Now.

  1 Katar|      KATARYNKA~ ~Na ulicy Miodowej co dzień około południa można
  2 Katar|          bo szalał - za kobietami. Co prawda, miał do nich szczęście
  3 Katar|         przypominał sobie, że bądź co bądź trzeba się ożenić.
  4 Katar|            po salonach zawołała:~- Co za obrazy! A jakie gładkie
  5 Katar|           na miesiąc, ale wiesz za co?...~- Nie mogę wiedzieć,
  6 Katar|            doskonale mógł widzieć, co się dzieje u jego sąsiadek.~
  7 Katar|       założył na nos binokle.~Oto, co spostrzegł:~Mizerna dziewczynka
  8 Katar|        powinno być nic...~A tamta, co jest w lustrze, czy ona
  9 Katar|      ubraną i bawiącą się lalką.~- Co ty robisz, dziecino? - zawołała. -
 10 Katar|   maleństwu.~"Gdybym mógł dla niej co zrobić?" - myślał widząc,
 11 Katar|          jest coraz mizerniejsze i co dzień niknie.~Zdarzyło się
 12 Katar|            osłupiał. Nie wiedział, co myśleć i co począć. Chwilami
 13 Katar|          Nie wiedział, co myśleć i co począć. Chwilami gotów był
 14 Katar|           ludzi tego temperamentu, co pan Tomasz, bardzo łatwo
 15 Katar|  oszołomionego stróża - posłuchaj, co ci sam jaśnie pan mecenas
 16 Katar|           na miesiąc, ale wiesz za co?...~- Za to, ażebyś na podwórze
 17 Katar|            ażebyś przez jakiś czas co dzień puszczał katarynki.
 18 Katar|            katarynki. Rozumiesz?~- Co pan mówi?... - zawołał służący,
 19 Katar|         nim nie rozmówię, puszczał co dzień katarynki na podwórze -
 20 Katar|      wygwizdywać jeszcze głośniej, co już okrutnie drażniło mecenasa,
 21 Kamiz|      właściciel odzienia j zapewne co dzień chudnął i wreszcie
 22 Kamiz|            sąsiadów. Z okna mogłem co dzień spoglądać do wnętrza
 23 Kamiz|            jej trzy ruble na rok i co dzień gotowali obiady.~W
 24 Kamiz|          pod pachę wetknął dopiero co kupiony parasol i owinąwszy
 25 Kamiz|            go.~- Pan dobrodziej ma co do sprzedania? - zapytał
 26 Kamiz|          dobre tylko na lato!...~- Co chcesz za kamizelkę? - spytałem.~-
 27 Kamiz|         nim podejrzenie, spytał:~- Co wielmożnego pana po take
 28 Kamiz|            ramieniu. - Pan sam wi, co taka rzecz jest warta. To
 29 Kamiz|               Niech pan sam powie: co to jest wart, a ja się zgodzę!... '
 30 Kamiz|        dołożyć, byle to się stało, co pan chce.~- Kamizelka jest
 31 Kamiz|            ty tam szukasz?~- Możem co zostawił w kieszeni, nie
 32 Kamiz|           na tak małego urzędnika.~Co niedzielę, około południa,
 33 Kamiz|            trwogą zapytała stróża: co słychać? -i dowiedziała
 34 Kamiz|                 dodał lekarz.~- To co, panie? - spytała żona blednąc
 35 Kamiz|          nie chodził już do biura, co mu tym mniej robiło kłopotu,
 36 Kamiz|       miesięcy?~Pani zdrętwiała.~- Co ty mówisz? - rzekła. - Skąd
 37 Kamiz|            mąż ma słuszność.~Chory co dzień wstawał z łóżka i
 38 Kamiz|         nie zaraz nabiorę sił...~A co ty tam robisz za szafą?... -
 39 Kamiz|          uwagę na swoją kamizelkę. Co parę zaś dni wołał do siebie
 40 Kamiz|             Ażeby ciebie uspokoić, co dzień sam ściągałem pasek,
 41 Kamiz|            gdy wtem dziś... Wiesz, co d powiem?... Ja dziś, daję
 42 Kamiz|                Niech doktor myśli, co chce...~Długa mowa tak go
 43 Kamiz|        pracowały dwie osoby. Pan - co dzień posuwał sprzączkę,
 44 Kamiz|        ażeby uspokoić żonę, a pani co dzień - skracała pasek,
 45 Grzec|      dziewcząt nie miałem pojęcia, co w oczach ojca stanowiło
