Wiśle, śród ciszy poranka~Płynie
3845 1841-51|              poszumiała brzezina biała wisząca,~Oj, zapłakała ojczyzna
3846 1841-51|             serca braci.~ ~Witajże mi, witaj, ojczyzno kochana,~W boleści,
3847 1841-51|              krzyża ręce zdjął~Rzekąc: Witajcie, w niebie znani,~Światłem
3848 1841-51|                weźmie z serca braci.~ ~Witajże mi, witaj, ojczyzno kochana,~
3849 1841-51|              króla wojsko, naród mnogi~Witał, rzucając mu pod nogi~Wawrzyn
3850 1841-51|             Którym by serce pękło przy witaniu.~O! jest tam wiele takich
3851 1871-93|           kabalarka)~W jednym widziała wizerunek Marka,~Drugi jej Pawła przypominał
3852 1841-51|               też one,~Liście na głowę wkładając zielone.~Tak nad mieczowym
3853 1871-93|                jakaż to muzyka!~A jaka władza pięknej Melpomeny!~Ona to
3854 1841-51|             ona płacze.~Przebaczę moją własną żałobę,~Życie skrócone o
3855 1852-60|             wracać błogo~Oddalonemu od własnego dymu.~Do Ciebie, Ojcze,
3856 1852-60|           miesiąc słucha Twojej pieśni własnej~I dąb stuletni,~ ~Słucha
3857 1841-51|               nich ludzie wynędznione,~Właśnie jakby szli w zatracenie;~
3858 1841-51|               własności bożej,~Bo z tą własnością chciałem sam jeden~Nowy
3859 1841-51|        wytrwałość.~Tylkoż się w ranach własnych nie kochać,~Tylkoż nad sobą
3860 1841-51|            przez świat cały,~Przejście własnymi znacząc mogiłami,~Po tych
3861 1861-70|              wody Tybru, co się mętnie wleką~W odległość łąk,~Na blade
3862 1871-93|                gołębie do gniazd słomę wlekły...~Stołki dwa, stolik, papiery
3863 1871-93|                Bo Francuz, bracie, gdy wlezie w kałużę..."~"To i cóż?
3864 1841-51|           stodole młócić,~Ćterma końmi włócyć.~ ~A kiej mię już byli~Wyhedukowali,~
3865 1841-51|            lica to płoną, to bledną;~I włóczę się oto, i tęskliwie żyję -~
3866 1841-51|               będą i plwać na oblicze,~Włóczyć przed sędzię tyranów przedajne,~
3867 1841-51|                stary,~Co się po wsiach włóczył~I piosneczek uczył.~Ale
3868 1871-93|           rzucają twardy~I zatopionych wloką szat obłoki;~Julie od świtów
3869 1841-51|           twarzą rumianą, kwiatkiem we włosach,~Gdy masz sierp jutro rzucić
3870 1871-93|           Romea ciałem:~Może go zbudzi włosami złotymi,~Może tak westchnie,
3871 1871-93|              ganku,~Ten najpiękniejszy włoski kwiat poety~Dłoń lilijową
3872 1841-51|          męstwa dodaj,~Krzyżyk na mnie włóż.~ ~Cóż by życie warte było,~
3873 1841-51|            Choć nas uwiężą i w kajdany włożą;~Choć nas bić będą i plwać
3874 1841-51|                anioła~I wieniec chwały włożysz na skronie -~Zwycięstwo
3875 1871-93|               usłyszę głos, co w duszę wnika,~O czarodziejko narodowej
3876 1871-93|          Czternastym?~Cienie Kondejów, Wobanów, Wandomów?~Jakaż to płochej
3877 1841-51|             JANA~ ~Oj, nad Dunaju, nad wodami,~Bili się Turcy z Polakami.~
3878 1841-51|              Upatrując nadziei w żywym wodza wzroku.~On z bagnetem w
3879 1841-51|                głazy,~Czekając, rychło wodze wydadzą rozkazy.~ ~Tymczasem
3880 1841-51|        poleciał, oj! pogonił~Na polską wojenkę;~I ojczyzny nie obronił,~
3881 1841-51|                Nie żaden pan baran~Ani wojewodzic.~ ~Najprzód mnie ucono~Grabić
3882 1852-60|               po nużącej, długoletniej wojnie~Płynął Odysej do cichej
3883 1841-51|           śpiewał pieśni, i za morzami wojował.~Drugi z drugimi szukał
3884 1841-51|               i sen znika.~Ożyła dusza wojownika.~Powstał. Poranek świtał
3885 1871-93|               się krzyżem,~Wczora my z wojskiem jako chrześcijanie~Staliśmy,
3886 1871-93|              trzydziestym pierwszym że wojskowo służył,~Ale gdzie, jak,
