Part

4011 1841-51|          włócyć.~ ~A kiej mię już byli~Wyhedukowali,~To mnie ożenili,~Za żonę
4012 1871-93|                           WIEŻA EIFFEL~Wyjątek z poematu Mefisto~ ~Dalej
4013 1841-51|         bluźnienia~I z klątwą z grobów wyjdą na was ojce,~Bo język przyschnie
4014 1841-51|           ciągnę z daleka:~Czy też kto wyjdzie, czy też kto czeka,~Czy
4015 1852-60|                                     NA WYJEZDNYM Z FONTAINEBLEAU~ ~Bywaj
4016 1841-51|           schodzi:~Z tak pięknej ziemi wyjść się nie godzi!~Chyba tam
4017 1871-93|                Szarej, papierem kiedyś wyklejanej,~Tu, ówdzie strzępy różnobarwne
4018 1852-60|            Polska pszenica pięknie się wykłosi!~Że gdy przeminie dopuszczenia
4019 1841-51|                Żeby raz wrogi w Polsce wykosić.~
4020 1871-93|              pojedynek,~Chyba że mówca wykręcił kominek~I przed ostatnim
4021 1841-51|       słoneczne dopatrzył koło,~Co się wykreśla nad świętych głowy,~Odmawiać
4022 1871-93|                jako drzewo, które czas wykrzywi,~Końcami długiej, nie strzyżonej
4023 1852-60|                 Na którą oczy tyle łez wylały,~Szczęsny, kto porwie twoje
4024 1841-51|           chmur odwiało,~Dym jak piłka wyleciał, rykło pierwsze działo,~
4025 1852-60|                Na ciebie, Syjon, i łzy wylewali~Z nabrzękłej łzami bujnymi
4026 1841-51|             Wnet deszcz rzęsisty z oka wylunie,~Piorun przez usta słowem
4027 1841-51|                Jak gdyby imion bał się wymawiać,~Tylko coś łowił w więziennej
4028 1841-51|            minach umiera.~A teraz inne wymień mi grzechy~I jeśli możesz,
4029 1852-60|           Patrzy się na mnie z żałosną wymówką.~ ~Zostań, lirenko moja
4030 1871-93|                Co ludzkie nędze wydaje wymownie.~I scena zda się wichrową
4031 1871-93|            odchodzą tak chętnie~Jak od wymownych ust skwapliwe słowa.~Prawa
4032 1871-93|               Nie w rytm poezji wieża, wynalazki;~Muza, zwrócona na egipskie
4033 1841-51|         rozrzucone,~A śród nich ludzie wynędznione,~Właśnie jakby szli w zatracenie;~
4034 1852-60|           wychowała?~Gdzie jabłonka ta wyniosła,~Co w ogrodzie stała?~ ~
4035 1852-60|          postać Twą widuję czasem,~Gdy wyobraźnia do was mną pomiecie:~W dolinie
4036 1871-93|              morze.~Gdzieżeś, o piękna wyobraźnio tkliwa,~Królu mój niegdyś
4037 1852-60|             wpół brzęku,~Lira kochanka wypadła nu z ręku,~A szemrząc w
4038 1871-93|                Bo się dusi, co zagada,~Wypatrzy się jak na stracha,~"Jak
4039 1841-51|         przedajne,~Z tęsknym uśmiechem wypijem gorycze~I zniesiem w ciszy
4040 1841-51|              krwią ojczyźnie długu nie wypłaci,~Taki, słuchajcie, na wieki
4041 1841-51|               spali,~Kiedy bluźniercze wypluwacie słowa~Na tych, co Polsce
4042 1841-51|               żywot jak żelazo czystym~Wypłynął w wieczność, tam, gdzie
4043 1841-51|              skórzaną,~Postawą trwożył wyprostowaną.~I tak szli dalej, aż za
4044 1871-93|             droga!"~"Ave Maryja!'" - I wyprostowani,~Jakby ich olśnił blask
4045 1871-93|      nieskłóconą.~ ~Czasu i głazów nie wyprzeda nici~Nad brylantowe schylone
4046 1871-93|          Cimborazo!~Jeśliż na Paryż On wypuści gromy,~Harmonii wszystkich
4047 1841-51|          cichej pokorze~Nie może badać wyroki boże;~Życie, mój synu, dane
4048 1852-60|           krzywe.~ ~Bóg mówi, Juda: co wyrzecze słowo,~To nie głos leci,
4049 1841-51|            komnatę,~A chwały bożej gdy wyrzekł słowo,~Więzień mu odparł
4050 1841-51|                nędzy i w rozpaczy,~Nie wyrzekliśmy to słowo: "Umarła."~Choć
4051 1841-51|             zginie.~Drzwi otworzono... Wyschły, wybladły,~Oczu błyszczących,
4052 1852-60|              nie cieszę z wami?~Czemuż wyście nie Polacy?~ ~Ptak powrócił
4053 1871-93|            daszkiem,~Ptaszek swoje tam wysiada; bodaj to być ptaszkiem!~
4054 1871-93|            pioruny,~Dwaj bracia słuchy wysłali na czaty;~Hej, co to będzie?
