Now.

501 Egip |              marmurowe schody biegły w dół, aż do rzeki, i pełen
502 Egip |             dolinę. Mimo późnej nocy w chatach i gmachach płonęły
503 Egip |          snuły się łódki, gęsto, jak w dzień świąteczny; w palmowych
504 Egip |              jak w dzień świąteczny; w palmowych lasach, nad brzegami
505 Egip |           łany głów ludzkich.~- Chcą w tobie, panie, przywitać
506 Egip |              jakie im przeznaczyłeś.~W tej chwili pierwszy raz
507 Egip |             do faraońskich katakumb.~W sercu Horusa na nowo wzbudził
508 Egip |             wygnał z kraju za to, że w duszy wnuka i następcy szczepił
509 Egip |                Pszczoła ukąsiła mnie w nogę - odparł pobladły książę.
510 Egip |             niecofnionych wyroków...~W tej chwili wszedł wódz armii
511 Egip |         napisz zaraz edykt i trzymaj w garści konnych gońców, aby
512 Egip |             na cześć moją, polecieli w stronę południowego słońca
513 Egip |             poręcze wyrzeźbione były w formę głów jastrzębich.
514 Egip |                 Miałżebym umrzeć?... w takiej chwili?... - spytał
515 Egip |             niosą ci jego pierścień. W tej chwili weszli ministrowie
516 Egip |        miałki piasek cicho szeleścił w klepsydrach.~- Daleko?... -
517 Egip |             gdzie błyszczało światło w więzieniu Bereniki, i dwie
518 Opow |              warszawian zbierała się w pewnej cukierni. Schodziliśmy
519 Opow |         Słyszeliście, że A. przegrał w karty trzy tysiące rubli
520 Opow |          zdarzenie - odparł Stocki i w dalszym ciągu oglądał drzeworyty.~
521 Opow |        lekarz.~A gdy znaleźliśmy się w alei, dodał:~- My tu jednak
522 Opow |              pogłoski, ale robimy to w sposób tak oględny, tak
523 Opow |      niekiedy rodzą się duże skutki. W marcu 187* roku, jako student
524 Opow |             wysypywała resztę śniegu w postaci mokrych płatów padających
525 Opow |          parę minut i nie spotkałbym w szpitalnej sieni rzadko
526 Opow |           razem na korytarz, właśnie w chwili kiedy po zawiei grudniowej
527 Opow |           kiedy po zawiei grudniowej w wysokich oknach szpitala
528 Opow |             i tak energicznie tupnął w podłogę, że w korytarzu
529 Opow |     energicznie tupnął w podłogę, że w korytarzu odpowiedziało
530 Opow |         upomnienie:,~- Cicho tam!... w szynku jesteście czy w stajni?...
531 Opow |               w szynku jesteście czy w stajni?... Jednocześnie
532 Opow |       preparowania można go umieścić w gabinecie osteologicznym...
533 Opow |           ale co za wściekła energia w tym facecie! Jeszcze tydzień
534 Opow |               A kiedy nareszcie legł w barłogu, nikomu nie dal
535 Opow |          jego szkieletu, dopóki jest w akcji...~- Jak on się nazywa?... -
536 Opow |                 Szwarcman... czy coś w tym rodzaju. Zresztą nie
537 Opow |          leżał na ogólnej sali, lecz w pokoju oddzielnym. Ponieważ
538 Opow |              być trochę zagłodzony i w tym tkwi źródło choroby;
539 Opow |         jednak być jakiś nieporządek w sercu - odezwał się chory
540 Opow |            nazwisko chory rzucił się w łóżku i usiadł. Istotnie
541 Opow |      przerażająco chudy. Utkwił oczy w Parmezanie i zawołał chrapliwym
542 Opow |       korepetytorem... Będę mieszkał w szpitalu... będę czytał
543 Opow |             pacjenta. Poszedłem i ja w stronę laboratorium, a Basetlą
