Now.

501 Omyl |         utarł nos w czerwoną chustkę i znowu zażył tabaki.~Powtarzało
502 Omyl |    Powtarzało się to prawie co dzień i stanowiło dla mnie jedyną
503 Omyl |                 Boga, ojczyznę, mamę i brata, pana nauczyciela,
504 Omyl |              Zwiesił głowę na piersi i po chwili rzekł głucho:~-
505 Omyl |               lecz nagle postawił ją i odparł:~- Poznasz ich, gdy
506 Omyl |       mógłbym zdjąć przed nim czapki i powiedzieć: "Dzień dobry
507 Omyl |              stosem talerzy. Książki i kajety w okamgnieniu znikały
508 Omyl |        czerwony obrus w białe kwiaty i trzy nakrycia. Po chwili
509 Omyl |              waza barszczu z uszkami i salaterka grochu.~Pan Dobrzański
510 Omyl |            już była rozlaną, powstał i odmówił modlitwę: "Pobłogosław,
511 Omyl |               Pobłogosław, Boże, nas i te dary, które z Twojej
512 Omyl |              Amen."~Potem siadaliśmy i jedli milcząc. Nim wnieśli
513 Omyl |             mnie apatycznym wzrokiem i odparł:~- Tak - jak to on.~-
514 Omyl |      poprawił stojącego czuba włosów i rzekł nieco ożywiony:~-
515 Omyl |           tego? Nam wszystko z tego, i basta...~- Zobaczymy, zobaczymy -
516 Omyl |          rumieniec. Wziął w rękę nóż i począł dzwonić w talerz.~-
517 Omyl |           pachnącej kiełbasy z sosem i drugi - tartych kartofli
518 Omyl |            ze słoniną.~Nastała cisza i przetrwała do końca obiadu,
519 Omyl |            zaokrąglenie którego mama i pan Dobrzański wypili po
520 Omyl |           bądź błogosławion w darach i we wszystkich dziełach Twoich.
521 Omyl |              pocałowałem w rękę mamę i pana Dobrzańskiego i wybiegłem
522 Omyl |            mamę i pana Dobrzańskiego i wybiegłem na podwórko. W
523 Omyl |        proboszcz z siostrą, niziutki i okrągły pan burmistrz z
524 Omyl |         okrągły pan burmistrz z żoną i trzema córkami, staruszka
525 Omyl |         kasjer, sekretarz magistratu i sekretarz z poczty. Starsi
526 Omyl |           sekretarz wybiegł z pokoju i za chwilę przyniósł gitarę -
527 Omyl |           już próbował dźwięku strun i kręcił kołeczki. Było pięć
528 Omyl |          mama grywa same stare polki i walce.~Na kolacją podawano
529 Omyl |        miodem, zaprawiona goździkami i cynamonem. Dostawałem i
530 Omyl |              i cynamonem. Dostawałem i ja tego specjału pół kieliszka,
531 Omyl |          spodniach ze strzemiączkami i z fartuszkiem i w aksamitnej
532 Omyl |       strzemiączkami i z fartuszkiem i w aksamitnej kamizelce w
533 Omyl |        dostrajał gitarę, odchrząknął i zaczynał:~Idę na szczyty
534 Omyl |              całkiem nowa przygrywka i wiersz:~Wiatrem i śniegiem
535 Omyl |         przygrywka i wiersz:~Wiatrem i śniegiem pędzony,~Gdzie
536 Omyl |           gitarze, znowu odchrząknął i śpiewał nieco zniżonym głosem:~
537 Omyl |              gościnnie przyjmuje... -I wskazał na moją matkę.~Matka
538 Omyl |    zmartwiony burmistrz.~- O wiorstę i dwieście sążni od poczty -
539 Omyl |             pierwej paść ofiarą...~- I padniesz, padniesz!... -
540 Omyl |       starszej pannie burmistrzównie i śpiewał półgłosem:~Już w
541 Omyl |      przestraszone tak późną godziną i wszyscy zabrali się do wyjścia.~
542 Omyl |              figurkę pana burmistrza i żółte wstążki u czepka pani
543 Omyl |             u czepka pani majorowej, i pana pocztmajstra, i pana
544 Omyl |      majorowej, i pana pocztmajstra, i pana sekretarza, i wszystkie
545 Omyl |     pocztmajstra, i pana sekretarza, i wszystkie panny. Goście
546 Omyl |              pokoju, cichy, nieujęty i dla nikogo oprócz mnie niewidzialny.~
547 Egip |         miliony, padła dusząca zmora i wypijała mu krew z serca,