4055 1841-51|               Mojaż w tym wina,~Że nie wysłuchał swojego syna?~Żem próżno
4056 1871-93|         wychodztwie znano, szanowano~I wyśmiewano, jak to u nas bywa.~Lekkość,
4057 1852-60|              radość wielką -~Z przędzy wysnutej na pociechę duszy...~Dziwna
4058 1861-70|           niemu~Zapach jak miód~I szum wysokich sosen baldachimu,~Zwisłych
4059 1841-51|             widok zapłomienione~Piekło wystąpi na licach.~ ~A gdy bohater
4060 1852-60|                   Wzorem Zwycięzcy, co wystąpił dumny,~Twarzą w twarz słońca,
4061 1871-93|           kłamstwo na porządku,~Pyszna Wystawa, poemat bez wątku.~ ~Błądzi,
4062 1841-51|               żołnierzy stopy~I krzyże wystawały wyżej nad okopy.~ ~A wtem
4063 1871-93|          gorycze niezaszczytnej walki,~Wystawia wieże i wystraja lalki,~
4064 1852-60|            chwałę oddałeś widzialną,~I wystawiono-ć bramę tryumfalną,~Przez
4065 1871-93|                      W bramy paryskiej Wystawy, otwartej~Od wschodu słońca
4066 1871-93|                walki,~Wystawia wieże i wystraja lalki,~Okrutnej klęski i
4067 1871-93|         motłochem!"~"Cel! pal!" - padł wystrzał, zadymiło prochem.~"Niech
4068 1871-93|               wstrętne,~Potworna wieża wystrzela na słońce;~Piętrzy się szkielet
4069 1841-51|                A to idzie, a śpiewa.~ ~Wyszedł z gaju gajowy~I ozwie się
4070 1852-60|            błękicie.~Lecz i ty w dumie wyszedłeś na boga,~Wieczność za chwałę
4071 1841-51|               szybko patrząc na strony~Wyszeptał z duszy Bogiem natchnionej:~-
4072 1852-60|          świecie...~ ~Miesiąc na niebo wytacza się jasny,~Smug się perłami
4073 1841-51|               nie pamięta, wy z czołem wytarłem~Klękli przed carskim prestołem,
4074 1841-51|                 Płaszczysko zszarzane, wytarte galonki,~Już ja z ciebie,
4075 1871-93|               wypełnia widownię;~Słuch wytężony, przyspieszone tchnienia;~
4076 1841-51|               biały,~Nie zmylim drogi, wytkniętej krzyżami.~ ~Niech car zniewolą
4077 1871-93|                  rzekli,~Łzy mi z oczu wytoczyli, bo świeży chleb piekli.~
4078 1841-51|           całość,~Duma anielska, męska wytrwałość.~Tylkoż się w ranach własnych
4079 1871-93|             Francuz takiego wstydu nie wytrzyma.~Niechaj się tylko emigracja
4080 1841-51|             jeden dzień poczerniała,~I wywleczono, i pogrzebiono~Po chrześcijańsku,
4081 1841-51|              żołnierki~Takiej nie miał wyżerki,~Lecz co prawda - to nie
4082 1852-60|           dziejowego blasku?~Czy iście wyższa wola ciebie gnała~Po lodach
4083 1871-93|                chmurze.~Lecz dzisiaj w wyższym nikt nie mówi tonie~I przeto
4084 1841-51|              Cierpliwość naszą Pan Bóg wyzywa,~Błogosławiona dusza cierpliwa;~
4085 1871-93|          ojcowie mali!~Wieża pod niebo wzbiega... idźmy dalej,~Dalej i
4086 1841-51|            polskiej czucie w piersiach wzbiera,~Pokąd ta pierś pracuje,
4087 1841-51|             biegu pieni,~Rozbija pierś wzburzoną o stałość kamieni,~Tak szeregi
4088 1871-93|                Może tak westchnie, jak wzdychał pod nimi?~ ~Nad zimnym grobem
4089 1852-60|              tęsknotę;~Kiedy nam słowa wzdychanie zaparło~I widowisko martwych
4090 1861-70|        stojących na piasku,~Których po wzgórzach stoją białe rzesze,~A wiatr
4091 1852-60|               niej lipy i topole,~Poza wzgórzem srebrna struga,~A za strugą
4092 1861-70|                zlewa w mgłę,~Znajomych wzgórzy dusznym okiem śledzi:~Oneż
4093 1852-60|                złoty?~Kto się w dłonie wziąć ośmieli,~W złotym denku
4094 1841-51|                 Wszystko zostawiłem, a wziąłem to jedno,~Od czego wam lica
4095 1852-60|                chwała wtłacza:~Tu orły wzięły złote wieńce w szpony,~Tam
4096 1841-51|             poranną zorzą:~Tak bym rad wzleciał w powietrze ptakiem,~W ten
4097 1861-70|              twoim łzom,~Ócz nie śmiał wznieść.~ ~Wstydził się swoich strzał,~
4098 1871-93|            berlińskich rycerzy,~Miecze wzniesione z plamami krwi świeżej,~
4099 1841-51|            wydaje,~I głosem smutnym, w wzniosłym rymie~Śpiewa nieszczęsnej
4100 1852-60|                cnoty,~W morzu jasności wznosi głowę białą,~Uśmiechów pełną
4101 1871-93|         Promienie słońca wedle boskich wzorów~Bramują nićmi tęczowych
4102 1871-93|              Julie od świtów odwracają wzroki,~Łabędzie szyje prostują
4103 1852-60|                Bóg Wojny.~Gdziekolwiek wzrokiem rzucę, z każdej strony~Gwałtem
4104 1871-93|              Co w piersi twojej dziwne wzrusza tony,~Zawora grobów rozrywa
4105 1841-51|           tchnieniem napawał~Tych łąk, wzruszonych błogim wietrzykiem,~I uszy
4106 1871-93|                skórze~Oprze się słonia ząb, trąba nie chwyci~I społem
4107 1841-51|                nie zabił kogo?~- O, ja zabiłem samego siebie,~A potem byłem
4108 1871-93|              trudno.~Gdzieś mojego tam zabili jak rok na Trzech Króli;~
4109 1841-51|              Mówi dziedzic: - Majorze,~Zabiliście biedaka.~Major łyknął araku:~-
4110 1871-93|        Otworzyła stare wrota,~Pokazała ząbków rządek.~Gdzie tu głowa?
4111 1841-51|            ojczysta wiaro!..."~Panewka zabłysła,~Dym poszedł pod sklepienie,
4112 1841-51|               ludzi padło, tyle gwiazd zabłysło,~Z każdej łzy ziarenko piasku
4113 1841-51|        zrobiłem trumnę.~- Ewangeliczne zabójstwo twoje~Chrystus nakazał przez
4114 1841-51|                Na lirze struna mocniej zabrzękła,~Pełną nadzieją brzękła -
4115 1841-51|             ryzach, ze srebrnym ikonom~Zachęcał do odwagi niezliczone hufy,~
4116 1871-93|              duch Mefista~I na wschód, zachód poleca się, kłania,~Idei
4117 1841-51|       rozgłośnym jękiem boleści,~Bo im zachodni wietrzyk podmuchnął złe
4118 1841-51|                płaczę~I ręką wiodąc ku zachodowi~Śpiewam żałosne: Bywajcie
4119 1871-93|            pustynnej przestrzeni~W nie zachodzących gwiazd wpatrzone ruchy,~
4120 1841-51|               dzwonki;~Żal mi słońca w zachodzie,~Kiedy świeci na wodzie,~
4121 1871-93|        nieodmienne wziął postanowienie~Zachować o tym najgłębsze milczenie.~
4122 1871-93|           sprzecznie,~Głuche milczenie zachowywał wiecznie.~Czy się do niego
4123 1841-51|                Tysiącem stalnych zbrój zachrzęsła:~- Myśmy nie Niemce dziś
4124 1871-93|            wzorem starców rady,~W krąg zaciągają, a ich szatę lekką~Promienie
4125 1841-51|           idzie, liść opada,~Nim sioła zacichną,~Nocą pucka na dach siada,~
4126 1841-51|                 otwórzcie oto!~Pustka. Zacichnij, piosnko sieroto...~
4127 1852-60|               Mnie dane było lekkością zaciężyć~Polskiemu męstwu.~ ~A ja
4128 1841-51|                krew się burzy, i pięść zaciska,~I niema spada łza w spaleniska,~
4129 1852-60|         pierwszy do Ciebie,~Przed swym zacisznym domem stałeś w górach,~A
4130 1852-60|            ukochał, za chwilę porzucę,~Zaczętej nawet pieśni nie donucę.~
4131 1841-51|             głos zagrzmiał - dzień się zaczyna!~Więzień ma prawo zażądać
4132 1841-51|         pociechy.~- Dobrze, mój ojcze, zaczynaj spowiedź,~Daj zapytanie,
4133 1852-60|               nieszczęsne.~ ~I już nie żąda rady ni przewodu~Zestarzan
4134 1841-51|            1850 z powodu skłaniania do żądania amnestii~ ~Niechajże naród
4135 1841-51|                 Rany brać musi, kto je zadawa.~Innych ja ślubów nie zawierałem,~
4136 1841-51|               Spod Warsawy rodzic,~Nie żaden pan baran~Ani wojewodzic.~ ~
4137 1841-51|               Nie porównają się z nimi żadne!~Rączki toczone, nóżki maluchne,~
4138 1841-51|              białą~Opuścił celę, zanim zadniało,~I szedł spowiadać ojciec
4139 1871-93|              świata - Elektryczność.~ ~Zadowoleni, uczeni, szczęśliwi~Nad
4140 1841-51|              zeszła kość z kością,~Tak zadrżał w sobie ów mnich z klasztora.~
4141 1871-93|              młodzi na rozumie.~ ~Śród zadumanych towiańszczyków koła~Wieszcz
4142 1871-93|                 pal!" - padł wystrzał, zadymiło prochem.~"Niech żyje Francja!"
