Now.

  1 Katar|             leszcze obrońcą, biegał tak prędko, że nie uciekłaby
  2 Katar|          gdy inni ganili artystę.~I tak zawsze był pobłażliwy dla
  3 Katar| zapobieżenia rozlewowi krwi o rzecz tak małą na pozór.~Dom, w którym
  4 Katar|           Na jej twarzyczce, zwykle tak nieruchomej, grały teraz
  5 Katar|           nieprzytomna, a następnie tak opadła z sil, że leżała
  6 Katar|            dziecko... A dlaczego ty tak mówisz? Ale dziewczynka
  7 Katar|             Widzę, moje kochanie.~- Tak jak i w dzień?~- Tak.~-
  8 Katar|                Tak jak i w dzień?~- Tak.~- Ja także będę widziała
  9 Katar|             A w ogrodzie są drzewa, tak jak dawniej?... Czy do nas
 10 Katar|         szmer rozmowy dwu osób, ale tak niewyraźny, że tylko z wysiłkiem
 11 Katar|     zniechęcenia i martwości, który tak dziwił pana Tomasza.~Nie
 12 Katar|          słuchać o ustępstwach.~Gdy tak mecenas nurzał się w powikłanych
 13 Katar|        ordynaryjne walce i polki, a tak głośno, że szyby drżały.
 14 Katar|           grał już trzecią sztuczkę tak fałszywie i wrzaskliwie
 15 Kamiz|             uśmiechem.~Śnieg zaczął tak mocno padać, że prawie zmierzchło
 16 Kamiz|  Powiedziałbym, że nawet za tęgą na tak małego urzędnika.~Co niedzielę,
 17 Kamiz|    okoliczności dostał jednocześnie tak silnego krwotoku, że aż
 18 Kamiz|             lekki katar oskrzeli.~- Tak... to katar! - powtórzyła
 19 Kamiz|             nogi pod nią chwiały.~- Tak, ale zapewne już dawno?... -
 20 Kamiz|           on potrzebuje ruchu?...~- Tak! tak!... Ruch jest w ogóle
 21 Kamiz|         potrzebuje ruchu?...~- Tak! tak!... Ruch jest w ogóle potrzebny,
 22 Kamiz|    składając przed doktorem ręce.~- Tak... w nosie! Rozumie się.
 23 Kamiz|             Dobranoc.~Słowa doktora tak uspokoiły panią, że po trwodze,
 24 Kamiz|       prawie wesoło.~- No, i cóż to tak wielkiego! - rzekła, trochę
 25 Kamiz|         całować go po rękach.~- Cóż tak wielkiego! - powtórzył pan
 26 Kamiz|              Może też Bóg da!... On tak się uspakaja po każdej pańskiej
 27 Kamiz|           bardzo luźna.~- Czybym aż tak schudł?... - szepnął.~-
 28 Kamiz|             doktora, że on nie jest tak znowu bardzo chory, więc
 29 Kamiz|             siły.~- Oho! chciałabyś tak zaraz... Pierwej muszę przecież
 30 Kamiz|                   Nie wysilajże się tak, bo aż ci się głos zmienia...
 31 Kamiz|        myśli, co chce...~Długa mowa tak go wysiliła, że musiał przejść
 32 Kamiz|               a ja myślałem, że już tak będę chudnął do... końca.
 33 Grzec|        wdrapałem się na dach pałacu tak nieszczęśliwie, że musiano
 34 Grzec|   kucharzowi, bo on myślał, ze mnie tak zastrzeli jak starego bułanka ...~
 35 Grzec|             na zgliszczach obórki i tak dałbym się powoli upiec
 36 Grzec|            i kapiszonów, zlękła się tak, że już nie chciała widzieć
 37 Grzec|         szkolny uniform.~Nowy strój tak mnie zajął, że nie mogąc
 38 Grzec|            miałem zamiar posiedzieć tak kilka minut. Ponieważ jednak
 39 Grzec|        ojciec pożegnał się ze mną w tak demonstracyjny sposób, że
 40 Grzec|           inspektorem. Człowiek ten tak przyzwyczaił się do wypukiwania
 41 Grzec|       dziennika?~- Jak ojca kocham, tak nie!~- I umiałeś lekcje?...~-
 42 Grzec|             i gładkimi włosami. Był tak wątły, że musiał odpoczywać
 43 Grzec|           rękę do kości wołając, że tak zrobię każdemu, kto Józia
 44 Grzec|        zaczęła krzyczeć: "Dobrze mu tak, niech nie dokucza kalece!..."
 45 Grzec|              potem Józio ze mną - i tak mi się upiekło.~Uważałem,
 46 Grzec|             zębami i robił przy tym tak niewinną minę, że żaden
 47 Grzec|        Źrenice jego rozszerzyły się tak, że miał prawie czarne oczy.
 48 Grzec|             umrę... Ale boję się... tak sam... więc prosiłem, żebyś
 49 Grzec|        rącząt, myślałbym, że umarł.~Tak siedzieliśmy godzinę, dwie,
 50 Grzec|           ci tam? Pewnie lepiej!... Tak być powinno!... Zawsze uszy
 51 Grzec|        mówić coraz niespokojniej:~- Tak mnie łamie!... Czyś ty na