548 Egip |        lekarza ze świątyni w Karnaku i rzekł:~- Wiem, że znasz
549 Egip |             właściwe mojej chorobie, i niech mi się to raz skończy...
550 Egip |             się dawać mi rady! Milcz i spełnij, com kazał. Żyje
551 Egip |            trzydziestoletni wnuk mój i następca, Horus. Egipt zaś
552 Egip |            który by nie dosiadł wozu i nie dźwignął oszczepu.~Gdy
553 Egip |   najsłynniejszego astrologa z Tebów i kazał szczerze opowiedzieć,
554 Egip |            śmierć - odparł Ramzes. - I kiedyż to może nastąpić? -
555 Egip |         czeka na moje ostatnie słowa i na pierścień, ażeby w sprawowaniu
556 Egip |           biegły w dół, aż do rzeki, i pełen nieokreślonych smutków
557 Egip |         spiżowe wody Nilu, na łąkach i ogrodach malował cienie
558 Egip |            cienie olbrzymich piramid i na kilka mil wokoło oświetlał
559 Egip |           Mimo późnej nocy w chatach i gmachach płonęły lampy,
560 Egip |               na rynkach, na ulicach i obok pałacu Ramzesa falował
561 Egip |       dolatywał szmer wodnej trzciny i jękliwe wycie szukających
562 Egip |             przywitać nowego faraona i z twoich ust usłyszeć o
563 Egip |              za to, że w duszy wnuka i następcy szczepił odrazę
564 Egip |             ciężkie drzwi klasztorne i powróci do ciebie, stęskniona
565 Egip |        powróci do ciebie, stęskniona i kochająca.~Usłyszawszy takie
566 Egip |              o nic nie pytał; umilkł i zakrył oczy ręką.~Nagle
567 Egip |             chwili wszedł wódz armii i skłoniwszy się Horusowi
568 Egip |            mnie niedługo na świecie, i spełniaj jego wolę, jak
569 Egip |          ustąpić górny Egipt Etiopom i zawrzeć z tymi wrogami braterski
570 Egip |             ludu; napisz zaraz edykt i trzymaj w garści konnych
571 Egip |           stronę południowego słońca i zanieśli łaskę Etiopom.
572 Egip |              zanieśli łaskę Etiopom. I napisz jeszcze drugi edykt,
573 Egip |             do sali kanclerz państwa i skłoniwszy się księciu,
574 Egip |            rozkazem:, ,Idź do Horusa i ślepo spełniaj jego wolę.
575 Egip |          zniża się czynsz dzierżawny i podatki o połowę, a niewolnicy
576 Egip |            na tydzień wolne od pracy i bez wyroku sądowego nie
577 Egip |            bici kijem po grzbietach. I jeszcze napisz edykt odwołujący
578 Egip |               który jest najmędrszym i najszlachetniejszym z Egipcjan.
579 Egip |          odejdzie do państwa cieniów i serce jego na nieomylnej
580 Egip |          wznosić będę nowe świątynie i zwiększać skarbiec kapłański.
581 Egip |           mojej, Zefory, do katakumb i drugi edykt... o uwolnieniu
582 Egip |              twojej Berenice wolność i miłość.~Wszedł najmędrszy
583 Egip |         święty pierścień z jego ręki i tobie go oddać na znak nieograniczonej
584 Egip |      Obejrzyj mi nogę - jęknął Horus i upadł na złote krzesło,
585 Egip |         Lekarz ukląkł, obejrzał nogę i cofnął się przerażony.~-
586 Egip |               spokój, szczęście ludu i... moja Berenika odzyska
587 Egip |         Księżyc zbliżał się do palmy i już dotknął pierwszych jej
588 Egip |         zmniejszeniu czynszów ludowi i pracy niewolnikom wypadł
589 Egip |           lekarz. Horus zamyślił się i... spadł rozkaz o przeniesieniu
590 Egip |          Podniósł się krzepko z łoża i o wschodzie słońca chce
591 Egip |        światło w więzieniu Bereniki, i dwie łzy, krwawe łzy, stoczyły
592 Opow |            wieczorem, pijaliśmy kawę i herbatę, jadaliśmy ciastka
593 Opow |           herbatę, jadaliśmy ciastka i lody i naturalnie rozmawialiśmy
594 Opow |             jadaliśmy ciastka i lody i naturalnie rozmawialiśmy
595 Opow |              przynosił z sobą nowiny i sprzedawał je towarzyszom -