4143 1852-60|                wiodła chwała,~Ta marna żądza dziejowego blasku?~Czy iście
4144 1871-93|              błyszczeć po klęsce~Przed zadziwione niemieckie zwycięzcę~I pychą
4145 1841-51|                kiedy nieszczęście ludu zadźwiękło,~Porzucił struny, westchnął
4146 1871-93|           trudna rada,~Bo się dusi, co zagada,~Wypatrzy się jak na stracha,~"
4147 1841-51|         niewinną...~Więc go spowiednik zagadł na nowo:~- A może chciałbyś
4148 1841-51|         Którejż to imię służy?~Czy tej zagasłej gwiaździe śród burzy,~Co
4149 1871-93|              Ammon Ra! Słońce! I łódek żagielki~Pomkną po Nilu za ludem
4150 1871-93|                nim zejdzie, nim wieści zaginą~Sławy, znaczenia, wieńców
4151 1861-70|               Ani jak sroka, nad życia zagładą,~Siedząc na płocie, skrzeczeć:
4152 1841-51|              postać gdzieś tajemnicza,~Zaglądająca w więzienną głuszę -~Diabła,
4153 1871-93|             przyciesie,~Kasia piele na zagonie,~A od świtu co dzień drze
4154 1841-51|              Idzie sobie pacholę~Przez zagony, przez pole:~Wielki wicher,
4155 1841-51|              sam!~Naciągnij strunę - i zagraj nam!~
4156 1852-60|               w progach wiejskiej swej zagrody~Sercem powitał,~ ~Prosto,
4157 1841-51|                         SOWIŃSKI~ ~Tam zagrzebane tylu set ciała, imiona:~
4158 1861-70|          obaliska niegdyś dumnej Romy,~Zagrzęzłej w złem,~I na dzisiejsze
4159 1841-51|           oddziału.~- No, czas! - głos zagrzmiał - dzień się zaczyna!~Więzień
4160 1841-51|                  Czy uniknąłeś dusznej zaguby?~Czyś nie zawierał bezbożne
4161 1871-93|               oleju garnkiem? za nią z żagwią gamen:~Podpala - słyszysz:
4162 1841-51|            zakołysze;~Miejsce zmarłych zajmują wierni towarzysze,~Równają
4163 1841-51|               świerki się chwieją,~Jak zajrzysz - góry w mgłach błękitnieją.~
4164 1871-93|               to serce obojętne widza,~Zakamieniałe na łzy i rozpacze,~Potokiem
4165 1861-70|               grobem,~Zdrowie potężnym zaklekoczę dziobem -~Aż echo mego bocianiego
4166 1871-93|              jednoczy~Jak dwojga istot zakochane oczy.~ ~Za twoją sprawą
4167 1841-51|          Podobnie granat mężnym hufcem zakołysze;~Miejsce zmarłych zajmują
4168 1871-93|        Zalatywała jakaś gminna nutka).~Zakon, wybrany ze wszystkich powiatów,~
4169 1841-51|           obcym płotem,~Fałszywe swoje zakończcie raz żale,~Bo groby pękną
4170 1841-51|             próżnom badał, w blask się zakradał,~W niebom uderzał, w piekło
4171 1852-60|             Domek płotem ogrodzony,~Na zakręcie brzozę białą;~Do gościńca
4172 1871-93|                I stary Adolf żwawo się zakrząta,~W ulicach ciemno, godzina
4173 1841-51|                kukułka w zielonym gaju zakuka.~
4174 1841-51|         SŁOWACKI, SZOPEN~Piosnka~ ~Oj, zakukały trzy zazuleńki w gaiku,~
4175 1871-93|            wieki lecą, przez wieki się żalą?~ ~Artystko wielka! kiedyż
4176 1871-93|              patrząc, starej Republiki~Zalatywała jakaś gminna nutka).~Zakon,
4177 1841-51|          Fałszywe swoje zakończcie raz żale,~Bo groby pękną od tego
4178 1841-51|              weźmiesz w dłonie,~To cię zalecą fiołków wonie.~Woda tak
4179 1841-51|             odtąd Polski aniołem!...~ ~Zaledwie skończył, słońca promienie~
4180 1852-60|              Nim zaśpiewamy, utrudzeni żalem,~Niech wprzód prawicę zapomniemy
4181 1871-93|           uwierzę~W miłość moskiewską; zaleźli w kałużę,~Szał, polityka,
4182 1852-60|           Wiedząc, że wszystko od Boga zależy~I od natchnienia, jakie
4183 1841-51|          płacze.~Przebaczę moją własną żałobę,~Życie skrócone o jakąś
4184 1861-70|                na cię miótł i śmiech~W żałobie lat.~ ~Byś poznał, ludu,
4185 1841-51|        usiędzie,~Śpiewają pieśni w tak żałobnym tonie~Jak konające na wodach
4186 1841-51|            groby:~Śpiewają długą pieśń żałoby...~ ~I król wraz z nimi
4187 1841-51|               a smugi,~Nazwany wichrów żałosnym płaczem;~Niechże ja będę
4188 1841-51|              pochował,~On mnie płakał, żałował,~On mnie ubrał w sukienki~
4189 1841-51|                myśli swoje,~Módl się i żałuj za grzechy twoje.~Pan Bóg
4190 1861-70|                soplasty ściecze~I staw zamarzły pęknie w strzał tysiące,~
4191 1841-51|          żałości.~ ~Pójdę do starsego,~Zamelduję mu się:~Powiem, zem z Dębego,~
4192 1871-93|                morzem w szum i wichrów zamęt,~W ciche westchnienia, w
4193 1871-93|          długiej, nie strzyżonej brody~Zamiatał, idąc do mieszkania, schody.~
4194 1852-60|          przestały,~Jabłoń - w próchno zamieniona:~Jedne łzy zostały.~
4195 1841-51|         drużynie drzew niezwykłe czyni zamieszanie:~Podobnie granat mężnym
4196 1841-51|                tłoczy,~Gdy mu znużenie zamkło oczy.~Niby na wielkie patrząc
4197 1841-51|             gdy w Krakowie brzmi dzwon zamkowy~Na Boże Ciało, lub gdy na
4198 1841-51|       Gospodarze moi mili,~Możeście go zamorzyli?~ ~A on rzecze od miecha:~-
4199 1871-93|                To są galery, bracie, i zamtuzy.~Opoje brzydkie, złodzieje,
4200 1841-51|               noszę.~I tu się młodzian zamyślił długo.~Z ócz woda znów mu
4201 1841-51|                nie czuło.~Przy księdzu żandarm, z torbą skórzaną,~Postawą
4202 1841-51|           wdzięczne granie~Cichy wiatr zaniesie, gdzie moje kochanie.~I
4203 1871-93|           skoczył do nieba z powrotem,~Zanika... cienie kształty miasta
4204 1841-51|            komeżkę białą~Opuścił celę, zanim zadniało,~I szedł spowiadać