 46 Grzec|           wniebogłosy krzyczeć, za co jej guwernantka wybiła mnie
 47 Grzec|            i umiałem wyśpiewać to, co wiatr wygrywa na drzewach.
 48 Grzec|         cały ów bojowy rynsztunek, co kilka miesięcy pomazany
 49 Grzec|             krzyknął:~- A ty znowu co?... Wobec pani hrabiny pokazujesz
 50 Grzec|         Kto wie, panie Leśniewski, co jeszcze będzie z tego dziecka?...~-
 51 Grzec|     niekiedy, żem wydawał zupełnie co innego, niż było zadane,
 52 Grzec|         inspektora kredyt otwarty, co mi w szkole zrobiło pewną
 53 Grzec|         potem rzekł cicho:~- Wiesz co, Leśniewski, powiem ci sekret.~-
 54 Grzec|           przyjaciela?...~- A mnie co po tym?...~- Bo widzisz,
 55 Grzec|                Widzisz, ja uważam, co belfry zadają, robiłbym
 56 Grzec|          że - pałkę. Ale to osioł, co on tam wie...- odpowiedział
 57 Grzec|           wierzba także rośnie~- A co dalej? ~- Widzisz krowa
 58 Grzec|          karmi sokami z ziemi.~- A co dalej? ~- Krowa jest rodzaju
 59 Grzec|          nad łóżkiem i spytałem:~- Co tobie, Józiu?~On ożywił
 60 Grzec|           mnie czasem. Powiesz mi, co zadano na lekcje... W drugim
 61 Grzec|           Panie! Józio umarł!...~- Co tam pleciesz? - mruknął
 62 Grzec|            powiedziano mi, że ktoś co dzień wypytuje się o mnie.
 63 Grzec|            nie powiedział Józiowi, co zadali na lekcje, bo i sam
 64 Milkn|     człowiekiem, i nie wiadomo, na co się jeszcze może przydać.~
 65 Milkn|           zaś i skombinowawszy to, co pisały dzienniki angielskie,
 66 Milkn|       dzienniki angielskie, z tym, co niekiedy bywało w niemieckich,
 67 Milkn|        ubiorów, ani z fizjognomij. Co dziwniejsza, chwilami raziło
 68 Milkn|   paszportem? - a gdy uspokoił się co do tej kwestii, zapytał,
 69 Milkn|            uwagę i spytał kelnera: co za jeden jest ten człowiek?~
 70 Milkn|    wyprężył się i zacisnął pięści, co wyglądało tak, jak gdyby
 71 Milkn|        dziecka:~- Wojtuś!...~- Abo co?~- Będziesz, hyclu, taki?...~-
 72 Milkn|        Będziesz, hyclu, taki?...~- Co nie mam być, oj! jej!... -
 73 Wakac|           i widywaliśmy się prawie co dzień. Był to przystojny
 74 Wakac|         cofnąłem się rozgniewany. "Co za głupi sentymentalizm -
 75 Wakac|          było jej nie umyte nogi.~"Co ty robisz, wariatko?! -
 76 Zywy |            opowiedział panu Z. to, co hrabina widziała w zakładzie
 77 Zywy |       książek dla tych "głodnych", co panowie pisali...~A szczupła
 78 Zywy |      spytałem.~- Proszę pana, a na co to? - odparł zmieszany.~-
 79 Cieni| bezkształtną, milczącą i nieujętą, co ukazuje się tylko o zmroku,
 80 Cieni|             Czy u was mieszka ten, co zapala latarnie po ulicach?~-
 81 Omyl |            pamiętam go o tyle, żem co dzień ofiarował Bogu pacierz
 82 Omyl |           On ci da!...~- Oj! oj! a co on mi zrobi? - odpowiedziałem
 83 Omyl |           się, nie takim on robił, co ich pogubił do śmierci Niech
 84 Omyl |         stary?~- Jużci, on.~- Ten, co mieszka w chałupce??~- Jużci,
 85 Omyl |          zły w tej chwili. No, ale co robić? Wyszedłem spoza stajni
 86 Omyl |        Dobrzański zaczynał:~- A to co za hałasy? Nie wiesz, że
 87 Omyl |  Dobrzańskiego. Z góry wiedziałem, co powie, dziesięć razy powtórzyłem
 88 Omyl |           Powtarzało się to prawie co dzień i stanowiło dla mnie
 89 Omyl |        Wszystkich - wyjąwszy tych, co nas zdradzili.~- A kto nas