596 Opow |             karty trzy tysiące rubli i nie zapłacił?~- A czy wiecie,
597 Opow |              na kasowych nadużyciach i będzie proces...~Nowin tych
598 Opow |         Spokojnie oglądał ilustracje i nagle wybuchnął krótkim
599 Opow |            zdarzenie - odparł Stocki i w dalszym ciągu oglądał
600 Opow |             o pogodzie. Wreszcie ten i ów podniósł się z krzesła,
601 Opow |      Zostaliśmy tylko we dwu: Stecki i ja.~- Przejdźmy się po ogrodzie -
602 Opow |       niekiedy powtarzamy niemożliwe i nawet ohydne pogłoski, ale
603 Opow |            opowiedziana z poprawkami i zastrzeżeniami - odparł
604 Opow |             że znałem - odpowiedział i po chwili zaczął historię,
605 Opow |          spóźniłbym się o parę minut i nie spotkałbym w szpitalnej
606 Opow |          głosem:~- Milion szkarlatyn i tyfusów!... Nie dość, że
607 Opow |      żółtawymi oczyma, otrząsnął się i poszliśmy razem na korytarz,
608 Opow |                  Znowu otrząsnął się i tak energicznie tupnął w
609 Opow |        uchyliły się najbliższe drzwi i usłyszeliśmy upomnienie:,~-
610 Opow |      Spostrzegłszy nas zamknął drzwi i rzekł prawie szeptem:~-
611 Opow |              osteologicznym... Skóra i kości... Niech pęknę, jeżeli
612 Opow |           chodził na własnych nogach i udzielał marnie płatnych
613 Opow |       korepetycji. (Winszuję uczniom i ich rodzicom!) A kiedy nareszcie
614 Opow |              policja uniwersytet, no i dostaliśmy go tutaj, wątpię
615 Opow |         Ponieważ słońce znowu zgasło i śnieg zaczął padać, więc
616 Opow |              rude włosy, rudy zarost i ciemne głębokie oczy. Basetlą
617 Opow |         Basetlą zbliżył się do niego i zaczął mówić:~- Nasz chory
618 Opow |            się być trochę zagłodzony i w tym tkwi źródło choroby;
619 Opow |         pulsie, który jest za prędki i nieregularny.~"Szczęśliwe
620 Opow |             chory rzucił się w łóżku i usiadł. Istotnie był przerażająco
621 Opow |             Utkwił oczy w Parmezanie i zawołał chrapliwym głosem:~-
622 Opow |             uczyć największych osłów i biedaków!... - mruknął chory
623 Opow |         biedaków!... - mruknął chory i upadł na poduszkę.~Po chwili
624 Opow |            Ale Parmezan machnął ręką i uciekł na salę gorączkową,
625 Opow |             miał pacjenta. Poszedłem i ja w stronę laboratorium,
626 Opow |     pogrzebie zmarłego zaprosił mnie i Basetlę na piwo. Gdyśmy
627 Opow |             zwabił do tamtego pokoju i w dodatku zapomniałeś nazwiska
628 Opow |             swoją wściekłość na mnie i daje znać kelnerce, ażeby
629 Opow |           pieczeni wołowej z kapustą i kartoflami, za dusze zmarłe...
630 Opow |              na stole, brodę na ręku i westchnął:~- Nie ma co mówić,
631 Opow |           jego stronę żółtawym okiem i prawił:~- Jak wiecie, ukończyłem
632 Opow |             wzgardą ruszył ramionami i mówił dalej:~- W mieście
633 Opow |         Znaliśmy się jednak z daleka i nie rozmawialiśmy z sobą,
634 Opow |            rolniczą z próbami machin i wyścigami. Próby i wyścigi
635 Opow |            machin i wyścigami. Próby i wyścigi odbywały się, dajmy
636 Opow |            zaś okazy zbóż, ogrodowin i owoców pomieszczono w sali
637 Opow |              więc miałem dosyć czasu i co dzień zwiedzałem wszystkie
638 Opow |             próbom pługów, siewników i bron nowego typu za rogatkami
639 Opow |               ażeby po raz dziesiąty i piętnasty oglądać młynki,
640 Opow |          oglądać młynki, sieczkarnie i rozmaite machiny, których
641 Opow |           buraki, marchew, kalafiory i kapustę.~Nie potrzebuję
642 Opow |       kijanki!... - burknął Parmezan i odetchnąwszy mówił dalej:~-
