Now.

  1 Katar|                   zakręcone ostro do góry Już wówczas sztuki piękne robiły
  2 Katar|             włosów. Pan Tomasz pozbył się już wówczas młodzieńczej gorączki,
  3 Katar|                  młoda, a tamtą uwielbiał już zbyt długo. Trzecia miała
  4 Katar|      zwierciadłach, że czoło przerosło mu już ciemię, i sięga w tył do
  5 Katar|                 się niczego od świata, bo już i praktykę porzucił, mecenas
  6 Katar|                Ale od św. Jana staruszkę, już bardzo zgrzybiałą i wcale
  7 Katar|          oczekiwaniu. Dziewczynka poczęła już wstawać z łóżeczka. Nauczyła
  8 Katar|                   ja nie widzę siebie, to już w lustrze nie powinno być
  9 Katar|            zobaczyła w kąciku swoją córkę już ubraną i bawiącą się lalką.~-
 10 Katar|                  Dlaczego nie śpisz?~- Bo już przecie jest dzień, proszę
 11 Katar|           Wprawdzie pan Tomasz nie stawał już w sądach, ale jako doświadczony
 12 Katar|                się adwokat. Nie wychodził już z mieszkania, nie sprawdzał,
 13 Katar|        kataryniarza najgorszymi wyrazami.~Już wychylił się i otworzył
 14 Katar|                  tym domu spokojnym dawno już nie doświadczyła tylu wrażeń!
 15 Katar|                   powie!~Kataryniarz grał już trzecią sztuczkę tak fałszywie
 16 Katar|          wygwizdywać jeszcze głośniej, co już okrutnie drażniło mecenasa,
 17 Kamiz|                    W październiku została już tylko - pani, sama jedna.
 18 Kamiz|             możesz oddać za pół rubla, to już idź. Ja więcej nie dam.~-
 19 Kamiz|                Pół rubla?... Niech będzie już pół rubla!... - westchnął
 20 Kamiz|                 tonem upominającym:~- No, już dość będzie, połóż się spać.~-
 21 Kamiz|              stracił przytomność.~Było to już w nocy. Żona, utuliwszy
 22 Kamiz|                  katar! - powtórzyła pani już głośno.~- Zapalenia płuc
 23 Kamiz|               chwiały.~- Tak, ale zapewne już dawno?... - pochwycił lekarz.~-
 24 Kamiz|                  przed Nowym Rokiem... O, już dawno!~- A!... Jaka to ciemna
 25 Kamiz|             jednak jest potem zdrów!...~- Już tylko nic nie mów - prosiła
 26 Kamiz|                  myślano. Mąż nie chodził już do biura, co mu tym mniej
 27 Kamiz|            wybiegała na jakiś czas.~Za to już wieczory spędzali razem.
 28 Kamiz|                Ale... przekonałaś mnie... Już jestem spokojny!...~I coraz
 29 Kamiz|                  podejrzliwości nigdy się już nie powtórzył. Łagodny spokój
 30 Kamiz|                   palec, o - tu... A dziś już nie mogę. Ja istotnie zaczynam
 31 Kamiz|                   wczoraj pasek do końca. Już martwiłem się myśląc, że
 32 Kamiz|                rękach - a ja myślałem, że już tak będę chudnął do... końca.
 33 Kamiz|             najwięcej. Ale kamizelka - ta już nie skłamie!...~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~
