Now.

 1 Katar|         Senatorskiej. Latem nosił on wykwintne, ciemnogranatowe
 2 Katar|       jego życia. Nie zapalał się on, nie unosił, ale - smakował.~
 3 Katar|         parę godzin tracił humor. On, człowiek spokojny - zapalał
 4 Katar|           rozmyślaniach. Wiedział on, że myślenie jest ważną
 5 Katar|           smutno w domu, w którym on od tylu lat miał dobry humor!~
 6 Katar|           się pociągów.~Boże! jak on ślicznie gwizdał...~Do gabinetu
 7 Kamiz|            nuciła jakąś piosenkę, on śmiał się czytając "Kuriera
 8 Kamiz|         do miasta. Ona na lekcje, on do biura.~Był to drobny
 9 Kamiz|        Prawda, panie doktorze, że on potrzebuje ruchu?...~- Tak!
10 Kamiz|   przychodzi. Może też Bóg da!... On tak się uspakaja po każdej
11 Kamiz|     zanadto o niego troskliwa, że on mimo to umrze, a w końcu
12 Kamiz|           Żona wie od doktora, że on nie jest tak znowu bardzo
13 Grzec|          nie tytułował hrabią ani on nikogo plenipotentem. Natomiast
14 Grzec|    pokazałem język kucharzowi, bo on myślał, ze mnie tak zastrzeli
15 Grzec|           gimnastyki, którą także on wykładał. Ksiądz prefekt
16 Grzec|           nie poskarżył się.~Miał on oboje rodziców, ale ojciec
17 Grzec|       wszyscy prześladowali, więc on, chcąc się choć jako tako
18 Grzec|      naprzód ja z drągalem, potem on z Józiem, potem Józio ze
19 Grzec|  oświadczyło, że będą go bronili. On dziękował im, ale - przybiegł
20 Grzec|       Spojrzałem na niego z góry. On zmieszał się jeszcze bardziej
21 Grzec|    pomocnik, powiernik i chwalca. On wybierał słówka i robił
22 Grzec|       robił wszelkie tłomaczenia, on notował zadawane przykłady,
23 Grzec|         mówił - Kazio jest mocny. On jak złapie diadkę za ramiona,
24 Grzec|           moi nie bali się, tylko on, biedak, bał się za nas
25 Grzec|         no - zresztą czwórkę, ale on...~- A on ile mi dał? -
26 Grzec|    zresztą czwórkę, ale on...~- A on ile mi dał? - pytałem.~-
27 Grzec|           pałkę. Ale to osioł, co on tam wie...- odpowiedział
28 Grzec|      czytałem w klasie romanse, a on słuchał wykładu i później
29 Grzec|      podobne do zwierząt.~- Głupi on jest - odpowiedziałem.~-
30 Grzec|            Ale - mówił garbusek - on ma racją. Ja już go trochę
31 Grzec|         do tego garbatego, wiesz? On jest chory, bo onegdaj trochę
32 Grzec|          nie zaś biedny garbusek, on - taki dobry i wątły...~
33 Grzec|      spytałem:~- Co tobie, Józiu?~On ożywił się, otworzył usta
34 Grzec|          ojciec, lepiej wiem, czy on umarł!... Wiwat pan gubernator!...
35 Grzec|          mu nic nie odpowiedział.~On objął mnie rękoma za szyję
36 Grzec|         Powiedz mi prawdę, bardzo on się męczył?...~Wtem cofnął
37 Grzec|        taki mały i zgarbiony, jak on sam. Spostrzegłem, że ktoś
38 Grzec|           i sam nie wiedziałem, i on się nie spytał.~W tydzień
39 Milkn|        się w perswazje. Zrozumiał on, że człowieka czasami porywa
40 Milkn|         Mnie pokazać?... A skądże on wie, kto ja jestem?...~-
41 Wakac|      widocznego zakłopotania, ale on sam zaczął.~- Wiesz - odezwał
42 Zywy |       klęczyć.~- Bo, proszę pani, on mi zabrał Robinsona! - tlomaczył
43 Zywy |      chłopiec.~- Nieprawda, bo to on!... - zaprzeczył drugi.~-
44 Cieni|        kłębią się zimowe śniegi - on zawsze, skoro tylko nadejdzie
45 Cieni|      Powiedz mi przynajmniej, jak on wygląda?~- Kto go tam wie -
46 Cieni|    pasażerów było wczoraj.~- Ależ on pochowany w oddziale najuboższych.~-
47 Cieni|          dwudziestu pięciu.~- Ale on leżał w niemalowanej trumnie.~-
48 Omyl |    zaniosę do starego za olszynę. On ci da!...~- Oj! oj! a co
49 Omyl |          ci da!...~- Oj! oj! a co on mi zrobi? - odpowiedziałem
50 Omyl |            Nie bój się, nie takim on robił, co ich pogubił do
51 Omyl | grzesznego.~- Ten stary?~- Jużci, on.~- Ten, co mieszka w chałupce??~-
52 Omyl |        naszymi polami?~- A ino.~- On sam mieszka? - pytałem zaciekawiony.~-
53 Omyl |          i złodziei ucieka.~- Cóż on za jeden?~- A licho go wie,
54 Omyl |          sobie to samo w myśli, a on - dopiero zaczynał, przerywał
55 Omyl |          i odparł:~- Tak - jak to on.~- A co słychać na świecie?~
56 Omyl |      zaczyna się ruszać.~- Czegóż on chce?~- Jak to czego, mościa
57 Omyl |          pana kasjera w graniu, a on tańczył. Trwało to jednak
58 Egip |     przerwy.~Zapłakał Horus (miał on serce pełne litości) nad
59 Egip |       powtórzył Horus - ale gdzie on jest?...~- Mówił mi jeden
60 Opow |      dopóki jest w akcji...~- Jak on się nazywa?... - zapytał
61 Opow |      pierwszej klasy realnej. Był on synem rymarza, o czym wiem,
62 Widz |           za jeden ten Fukier?... On, zdaje się, wino sprzedaje,
63 Widz |         jak szczęścia pragnę, tak on nam pokazuje coś, niby nasze