Now.

 1 Katar|              czasu im nie poświęcał, bo szalał - za kobietami. Co
 2 Katar|  spodziewając się niczego od świata, bo już i praktykę porzucił,
 3 Katar|         machiny i narzędzie rozboju. Bo kataryniarze są po prostu
 4 Katar|              ja mamy nie widzę?...~- Bo tobie oczki zasłoniło. Ale
 5 Katar|           niech mi mama zaraz powie. Bo mi jest bardzo smutno!...~
 6 Katar|                Dlaczego nie śpisz?~- Bo już przecie jest dzień,
 7 Kamiz|             tylko dwoje: pani i pan, bo służąca przeniosła się do
 8 Kamiz|             stan jego nie jest złym.~Bo i z jakiej racji miał być
 9 Kamiz|             Ha! może i masz racją... Bo nawet... od kilku dni uważam,
10 Kamiz|             nie utyłeś...~- Kto wie? Bo, o ile uważam po kamizelce,
11 Kamiz|               Nie wysilajże się tak, bo aż ci się głos zmienia...
12 Kamiz|             kufer musiał być ciężki, bo pani aż porobiły się wypieki
13 Kamiz|             w to, że mogę być zdrów.~Bo to przy chorym wszyscy kłamią,
14 Grzec|             wdowę. Ach! przepraszam, bo został jeszcze olejny portret
15 Grzec|           tam nie wpuszczała służba, bo przy pierwszych odwiedzinach
16 Grzec|              zapewne cywilnym kijem, bo cały ów bojowy rynsztunek,
17 Grzec|              zadarłem głowę do góry, bo pani była wysoka.~W taki
18 Grzec|         Uspokój się, mój chłopczyku, bo tu nikt nie zrobi ci krzywdy -
19 Grzec|          pokazałem język kucharzowi, bo on myślał, ze mnie tak zastrzeli
20 Grzec|         Trzeba by go do szkół oddać, bo tu zdziczeje.~A potem, odchodząc
21 Grzec|             na wiele mu się przydał, bo poza pięcioma zjednanymi
22 Grzec|               A mnie co po tym?...~- Bo widzisz, gdybyś chciał,
23 Grzec|            był twoim przyjacielem?~- Bo ja nie wdaję się z takimi
24 Grzec| podpowiadaniu garbusek był mistrzem, bo umiał mówić z zaciśniętymi
25 Grzec|     garbatego, wiesz? On jest chory, bo onegdaj trochę go przejechali. ~
26 Grzec|            oddychał i drżał z zimna, bo w piecu nie napalono. Źrenice
27 Grzec|         nadciągnęła jakaś szara noc, bo poza chmurami świecił księżyc.
28 Grzec|        Józiowi, co zadali na lekcje, bo i sam nie wiedziałem, i
29 Milkn|      nieboszczyka~tkwił wielki błąd: bo Bismarck, choć Niemiec,
30 Milkn|          krew przelewać. A nie żal - bo się u was dużo zmieniło...
31 Milkn|        śniadanie, ale jadł niewiele, bo śpieszył się. Potem wybiegł
32 Wakac|    usłyszałem, że chałupa zamknięta, bo gospodarz z kobieta wyszli
33 Zywy |           jeszcze pójdzie klęczyć.~- Bo, proszę pani, on mi zabrał
34 Zywy |         jeden chłopiec.~- Nieprawda, bo to on!... - zaprzeczył drugi.~-
35 Cieni|            dobrze nie znam - dodał - bo po dniu nigdy w izbie nie
36 Omyl |            do łóżka, ty sowizdrzale, bo się zaziębisz... Antoś mówię
37 Omyl |          mówię ci, idź, pókim dobra, bo pani zawołam.~Byłem znowu
38 Omyl |          Antoś! trzymaj nogę prosto, bo ci pończochy nie włożę...
39 Omyl |  chłopczyskiem. Antoś! nie kręć się, bo pani zawołam. Stójże, wiozę
40 Omyl |             za siebie jak Łukaszowa, bo mi wciąż na myśl przychodził
41 Omyl |            reszty już nie dosłyszał, bo mama w tej chwili kazała
42 Omyl |       potrzebuje chodzić pod oknami, bo jego dom stąd o trzy kroki -
43 Egip |             pijąc dzisiaj lekarstwo, bo puste są ludzkie plany wobec
44 Egip |            rozkazem: "Idź do Horusa, bo mnie niedługo na świecie,
45 Egip |      pierścień ujrzysz na jego ręce, bo przez usta władców mówi
46 Egip |            książę - ale zawrę pokój, bo mi żal krwi mego ludu; napisz
47 Egip |           ręce mój święty pierścień, bo przez usta władców mówi
48 Egip |             cudowną świątynię Amona, bo przez usta władców mówi
49 Widz |           ale do niego nie namawiam, bo teraz ciężkie czasy... A
50 Widz |              Nawet słyszę glosy...~- Bo widać jest to kinematograf