643 Opow |              drugą ręką, trzęsąc się i płacząc tak rzewnie, że
644 Opow |            członkiem zarządu wystawy i Eisenfedera uwolnił z rąk
645 Opow |          miejsca. Oparł się o ścianę i zasłoniwszy twarz obu rękoma,
646 Opow |        płakał, że się serce krajało, i powtarzał:~"Ja nie brałem...
647 Opow |         nauczyciel pogłaskał chłopca i odprowadziwszy go na bok,
648 Opow |             Uspokój się, Eisenfeder, i idź do domu... Ja ci wierzę
649 Opow |              do domu... Ja ci wierzę i mam nadzieję, że do jutra
650 Opow |            patrzało kilkanaście osób i że chłopak miał kolegów,
651 Opow |           tygrysimi instynktami...~- I nie dzieci!... - wtrącił
652 Opow |           dwa przezwiska: "wystawca" i "jabłecznik"... Niech tylko
653 Opow |         wystawca" albo "jabłecznik", i - miał zupełną satysfakcję.
654 Opow |         niekiedy rzucał się na ławkę i oparłszy głowę na ręku,
655 Opow |          musiał usunąć się ze szkoły i dopiero po upływie dwu lat
656 Opow |              się ze mną rumienił się i spuszczał oczy.~Skończywszy
657 Opow |   przeszedłem na drugi kurs medycyny i znowu spotkałem Eisenfedera
658 Opow |               nagle zaczerwienił się i zwróciwszy się do mnie z
659 Opow |         popatrzył na mnie ze złością i na powrót wziął się do roboty.
660 Opow |              jego wystawową awanturę i struchlałem pomyślawszy,
661 Opow |           jabłek amarantowego koloni i zaczął nimi częstować naprzód
662 Opow |      obiedzie... Co za głupi koncept i skąd mu przyszedł do łba!
663 Opow |              mnie oczyma pełnymi łez i zapłaciwszy Janowej za obiad,
664 Opow |     dowiedziałem się, że wziął urlop i wyjechał na wieś, na guwernerkę.
665 Opow |         wystawie.~Tu Parmezan umilkł i napił się piwa. Po chwili
666 Opow |             Czy ja pamiętam?... Może i opowiedziałem coś Jeżozwierzowi,
667 Opow |             pod największym sekretem i nigdy w tym sensie, że Eisenfeder
668 Opow |    opowiadanie, zatrzymał się w alei i po dłuższej pauzie dodał:~-
669 Opow |                odpowiedział Stecki - i doszedłem do następującego
670 Opow |   religijnych, społecznych, a choćby i artystycznych. Zaś my lubimy
671 Opow |       wszystkim zajmować się osobami i powtarzanymi o nich pogłoskami,
672 Opow |       towarzystwie, a my psujemy się i krzywdzimy innych, dzięki
673 Widz |         Wilnie o waszych złodziejach i okpiszach, więc zamiast
674 Widz |             Syberii, Poniewolskiego, i u niego zamieszkałem na
675 Widz |               Ledwiem się sprowadził i ledwie wyszliśmy z kolegą
676 Widz |               a znajomy mego kolegi, i ten jegomość, nazwiskiem
677 Widz |             odnowi. Na chlubę własną i pożytek całego narodu.~"
678 Widz |              z tego pożytek, to może i trzeba kupić dom w Rynku..."~
679 Widz |         onych kramach, na chodnikach i w sieniach i że czuć fetor...
680 Widz |              chodnikach i w sieniach i że czuć fetor... W takim
681 Widz |              jedną kamienicę w Rynku i utrzymywał ją porządnie,
682 Widz |          utrzymywał ją porządnie, to i fetoru nie znalazłbyś nawet
683 Widz |              Zbliżył się do subiekta i zaczął dysponować półgłosem:~-
684 Widz |           pocieszać... Co prawda, to i w Wilnie znalazłby takich
685 Widz |        znalazłby takich samych; choć i my też nacierpieliśmy się,
686 Widz |            zachciało mi się śpiewać. I co powiesz, zaśpiewałem
687 Widz |     Poniewolski, oparł głowę na ręku i tylko się trząsł.~- Zjedzą
688 Widz |          Zjedzą, zwymiotują do Wisły i popłyniemy do Gdańska...~-
689 Widz |         wydobywa się na wierzch, tak i nasze Stare Miasto nieraz
