Now.

 1 Katar|      obiad. Zresztą każda z nich prawie nie odstępowała od swojej
 2 Katar|       głowę na ręku położyła się prawie na wznak w swoim oknie -
 3 Kamiz|          krawiecku, a ten drugi, prawie na całej długości, jest
 4 Kamiz|       zaczął tak mocno padać, że prawie zmierzchło się. Położyłem
 5 Kamiz|          godzin, zrobiło się jej prawie wesoło.~- No, i cóż to tak
 6 Kamiz|       występowały coraz silniej, prawie po całych dniach.~- To głupstwo! -
 7 Kamiz|          patrząc na niebo.~Nieba prawie już nie było nad ziemią.
 8 Grzec|       jak turecka szabla.~Pałacu prawie nie znałem. Raz dlatego,
 9 Grzec|      której - cóż znaczy zabawa! prawie każda zaczynała mazać się
10 Grzec|         mi się wdawać, a siostra prawie całe dnie przepędzała w
11 Grzec|  polujących na dworskie kaczęta. Prawie w moich oczach jedna ze
12 Grzec|     rozszerzyły się tak, że miał prawie czarne oczy. W izdebce czuć
13 Grzec|         dwie, trzy - milcząc. Ja prawie straciłem władzę myślenia.
14 Wakac|         siebie i widywaliśmy się prawie co dzień. Był to przystojny
15 Wakac|       Zdziwiłem się; było rzeczą prawie niepodobną, ażeby, "głupi
16 Omyl |         na sprzedaż garstkę lnu. Prawie nie mogę wyobrazić sobie
17 Omyl |          trzeba wstawać. Każdego prawie dnia chciałem coś zrobić,
18 Omyl |        tabaki.~Powtarzało się to prawie co dzień i stanowiło dla
19 Opow |  nazywały się "giełdą", albowiem prawie każdy uczestnik przynosił
20 Opow | nieszczęśliwca?... - spytałem.~- Prawie że znałem - odpowiedział
21 Opow |      szpitala ukazało się słońce prawie majowe.~- No spojrzyj, kolega -
22 Opow |        nas zamknął drzwi i rzekł prawie szeptem:~- Ach, to wy!...
23 Widz |       coś zupełnie innego. Rynek prawie pusty, żelazne drzwi domów
24 Widz |     powtarza Pijankiewicz.-Wtedy prawie całe miasto wymarło. Gorzej