Now.

 1 Katar|          to, ażeby każdy szczegół jego mieszkania posiadał wartość
 2 Katar|        obrazy.~Nareszcie porządki jego stały się sławne. Sam me
 3 Katar|     wiorstowymi słupami na drodze jego życia. Nie zapalał się on,
 4 Katar|          widzieć, co się dzieje u jego sąsiadek.~Były tam sprzęty
 5 Katar|        stało naprzeciw mieszkania jego sąsiadek, a świeciło i dogrzewało
 6 Katar|           obiad i znowu siedział. Jego rumiana twarz i szpakowate
 7 Katar|          a mecenas spostrzegł, że jego wierny sługa coś towarzyszowi
 8 Katar| kataryniarz odwrócił się teraz do jego okna i za jego dziesiątkę
 9 Katar|           teraz do jego okna i za jego dziesiątkę począł przytupywać
10 Kamiz|            ażeby okazać wszystkie jego zalety.~- Dam ci pół rubla.~-
11 Kamiz|         powtórzyła pani ściskając jego spotniałe ręce. -Wiem przecie,
12 Kamiz|        chorego wskazówką, że stan jego nie jest złym.~Bo i z jakiej
13 Grzec|    cybuchem. Po śmierci oryginała jego wierzchowce poszły do wożenia
14 Grzec|       kucharz ma swoją fuzją - do jego bowiem obowiązków należało
15 Grzec|        które jedyną odpowiedzią z jego strony było:~"Leśniewski,
16 Grzec|         kaligraf; lecz ponieważ w jego umyśle sztuka pisania była
17 Grzec|        wiersz obejmujący pochwalę jego surowości. Nareszcie, stopnie
18 Grzec|    tygodniu nie przypomniałem się jego pamięci.~- Leśniewski! -
19 Grzec|        tylko prosił innych, ażeby jego nie bili. Gdy mu raz "dano
20 Grzec|        sobie pragnąc sam kierować jego edukacją. Sam chciał odprowadzać
21 Grzec|       piecu nie napalono. Źrenice jego rozszerzyły się tak, że
22 Grzec|           Gdybym nie czuł uścisku jego rozpalonych rącząt, myślałbym,
23 Grzec|         się stąd, błaźnie!... Ja, jego ojciec, lepiej wiem, czy
24 Grzec|      pudełko od skrzypców.~Ojciec jego strasznie płakał, a na cmentarzu
25 Grzec|      pomimo to Józia pochowali, a jego ojca komisarz z policjantem
26 Grzec|        znowu spytał:~- Byłeś przy jego śmierci?... Powiedz mi prawdę,
27 Grzec|          znaleziono martwe zwłoki jego ojca. Obok nich leżała wypróżniona
28 Milkn|    wszystkie strzały skierowano w jego piersi.~Ledwie go otrzeźwili.
29 Milkn|           śniadej, suchej twarzy, jego podciętym białym wąsom i
30 Milkn|   otwartym polu, na swoim polu, w jego piersi nie wytrzyma tęsknota,
31 Milkn|       albo skórą, jakie bywały za jego czasów, zastał modne meble,
32 Milkn|        smaku. Nawet tam, gdzie za jego czasów polowano na dzikie
33 Milkn|         grobie, w którym spoczęli jego dawni kamraci. Gdy zaś ocknął
34 Milkn|      roletę, spostrzegł, że przed jego oknem chodzi tam i na powrót
35 Milkn|         człowiek wciąż dreptał za jego oknem albo rozcierał zmarznięte
36 Milkn|           wyszedł na podwórze.~Na jego widok człowiek z dzieckiem
37 Milkn|         na pułkownika, ale według jego pojęć znaczyło oddanie honorów.~
38 Milkn|         oddanie honorów.~Ponieważ jego syn chuchał sobie przez
39 Wakac|   niejedną kobietę. Mnie pociągał jego niewzruszony spokój i trzeźwość
40 Wakac|            A dziewczyna... czy to jego siostra?~- Gdzież tam! -
41 Cieni|   naprawdę człowiek, a nawet dano jego adres. Poszedłem do wskazanego
42 Cieni|           ani nawet nie widziałem jego grobu. I został tym po śmierci,
43 Omyl |         ofiarował Bogu pacierz za jego duszę. Raz, kiedym był bardzo
44 Omyl |        nieszczęście, lepiej niech jego spotka. Mów pacierz, dziecko,
45 Omyl |          Dobrzańskiego, a później jego głowa, osadzona na wysokiej
46 Omyl |         gdy podrośniesz.~Z piersi jego wymknęło się westchnienie.~
47 Omyl |           mieszkał niedaleko nas, jego domek widywałem co dzień,
48 Omyl |          dawno nie był u nas?..."~Jego u nas nikt nie wyglądał.~
49 Omyl | potrzebuje chodzić pod oknami, bo jego dom stąd o trzy kroki -
50 Omyl |    zadowolony publicznym uznaniem jego rewolucyjności wyprężył
51 Omyl |         sobie jednak przypominam, jego niebezpieczne męstwo nie
52 Omyl |       pani majorowa wśród powodzi jego słów zdawała się zasypiać.~-
53 Egip |   niedługo na świecie, i spełniaj jego wolę, jak moją spełniałeś.
54 Egip |          mój pierścień ujrzysz na jego ręce, bo przez usta władców
55 Egip |          być wyrywany język z ust jego na polu bitwy. Tak powiedziałem...~
56 Egip |           Horusa i ślepo spełniaj jego wolę. Choćby ci kazał spuścić
57 Egip |     uczynisz to, gdy zobaczysz na jego ręce mój święty pierścień,
58 Egip |           państwa cieniów i serce jego na nieomylnej szali zważy
59 Egip |          zdjąć święty pierścień z jego ręki i tobie go oddać na
60 Egip |        wiem?... Może już niosą ci jego pierścień. W tej chwili
61 Opow |        oglądał drzeworyty.~Śmiech jego zmroził towarzystwo. Przestano
62 Opow |      ponieważ chwalił się raz, że jego dziadek należał do farmazonów.
63 Opow |         wam nasycić oczy widokiem jego szkieletu, dopóki jest w
64 Opow |  pożegnanie przypomniał sobie, że jego chory nie nazywa się Szwarckopf,
65 Opow |          zęby.~Parmezan błysnął w jego stronę żółtawym okiem i
66 Opow |      wiedział, że byłem świadkiem jego aresztowania?... nie jestem
67 Opow |           zaś przypomniałem sobie jego wystawową awanturę i struchlałem
68 Opow |       posądzał mnie o opowiadanie jego nieszczęścia na wystawie.~
69 Opow |  wypadkiem nie opowiedziałeś komu jego niemiłej historii?...~Parmezan
70 Widz |        powiększał się, a w środku jego coś ruszało się jak różnobarwne
71 Widz |         dzisiejsze Stare Miasto z jego kramami. Żydami, niechlujstwem.
72 Widz |           historia każdego domu i jego właścicieli od kilku wieków!...
73 Widz |         nasze dziwo i złożyć hołd jego pięknościom i ciekawościom.