Now.

501 Omyl |              kaftanikiem. Ażeby ubrać się w nie, należało przez tylne
502 Omyl |        chłopczyskiem. Antoś! nie kręć się, bo pani zawołam. Stójże,
503 Omyl |    odpowiedziałem zuchwale.~- Nie bój się, nie takim on robił, co
504 Omyl |           palca, patrzę - a tu wlecze się pan Dobrzański.~"To nieprawda,
505 Omyl |        rozgniewany i uciekłem schować się za stajnią. Lecz nim ochłonąłem
506 Omyl |         kierunku język.~Wtem odezwała się mama:~- Antoś! do nauki..~
507 Omyl |      Wyszedłem spoza stajni i wlokłem się do domu pragnąc, ażeby mi
508 Omyl |             do domu pragnąc, ażeby mi się droga wyciągnęła, jak stąd
509 Omyl |          rzecz, droga istotnie trochę się wydłużyła.~Zacząłem przez
510 Omyl |       jadalnego myśląc, iż może stało się coś takiego, że pan Dobrzański
511 Omyl |            lecz nareszcie - skończyło się. Usiadłem do lekcji.~Dziś
512 Omyl |            strasznej męki nazywającej się lekcją. Byłem jak ptak przywiązany
513 Omyl |            Ilem ja razy chciał zerwać się, wyskoczyć za okno i uciekać,
514 Omyl |          gdzie oczy poniosą. Kręciłem się, jakbym siedział na szczotce
515 Omyl |               wysokiej szyi, zwracały się w moją stronę. Czerwieniłem
516 Omyl |             moją stronę. Czerwieniłem się i cichłem czując nad sobą
517 Omyl |               i powinieneś zachowywać się jak w kościele? Mówiłem
518 Omyl |               Ośle jakiś!...~Zdaje mi się, że największą dla mnie
519 Omyl |           znowu mówił dalej. Ciągnęło się to beż końca.~Nareszcie
520 Omyl |         głośno. Pan Dobrzański ocknął się.~- Dziękuję! - odparł poważnie.
521 Omyl |           odparł poważnie. Zdawało mu się, że kichnął, więc utarł
522 Omyl |              zażył tabaki.~Powtarzało się to prawie co dzień i stanowiło
523 Omyl |          Niekiedy gospodyni spóźniała się, więc po kaligrafii następowało
524 Omyl |             Dobrzański. Chcąc uwolnić się od dalszych badań na wyrywki,
525 Omyl |         Dobrzański jakby zaczerwienił się, wziął do ręki tabakierkę,
526 Omyl |                Z piersi jego wymknęło się westchnienie.~Musiała to
527 Omyl |           nakrycia. Po chwili ukazała się mama, a za nią waza barszczu
528 Omyl |              Pan Dobrzański przywitał się z matką, a gdy zupa już
529 Omyl |            Cóż, panie Dobrzański, jak się dziś Antoś sprawował? Nauczyciel
530 Omyl |           poczcie, że Francuz zaczyna się ruszać.~- Czegóż on chce?~-
531 Omyl |           tego?~Pan Dobrzański rzucił się na fotelu.~- Och, nie gadałabyś
532 Omyl |         odpowiedziała mama.~- Rozumie się, zobaczymy!...- powtórzył
533 Omyl |             rzekła znowu matka - żeby się wróciły dobre czasy.~- Niech
534 Omyl |             Nauczyciel z gniewem ujął się ręką pod boki.~- A pani
535 Omyl |               co mówi?...~Może byliby się pokłócili. Szczęściem niańka
536 Omyl |             ku swemu domowi opierając się na zakrzywionym kiju.~W
537 Omyl |           ogromnym krzykiem. Znudzili się tym jednak bardzo prędko,
538 Omyl |              państwo, spokój - bronił się kasjer-nie wziąłem nawet
539 Omyl |             już w kuchni! - odezwałem się nieproszony. Wszyscy w śmiech,
540 Omyl |       zielonej koszulce. Kasjer wciąż się bronił.~- Moi państwo -
541 Omyl |            mówił - na gitarze nie gra się do tańca, to za poważny
542 Omyl |        kieliszka, a gdym wypił, robił się ze mnie inny człowiek. Raz
543 Omyl |              człowiek. Raz zdawało mi się, że już jestem zupełnie
544 Omyl |      magistratu, później oświadczyłem się po cichu starszej wnuczce
545 Omyl |         zgromiła ją siostra rumieniąc się. Gdy pan kasjer skończył