3887 1841-51|              niezgorzej bije:~Lepiej w wojsku strzelcem~Niż w chacie wisielcem!~ ~
3888 1852-60|              umarły między żyjącymi,~I wokół siebie rzucam wzrok niechętny,~
3889 1841-51|      Wstawajcie! Wstawajcie! - Daremne wołanie!~Potłuczone zboże więcej
3890 1861-70|           wszakże wybierać jest danem,~Wolę być wiosnę niosącym bocianem~
3891 1852-60|           pieśń w tym czasie,~ ~I mimo woli idę za pastuchem,~Co w naszych
3892 1861-70|            KRAJU~(Odpowiedź na list)~ ~Wolny próżności, nie mierząc wysoko,~
3893 1841-51|           Niech Republikę - Republika,~Wolnych - niech złota wolność sprawia,~
3894 1841-51|               w wierze,~Że do ojczyzny wolnym wróci duchem.~Niech nas
3895 1841-51|                Ostatni na okopach przy wolskim kościele,~Lecz nie ostatni
3896 1841-51|                stodoły,~Dwa konie, dwa woły~I pscół ćtery pieńki,~W
3897 1841-51|                groby i groby, i tęskna woń kwiatów...~
3898 1841-51|          dłonie,~To cię zalecą fiołków wonie.~Woda tak słodka i taka
3899 1852-60|             czarowna, a pełna kolorów,~Wonna i błoga jak konwalie borów,~
3900 1841-51|            leśnej okolicy~Rozwiewa się wonność sosnowej żywicy.~Po niebie
3901 1841-51|              jak dojrzy okiem,~I łąki, wonnym kwieciem pokryte,~Wody,
3902 1841-51|         dawnych dworach~Srebro stało w worach,~Na srebrze jadali,~W jedwabiach
3903 1841-51|     płaszczysko,~Karabinisko,~Z kulami worek~I pies Azorek,~I tornister
3904 1871-93|            przyszłości, Ludwik w zapał wpadał,~Adolf zaś cicho pod oknem
3905 1852-60|                 Gdybyś ty, Wielki, nie wpadł w małą pychę~I nie zapragnął
3906 1871-93|                nie zachodzących gwiazd wpatrzone ruchy,~Granitowymi zaryte
3907 1841-51|             Miecz wam zatruty do serca wpędzi,~ ~Od piersi matki oderwie
3908 1871-93|              mi raz, dziewczyno?"~A ta wpija usta w usta:~"Tak was kocham,
3909 1871-93|      westchnienia, w konania wygnańców~Wplatają pieśni łez akompaniament~
3910 1841-51|                cienkie z gałązek włosy wplecione.~Tak się stroiła jak dziewczę
3911 1841-51|           wdzięcznie grając.~Mogłem ci wprawdzie w zbroi, przypasany~Do miecza
3912 1852-60|                młodych wspomnień sercu wracać błogo~Oddalonemu od własnego
3913 1841-51|                gniew boży;~Cofają się, wracają w straszliwym nieładzie:~
3914 1871-93|           przerwy nie czynili we śnie,~Wracając zwykle do kwatery wcześnie,~
3915 1871-93|                tych i na Ramzesów,~Jak wracające do swych mumii dusze,~I
3916 1841-51|           zsunie...~ ~Hej, ty lirniku! Wróć się no sam!~Naciągnij strunę -
3917 1841-51|               by przeklęli syna, gdyby wrócił.~O! jest tam wiele takich
3918 1841-51|              Polsce wiernymi zostali~I wrócim wierni do ojców ogniska.~
3919 1852-60|           Skrzydło żurawi,~Na postrach wrogom w czystą zbroję naszą~Husarz
3920 1841-51|          gęstwinę ciemną,~Na gałęziach wrony krakały nade mną -~Sierocemu
3921 1871-93|               z krzykiem: Piramidy!~We wrzącym piasku i bitew upale,~Sławą
3922 1841-51|                płomienia straszniejsze wrzaski -~I krew się burzy, i pięść
3923 1841-51|            zęby ściśnięte lub rozwarte wrzaskiem...~Poczernieli od dymu,
3924 1841-51|                ja usłyszę tyle ptastwa wrzasku?~Skąd wam modrej Wisły i
3925 1852-60|             Gdzie Genowefa przędzie na wrzeciona,~Joanna ogień świętych uczuć
3926 1841-51|              złotą pracowite Parki,~Na wrzecioneczkach żywo namotają,~Dni nasze
3927 1871-93|                Nad brylantowe schylone wrzeciono~Okrutne Parki, aż byt się
