Now.

 1 Katar|             mamą, a starszej mówiła: pani.~I u mecenasa, i u nowych
 2 Katar|     codziennym raportem. Doniósł, że pani doktorowa wyjechała z dziećmi
 3 Kamiz|        kwietniu było ich troje: pan, pani i mała służąca, która sypiała,
 4 Kamiz|             zostało ich tylko dwoje: pani i pan, bo służąca przeniosła
 5 Kamiz|     październiku została już tylko - pani, sama jedna. To jest niezupełnie
 6 Kamiz|          niepotrzebne rzeczy, a przy pani ze wszystkich pamiątek po
 7 Kamiz|         końcu listopada pewnego dnia pani zawołała do pustego mieszkania
 8 Kamiz|         stole i począłem marzyć to o pani, która wyszła za bramę nie
 9 Kamiz|           rozmawiali ze sobą. W maju pani raz nawet - nuciła jakąś
10 Kamiz|             znowu po niejakim czasie pani mówiła:~- Kładź się!...
11 Kamiz|            spokojni. O ile pamiętam, pani była znacznie szczuplejsza
12 Kamiz|            tylko czasami! - szepnęła pani zatrzymując się dla nabrania
13 Kamiz|               to katar! - powtórzyła pani już głośno.~- Zapalenia
14 Kamiz|                 Owszem!... - odparła pani, znowu stając. Trochę się
15 Kamiz|              lekarz.~Weszli do domu. Pani z trwogą zapytała stróża:
16 Kamiz|              O, nic!... - powtórzyła pani ściskając jego spotniałe
17 Kamiz|              potrzebny, ale małżonek pani musi parę dni poleżyć. Czy
18 Kamiz|               Nie może... - szepnęła pani ze smutkiem.~- No - to nic!
19 Kamiz|              wosk.~- No, to nic. Mąż pani wypocznie, tam się zasklepi...~-
20 Kamiz|             Tam... w nosie? - mówiła pani składając przed doktorem
21 Kamiz|            nosie! Rozumie się. Niech pani uspokoi się, a resztę zdać
22 Kamiz|             nic nie mów - prosiła go pani.~Na dworze zaczęło świtać.
23 Kamiz|       mieszkaniu, był zdrowszy, więc pani wystarała się jeszcze o
24 Kamiz|             wieczory spędzali razem. Pani zaś, aby nie próżnować,
25 Kamiz|          końcu sierpnia spotkała się pani z doktorem na ulicy. Długo
26 Kamiz|              chodzili razem. W końcu pani schwyciła doktora za rękę
27 Kamiz|         wizycie...~Doktor obiecał, a pani wróciła do domu jakby spłakana.
28 Kamiz|             przeżyję kilku miesięcy?~Pani zdrętwiała.~- Co ty mówisz? -
29 Kamiz|             się nie zdaje? - spytała pani z akcentem wielkiej wątpliwości.
30 Kamiz|             Dajże pokój! - przerwała pani - przecież nie utyłeś...~-
31 Kamiz|          kufer musiał być ciężki, bo pani aż porobiły się wypieki
32 Kamiz|               ażeby uspokoić żonę, a pani co dzień - skracała pasek,
33 Grzec|         rocznie o sto złotych. Nasza pani w milczeniu przyjęła ofiarowaną
34 Grzec|          pałacu. Pałac zaś zajmowała pani hrabina z córeczką Lonią,
35 Grzec|        stanowiło jedyną moją zaletę.~Pani hrabina była młodą wdową,
36 Grzec|         Przyprowadzono mnie do samej pani hrabiny. Ona spojrzała na
37 Grzec|           zadarłem głowę do góry, bo pani była wysoka.~W taki sposób
38 Grzec|             rzekła melodyjnym głosem pani hrabina do mego ojca.~-
39 Grzec|              dodał:~- Upadnij do nóg pani hrabinie, ty łotrze!...
40 Grzec| odpowiedziałem nie spuszczając oka z pani, która zrobiła na mnie dziwne
41 Grzec|            zrobi ci krzywdy - rzekła pani.~- Aha! nikt... Niby ja
42 Grzec|              swoją obronę nie wzięła pani hrabina.~W rogu tarasu stojący
43 Grzec|              A ty znowu co?... Wobec pani hrabiny pokazujesz język?...~-
44 Grzec|              jak starego bułanka ...~Pani hrabina zrobiła się leszcze
45 Grzec|                Nie wiadomo - odparła pani gładząc mi najeżone włosy. -
46 Grzec|               Stanie się według woli pani hrabiny! - odpowiedział
47 Grzec|            byłem już mniej swobodny. Pani hrabina nie życzyła sobie
48 Grzec|            dzięki polecającym listom pani hrabiny, po czym ojciec
49 Grzec|               na przykład die Frau - pani. ~Ostro wyszedłem i z wielką
50 Grzec|               na przykład die Frau - pani. Ale na tym skończyła się
51 Zywy |                        ŻYWY TELEGRAF~Pani hrabina podczas wizyty w
52 Zywy |        pójdzie klęczyć.~- Bo, proszę pani, on mi zabrał Robinsona! -
53 Zywy |          zakład nie posiada.~W sercu pani hrabiny zatliła się jakaś
54 Omyl |             ci, idź, pókim dobra, bo pani zawołam.~Byłem znowu w łóżku.
55 Omyl |              Antoś! nie kręć się, bo pani zawołam. Stójże, wiozę ci
56 Omyl |            pełnym energii. - Cóż to, pani nie wie? Wojny chce...~-
57 Omyl |         fotelu.~- Och, nie gadałabyś pani takich rzeczy przy dziecku!
58 Omyl |          ujął się ręką pod boki.~- A pani co mówi?...~Może byliby
59 Omyl |            trzema córkami, staruszka pani majorowa z dwoma wnuczkami,
60 Omyl |            po cichu starszej wnuczce pani majorowej, a nareszcie -
61 Omyl |           nie wróci..." - powtórzyła pani majorowa drżącym głosem. -
62 Omyl |          cicho jak w kościele, tylko pani majorowa szlochała. Nagle
63 Omyl |             wysłuchamy.~- Dobrze, że pani nic nie zrobią - mówił burmistrz -
64 Omyl |       zwariował, Franiu! - krzyknęła pani burmistrzowa.~- Taki jestem! -
65 Omyl |             kiwała głową, a spłakana pani majorowa wśród powodzi jego
66 Omyl |             i żółte wstążki u czepka pani majorowej, i pana pocztmajstra,
67 Opow |        trzeci wspominając o romansie pani B. z panem C. nie omieszkał
68 Widz |               Przez pokój przechodzi pani domu; na sukni błękitnej
69 Widz |            złotymi klamrami. To jest pani kupcowa. Cudnie piękna idzie