Now.

 1 Milkn|   piechoty żegnającej kolegę, starzec nagle zachwiał się i padł,
 2 Milkn|   prędko, a w tydzień później starzec gotował się do pożegnania
 3 Milkn|        Żal i nie żal - odparł starzec. - Żal, boście szlachetny
 4 Milkn| Odwieź mnie tam, do moich!...~Starzec opuścił Paryż, z wieloma
 5 Milkn|         szeptali Niemcy. A że starzec wciąż wyglądał oknem, domyślali
 6 Milkn|      ruszył.~Przez całą drogę starzec rozglądał się chcąc choć
 7 Milkn|            przerwał mu prędko starzec.~- Jest to także były oficer
 8 Milkn|       wieczór tańcujący, więc starzec znalazł od razu kilkadziesiąt
 9 Milkn| radców i jednego prezesa; ale starzec podziękował, może przez
10 Milkn|       cóż więc ją opuścił?...~Starzec cichaczem wymknął się z
11 Milkn|   dzień przypadała niedziela. Starzec wstał późno i ubierał się
12 Milkn|  spoglądał w okno pułkownika, starzec zwrócił na niego uwagę i
13 Milkn|   Dowiedział się od służby...~Starzec zamyślił się, a tymczasem
14 Milkn|     reguł wojskowej etykiety.~Starzec - zatrzymał się. Chciał
15 Omyl |      no by nie dał! - mruknął starzec zaciskając nóż w pięści.~