Now.

  1 Katar|            tylko jedno życie, którego mi nie wypada trwonić na słuchanie
  2 Katar|            domu późno, a ty otworzysz mi bramę, dostaniesz dwadzieścia
  3 Katar|               jak przejdzie, to niech mi mama zaraz powie. Bo mi
  4 Katar|               mi mama zaraz powie. Bo mi jest bardzo smutno!...~Mijały
  5 Kamiz|           komu ten szmat sukna, który mi robi trochę kłopotu. Szaf
  6 Kamiz|         rubelka! - odparł roztaczając mi przed oczyma towar w taki
  7 Kamiz|                   westchnął wpychając mi kamizelkę w ręce. - Niech
  8 Kamiz|          przypomniawszy sobie, wyrwał mi jeszcze raz kamizelkę i
  9 Kamiz| najnaturalniejszym tonem, a zwracając mi nabytek dodał:~- Niech jaśnie
 10 Kamiz|               stanął w oknie, ukłonił mi się z przyjacielskim uśmiechem.~
 11 Kamiz|         chwytając ją za ręce. - Patrz mi prosto w oczy i odpowiadaj:
 12 Kamiz|        nerwowy!... Koniecznie ubrdało mi się, że doktor zwątpił o
 13 Kamiz|              mogę być zdrowym, dopóki mi ciała nie przybędzie, to
 14 Kamiz|             trochę rozluźnić!... Było mi formalnie ciasno, choć jeszcze
 15 Grzec|              arystokratycznych, zdaje mi się więc, że blask jej hrabiowskiej
 16 Grzec|            sprzedaniu którego kupiono mi pierwsze buty.~Ojciec, ja
 17 Grzec|             nieutulonym smutku. O ile mi wiadomo z tradycji, nieboszczyka
 18 Grzec|             ojciec znowu nie pozwalał mi się wdawać, a siostra prawie
 19 Grzec|              wiewiórki. Raz wywróciło mi się czółno i pół dnia przesiedziałem
 20 Grzec|            nogi, która zresztą zrosła mi się dość prędko.~Nie mając
 21 Grzec|          gdyby nawet istniał, wydawał mi się rzeczą mniej znaczącą
 22 Grzec|             który nieustannie zalecał mi - kochać i czcić panią hrabinę.
 23 Grzec|               o tych przepisach, dość mi było spojrzeć na czerwoną
 24 Grzec|               tęsknił. Nieraz marzyło mi się, że spełnię taki szlachetny
 25 Grzec|               za który ojciec pozwoli mi strzelić z ogromnego pistoletu,
 26 Grzec|          obronę honoru hrabiny, udało mi się ukraść ojcu garść prochu,
 27 Grzec|               konieczności strzelenia mi w łeb, i wywnioskowałem,
 28 Grzec|              było spaleniznę.~- Zdaje mi się, panie Leśniewski, że
 29 Grzec|                  podpalacz!... zepsuł mi klucz od spichrza! -odparł
 30 Grzec|                  Niby ja nie wiem, że mi strzelicie w łeb... Przecie
 31 Grzec|           strzelicie w łeb... Przecie mi to obiecał organista! -
 32 Grzec|        leszcze smutniejsza. Odgarnęła mi włosy z czoła, spojrzała
 33 Grzec|        wiadomo - odparła pani gładząc mi najeżone włosy. -Trzeba
 34 Grzec|             odpowiedział ojciec dając mi pięścią w kark.~Z tarasu
 35 Grzec|            jakichś przedmiotów będzie mi wykładała guwernantka z
 36 Grzec|         powiesić. Ale później wypadło mi jakieś inne zajęcie, więc
 37 Grzec|          ordynarii na rok i - sprawił mi szkolny uniform.~Nowy strój
 38 Grzec|              wzrokowi, który pozwalał mi czytać z książki odległej
 39 Grzec|       rozmaite.~Profesor łaciny pisał mi nie najgorsze stopnie za
 40 Grzec|        wykładał. Ksiądz prefekt wcale mi nie dawał stopni, ponieważ
 41 Grzec|             stronę kaligrafii i dawał mi jednostki, niekiedy dwójki.~
 42 Grzec|               języka polskiego wróżył mi świetną karierę, ponieważ
 43 Grzec|           karierę, ponieważ raz udało mi się napisać mu na imieniny
 44 Grzec|               czy moi sąsiedzi dobrze mi podpowiadali albo czy leżąca
