Now.

  1 Katar|          katarynka rozdrażnia mnie, a ja mam tylko jedno życie, którego
  2 Katar|              i nic nie mówiąc.~Pojono ją winem i bulionami, więc
  3 Katar|            Ale pierwszego dnia, kiedy ją posadzono na poduszce, zapytała
  4 Katar|         kalectwem...~- Mamo, dlaczego ja mamy nie widzę?...~- Bo
  5 Katar|            mówiła:~- Prawda, mamo, że ja mam niebieską sukienkę?...~-
  6 Katar|                masz popielatą.~- Mama ją widzi?~- Widzę, moje kochanie.~-
  7 Katar|               jak i w dzień?~- Tak.~- Ja także będę widziała wszystko
  8 Katar|           łapami?... Prawda, mamo, że ja widziałam siebie w lustrze?...
  9 Katar|             żałośnie. -Przecie jeżeli ja nie widzę siebie, to już
 10 Katar|            chodzić po całym domu i to ją nieco uspakajało.~Wydeptała
 11 Katar|              sobą stróża i wołając:~- Ja mówiłem temu gałganowi,
 12 Kamiz|      kosztownych, na jakie kogo stać. Ja także posiadam zbiorek,
 13 Kamiz|        rzeczami. Był jednak czas, żem ją kupił za cenę znakomicie
 14 Kamiz|              to tylko taki parasol... Ja wiem, że wielmożny pan może
 15 Kamiz|             za pół rubla, to już idź. Ja więcej nie dam.~- Ino niech
 16 Kamiz|               rubelka nie mogę, ale - ja zdaję się na pański rozum...
 17 Kamiz|             powie: co to jest wart, a ja się zgodzę!... 'Ja wolę
 18 Kamiz|            wart, a ja się zgodzę!... 'Ja wolę dołożyć, byle to się
 19 Kamiz|          warta pięćdziesiąt groszy, a ja d daję pól rubla.~- Pół
 20 Kamiz|              będzie moja strata, byle ja z gęby nie robił... ten
 21 Kamiz|            kiedy pójdziesz spać?...~- Ja... jeszcze tylko dokończę
 22 Kamiz|               ściegów...~- No... to i ja napiszę parę wierszy...
 23 Kamiz|             latami, uznał za stosowne ją przede wszystkim uspokoić.
 24 Kamiz|              powiedział, że to nic.~- Ja zaraz mówiłem, że to nic! -
 25 Kamiz|            Więc zostanie w Warszawie. Ja będę go odwiedzał, a tymczasem -
 26 Kamiz|              powiedział ci doktor, że ja nie przeżyję kilku miesięcy?~
 27 Kamiz|           mówił gwałtownie, chwytając ją za ręce. - Patrz mi prosto
 28 Kamiz|          wyszeptałby tajemnicę, gdyby ją posiadał.~Na twarzy kobiety
 29 Kamiz|          wypocząć...~Mąż nagle puścił ją, zaczął drżeć i śmiać się,
 30 Kamiz|            lustro - dziwić się tu, że ja nie mam sil. Ależ jak wyglądam!...~-
 31 Kamiz|              żona.~- Prawda, tylko że ja i w sobie chudnę...~- Czy
 32 Kamiz|                  A dziś już nie mogę. Ja istotnie zaczynam nabierać
 33 Kamiz|            wróciła z lekcy j, powitał ją z błyszczącymi oczyma i
 34 Kamiz|             powiem ci jeden sekret... Ja z tą kamizelką, widzisz,
 35 Kamiz|                Wiesz, co d powiem?... Ja dziś, daję ci najświętsze
 36 Kamiz|      cokolwiek luźniej...~No, teraz i ja wierzę, że będę zdrów...
 37 Kamiz|              wierzę, że będę zdrów... Ja sam!... Niech doktor myśli,
 38 Kamiz|            całując żonę po rękach - a ja myślałem, że już tak będę
 39 Grzec|             mi pierwsze buty.~Ojciec, ja i moja siostra Zosia (bom
 40 Grzec|           odzież, a dziewczęta -ażeby ją naprawiały. O innych przeznaczeniach
 41 Grzec|             Przy sposobności chciałem ją nauczyć sztuki łażenia po
 42 Grzec|              po drzewach i usadowiłem ją na żerdziowym płocie w taki
 43 Grzec|              nawet pod przyciskającym ją kamieniem zrobił się otwór
 44 Grzec|             że gdyby miał takiego jak ja syna, to by mu strzelił
 45 Grzec|              się razem z hrabianką, a ja sam, choć unikałem arystokratycznych
 46 Grzec|            kącie na strychu, że nawet ja nie mogłem go znaleźć.~Swoją
 47 Grzec|            uciekła na najwyższą lipę, ja zaś ze zdumieniem przekonałem
 48 Grzec|               mnie smutnymi oczyma, a ja, założywszy ręce w tył (
