Now.

 1 Katar|           godzin tracił humor. On, człowiek spokojny - zapalał się,
 2 Katar|            nie powinien lekceważyć człowiek dbający o zdrowie.~Z drugiej
 3 Kamiz|         gdyby umiano się targować. Człowiek miewa w życiu takie chwile,
 4 Kamiz|      rzadko kiedy. Zresztą, jeżeli człowiek zawsze był zdrów, nigdy
 5 Kamiz|            łóżko. Tam jednak, jako człowiek, który bez ściągania pasków
 6 Grzec|           się w epoce, kiedy każdy człowiek musiał mieć przydomek, choćby
 7 Grzec| półgłówkiem. W każdym razie był to człowiek niepospolity. Zajeżdżał
 8 Grzec|            miałem pojęcia. Podobny człowiek, gdyby nawet istniał, wydawał
 9 Grzec|           Boga itd.~Ojciec mój był człowiek niezmęczony w pracy, nieskazitelnie
10 Grzec|        łączyły mnie z inspektorem. Człowiek ten tak przyzwyczaił się
11 Grzec|           powtórzyłem cały drżący. Człowiek rzucił się na kufrze i wykrzyknął:~-
12 Grzec|       trzęsła mu się głowa i ręce.~Człowiek ten wziął mnie pod brodę
13 Grzec|   Rum-Jamaica.~Mówili doktorzy, że człowiek ten umarł na anewryzm.~Wypadki
14 Milkn|         powrót jakiś ubogo odziany człowiek z małym chłopcem.~Był silny
15 Milkn|         Był silny mróz, więc ubogi człowiek dla rozgrzania się tupał
16 Milkn|      kelnera: co za jeden jest ten człowiek?~Kelner uśmiechnął się i
17 Milkn|    zamyślił się, a tymczasem ubogi człowiek wciąż dreptał za jego oknem
18 Milkn|            podwórze.~Na jego widok człowiek z dzieckiem stanął jak wryty.
19 Zywy |            sobie życzy?~Ufarbowany człowiek uchylił czapki i odparł
20 Zywy |             ja przede jestem ubogi człowiek z fabryki kapeluszy... To
21 Cieni|         skryją się po legowiskach, człowiek ucieknie do domu; życie,
22 Cieni|            mi, że jest to naprawdę człowiek, a nawet dano jego adres.
23 Omyl |          myśl przychodził niedobry człowiek, z którym nawet złodzieje
24 Omyl |             robił się ze mnie inny człowiek. Raz zdawało mi się, że
25 Omyl |      zdolności.~- To będzie wielki człowiek!... - wołał uderzając ręką
26 Omyl |       Pamiętam go jak dziś. Był to człowiek dość młody. Miał trochę
27 Opow |    struchlałem pomyślawszy, że ten człowiek mógł posądzić mnie o zamiar
28 Widz |     podpalaczów!... No, ale jeżeli człowiek uważa się za pokrzywdzonego,
29 Widz |          do Warszawy jechać, ażeby człowiek dowiedział się, że jest
30 Widz |       ulicy jakiś dostatnio ubrany człowiek upadł z krzykiem. Spoza
31 Widz |      śmiejących się, śpiewających, człowiek nie może przypuścić, że