4205 1841-51|                otchłań naszej mgły się zanurzę...~Za to bluźnierstwo niech
4206 1841-51|            krzywa~Ostrzem się w piasek zaorywa;~Zabite słonie, co dźwigały~
4207 1861-70|        pieściwy stamtąd niesie k'niemu~Zapach jak miód~I szum wysokich
4208 1841-51|                Migają gwiazdy, wieczór zapada,~Ludzi się wielka zbiegła
4209 1841-51|               niebom uderzał, w piekło zapadał,~Co się po naszej ziemi
4210 1841-51|              Oczu błyszczących, twarzy zapadłej,~Siedział młodzieniec; okute
4211 1841-51|            gwiazdy w cienie wieczności zapadły.~Powiały brzozy rozgłośnym
4212 1871-93|              wieczność się przejawi.~ ~Zapadłych wieków chwały i bezwstydy~
4213 1841-51|                  Ty zimne duchy ogniem zapalasz,~W wary przemieniasz chłód
4214 1852-60|             Kiedy nam słowa wzdychanie zaparło~I widowisko martwych niemowlątek,~
4215 1841-51|                  aż smoki polezą,~Albo zapaśnik legnie - wszędy boje.~Walczy,
4216 1841-51|             Kto się ubogiej swej matki zapiera,~Kto krwią ojczyźnie długu
4217 1841-51|            związki, idę, odchodzę;~Ona zapłacze, a ja przebaczę~Temu, co
4218 1841-51|            brzezina biała wisząca,~Oj, zapłakała ojczyzna cała cierpiąca.~ ~
4219 1871-93|              Jaką nas Francja nagradza zapłatą~Za przelewaną za nią krew
4220 1841-51|              te były szczere,~Bo płacz zaplatał mnich w Miserere.~A potem
4221 1841-51|             głową~Rozmarynu ziele,~Oj, zaplećcież mi różową~Wstążkę na wesele.~ ~
4222 1841-51|          zniszczone -~Na których widok zapłomienione~Piekło wystąpi na licach.~ ~
4223 1871-93|              Nie wiem - rodzina prędko zapomina.~A zresztą wielce delikatna
4224 1852-60|               bohaterach~I nie dozwala zapomnieć zatraty~Wolności świętej
4225 1852-60|            żalem,~Niech wprzód prawicę zapomniemy wtóre,~Nim utraconą świętą
4226 1871-93|            cisza wiesza na mogile,~Nim zapomnienia mgła ostatek zatrze,~Jeśli...
4227 1841-51|                drogę -~I starą kosę na zapomogę...~ ~Złota niewiele człek
4228 1852-60|               wpadł w małą pychę~I nie zapragnął z złotych liści wieńca,~
4229 1871-93|       przyszłej reformatów.~ ~W izbie, zaprawdę nie było przepychu,~Do zrozumienia
4230 1841-51|                 zaczynaj spowiedź,~Daj zapytanie, ja dam odpowiedź,~Bo w
4231 1841-51|               rosa, przeróżne kwiatki,~Zaranek cichy i błękit gładki!~Skowronek,
4232 1871-93|           stoją,~Czy szczęśliwsi - nie zaręczę.~Co tam róża, konwalija?~
4233 1871-93|               gada.~"Cóż ja dam ci, co zarobię?~Kto to weźmie?" - myśli
4234 1841-51|                 Upada pierwszy granat, zarywa się, miele,~Rzyga ogniste
4235 1871-93|           Ludwik w zapał wpadał,~Adolf zaś cicho pod oknem przysiadał,~
4236 1841-51|              niewymowny~I czoło starca zasępiał srodze;~Nie pierwszą duszę
4237 1841-51|           razem.~ ~Powietrze ciche jak zasiał makiem,~Zarumienione poranną
4238 1841-51|            człek ujrzy; ten szczęśliwy zasię,~Kto żył dla ludzi dobrze
4239 1861-70|          pieśni śpiewa,~Całe życie łzy zasiewa,~A zbiera niedolę.~ ~- Prawdać,
4240 1841-51|                im dłuższa, tym większa zasługa.~ ~A wy, odstępcy, niech
4241 1852-60|              różne dzieli dary~W miarę zasługi i w miarę ofiary.~Przy tym
4242 1841-51|              Które by powrót kochanków zasmucił.~O! jest tam wiele takich
4243 1841-51|            różową~Wstążkę na wesele.~ ~Zaśpiewajcie mi piosneczkę,~Moje siostry
4244 1852-60|             zeschnie nam na skórę,~Nim zaśpiewamy, utrudzeni żalem,~Niech
4245 1841-51|           Gdyby szereg odmienił świeży zastęp bratni,~Gdyby jeszcze walecznych...
4246 1841-51|        Marychnę urodę.~ ~A miłemu, jak zastuka~Do chaty matczynej,~To powiedzcie:
4247 1852-60|             naokoło~Liść przeróżny się zaświeci,~A po bokach małe sioło,~
4248 1871-93|             bracie, jakie czasy?!...~ ~Zaświećźe lampkę przed Marii obrazkiem.~
4249 1841-51|           Chyba na postronku:~Jak jeno zaświta,~Z moją żonką kwita!~ ~Zostawiam
4250 1871-93|                Wzięli naukę, im to nie zaszkodzi...~Bo Francuz, bracie, gdy
4251 1852-60|               nie siostry moje?~Słońce zaszło za lasami,~Lud wesoły idzie
4252 1852-60|             Tam się zwycięski jego łuk zatacza,~I pytam: Czy liż ciebie
4253 1871-93|               dziewiąta;~Kule ogniste, zataczając łuki,~W pył roztrącają dzieła
4254 1871-93|              wciąż oblicze mieni,~Lądy zatapia, zniża gór łańcuchy,~Na
4255 1841-51|          wysoko na świt słoneczny~Okno zatarte, jak we mgle wiecznej;~Przy
4256 1841-51|            Łzami się obleje,~Na śmierć zatęsknieje~Po ojczystym raju.~ ~Nic
4257 1871-93|             dniu Paryskiej Komuny,~Gdy zatoczone wersalskie armaty~Na komunardy
4258 1871-93|            mglane sen rzucają twardy~I zatopionych wloką szat obłoki;~Julie
4259 1841-51|      wynędznione,~Właśnie jakby szli w zatracenie;~A wielki smutek i milczenie.~
4260 1841-51|            świat zhołduje - Polski nie zatraci;~Bo jeszcze wtedy nasz głos
4261 1852-60|                I nie dozwala zapomnieć zatraty~Wolności świętej i kraju
4262 1841-51|           dziecię,~Dziewki wam zhańbi, zatruje życie.~ ~Tu widząc lirnik,
4263 1841-51|               nie oszczędzi,~Miecz wam zatruty do serca wpędzi,~ ~Od piersi
4264 1841-51|        mieszały;~Tam się gdzieś lufcik zatrzasnął mały,~Tam się westchnienie
4265 1871-93|               zapomnienia mgła ostatek zatrze,~Jeśli... tak, jeśli...
