Now.

  1 Katar|          nie poświęcał, bo szalał - za kobietami. Co prawda, miał
  2 Katar|        trudno zrobić wybór. Ta była za młoda, a tamtą uwielbiał
  3 Katar|         oświadczyny mecenasa wyszła za doktora.~Pan Tomasz jednak
  4 Katar|             salonach zawołała:~- Co za obrazy! A jakie gładkie
  5 Katar|        każdy nowy właściciel uważał za obowiązek podwyższać wszystkim
  6 Katar|       złotych na miesiąc, ale wiesz za co?...~- Nie mogę wiedzieć,
  7 Katar|     odpowiedział wzruszony stróż.~- Za to, ażebyś na podwórze nigdy
  8 Katar|            o ile nie przepędzał ich za domem, przesiadywał w gabinecie
  9 Katar|     nieruchawe. Czasami dziewczynka za pomocą dwu drutów wiązała
 10 Katar|          Może jutro, proszę mamy?~- Za kilka dni, moja dziecino.~-
 11 Katar|        także będę widziała wszystko za kilka dni?... Nie, może
 12 Katar|             kilka dni?... Nie, może za miesiąc...~Ale ponieważ
 13 Katar|         porcelanową, ładnie ubraną, za rubla. Dziewczynka nie wypuszczała
 14 Katar|             bardzo prędko kryło się za domami.~Dziewczynka znowu
 15 Katar|          wpadł wierny lokaj ciągnąc za sobą stróża i wołając:~-
 16 Katar|             krzyczał lokaj targając za ramię oszołomionego stróża -
 17 Katar|       złotych na miesiąc, ale wiesz za co?...~- Za to, ażebyś na
 18 Katar|      miesiąc, ale wiesz za co?...~- Za to, ażebyś na podwórze nigdy
 19 Katar|           Nie - rzekł pan Tomasz. - Za to, ażebyś przez jakiś czas
 20 Katar|            się teraz do jego okna i za jego dziesiątkę począł przytupywać
 21 Kamiz|           jednak czas, żem ją kupił za cenę znakomicie wyższą od
 22 Kamiz|              o ile wiem, na kuferku za szafą. Szafa była ciemnowiśniowa.
 23 Kamiz|           sprzedała mu swój parasol za dwa złote i kamizelkę po
 24 Kamiz|           złote i kamizelkę po mężu za czterdzieści groszy. Potem
 25 Kamiz|           płatki śniegu, i - znikła za bramą.~Na dziedzińcu został
 26 Kamiz|             na lato!...~- Co chcesz za kamizelkę? - spytałem.~-
 27 Kamiz|         podniósł leżącą na ziemi.~- Za te kamyzelkie?... Pan dobrodziej
 28 Kamiz|        kamyzelkie?!...~- Ile chcesz za nią?~Żydowi błysnęły żółte
 29 Kamiz|             jeżeli nie możesz oddać za pół rubla, to już idź. Ja
 30 Kamiz|        mięknąc. - Na moje sumienie, za pół rubelka nie mogę, ale -
 31 Kamiz|             I wskazał ręką na okno, za którym kłębił się tuman
 32 Kamiz|             to o pani, która wyszła za bramę nie wiadomo dokąd,
 33 Kamiz|             jak podróżnik na Tatry. Za to musiał dużo pracować,
 34 Kamiz|             Powiedziałbym, że nawet za tęgą na tak małego urzędnika.~
 35 Kamiz|            migotliwej latami, uznał za stosowne ją przede wszystkim
 36 Kamiz|          kilka lekcy j na tydzień i za ich pomocą opędzała domowe
 37 Kamiz|            wybiegała na jakiś czas.~Za to już wieczory spędzali
 38 Kamiz|        końcu pani schwyciła doktora za rękę i rzekła błagalnym
 39 Kamiz|            gwałtownie, chwytając ją za ręce. - Patrz mi prosto
 40 Kamiz|           sił...~A co ty tam robisz za szafą?... - spytał nagle.~-
 41 Kamiz|      popioły.~Któż jednak powie, że za tymi chmurami nie ma słońca?...~