 49 Grzec|               zabić, to zabijcie, ale ja tam nikomu nie będę padał
 50 Grzec|             pani.~- Aha! nikt... Niby ja nie wiem, że mi strzelicie
 51 Grzec|        hrabiny pokazujesz język?...~- Ja pokazałem język kucharzowi,
 52 Grzec|           tarasu odeszli wszyscy, ale ja zostałem, nieruchomy jak
 53 Grzec|          rachunku za spaloną oborę, a ja sam musiałem przygotowywać
 54 Grzec|          widzieć mnie po raz drugi.~- Ja takim bandytom nie daję
 55 Grzec|         powiedziała do mojej siostry.~Ja jednak w tych czasach już
 56 Grzec|              drzwi trochę ciągnęło, a ja poza obrębem munduru i czapki
 57 Grzec|           panie inspektorze, przeciem ja nic nie winien!... jak ojca
 58 Grzec|      dokuczali mu jeszcze zawzięciej.~Ja z początku mało zwracałem
 59 Grzec|             pocałowaliśmy się naprzód ja z drągalem, potem on z Józiem,
 60 Grzec|            widzisz, gdybyś chciał, to ja mógłbym być twoim przyjacielem.~
 61 Grzec|              twoim przyjacielem?~- Bo ja nie wdaję się z takimi trutniami
 62 Grzec|           tobie siedział?... Widzisz, ja uważam, co belfry zadają,
 63 Grzec|          oczach zapewniał kolegów, że ja nie dam sobie zrobić krzywdy.~-
 64 Grzec|     komplimenta:~- Mój Boże!... żebym ja był taki jak ty mocny!.-.
 65 Grzec|           mocny!.-.Mój Boże!... żebym ja był taki zdolny... Wiesz,
 66 Grzec|            jaki mi dał stopień?~- Czy ja wiem - westchnął Józio.~-
 67 Grzec|              Ale jak ci się zdaje? ~- Ja - rzekł garbusek - dałbym
 68 Grzec|               był pracowity i bystry. Ja zwykle czytałem w klasie
 69 Grzec|               garbusek - on ma racją. Ja już go trochę rozumiem.~
 70 Grzec|         chłopcze jesteś Leśniewski? ~-Ja.~Przestąpił z nogi na nogę,
 71 Grzec|           wodą. Zdawało mi się, że to ja raczej powinienem być przejechany,
 72 Grzec|           rączętami i zaczął mówić:~- Ja pewnie umrę... Ale boję
 73 Grzec|        godzinę, dwie, trzy - milcząc. Ja prawie straciłem władzę
 74 Grzec|              nasze dzienne sprawy..." Ja już się jutro pewnie nie
 75 Grzec|           tatko? - jęknął garbusek.~- Ja, mój synu! - odparł przybysz
 76 Grzec|            potykając się o mnie.~- To ja... - odparłem.~- Aha! Łukaszowa?
 77 Grzec|           jutro - sprawię ci wnyki... Ja gubernator!... Rum-jamajka!...~-
 78 Grzec|           gubernatorowi!... Wiwat!... Ja gubernator!... Rum-jamajka!...~
 79 Grzec|              mi się stąd, błaźnie!... Ja, jego ojciec, lepiej wiem,
 80 Grzec|                O, nikt nie wie, jakim ja nieszczęśliwy!...~Z oczu
 81 Grzec|            schodom krzycząc:~- Biedny ja!... biedny... biedny...~
 82 Milkn|              mówiłeś, że to gałgan.~- Ja, pułkowniku?... To nieboszczyk
 83 Milkn|             kuchni, zabawach... Wrócę ja lepiej do moich śniegów...
 84 Milkn|          ludzie. Oni zrozumieją mnie, ja ich. A tu, u was, jest mi
 85 Milkn|           szuka go na próżno...~- No, ja tego nie potrzebuję - odparł
 86 Milkn|              we Francji - po cóż więc ją opuścił?...~Starzec cichaczem
 87 Milkn|         ocknął się, szeptał:~- Po com ja tu wrócił?...~I uczuł tęsknotę
 88 Milkn|                  A skądże on wie, kto ja jestem?...~- Dowiedział
 89 Wakac|             idzie - pomyślałem - więc ja pójdę... Na uratowanie chłopca
 90 Wakac|        pomyślałem - nikt nie idzie, a ja jeszcze się waham! Chociaż -
 91 Wakac|           bezcelowej awantury?... Czy ja wiem, gdzie leży dzieciak?...
 92 Wakac|            dziecko!..." - "Trzymajcie ją!... - zawołano w odpowiedzi. -
 93 Wakac|               dziecko!..."-, ,Ciągnij ją wpół!..."- odpowie-dziano.~
 94 Wakac|       odgarnął tuman dymu, zobaczyłem ją w oknie tak silnie pochyloną
 95 Wakac|             włosów. Idąc tu widziałem ją;~skrobała przed sienią kartofle
 96 Zywy |                Ponieważ jednak nużyło ją myślenie, więc starała się