4266 1871-93|                dym ojczystej strzechy,~Zauważyłem tylko półuśmiechy,~Przełom
4267 1841-51|            bezbożne śluby?...~- O tak, zawarłem ślub z matką moją,~Tak mnie
4268 1871-93|              dusze,~I w trumny królów, zawarte najszczelniej,~Grzmiące
4269 1871-93|             zwady, ani krzyku,~A grosz zawdy był w kieszeni~Od jesieni
4270 1852-60|              Zowie się - Polem!~ ~Gdym zawędrował raz pierwszy do Ciebie,~
4271 1841-51|               dusznej zaguby?~Czyś nie zawierał bezbożne śluby?...~- O tak,
4272 1841-51|           zadawa.~Innych ja ślubów nie zawierałem,~Innej kochance nie przysięgałem -~
4273 1852-60|               bujnymi powieki.~Z harf, zawieszonych na wierzbowe drzewa,~Strun
4274 1871-93|               wije się Mefista~I wiatr zawiewa siarką i ołowiem.~ ~Wielcy
4275 1841-51|                 Z wami, wesołe, taniec zawiodę.~ ~Jeszcze mazura usłyszę
4276 1861-70|             niecce człek koleba,~Gdzie zawłóczy myślą pole,~Na mogiłkach
4277 1841-51|         rybitwy,~Co nad nią powietrzne zawodzą gonitwy.~Oj! Mazur ja, Mazur
4278 1841-51|               pęka...~ ~Stróżu aniele,~Zawodzącemu mnie na popiele~Przybądź
4279 1841-51|               Przy nich jedwabne lśnią zawoje.~Pędzą obłoki, grzmi na
4280 1841-51|                i popiołów...~Więc król zawoła: - W którejż stronie?~Zaż
4281 1852-60|               Pozbierała jabłka złote,~Zawołała na złotnika:~- Złotniczeńku,
4282 1841-51|              nad grobem~Za całą Polskę zawołam z Jobem:~Za co mię karzesz?
4283 1871-93|            twojej dziwne wzrusza tony,~Zawora grobów rozrywa się krucha~
4284 1841-51|           zawoła: - W którejż stronie?~Zaż my jesteśmy w Babylonie? -~ ~
4285 1841-51|              zaczyna!~Więzień ma prawo zażądać wina.~Na ostre, zimne żołnierza
4286 1841-51|             nagle strzały, broń o broń zazgrzyta,~Łeb rozbity się schyla,
4287 1841-51|          dzikie podnoszą się krzyki...~Zazgrzytały bagnety w blasku słońca
4288 1871-93|              Za twoje czary - obyś nie zaznała,~Artystko wielka, śród życia
4289 1841-51|              zorza wolności rumiana.~ ~Zazule kują po ciemnym lesie żałośnie,~
4290 1841-51|                 Kto zagra na niej, ten zbawi lud!~ ~I dał im lirę, i
4291 1841-51|            Niech dzierży naród i niech zbawia.~Bezecna stopa poganina~
4292 1841-51|               Żem próżno błagał Polski zbawienia?~Na inne cele, ojcze wielebny,~
4293 1841-51|               zapada,~Ludzi się wielka zbiegła gromada.~ ~- Źle będzie,
4294 1841-51|               Drobny deszcz piła, rosę zbierała,~W majowym słońcu liście
4295 1841-51|               odległej;~Te się w szyki zbierały, inne w oddal biegły,~Inne
4296 1841-51|             krzykiem.~- No, luby synu, zbierz myśli swoje,~Módl się i
4297 1871-93|            Niechaj się tylko emigracja zbierze,~Bo gadaj, co chcesz, a
4298 1871-93|                za nią krew po świecie.~Zbierzmy się wszyscy, czy mąż, czy
4299 1861-70|                padł,~I wróg przed tobą zbladł,~I dał ci cześć;~Święty
4300 1841-51|       przyjdzie na was kaźń, jak na te zbójcę,~Którzy gdy z Boga złoty
4301 1841-51|          zbrodni skamieniali...~W owym zbójeckim czynie uwiecznieni,~Kamieniem
4302 1841-51|                 Polska dla mojej duszy zbolałej~Milsza nad głębie wieczystej
4303 1841-51|          ściągali,~Podniósłszy ręce, w zbrodni skamieniali...~W owym zbójeckim
4304 1841-51|               Obojętne, czy cnota, czy zbrodnia przeważy.~Od nieustannych
4305 1841-51|        szalenie...~- Czy nie chodziłeś zbrodniczą drogą?~Czyliś, mój synu,
4306 1841-51|            wstrzęsła~Tysiącem stalnych zbrój zachrzęsła:~- Myśmy nie
4307 1841-51|               mi, gęśli, milsząś niźli zbroja!~ ~Śpiewak też równie myślą
4308 1841-51|                wy hetmani w złocistych zbrojach i w stali,~Kto was, rycerze,
4309 1841-51|               Wychodzą polskie zastępy zbrojne:~O, wtedy góral bydło zostawi,~
4310 1841-51|            spuszczą przyjemny - aż cię zbudzą z rana~Na gołębniku ptaki
4311 1871-93|              nad Romea ciałem:~Może go zbudzi włosami złotymi,~Może tak
4312 1871-93|            drugi Kortez nawę wspomnień zburzył~I nieodmienne wziął postanowienie~
4313 1841-51|              go posilił,~Dwoma pytanie zbywając słowy:~- Ojcze duchowny,
4314 1841-51|                Moje konary~Jeszcze się zdadzą królom na mary.~ ~Oj, cicho,
4315 1871-93|                czasem,~Ognistej strefy zdają się kompasem,~Którego igła
4316 1841-51|         wieniec związałem~I mało ważąc zdania rozumne,~Ze świata sobie
4317 1852-60|                pokorą przyjmie, co Bóg zdarzy.~ ~Bo i cóż robić, gdy tak
4318 1841-51|             tam, panie Polaku,~Nu taki zdechł, sobaka.~
4319 1841-51|              się boi,~Przeklęty, który zdejmą wieniec krwawy,~Kto łamie
4320 1871-93|      przysiadał,~Z brata na chwilę nie zdejmując oka,~Wpatrzony w lice mówcy
4321 1841-51|           złamane tarcze, łuki,~Zbroje zdeptane i buńczuki,~I damasceńska
4322 1841-51|              Aż Chrystus z krzyża ręce zdjął~Rzekąc: Witajcie, w niebie
4323 1841-51|                I skinął, by mu kajdany zdjęto...~ ~Dalej nie śpiewam;
4324 1852-60|          Pierwszy zwycięzca, który nie zdobywał...~Gdybyś swej świetnej
4325 1871-93|            Kleber.~Przy jej rozmiarach zdrobnią! Paryż cały,~Ów tryumfalny
4326 1861-70|              źródeł jej,~W jej patrzał zdrój!~I cały grobu wiek~Tyś krzyża