546 Omyl |            panny zgiełkliwie domagały się, ażeby śpiewał:~Lecą liście
547 Omyl |          szczęścia w tobie, ~Wszystko się zmieniło, a twe dzieci w
548 Omyl |          Nagle pan burmistrz schwycił się za głowę.~- Za pozwoleniem!
549 Omyl |              bardzo zakazanego.~- Bój się Boga, człowieku - przerwał
550 Omyl |               stanu cywilnego...~- Ja się tylko Boga boję - mruknął
551 Omyl |              burmistrz... a jeżeli mi się stanie co złego, kto będzie
552 Omyl |           złego, kto będzie opiekować się moimi dziećmi?~- Nie ma
553 Omyl |           stąd o trzy kroki - upierał się zmartwiony burmistrz.~-
554 Omyl |              przynajmniej - nie drzyj się pan, śpiewaj cicho -zwrócił
555 Omyl |                śpiewaj cicho -zwrócił się burmistrz do kasjera.~-
556 Omyl |          znowu tatko mówi! - oburzyła się najstarsza córka. - Jak
557 Omyl |          piękny śpiew nazywać darciem się?...~- Już to pan prezydent
558 Omyl |        wyprężył nogi tak, że wydawały się jeszcze cieńsze niż zwykle.
559 Omyl |             ich dźwiga żelaza;~Bronią się jeszcze twierdze Grenady, ~
560 Omyl |              Grenadzie zaraza. ~Broni się jeszcze z wież Alpuhary ~
561 Omyl |             mówił pan burmistrz bijąc się w piersi - ja zbyt wiele
562 Omyl |             co umiem.~- Franiu! tobie się w głowie przewraca - mitygowała
563 Omyl |           zupełnie przytomny - rzucał się pan burmistrz - ale chcę,
564 Omyl |          głosem, pan burmistrz kręcił się jak bąk między krzesłami.
565 Omyl |             powodzi jego słów zdawała się zasypiać.~- No, moi państwo -
566 Omyl |             No, moi państwo - odezwał się pan pocztmajster - czas
567 Omyl |               Czy być może? - zdziwił się pan kasjer, któremu, ile
568 Omyl |            razy śpiewał, czas wydawał się za krótki.~Jakby w odpowiedzi,
569 Omyl |             godziną i wszyscy zabrali się do wyjścia.~Gdy niańka włożywszy
570 Omyl |       wszystkie panny. Goście kręcili się gorączkowo, rozprawiali,
571 Omyl |             ręki. Cień tymczasem snuł się po pokoju, cichy, nieujęty
572 Omyl |              Łukaszowę, która śmiejąc się do mnie bezzębnymi ustami,
573 Omyl |               mówiła: .~- Oho! już ci się chce zbytków...~To był ranek.
574 Omyl |         zbytków...~To był ranek. Anim się spostrzegł, żem już przespał
575 Egip |            mojej chorobie, i niech mi się to raz skończy... tak albo
576 Egip |               albo owak.~Lekarz wahał się.~- Pomyśl, Ramzesie - szepnął -
577 Egip |               ty, kapłanie, ośmielasz się dawać mi rady! Milcz i spełnij,
578 Egip |            gwiazdy.~- Saturn połączył się z księżycem - odparł mędrzec -
579 Egip |              może nastąpić? - zwrócił się do lekarza.~- Przed wschodem
580 Egip |             święty pierścień znajdzie się na ręku Horusa.~- Zaprowadźcie -
581 Egip |   nieokreślonych smutków przypatrywał się okolicy.~Właśnie księżyc,
582 Egip |            księżyc, przy którym tliła się złowroga gwiazda Saturn,
583 Egip |         wyszła z domów. Po Nilu snuły się łódki, gęsto, jak w dzień
584 Egip |            żeru hien.~- Czemu oni tak się gromadzą? - spytał Horus
585 Egip |               Horusa na nowo wzbudził się żal po matce, której szczątki -
586 Egip |               na twojej ręce, otworzą się ciężkie drzwi klasztorne
587 Egip |               wódz armii i skłoniwszy się Horusowi powiedział:~- Wielki
588 Egip |              na twarz, a potem cofnął się, aby pisać rozkazy; książę
589 Egip |             rzekł dworzanin. - Cóż by się stało, gdyby zamiast pszczoły
590 Egip |         kanclerz państwa i skłoniwszy się księciu, mówił:~- Potężny