 52 Grzec|            czarną trumnę aksamitną, tak małą jak pudełko od skrzypców.~
 53 Grzec|           biedny... biedny...~Wołał tak głośno, że na korytarz powychodzili
 54 Grzec|           zapytywałem się, dlaczego tak nędznie zginął Józio i dlaczego
 55 Grzec|         Józio i dlaczego ojciec był tak samotny, że aż musiał tulić
 56 Milkn|   sześćdziesiąt pięć lat i wyglądał tak czerstwo, że przyjaciele
 57 Milkn|            zaś następnym poukładali tak szczęśliwie plany wojen,
 58 Milkn|       emeryturę pułkownika.~Uśmiech tak widać ozdobił marsowatą
 59 Milkn|       poprawił go pułkownik.~Pomimo tak szczególnego przyjęcia pułkownik
 60 Milkn|      bohaterom walca i kontredansa, tak samo jak we Francji.~Wyszedł
 61 Milkn|       zacisnął pięści, co wyglądało tak, jak gdyby chciał rzucić
 62 Wakac|           wypadek" mógł się zdarzyć tak panującemu nad sobą człowiekowi.~-
 63 Wakac|           dym gryzł w oczy, a ogień tak mocno przypiekał, że z obawy
 64 Wakac|        dziecko, słabe jak kurczę, i tak już nie żyje..."~"Ładnie! -
 65 Wakac|         dymu, zobaczyłem ją w oknie tak silnie pochyloną do wnętrza
 66 Cieni|          światło, znika jak cień.~I tak każdego dnia w roku. Czy
 67 Omyl |           niegodna wiary, a przecie tak było, że nawet ksiądz proboszcz
 68 Omyl |       mieszka w chałupce??~- Jużci, tak.~- Za naszymi polami?~-
 69 Omyl |          lnu, a niekiedy z rozpaczy tak machałem nogami, żem uderzał
 70 Omyl |          dobry panu, a dlaczego pan tak dawno nie był u nas?..."~
 71 Omyl |     apatycznym wzrokiem i odparł:~- Tak - jak to on.~- A co słychać
 72 Omyl |          zacząłem chodzić na rękach tak ładnie, że zarumieniony
 73 Omyl |            Idę na szczyty Kaukazu, ~Tak wyrok boski zażądał;~Może
 74 Omyl |           zacnej kobiety, która nas tak gościnnie przyjmuje... -
 75 Omyl |        rewolucyjności wyprężył nogi tak, że wydawały się jeszcze
 76 Omyl |        proboszcz.~- Co?... jegomość tak dobrze wie o tym jak ja! -
 77 Omyl |             czerwonej konfederatce. Tak! Niechby mnie zastrzelili,
 78 Omyl |           Chryste, ratuj!...~Mówiąc tak podniesionym głosem, pan
 79 Omyl |            Panie były przestraszone tak późną godziną i wszyscy
 80 Egip |            mi się to raz skończy... tak albo owak.~Lekarz wahał
 81 Egip |  szukających żeru hien.~- Czemu oni tak się gromadzą? - spytał Horus
 82 Egip |             ust jego na polu bitwy. Tak powiedziałem...~Wódz upadł
 83 Egip |            nieśmiertelny Ozyrys."~- Tak daleko nie sięga serce moje -
 84 Egip |   najszlachetniejszym z Egipcjan. r Tak powiedziałem...~Kanclerz
 85 Egip |             klasztornego więzienia. Tak powiedziałem...~- Mądrze
 86 Egip |           za tę oto palmę...~-.Ach, tak!... A Ramzes długo jeszcze
 87 Opow |              ale robimy to w sposób tak oględny, tak nieledwie serdeczny,
 88 Opow |            to w sposób tak oględny, tak nieledwie serdeczny, że
 89 Opow |           mokrych płatów padających tak gęsto, że przechodnie robili
 90 Opow |               Znowu otrząsnął się i tak energicznie tupnął w podłogę,
 91 Opow |          wygraliście!... Pokażę wam tak piękny okaz suchotnika,
 92 Opow |          wdawać się z "olejarzami". Tak nazywaliśmy realistów.~W
 93 Opow |         ręką, trzęsąc się i płacząc tak rzewnie, że łzy wypływały
 94 Opow |           takie dziwne zdarzenie.~- Tak... tak!... musiałeś coś.
 95 Opow |          dziwne zdarzenie.~- Tak... tak!... musiałeś coś. Twarożku,
 96 Opow |        dodał:~- Na świecie robi się tak, że jedni powtarzają plotkę,
 97 Widz |             co powiesz, zaśpiewałem tak cudnie, tak od duszy, że
 98 Widz |             zaśpiewałem tak cudnie, tak od duszy, że mi się łzy
 99 Widz |              bracie Polaku, nie mów tak!... - przerwał Pijankiewicz.~-
100 Widz |            wydobywa się na wierzch, tak i nasze Stare Miasto nieraz
101 Widz |             I jak szczęścia pragnę, tak on nam pokazuje coś, niby
102 Widz |             Już nie mój cudny śpiew tak mnie usposabia, ale wspomnienia...