544 Opow |         Szwarckopf, lecz Eisenfeder.~W kilka dni dowiedziałem się,
545 Opow |             piwo. Gdyśmy się zebrali w piwiarni, w domu Rezlera,
546 Opow |              się zebrali w piwiarni, w domu Rezlera, Basetlą odezwał
547 Opow |           zwabił do tamtego pokoju i w dodatku zapomniałeś nazwiska
548 Opow |            Parmezan uderzając kuflem w stół. - Twoje gapiostwo
549 Opow |    wykłuwając zęby.~Parmezan błysnął w jego stronę żółtawym okiem
550 Opow |         wiecie, ukończyłem gimnazjum w mieście X...~- No... no...
551 Opow |           ramionami i mówił dalej:~- W mieście X oprócz gimnazjum
552 Opow |              jakiś czas mieszkaliśmy w tym samym domu. Znaliśmy
553 Opow |           Tak nazywaliśmy realistów.~W jesieni roku 186* w mieście
554 Opow |       realistów.~W jesieni roku 186* w mieście X urządzono wystawę
555 Opow |      ogrodowin i owoców pomieszczono w sali popisowej naszego gimnazjum.~
556 Opow |       kotłował się u drzwi głównych, w których policjant (czarny
557 Opow |             za rękę jakiegoś chłopca w ubraniu cywilnym.~W pierwszej
558 Opow |          chłopca w ubraniu cywilnym.~W pierwszej chwili nie mogłem
559 Opow |           krzyczał chłopak bijąc się w piersi. - Ja chciałem tylko
560 Opow |              triumfować nad niedolą.~W rezultacie Eisenfeder musiał
561 Opow |  aresztowania?... nie jestem pewien. W każdym razie spotkawszy
562 Opow |        będącego na pierwszym kursie. W tej epoce naszego koleżeństwa
563 Opow |         Pewnego dnia zetknęliśmy się w prosektorium; ja, już nie
564 Opow |      przypomniał mu wystawę rolniczą w X, zerwał się od stołu,
565 Opow |           Janowej za obiad, wyszedł. W kilka zaś dni dowiedziałem
566 Opow |         największym sekretem i nigdy w tym sensie, że Eisenfeder
567 Opow |        powiem ci dlaczego. Pamiętam, w tej chwili przypomniałem
568 Opow |              przypomniałem sobie, że w roku, kiedy Szkołę Główną
569 Opow |         medyku drugokursiście, który w gimnazjum kradł jabłka,
570 Opow |              już mnie nigdy nie broń w ten sposób!... - szydził
571 Opow |           opowiadanie, zatrzymał się w alei i po dłuższej pauzie
572 Opow |              Francuz, znalazłszy się w towarzystwie równie inteligentnych
573 Opow |            albo Niemiec kształci się w towarzystwie, a my psujemy
574 Widz |         wypadku, jaki zdarzył mu się w Warszawie. Opowieści tej
575 Widz |       biedaka. Że zaś dużo słyszałem w Wilnie o waszych złodziejach
576 Widz |       okpiszach, więc zamiast stanąć w oberży, odnalazłem sobie
577 Widz |        uchowaj - mówił jegomość - że w Rynku siedzi Fukier, ale -
578 Widz |              może i trzeba kupić dom w Rynku..."~Minęliśmy parę
579 Widz |              kramami, że pełno Żydów w onych kramach, na chodnikach
580 Widz |             kramach, na chodnikach i w sieniach i że czuć fetor...
581 Widz |          sieniach i że czuć fetor... W takim miejscu nikt porządny
582 Widz |          powiedział, aż Pijankiewicz w krzyk:~- A jakże nie ma
583 Widz |           kupił choć jedną kamienicę w Rynku i utrzymywał ją porządnie,
584 Widz |       Litwini - odpowiada jegomość - w roku 1669... Do śmierci
585 Widz |                  myślę sobie. Ale że w historii nie jestem biegły,
586 Widz |             do nas na Podwalu, znowu w krzyk:~- Dlaczego nie pić
587 Widz |            cóż kupiec zrobi z winem: w rynsztok wyleje?... Kiedy