 45 Grzec|     przysięgasz się, ośle?... Chodźże mi tu zaraz!... A jeżeliś naprawdę
 46 Grzec|         inspektora kredyt otwarty, co mi w szkole zrobiło pewną popularność,
 47 Grzec|              na garbuska, który wydał mi się niemrawym. Ale raz ten
 48 Grzec|            potem Józio ze mną - i tak mi się upiekło.~Uważałem, że
 49 Grzec|            przybiegł do mnie i chciał mi dać bułkę z masłem. Nie
 50 Grzec|                Ta argumentacja wydała mi się poważną. Po namyśle
 51 Grzec|               pobytu w szkołach wielu mi podpowiadało, niektórzy
 52 Grzec|         lekcji uważać, wówczas prawił mi komplimenta:~- Mój Boże!...
 53 Grzec|               miał czas podpowiedzieć mi, że do czwartej deklinacji
 54 Grzec|             wiedza.~Profesor spojrzał mi w oczy, pokiwał głową i
 55 Grzec|               ustęp, nauczyciel kazał mi pójść na miejsce.~Wracając
 56 Grzec|           garbuska:~- Nie wiesz, jaki mi dał stopień?~- Czy ja wiem -
 57 Grzec|         czwórkę, ale on...~- A on ile mi dał? - pytałem.~- Zdałe
 58 Grzec|               dał? - pytałem.~- Zdałe mi się, że - pałkę. Ale to
 59 Grzec|             słuchał wykładu i później mi go powtarzał.~Raz zapytałem
 60 Grzec|             No, kiedyś taki mądry, to mi powiedz z czego jest podobna
 61 Grzec|         roślinami. Sam pogląd podobał mi się, i od tej pory obudziło
 62 Grzec|            oblał gorącą wodą. Zdawało mi się, że to ja raczej powinienem
 63 Grzec|         Jeszcze nigdy Józio nie wydał mi się takim jak dziś. Zdawało
 64 Grzec|               takim jak dziś. Zdawało mi się, że z kaleki wyrasta
 65 Grzec|         wielkim wysiłkiem. Powiedział mi. Tegoż tym najechał jakiś
 66 Grzec|                 Potem, nie uwalniając mi ręki, prosił, ażebym zmówił
 67 Grzec|               wstają zorze", przerwał mi:~- Mów jeszcze - rzekł - "
 68 Grzec|               do mnie czasem. Powiesz mi, co zadano na lekcje...
 69 Grzec|          kufrze i wykrzyknął:~- Wynoś mi się stąd, błaźnie!... Ja,
 70 Grzec|        przejechanego Józia, i - kazał mi postawić na krzyżu dwanaście
 71 Grzec|           księdzem prefektem. Mówiono mi, że miał czarną trumnę aksamitną,
 72 Grzec|      poszedłem do szkoły, powiedziano mi, że ktoś co dzień wypytuje
 73 Grzec|               brodę i długo wpatrywał mi się w oczy, a potem nagle
 74 Grzec|             cię błogosławi!... Puścił mi głowę i znowu spytał:~-
 75 Grzec|              jego śmierci?... Powiedz mi prawdę, bardzo on się męczył?...~
 76 Grzec|             prędko:~- Albo nie... nic mi już nie mów!... O, nikt
 77 Grzec|             pokiwali głowami i kazali mi wrócić do klasy.~Nad wieczorem
 78 Grzec|           sposób. Od tej pory ciężyło mi towarzystwo kolegów i nudziły
 79 Grzec|               czytaniu książek, które mi zostawił Józio, albo wymykałem
 80 Grzec|             jakoś żaden nie przypadał mi do smaku. Przypomniałem
 81 Milkn|             ja ich. A tu, u was, jest mi już strasznie pusto...~Rejent
 82 Milkn|                o ile, naturalnie, uda mi się zawiązać stosunki -
 83 Wakac|          Wzruszył ramionami i zdawało mi się, że się lekko zarumienił;
 84 Wakac|               usłyszał, serce drgnęło mi w niezwykły sposób.~"Jeżeli
 85 Wakac|             waham! Chociaż - szepnęła mi rozwaga - jakie licho ciągnie
 86 Wakac|               się cegły. Poczułem, że mi się tlą włosy, i - cofnąłem
 87 Wakac|        uznanie, nagle jednak przyszły mi na myśl: jej dziki zapał
 88 Wakac|               otworzył. Za to zdawało mi się, że dokoła nas szepczą
 89 Zywy |       okładając się kułakami.~- Zdaje mi się, dzieci, że się bijecie?... -