 97 Zywy |            nie potrzeba, proszę pana; ja przede jestem ubogi człowiek
 98 Cieni|                aby powrócić tam, skąd ją wygnano, wedrzeć się na
 99 Cieni|          biegnie przez chodnik, jakby ją ścigały ciemności, przy
100 Omyl |               przy wrotach - wszystko ją obchodziło. Tylko o chacie
101 Omyl |             moją koszulę dzienną, aby ją wygrzać, a ja tymczasem
102 Omyl |            dzienną, aby ją wygrzać, a ja tymczasem zdjąłem nocną.~-
103 Omyl |              po południu jak zmora, a ja nic zrobić nie mogę przez
104 Omyl |       przywiązany nitką za nogę. Ilem ja razy chciał zerwać się,
105 Omyl |               sobie teraz w fotelu, a ja śpiewającym głosem mówiłem:~"...
106 Omyl |       tabakierkę, lecz nagle postawił ją i odparł:~- Poznasz ich,
107 Omyl |               cynamonem. Dostawałem i ja tego specjału pół kieliszka,
108 Omyl |                Moja Meciu! - zgromiła ją siostra rumieniąc się. Gdy
109 Omyl |         urzędnik stanu cywilnego...~- Ja się tylko Boga boję - mruknął
110 Omyl |          mruknął ksiądz.~- No, więc - ja jestem burmistrz... a jeżeli
111 Omyl |                nie ma! Jeżeli kto, to ja powinien bym na j pierwej
112 Omyl |              państwa, ale - wychodzę! Ja -mówił pan burmistrz bijąc
113 Omyl |        burmistrz bijąc się w piersi - ja zbyt wiele chcę zrobić dla
114 Omyl |              tak dobrze wie o tym jak ja! - odparł pan burmistrz. -
115 Omyl |                jest taka, że gdyby mi ją zagrała kiedy kapela wojskowa,
116 Omyl |       tutejsze zuchy wlezą w kąt, ale ja pokażę, co umiem.~- Franiu!
117 Omyl |          dopóki leży spokojnie, można ją nogą kopać, ale rzuć iskrę...
118 Egip |          jeszcze żyć będzie?...~- Czy ja wiem?... Może już niosą
119 Opow |     Zostaliśmy tylko we dwu: Stecki i ja.~- Przejdźmy się po ogrodzie -
120 Opow |          bodaj że na piątym kursie, a ja nie mogę wygrzebać się na
121 Opow |             trzeci.~- Ależ, kolego... ja nic... - szepnął jakby tłomacząc
122 Opow |    wymknęliśmy się, naprzód Parmezan, ja po nim, a za nami Basetlą.~-
123 Opow |            miał pacjenta. Poszedłem i ja w stronę laboratorium, a
124 Opow |            kartoflami, bez kapusty...~Ja zamówiłem także schab, a
125 Opow |  czteroklasowa szkoła realna, a kiedy ja chodziłem do pierwszej klasy
126 Opow |         chłopak bijąc się w piersi. - Ja chciałem tylko poprawić
127 Opow |          serce krajało, i powtarzał:~"Ja nie brałem... ja tylko chciałem
128 Opow |          powtarzał:~"Ja nie brałem... ja tylko chciałem poprawić
129 Opow |          Eisenfeder, i idź do domu... Ja ci wierzę i mam nadzieję,
130 Opow |            wstąpił do trzeciej klasy. Ja tymczasem doszedłem do czwartej,
131 Opow |       zetknęliśmy się w prosektorium; ja, już nie pamiętam, z kim,
132 Opow |           powrót wziął się do roboty. Ja zaś przypomniałem sobie
133 Opow |        Parmezan zmieszał się...~- Czy ja pamiętam?... Może i opowiedziałem
134 Opow |      strapiony:~- To nie może być!... Ja nic podobnego nie mówiłem
135 Opow |             mówiłem o Eisenfederze... Ja go nawet broniłem...~- Tylko
136 Widz |        kamienicę w Rynku i utrzymywał ją porządnie, to i fetoru nie
137 Widz |         Pijankiewicz. - Pan wiesz, co ja płuczę krymskim winem?...
138 Widz |        buteleczkę tego mojego, którym ja zawsze zaczynam... Potem
139 Widz |               buteleczkę tego, którym ja zawsze kończę, jeżeli jestem
140 Widz |             Spojrzę, aż widzę, że nie ja sam płakałem. Pijankiewiczowi
141 Widz |              przerwał Pijankiewicz.~- Ja przecie nie jestem Gwałciński,
142 Widz |           wypływało... Tombalski...~- Ja przecie nie jestem Tombalski,
143 Widz | rożezłoszczonym głosem Poniewolski.~A ja, serce moje, nic... tylko
144 Widz |                Jak wyspa na Wiśle: co ją zaleje woda, to ona znowu