3928 1841-51|                jagody dziewczę rwie na wrzosie~I śpiewa miłemu: "Pędź,
3929 1852-60|               moje snuje dumę złotą,~I wschodnim wiatrom dobrą myśl powierza,~
3930 1852-60|                 Na Kapitelu prowadziła wschody~I na szerokie oceanu wody?~
3931 1841-51|         ojczyzno moja kochana?~I tobie wschodzi zorza wolności rumiana.~ ~
3932 1841-51|                   Któż z nas pokara te wściekłe wrogi,~A wróci pokój w domowe
3933 1841-51|               miłą żoną~Cłowiek smutny wselok.~ ~Bodaj to parobkiem!~Chodzić
3934 1841-51|                dudarz stary,~Co się po wsiach włóczył~I piosneczek uczył.~
3935 1841-51|           powykreślały.~Oczy głębokie, wskroś przejmujące,~Znać, że się
3936 1852-60|               ty błogi, toż mi jeszcze wskrześnij!~Patrzałem w Ciebie i słuchałem
3937 1871-93|             siarką i ołowiem.~ ~Wielcy współcześni, ach! ojcowie mali!~Wieża
3938 1841-51|          dziady~Przeszli po cichu - na wspólne narady.~ ~Zielona lipo moja,
3939 1871-93|             Bajardy,~W cieniach pałacu wspomina miecz Brenna,~Litości pełna,
3940 1841-51|               kochajmy się" rad zawsze wspominać,~I umieć sobie z Bogiem
3941 1871-93|        najgłębsze milczenie.~Więc gdym wspominał dym ojczystej strzechy,~
3942 1852-60|              rzeki,~Tam siadywali my i wspominali~Na ciebie, Syjon, i łzy
3943 1841-51|               biedy,~Niźli było kiedy,~Wspomnij jeno komu,~Że ma odejść
3944 1871-93|                krucha~I szekspirowskie wstają Desdemony;~Księżyc, jak
3945 1861-70|             strzał,~Boś z nagą piersią wstał,~A miecz twój: jęk.~I tak
3946 1841-51|            męże, broni.~ ~Niech Grecja wstanie z swego skonu,~Bo z Mantynei,
3947 1841-51|                Jakby dla niego poranek wstawał,~W którym się będzie tchnieniem
3948 1841-51|               Oj, zaplećcież mi różową~Wstążkę na wesele.~ ~Zaśpiewajcie
3949 1841-51|              dziewanny i polne róże,~I wstęgi wody przez wonne łąki.~ ~
3950 1871-93|            Egiptu na czas niepożyty~Na wstręcie burzom wzniósł piramid szczyty,~
3951 1871-93|         Pozornej naszych dni wielkości wstrętne,~Potworna wieża wystrzela
3952 1871-93|           błękity.~ ~Śpiew marsylijski wstrząsającej treści,~Legionów tętent,
3953 1841-51|                tarcze, miecze ostrzone~Wstrząsną w żylastych prawicach,~Z
3954 1841-51|             szlachta szable w dłoniach wstrzęsła~Tysiącem stalnych zbrój
3955 1841-51|               Twarz ta uwagi widza nie wstrzyma,~Śmieje się, mówi, żyje -
3956 1841-51|           nigdy w życiu potrzebny...~- Wstrzymaj, mój synu, tę gorycz duszy~
3957 1841-51|               płonie,~Bo imię Maria je wstrzymało,~By chrześcijaństwu przyświecało.~
3958 1841-51|           siepaczy~Na krew rodzinną, i wstyd was nie spali,~Kiedy bluźniercze
3959 1871-93|                niej, gadaj dalej!~Albo wstydem się obleje,~Czerwieni się,
3960 1871-93|          żegnał bramą.~Francuz takiego wstydu nie wytrzyma.~Niechaj się
3961 1861-70|               Ócz nie śmiał wznieść.~ ~Wstydził się swoich strzał,~Boś z
3962 1841-51|                zmiłuje:~Toć mię gnębią wsyscy,~Żona mię pomstuje,~Dziecko
3963 1841-51|               naszej ziemi rozwlekło -~Wszak i ty, ojcze, znasz polskie
3964 1861-70|               mierząc wysoko,~Kiedy mi wszakże wybierać jest danem,~Wolę
3965 1871-93|             kto? nie powiem,~A cień mu wszędzie wije się Mefista~I wiatr
3966 1841-51|              dzwonnicy kościelnej~Mróz wszelakie czucie ściął~I Pan Jezus
3967 1841-51|             chyba już ze sto lat!~ ~Na wszelką zmianę człowiek się trwoży:~
3968 1852-60|                     I oto - radość nad wszelkie radości:~Nie drukowaną jeszcze
3969 1871-93|            wieńca.~Los ją straszliwy z wszystkiego ograbił~I tylko postać zostawił