 42 Grzec|       poczęła wniebogłosy krzyczeć, za co jej guwernantka wybiła
 43 Grzec|      wnętrza grobu. Raz, kiedy mnie za coś obito, poszedłem tam,
 44 Grzec|          białej powłóczystej sukni.~Za to o człowieku noszącym
 45 Grzec|        drzeć butów, ciągnąć źrebiąt za ogony, że wszelka władza
 46 Grzec|       spełnię taki szlachetny czyn, za który ojciec pozwoli mi
 47 Grzec|            zapałek.~Ledwiem wyszedł za dom, ujrzałem kilka wron
 48 Grzec|             zostało tylko ucho, ale za to ze słomianego dachu obory
 49 Grzec|          przeciwną stronę, ujrzałem za budynkami - zielone wierzchołki
 50 Grzec|            a ojciec, chwytając mnie za ramię, krzyknął:~- A ty
 51 Grzec|           powoli upiec na niej. Nie za to, że mnie nie kazała zastrzelić
 52 Grzec|            kucharzowi ani zbić, ale za to, ze miała taki słodki
 53 Grzec|          uregulować ze mną rachunku za spaloną oborę, a ja sam
 54 Grzec|         opieką i wszelkimi wygodami za dwieście złotych i pięć
 55 Grzec|         ojciec, i powiedział mu, iż za żadne w świecie skarby nie
 56 Grzec|            wyjeżdżał, ani tęskniłem za domem, gdzie częściej mogły
 57 Grzec|            mi nie najgorsze stopnie za to, że pilnie uczyłem się
 58 Grzec|              to jest "na biciu łap" za nieuwagę. Nauczyciel języka
 59 Grzec|           dziesięć groszy na dzień. Za to miał sobie kupować w
 60 Grzec|        uszczypnął, tamten pociągnął za włosy, inny ukłuł, czwarty
 61 Grzec|          golił wąsy brzytwą, usiadł za Józiem i począł mu palić
 62 Grzec|          rózgą. Ale wszyscy zaczęli za mną prosić, nawet sam raniony
 63 Grzec|             belfry zadają, robiłbym za ciebie przykłady... Umiem
 64 Grzec|             mój sąsiad zgodził się, za pięć bułek, odstąpić mu
 65 Grzec|            niektórzy nawet klęczeli za to, ale żaden w tej sztuce
 66 Grzec|         mocny. On jak złapie diadkę za ramiona, to nim ciśnie o
 67 Grzec|           tylko on, biedak, bał się za nas obu.~Jeżeli garbusek
 68 Grzec|         Wiesz, że gdybyś chciał, to za miesiąc zostałbyś prymusem...~
 69 Grzec|            tylko jęknął. Wziął mnie za rękę wyschłymi rączętami
 70 Grzec|             do ust, schwycił zębami za palce i - nagle puścił.
 71 Grzec|          wypukano mnie.~Wyszedłem - za drzwiami stał ojciec zmarłego
 72 Grzec|  odpowiedział.~On objął mnie rękoma za szyję i pocałował kilka
 73 Grzec|           łzy. Schwycił się oburącz za głowę, odwrócił się ode
 74 Grzec| powychodzili profesorowie. Patrzyli za nim, pokiwali głowami i
 75 Grzec|           Józio, albo wymykałem się za miasto, w jary zarosłe krzakami,
 76 Milkn|             rozmawiali ze sobą, ale za to czytywali więcej gazet.
 77 Milkn|            szlachetny naród i warto za was krew przelewać. A nie
 78 Milkn|             spać; wyszedł na spacer za stacją.~Szedł wzdłuż toru
 79 Milkn|            albo skórą, jakie bywały za jego czasów, zastał modne
 80 Milkn|             smaku. Nawet tam, gdzie za jego czasów polowano na
 81 Milkn|           Napoleon III mógł wojować za cudze sprawy, dla idei.~
 82 Milkn|         wrócił?...~I uczuł tęsknotę za Francją.~Na drugi dzień
