Now.

 1 Widz|       ten jegomość, nazwiskiem Pijankiewicz, z miejsca wybadawszy ode
 2 Widz|     Minęliśmy parę uliczek, aż Pijankiewicz odzywa się:~- O, tu siedzi
 3 Widz|      Ledwiem to powiedział, aż Pijankiewicz w krzyk:~- A jakże nie ma
 4 Widz|       u Fukiera?... - wrzasnął Pijankiewicz. - Pan wiesz, co ja płuczę
 5 Widz| trunków z powodu sklerozy.~Ale Pijankiewicz ani słuchał. Zbliżył się
 6 Widz|         oj!... nacierpieli..."~Pijankiewicz zaprowadził nas do ciemnego
 7 Widz|     nie mów tak!... - przerwał Pijankiewicz.~- Ja przecie nie jestem
 8 Widz|    kolega mówi: "Widzimy." Zaś Pijankiewicz dodał:~- To musi być kinematograf!...
 9 Widz|  Warszawa, co?... - wyszlochał Pijankiewicz, jedną ręką ocierając łzy,
10 Widz|  Litwini zrobili!... - szepcze Pijankiewicz.~. - O... dałbyś spokój!... -
11 Widz|     aniżeli dziś!... - szepnął Pijankiewicz.~- Jak tam komu... - odpowiedział
12 Widz|        z pożogi?... - krzyknął Pijankiewicz.~W naszej izbie znowu robi
13 Widz|    Wiem!... wiem!... - zawołał Pijankiewicz - to jest dżuma w Warszawie.~
14 Widz|    Wiem!... wiem!... -powtarza Pijankiewicz.-Wtedy prawie całe miasto
15 Widz|         psia... kość - zawołał Pijankiewicz - że nasza kochana Warszawa
16 Widz|   niedbalstwa!... - wrzeszczał Pijankiewicz. - Gałgany jesteście, i
17 Widz|       wykaraskała się! - rzekł Pijankiewicz.~Obraz zniknął, w naszym
18 Widz|       tłomaczyć!... - przerwał Pijankiewicz, gwałtem wyprowadza jąć
19 Widz|        o nas!... - oburzył się Pijankiewicz. Chciał wrócić do sklepu