Now.

 1 Katar|         Żona pana mecenasa będzie bardzo szczęśliwa.~- Jeżeli do
 2 Katar|   mecenasa. W salonie zrobiło się bardzo wesoło. Pan Tomasz także
 3 Katar|           św. Jana staruszkę, już bardzo zgrzybiałą i wcale zasobną,
 4 Katar|           a świeciło i dogrzewało bardzo mocno. Pan Tomasz spojrzał
 5 Katar|           zaraz powie. Bo mi jest bardzo smutno!...~Mijały dnie i
 6 Katar|     pieściła się nią.~Poszła spać bardzo późno wciąż myśląc o swej
 7 Katar|       zawsze jednakowo świeciło i bardzo prędko kryło się za domami.~
 8 Katar|          popsutymi piszczałkami i bardzo głośną trąbą!~W sercu mecenasa,
 9 Katar|      temperamentu, co pan Tomasz, bardzo łatwo w gniewnym uniesieniu
10 Kamiz|          nic więcej oprócz pewnej bardzo starej i zniszczonej kamizelki.~
11 Kamiz|         ale natomiast okazuje się bardzo potrzebnym zapięty pod szyję
12 Kamiz|        nóg!... Mam jeszcze w domu bardzo porządne futro...~I jeszcze
13 Kamiz|         zaziębił się, zresztą nie bardzo. Dziwnym jednak zbiegiem
14 Kamiz|            pochwycił lekarz.~- O, bardzo... bardzo dawno!... - potwierdziła
15 Kamiz|  pochwycił lekarz.~- O, bardzo... bardzo dawno!... - potwierdziła
16 Kamiz|       lecie, jak wiadomo, noce są bardzo krótkie.~Choroba przeciągnęła
17 Kamiz|    kamizelkę uczuł, że jest jakoś bardzo luźna.~- Czybym aż tak schudł?... -
18 Kamiz|          że on nie jest tak znowu bardzo chory, więc nie ma powodu
19 Kamiz|       błyszczącymi oczyma i rzekł bardzo wzruszony:~- Posłuchaj mnie,
20 Grzec|         jej plenipotentem, a mnie bardzo rzadko Kaziem albo Leśniewskim,
21 Grzec|   nieskazitelnie uczciwy, a nawet bardzo łagodny. Z chłopów i służby
22 Grzec| Leśniewski, że ten chłopczyk jest bardzo żywego usposobienia? - rzekła
23 Grzec|         jednak w tych czasach już bardzo spoważniałem. Tylko raz
24 Grzec|       rana.~Taki sposób nocowania bardzo rozweselił moich kolegów,
25 Grzec|      ławki spostrzegłem, że Józio bardzo pilnie przypatruje się ołówkowi
26 Grzec|        ołówkowi profesora i że ma bardzo zafrasowaną minę.~Machinalnie
27 Grzec|    śmierci?... Powiedz mi prawdę, bardzo on się męczył?...~Wtem cofnął
28 Milkn|    opuścił Francją. Och!... u nas bardzo trudno o zajęcie... tysiące
29 Omyl |        Jej mieszkańcy musieli być bardzo zdrowi i szczęśliwi, gdyż
30 Omyl |       jego duszę. Raz, kiedym był bardzo senny i poszedłem spać bez
31 Omyl |            Dzień za dniem upływał bardzo szybko. Ledwiem wstał, już
32 Omyl |         książki i kajety. Szło to bardzo powoli, lecz nareszcie -
33 Omyl |     długich wieczorów, było u nas bardzo wesoło. Przychodził ksiądz
34 Omyl |           Znudzili się tym jednak bardzo prędko, więc najładniejsza
35 Omyl |       teraz zaśpiewam państwu coś bardzo zakazanego.~- Bój się Boga,
36 Egip |       usiadł na łożu.~- Muszę być bardzo chory - zawołał - kiedy
37 Egip |         obejrzeć swoją ranę, gdyż bardzo go bolała.~- Trochę spuchła
38 Egip |     szepnął - ciebie ukąsił pająk bardzo jadowity.~- Miałżebym umrzeć?...
39 Opow |          że B. zeszedł pana C. na bardzo czulej rozmowie ze swoją
40 Opow |      nawet nie myślał!... - jąkał bardzo zmieszany Parmezan.~- Prześladowaliście
41 Opow |          ponieważ usłyszymy jakąś bardzo wzruszającą historię, więc
42 Opow |          Jedz kolego - mówił - to bardzo zdrowe po obiedzie... Co
43 Opow |         Jeżozwierz poczęstował go bardzo czerwonymi jabłkami?...
44 Opow |          a Parmezan tłomaczył się bardzo strapiony:~- To nie może
45 Widz |      Jedna rzecz mi się tylko nie bardzo podobała, że plac zastawiony