Now.

1 Katar|             wąsy zakręcone ostro do góry Już wówczas sztuki piękne
2 Katar|          turkot uliczny dolatywał z góry; inne odgłosy niknęły. To
3 Kamiz|     handlarz starzyzny. Podniósł do góry wielki kołnierz kapoty,
4 Grzec|            ojca), zadarłem głowę do góry, bo pani była wysoka.~W
5 Grzec| przyjacielem.~Spojrzałem na niego z góry. On zmieszał się jeszcze
6 Grzec|          powinno!... Zawsze uszy do góry, mój synu...~- Tatku...
7 Omyl |  upomnieniach pana Dobrzańskiego. Z góry wiedziałem, co powie, dziesięć
8 Omyl |             i w pierwszym wierszu z góry wypisywał mi jako wzór do
9 Widz |             dwu słupów złączonych u góry belką i na tej belce powiesili.~-