591 Egip |              Ramzes widząc, że już mu się wzrok zaćmiewa, odesłał
592 Egip |              edykt, jako ludowi zniża się czynsz dzierżawny i podatki
593 Egip |                lecz nim zdążył cofnąć się dla napisania edyktów, wszedł
594 Egip |                obejrzał nogę i cofnął się przerażony.~- Horusie -
595 Egip |              dodał:~- Prędkoż to może się stać?... powiedz prawdę...~-
596 Egip |                    Nim księżyc schowa się za tę oto palmę...~-.Ach,
597 Egip |            Milczenie.~Księżyc zbliżał się do palmy i już dotknął pierwszych
598 Egip |              A ty, kapłanie - zwrócił się do lekarza - mów, ile mi
599 Egip |              pokoju z Etiopami zsunął się z kolan księcia.~- Nie idzie
600 Egip |   odpowiedział lekarz. Horus zamyślił się i... spadł rozkaz o przeniesieniu
601 Egip |          odzyskał zdrowie... Podniósł się krzepko z łoża i o wschodzie
602 Egip |               krwawe łzy, stoczyły mu się po twarzy.~- Nie odpowiadasz,
603 Opow |   inteligentnych" warszawian zbierała się w pewnej cukierni. Schodziliśmy
604 Opow |         pewnej cukierni. Schodziliśmy się nad wieczorem, pijaliśmy
605 Opow |       bieżących. Zebrania te nazywały się "giełdą", albowiem prawie
606 Opow |              śmiechem, zapytał:~- Cóż się to stało doktorowi?...~-
607 Opow |            Wreszcie ten i ów podniósł się z krzesła, a po upływie
608 Opow |              Stecki i ja.~- Przejdźmy się po ogrodzie - rzekł lekarz.~
609 Opow |             lekarz.~A gdy znaleźliśmy się w alei, dodał:~- My tu jednak
610 Opow |           miały moc urzeczywistniania się, jedna połowa naszych znajomych
611 Opow |               przyczyn niekiedy rodzą się duże skutki. W marcu 187*
612 Opow |            szpitala, ażeby dowiedzieć się o rezultacie analizy zrobionej
613 Opow |          gęsto, że przechodnie robili się podobnymi do białych niedźwiedzi.
614 Opow |          znacznie wolniej, spóźniłbym się o parę minut i nie spotkałbym
615 Opow |          Parmezanem, ponieważ chwalił się raz, że jego dziadek należał
616 Opow |           żółtawymi oczyma, otrząsnął się i poszliśmy razem na korytarz,
617 Opow |               oknach szpitala ukazało się słońce prawie majowe.~-
618 Opow |         minutami ?...~Znowu otrząsnął się i tak energicznie tupnął
619 Opow |                Na ten odgłos uchyliły się najbliższe drzwi i usłyszeliśmy
620 Opow |                   Jednocześnie ukazał się nasz gromiciel. Byt to kolega
621 Opow |              jest w akcji...~- Jak on się nazywa?... - zapytał skrzywiony
622 Opow |          zobaczymy go?... - odezwałem się do Parmezana.~- Jak chcesz -
623 Opow |        głębokie oczy. Basetlą zbliżył się do niego i zaczął mówić:~-
624 Opow |              nic nie ma. Kolega zdaje się być trochę zagłodzony i
625 Opow |         nieporządek w sercu - odezwał się chory stłumionym głosem. -
626 Opow |         uratuje.~- A teraz przekonamy się, co znajdą koledzy - rzeki
627 Opow |            rzeki Basetlą. -Poznajcież się... kolega Parmezan...~Usłyszawszy
628 Opow |     Usłyszawszy nazwisko chory rzucił się w łóżku i usiadł. Istotnie
629 Opow |               a ja nie mogę wygrzebać się na trzeci.~- Ależ, kolego...
630 Opow |               szepnął jakby tłomacząc się Parmezan.~- Niechże się
631 Opow |               się Parmezan.~- Niechże się to raz skończy!... - krzyczał
632 Opow |         Słuchajcie, panowie - zwrócił się do nas. - Słuchajcie...
633 Opow |                   Zresztą już zmienił się mój los. Już nie będę korepetytorem...
634 Opow |               korzystając wymknęliśmy się, naprzód Parmezan, ja po
