Now.

 1 Katar|        już i praktykę porzucił, mecenas całe spokojne uczucie swoje
 2 Katar|   kataryniarzy i katarynek.~Gdy mecenas usłyszał na ulicy katarynkę,
 3 Katar|         na pozór.~Dom, w którym mecenas mieszkał, przechodził kilka
 4 Katar|      najpierwej panu Tomaszowi. Mecenas z rezygnacją płacił podwyżkę,
 5 Katar|     dziecko!" - mówił do siebie mecenas i począł przypatrywać się
 6 Katar|      mamo, że tu jest smutno...~Mecenas zgorszył się. Jak mogło
 7 Katar|       dobry humor!~Jednego dnia mecenas znalazł się w swoim gabinecie
 8 Katar|        Ona nie widzi! - szepnął mecenas opuszczając binokle. W tej
 9 Katar|        Zapytał w końcu: czy pan mecenas nie zechce widzieć się z
10 Katar|       przyjętym stróżem?...~Ale mecenas, pochylony nad papierami,
11 Katar|        nad biurkiem.~Tymczasem -mecenas, choć przymykał oczy, nie
12 Katar|  słuchać o ustępstwach.~Gdy tak mecenas nurzał się w powikłanych
13 Katar|          Wrażenie było potężne. Mecenas osłupiał. Nie wiedział,
14 Katar| najstraszniejszych czynów, więc mecenas skoczył jak tygrys do okna
15 Katar| posłuchaj, co ci sam jaśnie pan mecenas powie!~Kataryniarz grał
16 Katar|       dziewczynka była upojona.~Mecenas odwrócił się do stróża i
17 Katar|         na podwórze - powtórzył mecenas wsadzając ręce w kieszenie.~-
18 Katar|         Lokaj i stróż wyszli, a mecenas spostrzegł, że jego wierny