 90 Zywy |        klęczyć.~- Bo, proszę pani, on mi zabrał Robinsona! - tlomaczył
 91 Zywy |             trzeci. - To ty odebrałeś mi Robinsona.~Zakonnica objaśniła
 92 Zywy |               skutkiem tego przyszedł mi na myśl - telegraf nowej
 93 Cieni|               jak cień?~Odpowiedziano mi, że jest to naprawdę człowiek,
 94 Cieni|          Latarnika nie było~- Powiedz mi przynajmniej, jak on wygląda?~-
 95 Cieni|               na cmentarz.~- Pokażcie mi, grabarzu, gdzie tu wczoraj
 96 Omyl |           spać bez pacierza, pokazała mi się w nocy dusza ojca na
 97 Omyl |         kołdrę. Nazajutrz powiedzieli mi, że to blask księżyca padał
 98 Omyl |             całe dzieciństwo spłynęło mi w jeden dzień.~Było jeszcze
 99 Omyl |             upominała mamka zapinając mi na plecach cztery guziki. -
100 Omyl |              da!...~- Oj! oj! a co on mi zrobi? - odpowiedziałem
101 Omyl |              siebie jak Łukaszowa, bo mi wciąż na myśl przychodził
102 Omyl |          tymczasem Łukaszowa zaniosła mi do jadalnego pokoju sitny
103 Omyl |            się do domu pragnąc, ażeby mi się droga wyciągnęła, jak
104 Omyl |                  Ośle jakiś!...~Zdaje mi się, że największą dla mnie
105 Omyl |              wierszu z góry wypisywał mi jako wzór do kaligrafii:~"
106 Omyl |             Temperował pióro, układał mi ręce i kajet na stole i
107 Omyl |            być rzecz straszna, której mi nie wyjaśnił; zresztą, choć
108 Omyl |            zagrał do tańca.~- Dajcież mi, państwo, spokój - bronił
109 Omyl |            inny człowiek. Raz zdawało mi się, że już jestem zupełnie
110 Omyl |              mama w tej chwili kazała mi iść spać.~Była to dla mnie
111 Omyl |          jestem burmistrz... a jeżeli mi się stanie co złego, kto
112 Omyl |            panie, jest taka, że gdyby mi ją zagrała kiedy kapela
113 Egip |              od razu leczą. Przyrządź mi jedno z nich, właściwe mojej
114 Egip |               mojej chorobie, i niech mi się to raz skończy... tak
115 Egip |         kapłanie, ośmielasz się dawać mi rady! Milcz i spełnij, com
116 Egip |          książę - ale zawrę pokój, bo mi żal krwi mego ludu; napisz
117 Egip |             Horus. - Ale zaraz napisz mi edykt, jako ludowi zniża
118 Egip |                     dodał.~- Obejrzyj mi nogę - jęknął Horus i upadł
119 Egip |             gdzie on jest?...~- Mówił mi jeden z dworzan - szepnął
120 Egip |                    rzekł Horus. - Żal mi... ach, jak żal... Ale przecież
121 Egip |              przynieśli...~- Podajcie mi edykty - rzekł książę nasłuchując,
122 Egip |             się do lekarza - mów, ile mi życia zostaje, abym mógł
123 Egip |               przynajmniej najdroższe mi zlecenia.~- Sześćset kroków -
124 Opow |              nogi, ale jeszcze wpadła mi za kołnierz grudka śniegu.
125 Opow |               Twoje gapiostwo zatruło mi cały tydzień.~- Uważacie,
126 Opow |              Nie ma co mówić, udawało mi się z tym nieborakiem Eisenfederem!
127 Opow |               jakiej racji, przyszedł mi koncept zapytać mego towarzysza:
128 Opow |             wieś, na guwernerkę. Było mi wściekle przykro, ponieważ
129 Widz |            domy jak domy. Jedna rzecz mi się tylko nie bardzo podobała,
130 Widz |               na początek, to zrobiło mi się błogo w ustach; a kiedym
131 Widz |             numer drugi, to zachciało mi się śpiewać. I co powiesz,
132 Widz |              cudnie, tak od duszy, że mi się łzy w oczach zakręciły.
133 Widz |           Rozmaitych pijaków zdarzało mi się spotykać: takich, co