690 Widz |             nieraz tonęło w klęskach i zawsze wypływało... Tombalski...~-
691 Widz |            by to?..." Obejrzałem się i... spostrzegłem na ciemnej
692 Widz |             jak różnobarwne robactwo i nawet szemrało. Więc pytam
693 Widz |         towarzyszów, kolegę Sybiraka i Pijankiewicza: "Widzicie
694 Widz |            musi być kinematograf!... I jak szczęścia pragnę, tak
695 Widz |     zatopiłem się w tym, com widział i słyszał. A oto jakie było
696 Widz |        czerwoną, zieloną, niebieską, i ozdobione wizerunkami świętych,
697 Widz |          okrętów. Niektóre wizerunki i gzemsy są złocone; drzwi
698 Widz |             zaprzęgniętych we cztery i sześć koni; furmani mają
699 Widz |            bram wybiega służba męska i zdejmuje ładunki. Oto skrzynie
700 Widz |             sukna, tkanin jedwabnych i lnianych. Oto beczki wina,
701 Widz |          żelaza. Wszystkie te towary i mnóstwo, mnóstwo innych
702 Widz |             innych wnoszą do składów i piwnic, gdzie służba ustawia
703 Widz |      mieszkanie kupca. Ogromne szafy i łóżka z baldachimami, ciężkie
704 Widz |          baldachimami, ciężkie stoły i krzesła rzeźbione, takież
705 Widz |      drobiazgi z chińskiej porcelany i kości słoniowej; w kredensie
706 Widz |            kredensie srebrne talerze i złociste puchary. Przez
707 Widz |          czarnym aksamitnym kaftanie i obcisłych spodniach wydobywa
708 Widz |        wydobywa z torby u pasa klucz i otwiera żelazne drzwi w
709 Widz |            ćwierci srebrnych talarów i trzygarncowe beczułki napełnione
710 Widz |          jednego ze swych pomocników i sypie mu w fartuch kilka
711 Widz |             kobiety strojne w jedwab i drogie kamienie, kupcy dumni,
712 Widz |             drzwiami beczułki srebra i złota. Bogactwo leje się
713 Widz |            Bogactwo leje się wrotami i oknami.~Po mszy Rynek zapełnia
714 Widz |         Rynek zapełnia się. Szlachta i szlachcianki, przekupnie
715 Widz |              kieliszek.~Obraz gaśnie i po chwili pokazuje się inny.
716 Widz |            gęste kłęby czarnego dymu i jaskrawe płomienie, które
717 Widz |              tylko patrzę... słucham i zalewam się Izami. Już nie
718 Widz |           mieszkaniach stosy kamieni i opalonego drzewa.~- Wtedy
719 Widz |              w oknach dywany, kwiaty i strojne kobiety, na ulicy
720 Widz |               Słychać dźwięk dzwonów i strzały armatnie, sztandary
721 Widz |       wietrze, skądś dolatuje muzyka i śpiew kościelny. Ludzi mnóstwo,
722 Widz |              obdartus, rozejrzał się i upadłemu począł rewidować
723 Widz |              czerwono odziani ludzie i leżącego zabrali; obdartusa
724 Widz |              złączonych u góry belką i na tej belce powiesili.~-
725 Widz |              ale pełen ludzi, pogody i krzyków radosnych. Domy
726 Widz |             niektórych oknach dywany i chorągiewki. W stronę kościoła
727 Widz |          biało ustrojona panna młoda i jej drużki w lektykach,
728 Widz |            dalej - leży góra chlebów i stoi kilkanaście beczek
729 Widz |             Patrząc na te domy jasne i ozdobne, na mnóstwo ludzi
730 Widz |            że nasza kochana Warszawa i z tego się wykaraska?...
731 Widz |              nigdy błoto nie wysycha i że ściany domów składają
732 Widz |   Pijankiewicz. - Gałgany jesteście, i basta!...~- Staraj się mówić
733 Widz |             barw, okryte malowidłami i płaskorzeźbą, niby szkatułki
734 Widz |     malowideł: historia każdego domu i jego właścicieli od kilku
735 Widz |           ażeby zwiedzić nasze dziwo i złożyć hołd jego pięknościom
736 Widz |         złożyć hołd jego pięknościom i ciekawościom. Niektóre bowiem
737 Widz |              Chciał wrócić do sklepu i zrobić dużą awanturę, ale -