Now.

  1 Katar|                aby przypatrzeć się jej. Ale że robił to flegmatycznie,
  2 Katar|                 robiły na nim wrażenie, ale czasu im nie poświęcał,
  3 Katar|                nieustannie był swatany. Ale cóż z tego, kiedy pan Tomasz
  4 Katar|           piękne meble - i szukał żony.~Ale człowiekowi dojrzałemu trudno
  5 Katar|                wdzięki i wiek właściwy, ale nieodpowiedni temperament,
  6 Katar|                 i temperament należyty, ale nie czekając na oświadczyny
  7 Katar|            Tomasz także uśmiechnął się, ale od tej pory, gdy mu kto
  8 Katar|             zapalał się on, nie unosił, ale - smakował.~Na koncertach
  9 Katar|                poznają się na talencie. Ale utworów miernych nigdy nie
 10 Katar|             rezygnacją płacił podwyżkę, ale pod tym warunkiem wyraźnie
 11 Katar|            dziesięć złotych na miesiąc, ale wiesz za co?...~- Nie mogę
 12 Katar|             kłócąca się ze swoją sługą.~Ale od św. Jana staruszkę, już
 13 Katar|             włosami i ładną twarzyczką, ale blade i jakieś nieruchawe.
 14 Katar|                 przychodziła do siebie. Ale pierwszego dnia, kiedy ją
 15 Katar|                 dlaczego ty tak mówisz? Ale dziewczynka nie odpowiedziała:
 16 Katar|          zaopiniował, że trzeba czekać.~Ale chora im bardziej odzyskiwała
 17 Katar|               Bo tobie oczki zasłoniło. Ale to przejdzie.~- Kiedy przejdzie?...~-
 18 Katar|        rozbierała powoli i ostrożnie. ' Ale wzrok nie wracał.~Jednego
 19 Katar|                 Nie, może za miesiąc...~Ale ponieważ matka nie odpowiedziała
 20 Katar|                widzi, czy nie widzi?...~Ale matka rozpłakała się i wybiegła
 21 Katar|               od pokoju, ulica od domu. Ale wszystko to jakoś - skróciło
 22 Katar|                 szmer rozmowy dwu osób, ale tak niewyraźny, że tylko
 23 Katar|         dotknęła każdej rynny i beczki. Ale największą przyjemność robiły
 24 Katar|                cienie kształtów i barw, ale takie niewyraźne i pierzchliwe,
 25 Katar|           cieszyły się z nowego lokalu, ale dla niewidomej zmiana miejsca
 26 Katar|                nie stawał już w sądach, ale jako doświadczony praktyk
 27 Katar|              nowo przyjętym stróżem?...~Ale mecenas, pochylony nad papierami,
 28 Katar|                i że uległ halucynacjom.~Ale nie, to nie były halucynacje.
 29 Katar|                  że my mamy kontrakt... Ale ten cham! Tydzień temu przyjechał
 30 Katar|            dziesięć złotych na miesiąc, ale wiesz za co?...~- Za to,
 31 Kamiz|            wypalona zapewne papierosem. Ale  najciekawsze w niej są
 32 Kamiz|                przestaje być niezbędną, ale natomiast okazuje się bardzo
 33 Kamiz|                 nie gnieździł się mnie, ale w mieszkaniu bliskich sąsiadów.
 34 Kamiz|               dwa łóżka, stół, szafa... Ale na początku listopada sprzedano
 35 Kamiz|         jedwabny parasol, nawet ze dwa. Ale to dobre tylko na lato!...~-
 36 Kamiz|               zapewne o swojej własnej.~Ale wnet opamiętał się i szybko
 37 Kamiz|                za pół rubelka nie mogę, ale - ja zdaję się na pański
 38 Kamiz|                  a przynajmniej roboty. Ale zdrowie nie zawsze dopisywało.~
 39 Kamiz|               Dowiadywała się o pięciu, ale znalazła ledwie jednego,
 40 Kamiz|                 pod nią chwiały.~- Tak, ale zapewne już dawno?... -
 41 Kamiz|             Półtora roku temu.~- Nie... Ale jeszcze przed Nowym Rokiem...
 42 Kamiz|                 jest w ogóle potrzebny, ale małżonek pani musi parę
 43 Kamiz|               rzekła błagalnym tonem:~- Ale swoją drogą niech pan do
 44 Kamiz|                doktor zwątpił o mnie... Ale... przekonałaś mnie... Już
 45 Kamiz|              zły?~Był wprawdzie kaszel, ale - to z kataru oskrzeli.
 46 Kamiz|              miewał też jakby gorączkę, ale właściwie nie była to gorączka,
 47 Kamiz|            zmizernieć - odparła żona. - Ale przecież nie można przesadzać...~
 48 Kamiz|         porobiły się wypieki na twarzy. Ale była spokojna.~Odtąd chory
 49 Kamiz|             zaczynam nabierać ciała!...~Ale pewnego dnia radość chorego
 50 Kamiz|                 ciała, nie położył się, ale jak w fotelu oparł się w
 51 Kamiz|               kłamią, a żona najwięcej. Ale kamizelka - ta już nie skłamie!...~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~
