Now.

  1 Katar|     dodawał - katarynka rozdrażnia mnie, a ja mam tylko jedno życie,
  2 Katar|      oprócz tego będziesz brał ode mnie dziesięć złotych na miesiąc,
  3 Katar|               Czy i mama nie widzi mnie w lusterku?~- Widzę cię,
  4 Katar|            jest w lustrze, czy ona mnie widzi, czy nie widzi?...~
  5 Kamiz|       Smutek ten nie gnieździł się mnie, ale w mieszkaniu bliskich
  6 Kamiz|    ciemnowiśniowa. W lipcu, jeżeli mnie pamięć nie zwodzi, zostało
  7 Kamiz|          zdrów!... - rzekł klepiąc mnie po ramieniu. - Pan sam wi,
  8 Kamiz|         gniew.~- Oo, chodźże tu do mnie, o tu!... - mówił gwałtownie,
  9 Kamiz|           się, że doktor zwątpił o mnie... Ale... przekonałaś mnie...
 10 Kamiz|         mnie... Ale... przekonałaś mnie... Już jestem spokojny!...~
 11 Kamiz|           każdy jest nieswój... To mnie tylko dziwi: dlaczego moja
 12 Kamiz|    dlaczego moja kamizelka leży na mnie coraz luźniej?... Strasznie
 13 Kamiz|      bardzo wzruszony:~- Posłuchaj mnie, powiem ci jeden sekret...
 14 Grzec|          ojca jej plenipotentem, a mnie bardzo rzadko Kaziem albo
 15 Grzec|           posadzce, a po wtóre, że mnie tam nie wpuszczała służba,
 16 Grzec|          co jej guwernantka wybiła mnie niebieskim parasolem mówiąc,
 17 Grzec|            tej pory zbudził się we mnie wstręt do małych dziewcząt,
 18 Grzec|           drabiny dla sprowadzenia mnie stamtąd. Innego dnia całą
 19 Grzec|           czasy, z godzinę ponosił mnie przez pola i w końcu - zapewne
 20 Grzec|          wnętrza grobu. Raz, kiedy mnie za coś obito, poszedłem
 21 Grzec|        porządku. Stanowiła ona dla mnie pewien rodzaj encyklopedii,
 22 Grzec|           zaś był nieco surowy dla mnie, to zapewne nie bez słusznych
 23 Grzec|            Na ten widok zagrała we mnie krew przodków spod Wiednia.
 24 Grzec|           strzelania i obórki. Gdy mnie zaś schwytano - od razu
 25 Grzec|          wszystkiego.~Zaprowadzono mnie do pałacu. Na tarasie zobaczyłem
 26 Grzec|            to chyba dzisiaj spotka mnie śmierć gwałtowna. Spaliłem
 27 Grzec|           domowych.~Przyprowadzono mnie do samej pani hrabiny. Ona
 28 Grzec|          hrabiny. Ona spojrzała na mnie smutnymi oczyma, a ja, założywszy
 29 Grzec|        łotrze!... I lekko popchnął mnie naprzód.~- Macie mnie zabić,
 30 Grzec|     popchnął mnie naprzód.~- Macie mnie zabić, to zabijcie, ale
 31 Grzec|           z pani, która zrobiła na mnie dziwne wrażenie.~- Chy!...
 32 Grzec|    zdziwienia, a ojciec, chwytając mnie za ramię, krzyknął:~- A
 33 Grzec|       kucharzowi, bo on myślał, ze mnie tak zastrzeli jak starego
 34 Grzec|       upiec na niej. Nie za to, że mnie nie kazała zastrzelić kucharzowi
 35 Grzec| przygotowywać się do szkół. Uczyli mnie organista i gorzelany na
 36 Grzec|            już nie chciała widzieć mnie po raz drugi.~- Ja takim
 37 Grzec|     początkach sierpnia odwieziono mnie do szkół.~Egzamin zdałem
 38 Grzec|            po czym ojciec umieścił mnie na stancji z korepetycją,
 39 Grzec|            uniform.~Nowy strój tak mnie zajął, że nie mogąc nacieszyć
 40 Grzec|            świecie skarby nie chce mnie trzymać na stancji, chyba -
 41 Grzec|        domem, gdzie częściej mogły mnie spotykać podobne owacje.~
 42 Grzec|            którego natura chroniła mnie od teoretycznych zaciekań,
 43 Grzec|            i kaligrafii protegował mnie jako rysownik, ale potępiał
 44 Grzec|            jednak stosunki łączyły mnie z inspektorem. Człowiek