635 Opow |              że jego chory nie nazywa się Szwarckopf, lecz Eisenfeder.~
636 Opow |              W kilka dni dowiedziałem się, że Eisenfeder stracił wzrok,
637 Opow |           czas Parmezan nie pokazywał się, ale po pogrzebie zmarłego
638 Opow |               Basetlę na piwo. Gdyśmy się zebrali w piwiarni, w domu
639 Opow |              Rezlera, Basetlą odezwał się:~- Aczkolwiek nie mam ducha
640 Opow |             lecz gotów jestem założyć się, że Parmezan uprzyjemni
641 Opow |              tydzień.~- Uważacie, jak się rozwija ten Twarożek! -
642 Opow |               ma co mówić, udawało mi się z tym nieborakiem Eisenfederem!
643 Opow |           oprócz gimnazjum znajdowała się czteroklasowa szkoła realna,
644 Opow |              tym samym domu. Znaliśmy się jednak z daleka i nie rozmawialiśmy
645 Opow |    gimnazjalistom nie wypadało wdawać się z "olejarzami". Tak nazywaliśmy
646 Opow |              Próby i wyścigi odbywały się, dajmy na to, za rogatką
647 Opow |               wystawy. Przypatrywałem się próbom pługów, siewników
648 Opow |              znaczenia nawet domyślić się nie mogłem. Zaś na ukoronowanie
649 Opow |     największą popularnością cieszyły się okazy istotnie pięknych
650 Opow |              między którymi wyróżniał się koszyk jabłek ciemnoamarantowej
651 Opow |            ginął jakiś owoc. Pokazuje się, że...~- Że zakazane owoce
652 Opow |         szedłem do gimnazjum, rozumie się, nie na lekcję, tylko na
653 Opow |              ciągle rosnący, kotłował się u drzwi głównych, w których
654 Opow |              chłopak bowiem zasłaniał się drugą ręką, trzęsąc się
655 Opow |               się drugą ręką, trzęsąc się i płacząc tak rzewnie, że
656 Opow |               palców. Ale gdy zbliżył się jakiś pan ?. zapytaniem: "
657 Opow |          jakiś pan ?. zapytaniem: "Co się stało?..." - policjant oderwał
658 Opow |                krzyczał chłopak bijąc się w piersi. - Ja chciałem
659 Opow |              szkoły realnej. Rozmówił się z obecnym przy awanturze
660 Opow |                Ale chłopak nie ruszył się z miejsca. Oparł się o ścianę
661 Opow |           ruszył się z miejsca. Oparł się o ścianę i zasłoniwszy twarz
662 Opow |          twarz obu rękoma, płakał, że się serce krajało, i powtarzał:~"
663 Opow |              pan Mateusz, który kłóci się z moimi rodzicami, przez
664 Opow |               na bok, rzekł:~"Uspokój się, Eisenfeder, i idź do domu...
665 Opow |         nadzieję, że do jutra wyjaśni się nieporozumienie."~Istotnie
666 Opow |             Istotnie sprawa wyjaśniła się o tyle, że znaleziono kilka
667 Opow |          wiadomo, niekiedy odznaczają się tygrysimi instynktami...~-
668 Opow |    satysfakcję. Eisenfeder czerwienił się, cofał, a niekiedy rzucał
669 Opow |              cofał, a niekiedy rzucał się na ławkę i oparłszy głowę
670 Opow |              Eisenfeder musiał usunąć się ze szkoły i dopiero po upływie
671 Opow |          piątej. Eisenfeder przeniósł się do gimnazjum, gdzie niekiedy
672 Opow |           gdzie niekiedy spotykaliśmy się na korytarzu. Czy wiedział,
673 Opow |               każdym razie spotkawszy się ze mną rumienił się i spuszczał
674 Opow |        spotkawszy się ze mną rumienił się i spuszczał oczy.~Skończywszy
675 Opow |       Skończywszy gimnazjum zapisałem się do Szkoły Głównej, przeszedłem
676 Opow |          naszego koleżeństwa zdarzyły się dwa wypadki, o których zawsze
677 Opow |              Pewnego dnia zetknęliśmy się w prosektorium; ja, już
678 Opow |          wystawa", nagle zaczerwienił się i zwróciwszy się do mnie
