Now.

 1 Milkn|          piątej kampanii w życiu, pułkownik w końcu roku 1871 wziął
 2 Milkn|           go, aby się ożenił. Ale pułkownik nie chciał się żenić. Mówił,
 3 Milkn|     kamrat całkiem niespodzianie. Pułkownik aż położył się do łóżka
 4 Milkn|         kochany kapitanie - mówił pułkownik - najpierwszą cnotą jest
 5 Milkn|      pewnej zimy umarł i kapitan.~Pułkownik na razie nie okazał żalu;
 6 Milkn|       znowu do niego przy rośnie.~Pułkownik udał się do Paryża, ułożył
 7 Milkn| pasażerowie jedli, inni drzemali. Pułkownik nie mógł ani jeść, ani spać;
 8 Milkn|            Na dworcu zadzwoniono. Pułkownik ledwie zdążył zająć miejsce
 9 Milkn|        Przespawszy noc jako tako, pułkownik od rana wyszedł na miasto.
10 Milkn|          laty poznał się w Vichy.~Pułkownik natychmiast udał się do
11 Milkn|        zawiązać stosunki - odparł pułkownik.~- O!... stosunki u nas
12 Milkn|       Emerytowi!... - poprawił go pułkownik.~Pomimo tak szczególnego
13 Milkn|        tak szczególnego przyjęcia pułkownik przyszedł na wieczór. W
14 Milkn|       zapytała nieśmiało: czy pan pułkownik nie tańczy już nawet kadryla?...~
15 Milkn|         się nim zajmować, z czego pułkownik był kontem mogąc przypatrzeć
16 Milkn|          tej grupy przyłączył się pułkownik, ale rozmawiał niedługo.
17 Milkn|       zmarznięte rączyny dziecku.~Pułkownik miał iść na śniadanie do
18 Milkn|          spojrzeli sobie w oczy i pułkownik z wolna poszedł w stronę
19 Milkn|           urośniesz!...~Tymczasem pułkownik poszedł na śniadanie, ale