4327 1841-51|                I tak szli dalej, aż za zdrojami,~Aż za polami, aż za wałami,~
4328 1841-51|           Płyńcie mi, dawnych pamiątek zdroje,~Z wami, wesołe, taniec
4329 1852-60|               FONTAINEBLEAU~ ~Bywaj mi zdrowa, mała moja celko,~Gdzie
4330 1861-70|                 nad tym białym grobem,~Zdrowie potężnym zaklekoczę dziobem -~
4331 1861-70|                     O KRAJU~ ~Oj, przy zdrowiu szczęścia nieco,~A do szczęścia
4332 1841-51|         czystsza tam woda, i powietrze zdrowsze,~I sosny roślejsze, i dziewki
4333 1871-93|             sztandary~I idźmy środkiem zdumionego miasta,~A zobaczymy, jak
4334 1871-93|             prostują Sztuardy.~I wśród zdumionych widzów twoje czary~Uczucia
4335 1871-93|                 Że przedłuża, któż się zdziwi?~Ludzie gonią niepoczciwi~
4336 1861-70|              bólów kres,~Jęków i łkań!~Zdziwiony słucha wróg,~Znad grobu
4337 1871-93|                gwiazda prześwieca śród żeber,~Jakby z tych szczelin patrzał
4338 1841-51|    wichrem-tułaczem,~Co wszystkie jęki zebrawszy w siebie,~Szumi na Polski
4339 1871-93|             OSTATNIE SŁOWO~ ~Strudzony żeglarz do brzegu dopływa~Na kruchej
4340 1871-93|           wieży paryskiemu świętu.~ ~W żegludze wieków geniusz, nie rzemiosło,~
4341 1841-51|             armaty,~Rozpoczął się bój;~Żegnaj, łąko, drzewa, chaty,~Dalej,
4342 1841-51|           nasze miłości?~ ~Kiedyś mnie żegnała, łza łzę pobijała,~Teraz
4343 1871-93|          schodzi zwykłą drogą;~Ale nim zejdzie, nim wieści zaginą~Sławy,
4344 1841-51|       pobożnych.~Choć wy na moje serce żelazem,~Choć zimnym lodem, ja z
4345 1871-93|             Eufratu,~Francja z wieżycy żelaznej Eiffela~Od końców ziemi
4346 1871-93|           słońce;~Piętrzy się szkielet żelazny olbrzyma,~Którego stopy
4347 1871-93|              Romea, Juliety~Kończą się zemsty i długie "niestety"~W sercu
4348 1841-51|              Gdzie nie dosięga pycha i zepsucie,~Jeszcze tam mają orła na
4349 1841-51|                na to starzec: - Kto tę zerwaną~Naciągnie strunę moje kochaną,~ ~
4350 1852-60|              niech nas pomsta kosi~Jak zeschłą trawę kosarz letniej pory,~
4351 1852-60|         świątek.~O! niech wprzód język zeschnie nam na skórę,~Nim zaśpiewamy,
4352 1852-60|              nie żąda rady ni przewodu~Zestarzan w bólu~Konającego sierota
4353 1841-51|               jak przyjaźń człeka:~Tam zeszedł błogo życia początek,~Tam
4354 1841-51|          miłością,~Że aż się w księdzu zeszła kość z kością,~Tak zadrżał
4355 1871-93|              to mówił wiele,~Kiedy się zeszli bracia przyjaciele:~Nabielak,
4356 1841-51|            Bożą;~Chrztu na Polaków nie zetrą nam z czoła,~Choć nas uwiężą
4357 1841-51|           drzemią na dolinie,~Nad wodą zgarbiony stary dąb żylasty,~Kędy
4358 1841-51|               w ojczyznę morze łez nie zgasi.~Z tą świętą wiarą przejdziem
4359 1841-51|             warte było,~Gdybym gnuśnie zgasł?~Dosyć, dosyć się marzyło,~
4360 1841-51|                ziemi,~Dzikiej niezgody zgasną płomienie -~Na twej czarownej
4361 1841-51|             nam serca ranią,~Ogień nie zgaśnie w wiernych apostołach.~Szyderstwo
4362 1871-93|            niewiadomych czasów.~I oto, zgięty na bluszczowym ganku,~Ten
4363 1841-51|              ucha dojdzie, i brzęk już zginie.~Drzwi otworzono... Wyschły,
4364 1871-93|             wiecznie.~Czy się do niego zgłaszała rodzina,~Nie wiem - rodzina
4365 1871-93|               Przebrzmiały wszystkie i zgłuchły na szlaku,~Cisza owiała
4366 1841-51|               jej łona,~Wie, że Polska zgnębiona, lecz że niezwalczona,~I
4367 1841-51|              tylko swobody,~Równości i zgody.~ ~O, dajże to, Panie,~Niechaj
4368 1871-93|           Wieki, z nieczułych obudzone zgonów,~Szarzeją z grobów setnych
4369 1871-93|                 uczeni, szczęśliwi~Nad zgromadzoną w poziomach czeredą;~A kto
4370 1841-51|           oderwie dziecię,~Dziewki wam zhańbi, zatruje życie.~ ~Tu widząc
4371 1841-51|             naszych braci,~Niech świat zhołduje - Polski nie zatraci;~Bo
4372 1841-51|          gwiazd zabłysło,~Z każdej łzy ziarenko piasku urobione;~Te gwiazdy
4373 1852-60|            żywić nadzieje,~Że przecież ziarno niepróżno się sieje~I że -
4374 1841-51|    przyszpilcie mi nad głową~Rozmarynu ziele,~Oj, zaplećcież mi różową~
4375 1841-51|              różany~Przyjmij - fraszka ziemskie rzeczy,~Byle ojców obyczaj
4376 1852-60|                  Wtedy cię widzę z mej ziemskiej oddali,~Jak się przybliżasz
4377 1852-60|              sposoby ludzkimi~Oddać po ziemsku to, co nie ze ziemi?~ ~A
4378 1841-51|                ubrał w sukienki~Do tej zimnej trumienki;~Teraz nic mi
4379 1871-93|               godzinie,~Po raz ostatni zimnymi powiewy~Wypełnią życiem
4380 1871-93|                sztuki~Szanuje w sobie, zjednywa jej wiarę;~Jedno pałace
4381 1841-51|               wody sczerwieniały?~Leżą złamane tarcze, łuki,~Zbroje zdeptane
4382 1841-51|             mundurze.~Cień się bagneta złamie na murze;~Kędyś kajdany
4383 1841-51|               też królowi pod namiotem~Zlanemu w boju krwią i potem,~Kiedy
4384 1871-93|            wszystko dobre czuje,~A nic złego nie rozumie.~"Czego ty się
4385 1861-70|               nieznany,~Daleko, het...~Zlękło się dziecię, gdy po cegłach
4386 1861-70|              dumnej Romy,~Zagrzęzłej w złem,~I na dzisiejsze ujęte ogromy~
4387 1861-70|                pielgrzyma się biedzi~I zlewa w mgłę,~Znajomych wzgórzy
4388 1841-51|                pękło.~Oj, wy hetmani w złocistych zbrojach i w stali,~Kto