679 Opow |         zaczerwienił się i zwróciwszy się do mnie z zakrwawionym skalpelem,
680 Opow |             złością i na powrót wziął się do roboty. Ja zaś przypomniałem
681 Opow |              go...~Drugi raz zdarzyło się gorzej. Spotkałem Eiseniedera
682 Opow |          wystawę rolniczą w X, zerwał się od stołu, spojrzał na mnie
683 Opow |            kilka zaś dni dowiedziałem się, że wziął urlop i wyjechał
684 Opow |               Parmezan umilkł i napił się piwa. Po chwili zapytał
685 Opow |        historii?...~Parmezan zmieszał się...~- Czy ja pamiętam?...
686 Opow |              na uniwersytet, rozeszła się pod największym sekretem
687 Opow |        złodzieja!... Toteż nie dziwię się, że wówczas wyjechał na
688 Opow |            piwa, a Parmezan tłomaczył się bardzo strapiony:~- To nie
689 Opow |       przerwał opowiadanie, zatrzymał się w alei i po dłuższej pauzie
690 Opow |              dodał:~- Na świecie robi się tak, że jedni powtarzają
691 Opow |           bronią oskarżonego, rozumie się, specjalnym stylem, wszyscy
692 Opow |          budują stos, na którym opala się mocniejszy, a ginie słabszy.~-
693 Opow |               lub Francuz, znalazłszy się w towarzystwie równie inteligentnych
694 Opow |             przede wszystkim zajmować się osobami i powtarzanymi o
695 Opow |         Francuz albo Niemiec kształci się w towarzystwie, a my psujemy
696 Opow |            towarzystwie, a my psujemy się i krzywdzimy innych, dzięki
697 Widz |              wypadku, jaki zdarzył mu się w Warszawie. Opowieści tej
698 Widz |               Opowieści tej chciałoby się nie wierzyć, gdyby nie została
699 Widz |      zamieszkałem na Podwalu.~Ledwiem się sprowadził i ledwie wyszliśmy
700 Widz |               ulicę, zaraz przyplątał się do nas jakiś jegomość średnich
701 Widz |                aż Pijankiewicz odzywa się:~- O, tu siedzi Fukier,
702 Widz |         Starego Miasta...~Rozejrzałem się... Cóż, domy jak domy. Jedna
703 Widz |              jak domy. Jedna rzecz mi się tylko nie bardzo podobała,
704 Widz |               nie ma!...~- Przeżegnaj się, acan - mówię - któż tam
705 Widz |          biegły, więc zamiast spierać się, odpowiedziałem:~- Cóż to
706 Widz |              ten Fukier?... On, zdaje się, wino sprzedaje, ha?...
707 Widz |        Syberii, u którego zatrzymałem się. - Kto teraz wino pije?...
708 Widz |            jegomość, który przyczepił się do nas na Podwalu, znowu
709 Widz |               Kiedy Litwinom podobało się spalić Warszawę, to niech
710 Widz |                których domy zamieniły się w perzynę...~Boże miłosierny!
711 Widz |                nie myślałem, że rodzę się z podpalaczów!... No, ale
712 Widz |             ale jeżeli człowiek uważa się za pokrzywdzonego, to trudno,
713 Widz |                 Przynajmniej - odzywa się zmartwiony Poniewolski -
714 Widz |           któremu nakazano wystrzegać się trunków z powodu sklerozy.~
715 Widz |     Pijankiewicz ani słuchał. Zbliżył się do subiekta i zaczął dysponować
716 Widz |               też w nim ludzie umieją się pocieszać... Co prawda,
717 Widz |               i my też nacierpieliśmy się, oj!... nacierpieli..."~
718 Widz |               początek, to zrobiło mi się błogo w ustach; a kiedym
719 Widz |          numer drugi, to zachciało mi się śpiewać. I co powiesz, zaśpiewałem
720 Widz |           cudnie, tak od duszy, że mi się łzy w oczach zakręciły.
721 Widz |             ażeby człowiek dowiedział się, że jest śpiewakiem."~Spojrzę,
722 Widz |           oparł głowę na ręku i tylko się trząsł.~- Zjedzą nas Żydy -
723 Widz |            Wszystko jedno... nie masz się co spierać o głupie nazwisko. ..