 45 Grzec|    przyzwyczaił się do wypukiwania mnie z klasy w czasie lekcyj
 46 Grzec|         umiałeś lekcje?...~- Kiedy mnie dziś wcale nie wyrywali!...
 47 Grzec|         nie miał żadnej, opieki, a mnie się niekiedy wydawało, że
 48 Grzec|          się od śmiechu. Wtedy coś mnie ukłuło w serce. Schwyciłem
 49 Grzec|   dziękował im, ale - przybiegł do mnie i chciał mi dać bułkę z
 50 Grzec|           masz przyjaciela?...~- A mnie co po tym?...~- Bo widzisz,
 51 Grzec|         zwrócił się jeszcze raz do mnie mówiąc:~- To może chcesz,
 52 Grzec|    południu Józio przeniósł się do mnie. Był to mój najszczerszy
 53 Grzec|   podejrzewał...~Ile razy osadzono mnie w kozie, garbusek przynosił
 54 Grzec|       mięso ze swego obiadu. A gdy mnie spotkała jaka większa nieprzyjemność,
 55 Grzec|         języka niemieckiego wyrwał mnie na środek. Przerażony Józio
 56 Grzec|           tej pory obudziło się we mnie zamiłowanie do zoologii
 57 Grzec|     południem powiedziano, że ktoś mnie wypukuje. Wybiegłem na korytarz
 58 Grzec|          zachwiał się, spojrzał na mnie błędnym wzrokiem i odszedł,
 59 Grzec|           głośno tupiąc o podłogę. Mnie jakby kto oblał gorącą wodą.
 60 Grzec|          ale - tylko jęknął. Wziął mnie za rękę wyschłymi rączętami
 61 Grzec|              widzisz niedługo... a mnie będzie trochę weselej...~
 62 Grzec|            zawołał potykając się o mnie.~- To ja... - odparłem.~-
 63 Grzec|       schyliwszy się nad łóżkiem - mnie pocałował w głowę. Uczułem,
 64 Grzec|          będę... tam.. .przyjdź do mnie czasem. Powiesz mi, co zadano
 65 Grzec|         coraz niespokojniej:~- Tak mnie łamie!... Czyś ty na mnie
 66 Grzec|          mnie łamie!... Czyś ty na mnie usiadł, Kaziu? Kaziu!...
 67 Grzec|            Kaziu!... O, nie bijcie mnie już!...~- Rum!... Rum-jamajka -
 68 Grzec|           miałem dreszcze, męczyły mnie jakieś straszne marzenia.
 69 Grzec|          marzenia. Z rana obejrzał mnie gospodarz naszej stancji,
 70 Grzec|            co dzień wypytuje się o mnie. Jakoż o jedenastej wypukano
 71 Grzec|        Jakoż o jedenastej wypukano mnie.~Wyszedłem - za drzwiami
 72 Grzec|           ręce.~Człowiek ten wziął mnie pod brodę i długo wpatrywał
 73 Grzec|         nie odpowiedział.~On objął mnie rękoma za szyję i pocałował
 74 Grzec|            głowę, odwrócił się ode mnie i pobiegł ku schodom krzycząc:~-
 75 Grzec|            stancją spory kufer dla mnie i kartkę z tym tylko napisem:~"
 76 Grzec|             Książki te obudziły we mnie namiętną chęć do poważniejszego
 77 Grzec|           Wypadki te oddziałały na mnie w szczególny sposób. Od
 78 Grzec|       garbusek szukał przyjaciela.~Mnie także potrzebny był teraz
 79 Milkn|         moi ludzie. Oni zrozumieją mnie, ja ich. A tu, u was, jest
 80 Milkn|    rozdzierającym głosem:~- Odwieź mnie tam, do moich!...~Starzec
 81 Milkn|       pokazać pana pułkownika...~- Mnie pokazać?... A skądże on
 82 Wakac|           jak zwykle, przyszedł do mnie mój szkolny kolega. Mieszkaliśmy
 83 Wakac|        rozmarzyć niejedną kobietę. Mnie pociągał jego niewzruszony
 84 Wakac|            przy kominie, opanowała mnie filisterska ciekawość i
 85 Wakac|      rozwaga - jakie licho ciągnie mnie do bezcelowej awantury?...
 86 Wakac|      rzuciłem się naprzód. Owionął mnie żar, dym, dach zatrzeszczał,
 87 Wakac|      bohaterem!..."~Wtem potrąciła mnie jakaś młoda dziewczyna biegnąca
 88 Wakac|       Dziewczyna znikła w dymie, a mnie pociemniało w oczach.~"Ja-gna!..." -