 90 Omyl |          nas, jego domek widywałem co dzień, lecz mimo to, gdybym
 91 Omyl |               Tak - jak to on.~- A co słychać na świecie?~Pan
 92 Omyl |         wie? Wojny chce...~- A nam co z tego?~Pan Dobrzański rzucił
 93 Omyl |        takich rzeczy przy dziecku! Co nam z tego? Nam wszystko
 94 Omyl |       spojrzała mu ostro w oczy.~- Co pan mówi, panie Dobrzański?...
 95 Omyl |            ręką pod boki.~- A pani co mówi?...~Może byliby się
 96 Omyl |          liście z drzewa (ciszej), co tam rosły wolne. ~Na mogile
 97 Omyl |             odparła - niech robią, co chcą. Tyle naszego, że czasem
 98 Omyl |             a jeżeli mi się stanie co złego, kto będzie opiekować
 99 Omyl |     wywrócone oczy pana kasjera.~- Co to jest? - spytał niespokojnie
100 Omyl |         niecierpliwie proboszcz.~- Co?... jegomość tak dobrze
101 Omyl |        wlezą w kąt, ale ja pokażę, co umiem.~- Franiu! tobie się
102 Omyl |     podrażnicie! Jestem jak bomba, co dopóki leży spokojnie, można
103 Egip |        kazał szczerze opowiedzieć, co tam pokazują gwiazdy.~-
104 Egip |       księżycem - odparł mędrzec - co zapowiada śmierć członka
105 Egip |           morze.~- A tamte światła co znaczą? - pytał dalej Horus.~-
106 Egip |             Nagle syknął z bólu.~- Co ci jest, Horusie?~- Pszczoła
107 Opow |            Odludek, pesymista, ale co za wściekła energia w tym
108 Opow |           Zbadajcie wy, może który co odkryje, choć jestem pewien,
109 Opow |            A teraz przekonamy się, co znajdą koledzy - rzeki Basetlą. -
110 Opow |            Musisz pan być kontent, co?... Jesteś bodaj że na piątym
111 Opow |       Basetlą.~- Cóż to znaczy?... Co znowu za jabłka?... - pytał
112 Opow |         ręku i westchnął:~- Nie ma co mówić, udawało mi się z
113 Opow |          więc miałem dosyć czasu i co dzień zwiedzałem wszystkie
114 Opow |        nadmienić z przykrością, że co dzień, pomimo dozoru, ginął
115 Opow |          jakiś pan ?. zapytaniem: "Co się stało?..." - policjant
116 Opow |       bardzo zdrowe po obiedzie... Co za głupi koncept i skąd
117 Widz |            wybadawszy ode mnie, po co przyjechałem, poradził nam,
118 Widz |         Pijankiewicz. - Pan wiesz, co ja płuczę krymskim winem?...
119 Widz |            buteleczkę tego mojego, co go piję później... Potem
120 Widz |            umieją się pocieszać... Co prawda, to i w Wilnie znalazłby
121 Widz |      ustach; a kiedym wypił tego - co szło na numer drugi, to
122 Widz |        zachciało mi się śpiewać. I co powiesz, zaśpiewałem tak
123 Widz |     Wszystko jedno... nie masz się co spierać o głupie nazwisko. ..
124 Widz |          kępa na środku Wisły bywa co roku pod wodą, a potem wydobywa
125 Widz |       Pijankiewicza: "Widzicie wy, co się wyrabia na ścianie?",
126 Widz |         Czy moi towarzysze jeszcze co mówili, nie wiem, ponieważ
127 Widz |        Piękna wtedy była Warszawa, co?... - wyszlochał Pijankiewicz,
128 Widz |        cały widok.~- To ten pożar, co go Litwini zrobili!... -
129 Widz |            dziś!...~- Nie wiadomo, co gorsze - odmruknął mój kolega
130 Widz |                Jak wyspa na Wiśle: co ją zaleje woda, to ona znowu
131 Widz |      zdziwiony subiekt.~- No, ten, co pokazuje Stare Miasto...~-
132 Widz |            to chyba nie u nas...~- Co się masz tłomaczyć!... -
133 Widz |           mi się spotykać: takich, co widywali diabły, węże, robactwo...
134 Widz |         znalazła się, zapomniał, o co mu chodziło.~Więc smutni