588 Widz |           których domy zamieniły się w perzynę...~Boże miłosierny!
589 Widz |         zawsze kończę, jeżeli jestem w towarzystwie dobrych patriotów.~"
590 Widz |        nieszczęśliwe miasto, ale też w nim ludzie umieją się pocieszać...
591 Widz |         pocieszać... Co prawda, to i w Wilnie znalazłby takich
592 Widz |              to zrobiło mi się błogo w ustach; a kiedym wypił tego -
593 Widz |              od duszy, że mi się łzy w oczach zakręciły. Więc pomyślałem: "
594 Widz |        Poniewolski - zjedzą jak amen w pacierzu... Zjedzą, zwymiotują
595 Widz |           Stare Miasto nieraz tonęło w klęskach i zawsze wypływało...
596 Widz |             kiedy spalił Warszawę...~W tej chwili dopiero, mówię
597 Widz |              wolna powiększał się, a w środku jego coś ruszało
598 Widz |          ponieważ cały zatopiłem się w tym, com widział i słyszał.
599 Widz |         porcelany i kości słoniowej; w kredensie srebrne talerze
600 Widz |          kapturek, haftowany złotem, w uszach brylanty, na szyi
601 Widz |             brylanty, na szyi perły, w rękach książka do nabożeństwa
602 Widz |            do kaplicy na mszę ranną, w godzinie, kiedy tam bywa
603 Widz |           kupiec, Gize czy Baryczka, w czarnym aksamitnym kaftanie
604 Widz |              i otwiera żelazne drzwi w ścianie. Tam stoją dwie
605 Widz |          swych pomocników i sypie mu w fartuch kilka garści pieniędzy
606 Widz |              dywany, kobiety strojne w jedwab i drogie kamienie,
607 Widz |        przekupnie uliczni, rycerstwo w wysokich butach z dźwięcznymi
608 Widz |            inny. To samo miasto, ale w Rynku jakiś niepokój. Tłum
609 Widz |         jakiś niepokój. Tłum biegnie w stronę północną, słychać
610 Widz |          czarne, sterczące kominy, a w mieszkaniach stosy kamieni
611 Widz |          drzewa.~- Wtedy było gorzej w Warszawie aniżeli dziś!... -
612 Widz |             zabronione, ukąsiłem się w język.~Nowy obraz. Rynek,
613 Widz |              Nowy obraz. Rynek, lecz w nim ani śladu pożaru. Domy
614 Widz |            śladu pożaru. Domy białe, w oknach dywany, kwiaty i
615 Widz |              jakiegoś zwycięstwa?... W każdym razie ani w budynkach,
616 Widz |    zwycięstwa?... W każdym razie ani w budynkach, ani w fizjognomiach
617 Widz |           razie ani w budynkach, ani w fizjognomiach nie ma śladu
618 Widz |               krzyknął Pijankiewicz.~W naszej izbie znowu robi
619 Widz |           się ciemno; obraz znika, a w chwilę później ukazuje się
620 Widz |         Pijankiewicz - to jest dżuma w Warszawie.~Na obrazie tymczasem
621 Widz |             ludzie stopniowo znikli; w Rynku pozostało kilka trupów,
622 Widz |       radosnych. Domy nowe, ozdobne, w niektórych oknach dywany
623 Widz |         oknach dywany i chorągiewki. W stronę kościoła posuwa się
624 Widz |             weselny: pan młody konno w fiołkowym fraku jedwabnym,
625 Widz |           fraku jedwabnym, drużbowie w barwnych strojach cudzoziemskich
626 Widz |             panna młoda i jej drużki w lektykach, za nimi kilka
627 Widz |             że widzi to samo miasto, w którym niedawno panowała
628 Widz |         basta!...~- Staraj się mówić w liczbie pojedynczej... -
629 Widz |         Pijankiewicz.~Obraz zniknął, w naszym pokoiku ukazał się
630 Widz |          który zobaczył kinematograf w pustym pokoju, to jeszcze