 34 Kamiz|            patrząc na niebo.~Nieba prawie już nie było nad ziemią. Padał
 35 Grzec|                  domu, albo osłem, kiedym już poszedł do szkół.~Ponieważ
 36 Grzec|                   moja siostra Zosia (bom już nie miał matki) mieszkaliśmy
 37 Grzec|                dawno odpoczywała w ziemi. Już nawet pod przyciskającym
 38 Grzec|               szczytu obórki stoczyło się już zaduszone kaczątko na ziemię,
 39 Grzec|            spojrzenie.~Od tego dnia byłem już mniej swobodny. Pani hrabina
 40 Grzec|            kapiszonów, zlękła się tak, że już nie chciała widzieć mnie
 41 Grzec|                  Ja jednak w tych czasach już bardzo spoważniałem. Tylko
 42 Grzec|            pewnego dnia spostrzegłszy, że już idę z klasy do domu. - Leśniewski!...
 43 Grzec| pierwszoklasistami, z których jeden golił już wąsy prawdziwą brzytwą,
 44 Grzec|                   czasami prosił: "Dajcie już spokój!..."- a czasami i
 45 Grzec|                   potem zapytał:~- Czy ty już masz przyjaciela?...~- A
 46 Grzec|                 niż zwykle pośmiał nosek. Już chciał odejść, ale zwrócił
 47 Grzec|                odstąpić mu swego miejsca.~Już po południu Józio przeniósł
 48 Grzec|                garbusek - on ma racją. Ja już go trochę rozumiem.~Zacząłem
 49 Grzec|                  rekreacja. Nie poszedłem już do domu na obiad, tylkom
 50 Grzec|              strasznie zabolał krzyż, ale już go nie boli, że ojciec wczoraj
 51 Grzec|               nasze dzienne sprawy..." Ja już się jutro pewnie nie obudzę...~
 52 Grzec|                   odzyskiwał przytomność.~Już było późno, kiedy od ulicy
 53 Grzec|                      szepnął garbusek-jak już będę... tam.. .przyjdź do
 54 Grzec|              Kaziu!... O, nie bijcie mnie już!...~- Rum!... Rum-jamajka -
 55 Grzec|                   palce i - nagle puścił. Już nie oddychał.~- Panie! -
 56 Grzec|              prędko:~- Albo nie... nic mi już nie mów!... O, nikt nie
 57 Grzec|           poważniejszego czytania.~Dobrze już na wiosnę wybrałem się pierwszy
 58 Milkn|            jeszcze mocne nogi, lecz że go już znudziła adwokacka Francja,
 59 Milkn|                miał głowy... choć obaj są już na boskim sądzie.~Nareszcie -
 60 Milkn|                 ich. A tu, u was, jest mi już strasznie pusto...~Rejent
 61 Milkn|                 jak zabłąkana sierota.~To już nie ta ziemia, którą przed
 62 Milkn|                    Do Warszawy przyjechał już późno wieczór i umieścił
 63 Milkn|          poplamionych frakach. Nie był to już stary "zajazd", ale zagraniczny
 64 Milkn|                  pan pułkownik nie tańczy już nawet kadryla?...~Ponieważ
 65 Milkn|             siedemdziesięcioletni weteran już nie tańczył, więc gdy odezwała
 66 Milkn|                 dziś czy jutro?... Tu był już obcym dla wszystkich i wszyscy
 67 Milkn|                   kamienice i nowi ludzie już go -nie razili. A gdy wypadkiem
 68 Wakac|                nie ruszył. Słoma na dachu już spłonęh, a krokwie żarzyły
 69 Wakac|                   słabe jak kurczę, i tak już nie żyje..."~"Ładnie! -
 70 Wakac|                wypadł z niecek?..."~Belki już były zwęglone i z głuchym
 71 Wakac|                  jak robak.~- Lecz jeżeli już nie żyje?... - odpowiedziało
 72 Wakac|             wariatko?! - krzyknąłem - tam już jest trup, nie '» dziecko..." - ,
 73 Wakac|                  przemówić ani wyrazu.~My już tacy!... - dodał i począł
 74 Wakac|                  nas szepczą krzaki:~- Wy już tacy!...~
 75 Zywy |                 dzieci; lecz... za ciężki już był do grzebania w rupieciach.~
 76 Omyl |               rana do nocy. O świcie była już na dziedzińcu i oglądała
 77 Omyl |             bardzo szybko. Ledwiem wstał, już trzeba się było kłaść, ledwiem