 52 Grzec|                Kaziem albo Leśniewskim, ale dość często urwisem, dopóki
 53 Grzec|                ucha, czy nie odpowie... Ale nie odpowiedziała nic. Widać
 54 Grzec|              klucza zostało tylko ucho, ale za to ze słomianego dachu
 55 Grzec|                mnie zabić, to zabijcie, ale ja tam nikomu nie będę padał
 56 Grzec|                 tarasu odeszli wszyscy, ale ja zostałem, nieruchomy
 57 Grzec|         zastrzelić kucharzowi ani zbić, ale za to, ze miała taki słodki
 58 Grzec|         wykładała guwernantka z pałacu. Ale gdy dama ta, przy zapoznaniu
 59 Grzec|                się, na próbę, powiesić. Ale później wypadło mi jakieś
 60 Grzec|               rozweselił moich kolegów, ale w gospodarzu naszej stancji
 61 Grzec|              stanęło na trzech korcach, ale swoją drogą ojciec pożegnał
 62 Grzec|            posiadałem sympatią młodych, ale i dlatego, że dobre stopnie
 63 Grzec|          protegował mnie jako rysownik, ale potępiał jako kaligraf;
 64 Grzec|               patyk ręczynie - zemdlał, ale otrzeźwiony - nie poskarżył
 65 Grzec|                 Miał on oboje rodziców, ale ojciec wygnał matkę z domu,
 66 Grzec|           spacer, dawać mu korepetycje, ale nie robił tego z powodu
 67 Grzec|               dwie bułki i po serdelku. Ale że go wszyscy prześladowali,
 68 Grzec|                 wydał mi się niemrawym. Ale raz ten duży kolega, który
 69 Grzec|          inspektora zdiadkiem iż rózgą. Ale wszyscy zaczęli za mną prosić,
 70 Grzec|               bronili. On dziękował im, ale - przybiegł do mnie i chciał
 71 Grzec|           sekret.~- Gadaj! - odparłem - ale prędko... Garbusek stropił
 72 Grzec|               nosek. Już chciał odejść, ale zwrócił się jeszcze raz
 73 Grzec|         niektórzy nawet klęczeli za to, ale żaden w tej sztuce ani się
 74 Grzec|               przykład die Frau - pani. Ale na tym skończyła się moja
 75 Grzec|           leszcze płynniej - drugi raz, ale gdy zacząłem czytać trzeci
 76 Grzec|               wiem - westchnął Józio.~- Ale jak ci się zdaje? ~- Ja -
 77 Grzec|           piątkę, no - zresztą czwórkę, ale on...~- A on ile mi dał? -
 78 Grzec|               Zdałe mi się, że - pałkę. Ale to osioł, co on tam wie...-
 79 Grzec|                jest - odpowiedziałem.~- Ale - mówił garbusek - on ma
 80 Grzec|          żeńskiego - objaśniał Józio.~- Ale krowa macha ogonem - rzekłem
 81 Grzec|                 usta jakby do uśmiechu, ale - tylko jęknął. Wziął mnie
 82 Grzec|              mówić:~- Ja pewnie umrę... Ale boję się... tak sam... więc
 83 Grzec|                strasznie zabolał krzyż, ale już go nie boli, że ojciec
 84 Grzec|                 i chciał z nią uciekać. Ale pomimo to Józia pochowali,
 85 Grzec|         potrzebny był teraz przyjaciel. Ale między kolegami jakoś żaden
 86 Milkn|           namawiali go, aby się ożenił. Ale pułkownik nie chciał się
 87 Milkn|               teraz rozmawiali ze sobą, ale za to czytywali więcej gazet.