4389 1841-51|          rozdartym, myślą i łzami.~Jak złodziej chciałem skarb wydrzeć Bogu,~
4390 1861-70|          grobów dość.~Skruszona wrogów złość,~Coć gniotła krtań;~Spowicia
4391 1841-51|           serce moje~I sprzed grającej złotej istoty~W dół mnie pociągną
4392 1852-60|             najlichszemu z gości,~Usty złotemi!~ ~W uszach mi dzwoni Twój
4393 1852-60|              jabłka złote,~Zawołała na złotnika:~- Złotniczeńku, zrób mi
4394 1871-93|                 Może go zbudzi włosami złotymi,~Może tak westchnie, jak
4395 1841-51|               Tylko ptactwo zbiera się złowieszcze~I tylko krzyże mogił coś
4396 1841-51|     młodzieniec; okute dłonie~Na krzyż złożone trzymał na łonie,~Nad bladą
4397 1841-51|               Pod czarny krzyżyk Jasia złożono,~Biedna kalina znać go kochała,~
4398 1861-70|             butność lic.~ ~W grób twój złożyłem zwłok;~Lecz ducha-m obmył
4399 1852-60|                ciało~Duchowe wszystkie złożyły się cnoty,~W morzu jasności
4400 1841-51|            rozchodników...~Leżała gaza złudzeń młodości,~Róże przyjaźni,
4401 1871-93|        Złociste loty niesie nad ruiną,~Zmarłemu życie powraca na chwilę~
4402 1841-51|                 Mazur pomiędzy obcymi,~Zmarnuję ja młodość na nie swojej
4403 1841-51|                 Znak przyszłej w życiu zmiany szczęśliwej,~Słucha skowronka
4404 1861-70|        stopniał lodów lud,~W łez morze zmiękł.~ ~Bezbożnych z dala rzesz,~
4405 1841-51|           przed laty,~Niecnota Niemiec zmienia w warsztaty.~ ~Lipo słowiańska!
4406 1871-93|         smutnym losem Julii i Montega.~Zmieniłaś rolę - i za tobą wieże~Pod
4407 1871-93|          chmura błyska jak oko Otella.~Zmieniona rola - i córka Protea,~Już
4408 1871-93|            piasków,~Z podpisem: "Jezu! zmiłuj się nad nami."~ ~Częstym
4409 1841-51|        pójdzies do domu!~ ~Bóg się nie zmiłuje:~Toć mię gnębią wsyscy,~
4410 1861-70|         strzeże,~Ktoś, co się modli od zmroku do świtu~W pasie z gwiazd
4411 1871-93|             się przytrafi,~Byś nie był zmuszeń słuchać biografii,~Więc
4412 1841-51|                wejdzie świt biały,~Nie zmylim drogi, wytkniętej krzyżami.~ ~
4413 1871-93|        Wychodzi piękną kochanką Romea,~Zmyśloną gwiazdą niewiadomych czasów.~
4414 1841-51|              Turków boki,~Kiedy deszcz zmywa krwi potoki,~A po świątnicach
4415 1841-51|               Złota niewiele człek tam znachodzi -~Za to się w górach lud
4416 1841-51|               cały,~Przejście własnymi znacząc mogiłami,~Po tych mogiłach,
4417 1871-93|               nim wieści zaginą~Sławy, znaczenia, wieńców i kadzideł,~Poezja
4418 1871-93|                igła znad Nilowej rzeki~Znaczy nie świata godziny - a wieki.~ ~
4419 1841-51|              złoty rodzi,~Za to żelaza znajdzie się dosyć,~Żeby raz wrogi
4420 1841-51|               na coś narzeka.~Jutro ją znajdziesz, jak blask poranny,~U stóp
4421 1852-60|           długi liść wierzbowy,~Którym znajome wszystkie moje troski -~
4422 1861-70|             się biedzi~I zlewa w mgłę,~Znajomych wzgórzy dusznym okiem śledzi:~
4423 1841-51|           drodze, ten stróż poległych,~Znak przyszłej w życiu zmiany
4424 1871-93|                mkną zwycięzcy Gale~Pod znakiem ptaka, który ranne świty,~
4425 1841-51|            spoglądasz, jakbyś mnie nie znała.~ ~Żołnierz ci ja, żołnierz
4426 1871-93|              bigoty są i nie kagoty.~ ~Znałem ich, żyłem przez czas długi
4427 1852-60|          niegdy, ninie słudzy,~I jedne znamy wygnaństwa tęsknotę;~Kiedy
4428 1861-70|           niebie Pan,~Że wielki ból Mu znan,~Żeś wezwań już.~ ~Patrz,
4429 1841-51|             Rzekąc: Witajcie, w niebie znani,~Światłem odziani, krwią
4430 1871-93|   towiańszczycy,~Których w wychodztwie znano, szanowano~I wyśmiewano,
4431 1841-51|            uśmiechem wypijem gorycze~I zniesiem w ciszy męki nam zwyczajne.~
4432 1871-93|             Francji oczy pełne żalu~Po znieważonym powłóczy Wersalu,~Kędy w
4433 1841-51|       wytkniętej krzyżami.~ ~Niech car zniewolą w kraju naszych braci,~Niech
4434 1841-51|           bohater padnie w obronie,~Ty znijdziesz w szacie anioła~I wieniec
4435 1841-51|               promień~Niedługo świeci: znikają blaski,~I noc, i wicher,
4436 1841-51|                Niech nas odepchną ludy znikczemnione,~Wy nawet - w kraju naszym
4437 1871-93|        przyspieszone tchnienia;~Cienie znikome śledzą kroki cienia,~Co
4438 1861-70|                lat;~Patrzał i laur tej znikomej sławy~W oczach mu bladł,~
4439 1841-51|             śnieżnej świątyni jej cień znikomy,~Wpatrzony w księgi, okryty
4440 1871-93|               odjąć się nie mogą~Prawu zniszczenia i odmianom losu:~Dziś -
4441 1841-51|                 Gdzie im ukażesz grody zniszczone -~Na których widok zapłomienione~
4442 1841-51|              MOJE STRONY~ ~Pola, gdzie żniwa w plony obfite~Stajami świecą,
4443 1871-93|          menuety.~ ~O Francjo! złotych żniwiarko wawrzynów,~Orlico wartkich
4444 1841-51|              czarną Moskwą, co nam mór znosi,~Ten jeździec biały leci
4445 1871-93|              kurzycy prawił grajko,~Że znosiła złote jajka;~Powiedzże mi,
4446 1841-51|            wierę, króla tłoczy,~Gdy mu znużenie zamkło oczy.~Niby na wielkie
4447 1841-51|           Teraz tam inaczej,~Teraz nie zobaczy~Tych wszystkich radości,~
4448 1841-51|                prostacza, błoga,~Kiedy zobaczył księdza u proga,~Jakby dla
4449 1852-60|             widzą,~Tu słuszna milczeć, zobaczym za światem,~Kogo zawstydzą.~ ~