 78 Omyl |               kłaść, ledwiem się położył, już trzeba wstawać. Każdego
 79 Omyl |                 nim poznałem, kto jedzie, już było widać tył bryczki.
 80 Omyl |                  kominku. Matka siedziała już na łóżku szepcząc pacierz:~- "
 81 Omyl |             błogosławionaś Ty.. " A Walek już wyjechał?~- Już musi jest
 82 Omyl |                   A Walek już wyjechał?~- Już musi jest za wrotami.~W
 83 Omyl |                   i śmiejąc się rzekła:~- Już ci się chce zbytków!...~
 84 Omyl |             spotka. Mów pacierz, dziecko, już śniadanie gotowe.~Ukląkłem
 85 Omyl |          Dobrzański.~"To nieprawda, ażeby już była jedynasta" - pomyślałem
 86 Omyl |             ochłonąłem z prędkiego biegu, już słyszę niańkę, jak woła
 87 Omyl |                okręcone w czarną chustkę. Już wydobywa mosiężne okulary
 88 Omyl |                  Usiadłem do lekcji.~Dziś już nie wyobrażam sobie, jakim
 89 Omyl |                  przez wierzch szkieł - i już byłem od świętej pamięci
 90 Omyl |                   kościele? Mówiłem ci to już nieraz...~Potem brał tabakierkę
 91 Omyl |                   się z matką, a gdy zupa już była rozlaną, powstał i
 92 Omyl |               wołały panny.~- Gitara jest już w kuchni! - odezwałem się
 93 Omyl |             instrument...~Ale swoją drogą już próbował dźwięku strun i
 94 Omyl |                    Raz zdawało mi się, że już jestem zupełnie dorosły.
 95 Omyl |                  ręką w stół. Alem reszty już nie dosłyszał, bo mama w
 96 Omyl |                  Może tam zginę od razu, ~Już cię nie będę oglądał.~-
 97 Omyl |            popłynie, ~Gdy szepniesz - syn już nie wróci!...~- "Gdy szepniesz -
 98 Omyl |                       Gdy szepniesz - syn już nie wróci..." - powtórzyła
 99 Omyl |                 nazywać darciem się?...~- Już to pan prezydent kroi na
100 Omyl |       burmistrzównie i śpiewał półgłosem:~Już w gruzach leżą Maurów posady, ~
101 Omyl |              pocztmajster - czas do domu. Już dziesiąta.~- Czy być może? -
102 Omyl |                  ustami, mówiła: .~- Oho! już ci się chce zbytków...~To
103 Omyl |                  Anim się spostrzegł, żem już przespał noc po zabawie.~ ~
104 Egip |              wysokich niebios Nil wylewał już sto razy; mogęż ci zadać
105 Egip |                    rzekł Ramzes cichnącym już głosem -Horusa do sali faraonów;
106 Egip |                więzienia wierna Berenika. Już arcykapłan wysłał po nią
107 Egip |             Usłyszawszy takie słowa Horus już o nic nie pytał; umilkł
108 Egip |               Wielki Ramzes czując, że mu już stygnie ciało, wysłał mnie
109 Egip |                 Potężny Ramzes widząc, że już mu się wzrok zaćmiewa, odesłał
110 Egip |         spełnienia tych rozkazów wszystko już przygotowane, a edykty zaraz
111 Egip |                  gdyż Ramzes, dziad twój, już kona. Nie mógł znieść potęgi
112 Egip |                      Czy ja wiem?... Może już niosą ci jego pierścień.
113 Egip |                   wódz - że wielki Ramzes już wydaje ostatnie tchnienie.~-
114 Egip |            Księżyc zbliżał się do palmy i już dotknął pierwszych jej liści;
115 Opow |             widząc, że tego biedaka chyba już nic nie uratuje.~- A teraz
116 Opow |                 łbach stawali!... Zresztą już zmienił się mój los. Już
117 Opow |                  już zmienił się mój los. Już nie będę korepetytorem...
118 Opow |            najlepiej - wtrącił Basetla. - Już znamy ten głęboki aforyzm!...~-
119 Opow |                   się w prosektorium; ja, już nie pamiętam, z kim, preparowałem
120 Opow |                 nawet broniłem...~- Tylko już mnie nigdy nie broń w ten
121 Widz |              słucham i zalewam się Izami. Już nie mój cudny śpiew tak
122 Widz |                 Spojrzeliśmy na zegarki - już późno!... Zapłaciłem rachunek,