 89 Wakac|       dziewczyna przebiegając koło mnie z powrotem.~Z wysiłkiem
 90 Wakac|            nieszczęścia, i... taki mnie wstyd ogarnął, że nie śmiałem
 91 Zywy |           z mizerną córeczką.~Obok mnie stał uczony profesor fizyki
 92 Omyl |      kilkanaście lat starszego ode mnie Przypominam go sobie jak
 93 Omyl |       dużego kota, który patrzy na mnie, jakby chcąc się rzucie.
 94 Omyl |         chcąc się rzucie. Ogarniał mnie strach i kryłem się za ramę
 95 Omyl |          się, że teraz nie zobaczy mnie potwór. Wnet jednak ciekawość
 96 Omyl |          była do sowy, zwróciła ku mnie twarz koloru drzewa i okrągłe
 97 Omyl |          śpię, lecz nagle ogarnęła mnie taka radość, nie wiem nawet
 98 Omyl |       irytowała się baba spychając mnie na podłogę. - Idź zaraz
 99 Omyl |          mi się, że największą dla mnie mękę stanowiły długie przerwy
100 Omyl |           co dzień i stanowiło dla mnie jedyną rozrywkę przy lekcjach,
101 Omyl |        pokiwał głową, popatrzył na mnie apatycznym wzrokiem i odparł:~-
102 Omyl |          śmiech, pan kasjer chciał mnie pociągnąć za ucho, ale dwie
103 Omyl |           gdym wypił, robił się ze mnie inny człowiek. Raz zdawało
104 Omyl |           mi iść spać.~Była to dla mnie wielka zgryzota, gdyż po
105 Omyl |            dzikie ludożercę -~Któż mnie pocieszy w niedoli, ~Jeśli
106 Omyl |     zabłądzisz w te strony, ~Które mnie dziecięciem znały?~Ach,
107 Omyl |         konfederatce. Tak! Niechby mnie zastrzelili, porąbali, roztratowali...~-
108 Omyl |           do czego dojdzie, jeżeli mnie podrażnicie! Jestem jak
109 Omyl |      wyjścia.~Gdy niańka włożywszy mnie do łóżka zagasiła świecę,
110 Omyl |       nieujęty i dla nikogo oprócz mnie niewidzialny.~Potem wszystko
111 Omyl |    Łukaszowę, która śmiejąc się do mnie bezzębnymi ustami, mówiła: .~-
112 Egip |        Horusie?~- Pszczoła ukąsiła mnie w nogę - odparł pobladły
113 Egip |          już stygnie ciało, wysłał mnie do ciebie z rozkazem: "Idź
114 Egip |       rozkazem: "Idź do Horusa, bo mnie niedługo na świecie, i spełniaj
115 Egip |            wzrok zaćmiewa, odesłał mnie do ciebie z rozkazem:, ,
116 Egip |        Horusie - rzekł - nie dziwi mnie twoja bladość, gdyż Ramzes,
117 Egip |        wszystek umrę... Zostaną po mnie błogosławieństwa, spokój,
118 Opow |      Parmezan.~- Prześladowaliście mnie wszyscy... Przez was straciłem
119 Opow |        pogrzebie zmarłego zaprosił mnie i Basetlę na piwo. Gdyśmy
120 Opow |     wyładowuje swoją wściekłość na mnie i daje znać kelnerce, ażeby
121 Opow |     rodzicami, przez zemstę nazwał mnie... O mój Boże..."~Zacny
122 Opow |            się i zwróciwszy się do mnie z zakrwawionym skalpelem,
123 Opow |            Eisenfeder popatrzył na mnie ze złością i na powrót wziął
124 Opow |         ten człowiek mógł posądzić mnie o zamiar szykanowania go...~
125 Opow |      Diabli nadali, że usiadł przy mnie Jeżozwierz, który po czarnej
126 Opow |      zaczął nimi częstować naprzód mnie, potem Eisenfedera.~- Jedz
127 Opow |          się od stołu, spojrzał na mnie oczyma pełnymi łez i zapłaciwszy
128 Opow |          jestem pewny, że posądzał mnie o opowiadanie jego nieszczęścia
129 Opow |            broniłem...~- Tylko już mnie nigdy nie broń w ten sposób!... -
130 Widz |      tysięcy rubli, gdyż na więcej mnie nie stać, biedaka. Że zaś
131 Widz |           z miejsca wybadawszy ode mnie, po co przyjechałem, poradził
132 Widz |            nie mój cudny śpiew tak mnie usposabia, ale wspomnienia...