4450 1871-93|          środkiem zdumionego miasta,~A zobaczymy, jak nas Paryż stary,~Któremu
4451 1871-93|               drogi po sferach~Hermesa zodiak odkryli w Denderah,~Szemraniem
4452 1841-51|               wieńce miał,~Dziś liście żółkną na mej skroni~Od blasku
4453 1841-51|           sobie do grzecha!~Całe życie żołnierki~Takiej nie miał wyżerki,~
4454 1841-51|          zażądać wina.~Na ostre, zimne żołnierza słowo~Młodzian przecząco
4455 1841-51|              niego stokrotki, dzwonki,~Żółte dziewanny i polne róże,~
4456 1841-51|      Wyhedukowali,~To mnie ożenili,~Za żonę wydali.~ ~Siono - jako siono,~
4457 1841-51|               Jak jeno zaświta,~Z moją żonką kwita!~ ~Zostawiam stodoły,~
4458 1841-51|                Dawać hedukacją,~Lec ze żonkę dali -~To się pomylali.~ ~
4459 1841-51|           ciebie, Kasiu, nie będę miał żonki.~
4460 1841-51|               pługami i z radlicami,~ ~Zorali ziemię przez dzień bez mała,~
4461 1871-93|             Próżnością i niczem!~Czoło zorane ku ziemi się zniża,~Widomych
4462 1871-93|           wieńców i kadzideł,~Poezja w zorzy malowanych skrzydeł~Złociste
4463 1852-60|          próchno zamieniona:~Jedne łzy zostały.~
4464 1841-51|                tym ostatnim dzionku!~ ~Zostanę ja w wiosce~Chyba na postronku:~
4465 1841-51|          zbrojne:~O, wtedy góral bydło zostawi,~Matka mu stara pobłogosławi,~
4466 1852-60|            napady.~Przebiegam - krwawe zostawiając ślady,~Potratowaną ziemię -
4467 1871-93|     wszystkiego ograbił~I tylko postać zostawił jej piękną;~Dwie jej miłości
4468 1841-51|               pole opuszczając krwawe,~Zostawiła ojczyźnie wszystko, nawet
4469 1841-51|         chętnie posłuchajcie!~Wszystko zostawiłem, a wziąłem to jedno,~Od
4470 1852-60|            rymy cieszą, ale mój Horacy~Zowie się - Polem!~ ~Gdym zawędrował
4471 1852-60|                i czytaj, jeśli cię nie zraża~Poziomość człeka,~Który
4472 1852-60|           weselej,~Czemu twoje w łzach źrenice?~Sam Pan Jezus i anieli,~
4473 1871-93|             rodzina prędko zapomina.~A zresztą wielce delikatna strona~
4474 1841-51|               rozumne,~Ze świata sobie zrobiłem trumnę.~- Ewangeliczne zabójstwo
4475 1841-51|               Z gałęzi naszych cóż nie zrobiono!~Spójrzcie na Polskę na
4476 1852-60|             ogrodzie stała?~ ~Gdzie to źródło żywej wody,~Spod ziemi bijące?~
4477 1841-51|           Ojczyzna łzami wybladłe lica zrosiła,~Bo trzech śpiewaków, trzech
4478 1871-93|        zaprawdę nie było przepychu,~Do zrozumienia rzecz. K'temu na strychu~
4479 1841-51|             widzisz, z lubą się godzę,~Zrywam z nią związki, idę, odchodzę;~
4480 1841-51|            chwilę przy farze,~Na czoło zsunął kaptur szeroki,~Rady uniknąć
4481 1841-51|             Który pociągnie, to mu się zsunie...~ ~Hej, ty lirniku! Wróć
4482 1871-93|            cienie... z głazu sarkofagu~Zsuwa się, ciężkie zostawia letargi~
4483 1841-51|             była Polska.~ ~Płaszczysko zszarzane, wytarte galonki,~Już ja
4484 1852-60|               lekkość ptaszą,~Skrzydło żurawi,~Na postrach wrogom w czystą
4485 1841-51|             Siedzą w dolinkach, co się zwą hale.~Pod modre niebo góry
4486 1871-93|                 Umywała ręka rękę;~Ani zwady, ani krzyku,~A grosz zawdy
4487 1871-93|               nabierał otuchy.~Duchami zwano ich: ej! gdzie te duchy?...~
4488 1841-51|           cicha,~I za chwilowy smutek, zwątpienie,~Pokornie błagał o przebaczenie.~-
4489 1841-51|                na ogień moskiewski nie zważa...~Ginie garstka walecznych -
4490 1841-51|                Ale uśmiechy przyszły i zwiały,~Może tam jaką skargę dziecinną,~
4491 1871-93|               upokorzą:~Przebiła Alpy, związała dwa morza,~W nauki świetne,
4492 1841-51|              jeden prześliczny wieniec związałem~I mało ważąc zdania rozumne,~
4493 1841-51|            skarb wydrzeć Bogu,~Więzień związany, Łazarz z barłogu.~Lecz
4494 1841-51|                się godzę,~Zrywam z nią związki, idę, odchodzę;~Ona zapłacze,
4495 1841-51|                 a ciała mokną,~I takie zwie się: czyścowe okno.~Imiona
4496 1871-93|            biedna myśleć dużo!~Czy nie zwiędniesz, śliczna różo?~
4497 1871-93|                Kędy w królewskiej sali zwierciadlanej~W lustrach wciąż widzi odbite
4498 1841-51|             przez lato barany pasie;~A zwierza strzela w zimowym czasie,~
4499 1841-51|            gałęzie kruszy, liść obfity zwiewa,~A nim harcować pocznie
4500 1871-93|         pogromu...~Na oczach krople... zwilgotniał od pary.~O! Matko nasza
4501 1852-60|              powrócił w swoje gniazdo,~Zwinął skrzydła utrudzone;~Chmurna
4502 1861-70|             wysokich sosen baldachimu,~Zwisłych na wschód.~Wszystko to w
4503 1861-70|           kurzawy śniegu gładkie czoło zwlecze,~Kiedy ze sosen lód soplasty
4504 1861-70|                   W grób twój złożyłem zwłok;~Lecz ducha-m obmył wzrok,~
4505 1841-51|         faszyny nie noście,~Dalej - po zwłokach braci, po umarłych moście!...~ ~
4506 1841-51|                Przebywszy bramy, mosty zwodzone,~Weszli w budynki ciemne,
4507 1861-70|             widno po prochu kurzawy~Na zwojach szat,~Pielgrzym to, widno
4508 1871-93|              gładko,~Żeś się za krajem zwracał jak za matką~I w sercu świeżej
4509 1871-93|                wieża, wynalazki;~Muza, zwrócona na egipskie piaski,~Kędy
4510 1852-60|             jakby piórko pawie.~Ku nim zwrócony płyniesz tak dostojnie,~