 88 Milkn|               dobrzy z nich oficerowie, ale - do polityki żaden nie
 89 Milkn|              Nie uronił ani jednej łzy, ale gdy nad grobem rozległy
 90 Milkn|                   Rejent pokiwał głową, ale widząc gorączkę starca nie
 91 Milkn|            ażeby odpoczął choć do lata. Ale na próżno. Starca, od chwili
 92 Milkn|                 ktoś jeszcze nie znany, ale - od dawna wyglądany. Na
 93 Milkn|          chłodny wiatr orzeźwił starca, ale - nie uspokoił go. Pułkownikowi
 94 Milkn|              był to już stary "zajazd", ale zagraniczny hotelik w złym
 95 Milkn|             dziś miasto duże, ruchliwe, ale - jakieś inne...~Ludzi zupełnie
 96 Milkn|               radców i jednego prezesa; ale starzec podziękował, może
 97 Milkn|               przyłączył się pułkownik, ale rozmawiał niedługo. Przechodząc
 98 Milkn|               rzucić się na pułkownika, ale według jego pojęć znaczyło
 99 Milkn|               ubogo ubranego człowieka, ale brakło mu wyrazów, a przy
100 Milkn|         pułkownik poszedł na śniadanie, ale jadł niewiele, bo śpieszył
101 Wakac|                widocznego zakłopotania, ale on sam zaczął.~- Wiesz -
102 Wakac|                zajmujący rozdział Saya, ale na widok kłębów czarnego
103 Wakac|                 minuty. Czasu aż nadto, ale -jakież piekielne gorąco!..."~"
104 Wakac|         trzaskiem zaczęły się wyginać.~"Ale trzeba w końcu wedrzeć się
105 Cieni|                się dwudziestu pięciu.~- Ale on leżał w niemalowanej
106 Omyl |             byłem zły w tej chwili. No, ale co robić? Wyszedłem spoza
107 Omyl |                 mnie pociągnąć za ucho, ale dwie panny schwyciły go
108 Omyl |                za poważny instrument...~Ale swoją drogą już próbował
109 Omyl |                 aniżeli pan Dobrzański, ale za to wyższą czuprynę. Chodził
110 Omyl |              zrobią - mówił burmistrz - ale tu jest ksiądz proboszcz,
111 Omyl |              jeszcze twierdze Grenady, ~Ale w Grenadzie zaraza. ~Broni
112 Omyl |                    Przepraszam państwa, ale - wychodzę! Ja -mówił pan
113 Omyl |             tutejsze zuchy wlezą w kąt, ale ja pokażę, co umiem.~- Franiu!
114 Omyl |              rzucał się pan burmistrz - ale chcę, żeby tu wszyscy wiedzieli,
115 Omyl |         spokojnie, można ją nogą kopać, ale rzuć iskrę... Chryste, ratuj!...~
116 Omyl |              Chciałem go wskazać matce, ale nie mogłem podnieść ręki.
117 Egip |                 bliską śmiercią dziada; ale że w sprawowaniu władzy
118 Egip |                Etiopom - rzekł książę - ale zawrę pokój, bo mi żal krwi
119 Egip |             serce moje - rzekł Horus. - Ale zaraz napisz mi edykt, jako
120 Egip |                 burzyć - odparł Horus - ale wznosić będę nowe świątynie
121 Egip |                 nieograniczonej władzy. Ale ty bledniesz coraz mocniej,
122 Egip |       Pierścieniem! - powtórzył Horus - ale gdzie on jest?...~- Mówił
123 Egip |               Żal mi... ach, jak żal... Ale przecież nie wszystek umrę...