3970 1841-51|         wystawały wyżej nad okopy.~ ~A wtem nagle pod słońce, co się
3971 1852-60|                się w myśli jego chwała wtłacza:~Tu orły wzięły złote wieńce
3972 1852-60|              wprzód prawicę zapomniemy wtóre,~Nim utraconą świętą Jeruzalem.~
3973 1871-93|         półuśmiechy,~Przełom sam sobie wtórzył po rozmowie:~Cierpiałeś
3974 1841-51|              błonia~Adiutant w piórach wybiegł, szybko dopadł konia~I z
3975 1871-93|                 jak doża, srebrzy się, wybiela~I chmura błyska jak oko
3976 1861-70|               wysoko,~Kiedy mi wszakże wybierać jest danem,~Wolę być wiosnę
3977 1841-51|              długo.~Z ócz woda znów mu wybiła strugą:~Chciał niby mówić,
3978 1841-51|             złe wieści.~Ojczyzna łzami wybladłe lica zrosiła,~Bo trzech
3979 1841-51|            Drzwi otworzono... Wyschły, wybladły,~Oczu błyszczących, twarzy
3980 1871-93|            jakaś gminna nutka).~Zakon, wybrany ze wszystkich powiatów,~
3981 1871-93|                burzliwych morskich wód wybrzeże,~Gotyckie zamki królów Skandynawów,~
3982 1841-51|                Ciało, lub gdy na wojnę~Wychodzą polskie zastępy zbrojne:~
3983 1871-93|      przeodziana z książęcych atłasów,~Wychodzi piękną kochanką Romea,~Zmyśloną
3984 1871-93|               towiańszczycy,~Których w wychodztwie znano, szanowano~I wyśmiewano,
3985 1852-60|          chatka mchem obrosła,~Co mnie wychowała?~Gdzie jabłonka ta wyniosła,~
3986 1841-51|                co się te nasze dziewki wychowały -~Żeby dziś moskiewskie
3987 1841-51|               czoło śród liści miał.~ ~Wychudłe ręce nad ludzi wzniósł~I
3988 1871-93|           miejskie bruki~Ręce po złotą wyciągają czarę;~Świat ideałów spragniony,
3989 1841-51|              blizny.~ ~Ku nim wygnańcy wyciągając dłonie,~Kiedy ich kilku
3990 1861-70|              na gniazdo ojczyste~Dziób wyciągnąwszy i skrzydła sążniste,~Lecieć
3991 1841-51|           głową,~Uścisnął księdza dłoń wyciągniętą~I skinął, by mu kajdany
3992 1841-51|           Chrystus z ołtarza~I dłonie, wyciągnięte nad narodem chwały,~Na długie
3993 1841-51|                przed szeregiem długim, wyciągnionym~Pop ruski w czarnych ryzach,
3994 1841-51|                nam tęsknota z oczu łzy wyciska,~To myśmy Polsce wiernymi
3995 1841-51|             Ona-ć wam zboże rok na rok wyda,~Lecz braknie ludzi... Na
3996 1841-51|                 Czekając, rychło wodze wydadzą rozkazy.~ ~Tymczasem przed
3997 1841-51|               To mnie ożenili,~Za żonę wydali.~ ~Siono - jako siono,~Cielok -
3998 1841-51|            Głos przeraźliwy, boleść go wydarła;~Oto my, biedni, w nędzy
3999 1841-51|                Sierocemu sercu tak się wydawało,~Jakby coś w powietrzu po
4000 1841-51|               wiek cały~Na Sybir drogę wydeptywały.~Imiona polskie, nie znane
4001 1841-51|                szybko dopadł konia~I z wydobytą szpadą, która w słońcu świeci,~
4002 1841-51|                złodziej chciałem skarb wydrzeć Bogu,~Więzień związany,
4003 1841-51|            słyszę.~ ~I tak się z serca wydziera śpiewka,~Jak mazowiecka
4004 1852-60|     upragnionym bliskich czynów duchem~Wyglądam, komu śpiewać pieśń w tym
4005 1871-93|                Błądzi, kto gniewny sąd wygłasza rączo~O sprawach, które
4006 1841-51|              ja płakała,~Gdy mię nędza wygnała,~Gdy ja, biedna sierota,~
4007 1852-60|                                  DUMKA WYGNAŃCA~ ~Na dolinie, na zielonej,~
4008 1841-51|                                        WYGNAŃCE DO NARODU~Wiersz napisany
4009 1871-93|                westchnienia, w konania wygnańców~Wplatają pieśni łez akompaniament~
4010 1852-60|            ninie słudzy,~I jedne znamy wygnaństwa tęsknotę;~Kiedy nam słowa