724 Widz |            pod wodą, a potem wydobywa się na wierzch, tak i nasze
725 Widz |          Któryż by to?..." Obejrzałem się i... spostrzegłem na ciemnej
726 Widz |              który z wolna powiększał się, a w środku jego coś ruszało
727 Widz |               środku jego coś ruszało się jak różnobarwne robactwo
728 Widz |       Pijankiewicza: "Widzicie wy, co się wyrabia na ścianie?", a
729 Widz |               ponieważ cały zatopiłem się w tym, com widział i słyszał.
730 Widz |    nieosobliwie zabrukowanego, wznosi się dziś nie istniejący ratusz.
731 Widz |              zapisują.~Na dworze robi się coraz widniej; Rynek znika,
732 Widz |               więcej to samo powtarza się we wszystkich domach Rynku.
733 Widz |         srebra i złota. Bogactwo leje się wrotami i oknami.~Po mszy
734 Widz |                Po mszy Rynek zapełnia się. Szlachta i szlachcianki,
735 Widz |       zarobkiem lub jałmużną.~- Zdaje się, że to będzie początek siedemnastego
736 Widz |           gaśnie i po chwili pokazuje się inny. To samo miasto, ale
737 Widz |            Wkrótce nad domami ukazują się gęste kłęby czarnego dymu
738 Widz |           patrzę... słucham i zalewam się Izami. Już nie mój cudny
739 Widz |       Ciemnokrwawe tło obrazu poczyna się wyjaśniać. Dym powoli opada,
740 Widz |               to zabronione, ukąsiłem się w język.~Nowy obraz. Rynek,
741 Widz |                twarze pogodne. Odbywa się uroczystość dziękczynna,
742 Widz |               naszej izbie znowu robi się ciemno; obraz znika, a w
743 Widz |              w chwilę później ukazuje się coś zupełnie innego. Rynek
744 Widz |           którzy nikomu nie pozwalają się zbliżyć grożąc strzelaniem.
745 Widz |         krzykiem. Spoza węgła wysunął się obdartus, rozejrzał się
746 Widz |               się obdartus, rozejrzał się i upadłemu począł rewidować
747 Widz |            trupów, a nad nimi modlący się dominikanin.~- Wiem!...
748 Widz |            powoli z ciemności wydobył się nowy obraz. Ten sam Rynek
749 Widz |              W stronę kościoła posuwa się orszak, oczywiście weselny:
750 Widz |                  Przed ratuszem pieką się dwa woły, nieco dalej -
751 Widz |              ludzi sytych, śmiejących się, śpiewających, człowiek
752 Widz |             kochana Warszawa i z tego się wykaraska?... Jak wyspa
753 Widz |             zaleje woda, to ona znowu się wydobywa na wierzch.~- Dopóki
754 Widz |         Bączkiewicz?...~- Nie nazywam się Bączkiewicz!... - odparł
755 Widz |         Sybirak.~Tymczasem przesunęły się jeszcze dwa obrazy. Na jednym
756 Widz |          Żydami, niechlujstwem. Zdało się, że na chodnikach nigdy
757 Widz |              że ściany domów składają się nie z cegieł, ale z brudu.~-
758 Widz |       jesteście, i basta!...~- Staraj się mówić w liczbie pojedynczej... -
759 Widz |               bowiem domy Rynku stały się muzeami zbiorów z całego
760 Widz |            znowu Warszawa wykaraskała się! - rzekł Pijankiewicz.~Obraz
761 Widz |               w naszym pokoiku ukazał się subiekt. Spojrzeliśmy na
762 Widz |            kinematograf!... - odezwał się Poniewolski.~- Jaki, przepraszam,
763 Widz |               chyba nie u nas...~- Co się masz tłomaczyć!... - przerwał
764 Widz |          Sybiraka.-Poniewolski nazywa się.~Gdy znaleźliśmy się za
765 Widz |           nazywa się.~Gdy znaleźliśmy się za progiem, usłyszałem,
766 Widz |        Rozmaitych pijaków zdarzało mi się spotykać: takich, co widywali
767 Widz |                To o nas!... - oburzył się Pijankiewicz. Chciał wrócić
768 Widz |              a gdy nareszcie znalazła się, zapomniał, o co mu chodziło.~