Now.

 1 Kamiz|        jej, że nic nie słychać, a chory drzemał.~Lekarz ostrożnie
 2 Kamiz|          że to nic! - odezwał się chory.~- O, nic!... - powtórzyła
 3 Kamiz|           Skąd ci takie myśli?... Chory wpadł w gniew.~- Oo, chodźże
 4 Kamiz|         nie jest tak znowu bardzo chory, więc nie ma powodu martwić
 5 Kamiz|              To głupstwo! - mówił chory. - Na przejściu od lata
 6 Kamiz|    przyznać, że mąż ma słuszność.~Chory co dzień wstawał z łóżka
 7 Kamiz|          Ale była spokojna.~Odtąd chory coraz pilniejszą zwracał
 8 Kamiz|         do drugiego cały wieczór.~Chory był wzruszony jak nigdy.~-
 9 Grzec|           niej na skargę; kto był chory, brał ze dworu lekarstwo;
10 Grzec|         garbatego, wiesz? On jest chory, bo onegdaj trochę go przejechali. ~
11 Egip |          łożu.~- Muszę być bardzo chory - zawołał - kiedy ty, kapłanie,
12 Opow |      nikomu nie dal znać, że jest chory. Dopiero stróżka zawiadomiła
13 Opow |   okazując ciekawości. Weszliśmy. Chory nie leżał na ogólnej sali,
14 Opow |      niego i zaczął mówić:~- Nasz chory kolega wyobraża sobie, że
15 Opow | nieporządek w sercu - odezwał się chory stłumionym głosem. - Czuję
16 Opow |              Usłyszawszy nazwisko chory rzucił się w łóżku i usiadł.
17 Opow |        raz skończy!... - krzyczał chory. - Słuchajcie, panowie -
18 Opow |          i biedaków!... - mruknął chory i upadł na poduszkę.~Po
19 Opow |        przypomniał sobie, że jego chory nie nazywa się Szwarckopf,