 83 Milkn|          uwagę i spytał kelnera: co za jeden jest ten człowiek?~
 84 Milkn|        ubogi człowiek wciąż dreptał za jego oknem albo rozcierał
 85 Wakac|             szpicrutą. Nie uważałem za stosowne pytać go o powód
 86 Wakac|             i zginie..."~Usłyszałem za sobą jakieś szamotanie i
 87 Wakac|       cofnąłem się rozgniewany. "Co za głupi sentymentalizm - pomyślałem -
 88 Wakac|             żaden ust nie otworzył. Za to zdawało mi się, że dokoła
 89 Zywy |      zawołała przestraszona dama. - Za to żaden nie dostanie pierniczka
 90 Zywy |           dla swych dzieci; lecz... za ciężki już był do grzebania
 91 Cieni|            na kolana i obejmują cię za szyję? Czy ty masz przyjaciół,
 92 Cieni|            tym po śmierci, czym był za życia: istotą widzialną
 93 Omyl | gospodarskie, sad i ogród warzywny. Za domem ciągnęły się nasze
 94 Omyl |        gołębniku, prosząc o coś lub za coś dziękując. Ona w całej
 95 Omyl |             Tylko o chacie stojącej za naszymi połami nie wspominała
 96 Omyl |        dzień ofiarował Bogu pacierz za jego duszę. Raz, kiedym
 97 Omyl |          nie zapomniałem modlić się za Ojca.~Miałem tez brata o
 98 Omyl |            mnie strach i kryłem się za ramę dymnika ciesząc się,
 99 Omyl |         ludzi w zwierzęta?...~Dzień za dniem upływał bardzo szybko.
100 Omyl |           wyjechał?~- Już musi jest za wrotami.~W okamgnieniu matka
101 Omyl |            pociągał rzeźwy chłód, a za oknami świergotały roje
102 Omyl |            karku niańce. - A cóż to za zgryzota z tym chłopczyskiem -
103 Omyl |          Nie ma to w oczach ambicji za grosz... No - czegóż się
104 Omyl |          kiedy i zaniosę do starego za olszynę. On ci da!...~-
105 Omyl |          chałupce??~- Jużci, tak.~- Za naszymi polami?~- A ino.~-
106 Omyl |           złodziei ucieka.~- Cóż on za jeden?~- A licho go wie,
107 Omyl |            mówiąc pacierz spluwałem za siebie jak Łukaszowa, bo
108 Omyl |  rozgniewany i uciekłem schować się za stajnią. Lecz nim ochłonąłem
109 Omyl |          jak ptak przywiązany nitką za nogę. Ilem ja razy chciał
110 Omyl |        chciał zerwać się, wyskoczyć za okno i uciekać, gdzie oczy
111 Omyl |      Dobrzański zaczynał:~- A to co za hałasy? Nie wiesz, że jesteś
112 Omyl |      strzelał w mą palcami, ciągnął za rzemyk, zdejmował wieko,
113 Omyl |          chwili ukazała się mama, a za nią waza barszczu z uszkami
114 Omyl |        mówił:~"Dziękujemy Ci, Boże, za posiłek nam udzielony; bądź
115 Omyl |              W chwilę potem, ukryty za płotem, widziałem, jak nauczyciel
116 Omyl |        kasjer chciał mnie pociągnąć za ucho, ale dwie panny schwyciły
117 Omyl |             dwie panny schwyciły go za ręce, a tymczasem pan sekretarz
118 Omyl |        sekretarz wybiegł z pokoju i za chwilę przyniósł gitarę -
119 Omyl |            nie gra się do tańca, to za poważny instrument...~Ale
120 Omyl |         aniżeli pan Dobrzański, ale za to wyższą czuprynę. Chodził
121 Omyl |             cię nie będę oglądał.~- Za pozwoleniem! - przerwał
122 Omyl |          pan burmistrz schwycił się za głowę.~- Za pozwoleniem!
123 Omyl |            schwycił się za głowę.~- Za pozwoleniem! wyjrzyj no,
