Now.

 1 Grzec| dziedziczkę nazywali hrabiną, mego ojca jej plenipotentem, a mnie
 2 Grzec|         niż plenipotencja mego śp. ojca. Przypominam sobie nawet,
 3 Grzec|        miałem pojęcia, co w oczach ojca stanowiło jedyną moją zaletę.~
 4 Grzec|            oparty na przykazaniach ojca, który nieustannie zalecał
 5 Grzec|        czerwoną szafę w kancelarii ojca, gdzie obok kwitów i notatek
 6 Grzec|            tarasie zobaczyłem mego ojca, panią hrabinę w powłóczystej
 7 Grzec|     machinalnie czynić w obecności ojca), zadarłem głowę do góry,
 8 Grzec|        głosem pani hrabina do mego ojca.~- Łajdak!... podpalacz!...
 9 Grzec|         głęboko w oczy i rzekła do ojca:~- Kto wie, panie Leśniewski,
10 Grzec|       zapisany do dziennika?~- Jak ojca kocham, tak nie!~- I umiałeś
11 Grzec|          ja nic nie winien!... jak ojca kocham!... jak Bozię kocham!...~-
12 Grzec|            Józia pochowali, a jego ojca komisarz z policjantem wyprowadzili
13 Grzec|      znaleziono martwe zwłoki jego ojca. Obok nich leżała wypróżniona
14 Omyl |       pokazała mi się w nocy dusza ojca na ścianie. Była jasnobiała,
15 Omyl |          zapomniałem modlić się za Ojca.~Miałem tez brata o kilkanaście
16 Omyl |       Zdrajca, i tyle. Tfu! w imię Ojca i Syna - mruczała baba spluwając. -