124 Opow |                i nawet ohydne pogłoski, ale robimy to w sposób tak oględny,
125 Opow |                przyłapano na kradzieży, ale ktoś drugi zaraz temu zaprzeczył,
126 Opow |             dość, że przemoczyłem nogi, ale jeszcze wpadła mi za kołnierz
127 Opow |              kursu. Odludek, pesymista, ale co za wściekła energia w
128 Opow |               wadę serca. Słuchałem go, ale nic nie znalazłem. Zbadajcie
129 Opow |             jabłka?... - pytał Basetlą. Ale Parmezan machnął ręką i
130 Opow |             Parmezan nie pokazywał się, ale po pogrzebie zmarłego zaprosił
131 Opow |               nieborakiem Eisenfederem! Ale zacznę od początku.~- Byle
132 Opow |          wypływały mu spomiędzy palców. Ale gdy zbliżył się jakiś pan ?.
133 Opow |                 iść do domu" - rzekł D.~Ale chłopak nie ruszył się z
134 Opow |             leżącego na szczycie grupy, ale bynajmniej nie chował go
135 Opow | usprawiedliwiony wobec władzy szkolnej, ale nie zdołał przejednać kolegów,
136 Opow |        opowiedziałem coś Jeżozwierzowi, ale... pod największym sekretem
137 Opow |                 powtarzali twoje słowa, ale jeszcze awansowali bursza
138 Widz |               was nabyć chatę niedrogą, ale dochodową, może za sto pięćdziesiąt,
139 Widz |               że w Rynku siedzi Fukier, ale - może nasz kochany Litwinisko
140 Widz |                    O, tu siedzi Fukier, ale do niego nie namawiam, bo
141 Widz |         krzyczał dalej - toście umieli, ale do pokuty, ale do zadośćuczynienia
142 Widz |           toście umieli, ale do pokuty, ale do zadośćuczynienia za grzechy
143 Widz |                Pana!..." - myślę sobie. Ale że w historii nie jestem
144 Widz |                    Czasy nie po temu...~Ale jegomość, który przyczepił
145 Widz |               się z podpalaczów!... No, ale jeżeli człowiek uważa się
146 Widz |              trunków z powodu sklerozy.~Ale Pijankiewicz ani słuchał.
147 Widz |          Warszawa nieszczęśliwe miasto, ale też w nim ludzie umieją
148 Widz |               się inny. To samo miasto, ale w Rynku jakiś niepokój.
149 Widz |               śpiew tak mnie usposabia, ale wspomnienia... Cóż to było?...
150 Widz |                    chciałem powiedzieć. Ale pomyślawszy, że może to
151 Widz |                 sam Rynek staromiejski, ale pełen ludzi, pogody i krzyków
152 Widz |              składają się nie z cegieł, ale z brudu.~- Oto skutki naszego
153 Widz |                 chyba nie Stare Miasto, ale jakiś gród fantastyczny!
154 Widz |               Domy wszelkich możliwych, ale jasnych, delikatnych barw,
155 Widz |              takie nadzwyczajności...~- Ale też macie piękny kinematograf!... -
156 Widz |                Miasto...~- Przepraszam, ale to chyba nie u nas...~-
157 Widz |               diabły, węże, robactwo... Ale takiego, który zobaczył
158 Widz |                 i zrobić dużą awanturę, ale - nie mógł znaleźć klamki,