124 Omyl |            kraju, ażebym miał ginąć za wiersze.~- Cóż pan widzisz
125 Omyl |           śpiewał, czas wydawał się za krótki.~Jakby w odpowiedzi,
126 Omyl |         próżno pan sekretarz szukał za oknem. Chciałem go wskazać
127 Egip |            matce, której szczątki - za miłosierdzie okazywane niewolnikom -
128 Egip |       którego Ramzes wygnał z kraju za to, że w duszy wnuka i następcy
129 Egip |           ludu.~- A tamto światełko za Nilem?...~- Tamtym światłem,
130 Egip |              Nim księżyc schowa się za tę oto palmę...~-.Ach, tak!...
131 Egip |          zawołał Horus chwytając go za rękę - czy . gdybym zaraz
132 Egip |          spojrzał gasnącym wzrokiem za Nil, gdzie błyszczało światło
133 Opow |         sprzedawał je towarzyszom - za inne nowiny, takiej samej
134 Opow |         nogi, ale jeszcze wpadła mi za kołnierz grudka śniegu.
135 Opow |          coś podobnego!...~- Cóż to za jeden?... - spytałem zaciekawiony.~-
136 Opow |          Odludek, pesymista, ale co za wściekła energia w tym facecie!
137 Opow |         tkwi źródło choroby; musiał za często praktykować posty,
138 Opow |            to po pulsie, który jest za prędki i nieregularny.~"
139 Opow |      naprzód Parmezan, ja po nim, a za nami Basetlą.~- Cóż to znaczy?...
140 Opow |          Cóż to znaczy?... Co znowu za jabłka?... - pytał Basetlą.
141 Opow |           kolację, przypuszczam, że za pokutę!~- Niech cię diabli
142 Opow |             z kapustą i kartoflami, za dusze zmarłe... A płaci
143 Opow |          odbywały się, dajmy na to, za rogatką wschodnią, machiny
144 Opow |        siewników i bron nowego typu za rogatkami wschodnimi; potem
145 Opow |             szerokim pasie) trzymał za rękę jakiegoś chłopca w
146 Opow |            zdrowe po obiedzie... Co za głupi koncept i skąd mu
147 Opow |           łez i zapłaciwszy Janowej za obiad, wyszedł. W kilka
148 Opow |     bliźnich jak psów wściekłych... Za twoje zdrowie, Parmezanku!...~
149 Opow |          Przez kilka lat mieszkałem za granicą - odpowiedział Stecki -
150 Opow |             nich pogłoskami, choćby za grosz nie miały prawdy ani
151 Widz |       niedrogą, ale dochodową, może za sto pięćdziesiąt, może za
152 Widz |           za sto pięćdziesiąt, może za dwieście tysięcy rubli,
153 Widz |         fetoru nie znalazłbyś nawet za pieniądze.~Spalić Warszawę -
154 Widz |             ale do zadośćuczynienia za grzechy to was nie ma!...~-
155 Widz |            odpowiedziałem:~- Cóż to za jeden ten Fukier?... On,
156 Widz |           jeżeli człowiek uważa się za pokrzywdzonego, to trudno,
157 Widz |          osobnego pokoiku, usadowił za stołem, a gdy subiekt przyniósł
158 Widz |       garści pieniędzy dla furmanów za przywieziony towar.~Mniej
159 Widz |       drogie kamienie, kupcy dumni, za żelaznymi drzwiami beczułki
160 Widz |           to dąży do sklepów, jedni za sprawunkami, inni za zarobkiem
161 Widz |          jedni za sprawunkami, inni za zarobkiem lub jałmużną.~-
162 Widz |             jej drużki w lektykach, za nimi kilka ozdobnych powozów
163 Widz |            się.~Gdy znaleźliśmy się za progiem, usłyszałem, ze