Now.

 1 Katar|       Paweł, jaśnie panie.~- Otóż, mój Pawle, będę ci płacił dziesięć
 2 Katar| obrażającego zdziwienia.~- Głupiś, mój kochany! - rzekł mu dobrotliwie
 3 Kamiz|      zwykle w początkach.~Jest tam mój dramat, który pisałem jeszcze
 4 Kamiz|            na jej słowa odpowiadał mój zegar wybijając pierwszą.~
 5 Kamiz|         był wzruszony jak nigdy.~- Mój Boże! - szeptał całując
 6 Grzec|       rodzajem pomnika, którym śp. mój ojciec uczcił radosny wypadek
 7 Grzec|           kilka dni później ojciec mój awansował z rządcy na plenipotenta
 8 Grzec|       zdolność do krzyczenia - jak mój ojciec. Osoby zwanej hrabiną
 9 Grzec|           plenipotentom.~Takim był mój legitymizm oparty na przykazaniach
10 Grzec|       pochodzi od Boga itd.~Ojciec mój był człowiek niezmęczony
11 Grzec|         łagodności hrabiny.~Ojciec mój posiadał kilka sztuk broni,
12 Grzec|             przygalopował na koniu mój ojciec, po czym w asystencji
13 Grzec|     składając ręce.~- Uspokój się, mój chłopczyku, bo tu nikt nie
14 Grzec|     prędzej do zajazdu, gdzie stał mój ojciec, i powiedział mu,
15 Grzec|         zostań ty tu na chwilkę.~- Mój złocisty panie inspektorze,
16 Grzec|     przyjąłem garbuska do ławki, a mój sąsiad zgodził się, za pięć
17 Grzec|      przeniósł się do mnie. Był to mój najszczerszy pomocnik, powiernik
18 Grzec|           prawił mi komplimenta:~- Mój Boże!... żebym ja był taki
19 Grzec|           był taki jak ty mocny!.-.Mój Boże!... żebym ja był taki
20 Grzec|             jęknął garbusek.~- Ja, mój synu! - odparł przybysz
21 Grzec|               Zawsze uszy do góry, mój synu...~- Tatku... nie ma
22 Wakac|          zwykle, przyszedł do mnie mój szkolny kolega. Mieszkaliśmy
23 Wakac|            myśl: jej dziki zapał i mój rozsądny takt wobec cudzego
24 Omyl |          zaglądała do nich.~Ojciec mój od kilku lat nie żył; pamiętam
25 Egip |     przecież trzydziestoletni wnuk mój i następca, Horus. Egipt
26 Egip |            sojusz, wykonaj to, gdy mój pierścień ujrzysz na jego
27 Egip |         gdy zobaczysz na jego ręce mój święty pierścień, bo przez
28 Opow |            Zresztą już zmienił się mój los. Już nie będę korepetytorem...
29 Opow |            zemstę nazwał mnie... O mój Boże..."~Zacny nauczyciel
30 Widz |         Dajże spokój!... - wtrącił mój kolega z Syberii, u którego
31 Widz |         Więc lekki sotem - szepnął mój kolega Poniewolski, któremu
32 Widz |            groch płynęły z oczu, a mój kolega Sybirak, Poniewolski,
33 Widz |             Wszystko jedno... Aleś mój brat... Polak... Więc daj
34 Widz |         zalewam się Izami. Już nie mój cudny śpiew tak mnie usposabia,
35 Widz |     wiadomo, co gorsze - odmruknął mój kolega Sybirak - umrzeć
36 Widz | Bączkiewicz!... - odparł z gniewem mój kolega Sybirak.~Tymczasem