Now.

 1 Katar|       jedwabny parasol angielski.~Był zawsze głęboko zamyślony
 2 Katar|   spotykał go zawód.~Ten jegomość był to - pan Tomasz.~Pan Tomasz
 3 Katar|      pomyśleć by mogła o nim.~Gdy był leszcze obrońcą, biegał
 4 Katar|      wracająca z magazynu do domu Był wesoły, rozmowny, trzymał
 5 Katar|           szczęście i nieustannie był swatany. Ale cóż z tego,
 6 Katar|        odwiedzali ciekawi. Że zaś był gościnny, przyjęcia robił
 7 Katar|      swoją obecnością.~Pan Tomasz był wszystkim rad, a widząc
 8 Katar|      ganili artystę.~I tak zawsze był pobłażliwy dla niedoskonałości
 9 Katar|       spokojny - zapalał się, jak był cichy - krzyczał, a jak
10 Katar|           cichy - krzyczał, a jak był łagodny - wpadał w gniew
11 Katar|       miękką, błyszczący pieniądz był twardym i dźwięcznym krążkiem,
12 Katar|          w sąsiednim ogrodzie. Tu był dla niej dzień...~Nie dość
13 Katar|          twierdził, że obywatel X był wariatem w roku 1872, a
14 Katar|        zbadanie, kiedy naprawdę X był wariatem, a następnie o
15 Katar|         co począć. Chwilami gotów był przypuścić, że przy odczytywaniu
16 Katar|         katarynki! Jak wspaniałym był ryk trąby, która mecenasa
17 Katar|         zwykłą sobie flegmą, choć był trochę blady:~- Słuchaj
18 Katar|     Biedne dziecko!... Powinienem był zająć się nim od dawna...~ ~
19 Kamiz|         między własnymi rzeczami. Był jednak czas, żem ją kupił
20 Kamiz|           na lekcje, on do biura.~Był to drobny urzędniczek, który
21 Kamiz|            jeżeli człowiek zawsze był zdrów, nigdy nie kaszlał...~-
22 Kamiz|        gdy siedział w mieszkaniu, był zdrowszy, więc pani wystarała
23 Kamiz|    powtórzył. Łagodny spokój żony był przecie najlepszą dla chorego
24 Kamiz|        jakiej racji miał być zły?~Był wprawdzie kaszel, ale -
25 Kamiz|      drugiego cały wieczór.~Chory był wzruszony jak nigdy.~- Mój
26 Grzec|           nawet, że tytuł hrabiny był rodzajem pomnika, którym
27 Grzec|       półgłówkiem. W każdym razie był to człowiek niepospolity.
28 Grzec|        razie plenipotentom.~Takim był mój legitymizm oparty na
29 Grzec|           od Boga itd.~Ojciec mój był człowiek niezmęczony w pracy,
30 Grzec|    strasznie krzyczał. Jeżeli zaś był nieco surowy dla mnie, to
31 Grzec|      szedł do niej na skargę; kto był chory, brał ze dworu lekarstwo;
32 Grzec|        ręce w tył (jak to zwykłem był machinalnie czynić w obecności
33 Grzec|          ten bowiem wykład oparty był na metodzie poglądowej,
34 Grzec|        się ze mną po lekcjach, że był szczerze zaniepokojony,
35 Grzec|     znajdował się kaleka - Józio. Był to chłopczyk garbaty, karzeł
36 Grzec|        oczyma i gładkimi włosami. Był tak wątły, że musiał odpoczywać
37 Grzec|    Dlaczegóż ty nie chcesz, żebym był twoim przyjacielem?~- Bo
38 Grzec|      Józio przeniósł się do mnie. Był to mój najszczerszy pomocnik,
39 Grzec|          W podpowiadaniu garbusek był mistrzem, bo umiał mówić
40 Grzec|             Mój Boże!... żebym ja był taki jak ty mocny!.-.Mój
41 Grzec|             Mój Boże!... żebym ja był taki zdolny... Wiesz, że
42 Grzec|           wątłości chłopczyna ten był pracowity i bystry. Ja zwykle
43 Grzec|      leżącego w krótkim łóżeczku. Był zupełnie sam, sam jeden.
44 Grzec|          nawet zapalać jej. Józio był coraz niespokojniejszy,
45 Grzec|       pierwszy raz na grób Józia. Był taki mały i zgarbiony, jak
46 Grzec|           Józio i dlaczego ojciec był tak samotny, że aż musiał
47 Grzec| przyjaciela.~Mnie także potrzebny był teraz przyjaciel. Ale między
48 Milkn|       znaleźć miejsca.~W rozmowie był nieuważny, w towarzystwie
49 Milkn|      drzew, ziemia bez lasów. Nie był nawet pewny, czy ptaki nie
50 Milkn|         poplamionych frakach. Nie był to już stary "zajazd", ale
51 Milkn|      szumem wprowadził do salonu.~Był to wieczór tańcujący, więc
52 Milkn|       zajmować, z czego pułkownik był kontem mogąc przypatrzeć
53 Milkn|    Francji: dziś czy jutro?... Tu był już obcym dla wszystkich
54 Milkn|        człowiek z małym chłopcem.~Był silny mróz, więc ubogi człowiek
55 Milkn|          nosem.~- Pamiętaj, żebyś był, bobym ci zęby powybijał,
56 Wakac|  widywaliśmy się prawie co dzień. Był to przystojny blondyn, którego
57 Zywy |     dzieci; lecz... za ciężki już był do grzebania w rupieciach.~
58 Zywy |        konstrukcji.~Główną stacją był zakład sierot, boczną -
59 Cieni|       został tym po śmierci, czym był za życia: istotą widzialną
60 Omyl |           jego duszę. Raz, kiedym był bardzo senny i poszedłem
61 Omyl |        dlaczego pan tak dawno nie był u nas?..."~Jego u nas nikt
62 Omyl |    gitarze.~Pamiętam go jak dziś. Był to człowiek dość młody.
63 Omyl |         ci się chce zbytków...~To był ranek. Anim się spostrzegł,
64 Opow |          łóżku i usiadł. Istotnie był przerażająco chudy. Utkwił
65 Opow |          pierwszej klasy realnej. Był on synem rymarza, o czym
66 Opow |      popisowej naszego gimnazjum.~Był to początek roku szkolnego,
67 Opow |       który zatrzymał policjanta, był czcigodny D., nauczyciel
68 Opow |     wtrącił Basetla.~- Eisenfeder był usprawiedliwiony wobec władzy
69 Opow |      zapytać mego towarzysza: czy był na wystawie sztuk pięknych?...
70 Widz |        Poniewolski.~Ostatni obraz był po prostu cudownym zjawiskiem.