Now.

 1 Egip| trzydziestoletni wnuk mój i następca, Horus. Egipt zaś nie może mieć
 2 Egip|            nie było przerwy.~Zapłakał Horus (miał on serce pełne litości)
 3 Egip|            tak się gromadzą? - spytał Horus jednego z dworzan, wskazując
 4 Egip|              co znaczą? - pytał dalej Horus.~- Kapłani poszli do grobu
 5 Egip|            Słyszę rżenie koni - rzekł Horus nasłuchując. - Kto wyjeżdża
 6 Egip|         twojego nauczyciela, Jetrona.~Horus westchnął na wspomnienie
 7 Egip|               Usłyszawszy takie słowa Horus już o nic nie pytał; umilkł
 8 Egip|              sięga serce moje - rzekł Horus. - Ale zaraz napisz mi edykt,
 9 Egip|         Ozyrys.~- Nie burzyć - odparł Horus - ale wznosić będę nowe
10 Egip|             Obejrzyj mi nogę - jęknął Horus i upadł na złote krzesło,
11 Egip|            ledwie dosłyszalnym głosem Horus. A później dodał:~- Prędkoż
12 Egip|                  Kanclerzu! - zawołał Horus chwytając go za rękę - czy .
13 Egip|             Pierścieniem! - powtórzył Horus - ale gdzie on jest?...~-
14 Egip|              Dziękuję wam!... - rzekł Horus. - Żal mi... ach, jak żal...
15 Egip|         stamtąd nie idzie?... - mówił Horus.~Milczenie.~Księżyc zbliżał
16 Egip|                  Daleko?... - szepnął Horus.~- Osiemset kroków - odparł
17 Egip|                  odpowiedział lekarz. Horus zamyślił się i... spadł
18 Egip|          wbiegł zastępca arcykapłana. Horus wyciągnął rękę.~- Cud!... -
19 Egip|                abyś mu towarzyszył...~Horus spojrzał gasnącym wzrokiem