Rozdzial

  1 1 |      pszenicą, żytem, grochem albo pod ugór zajętych. Nareszcie
  2 1 |            albo siedząc na pagórku pod sosną zamyślony patrzył
  3 1 |           ja nie został na miejscu pod wozem? miałbym już pewny
  4 2 |            grzędy.~Ślimak siedział pod piecem. Był to chłop średniego
  5 2 |         koszuli czerwieniła mu się pod szyją spinka szklana, oprawna
  6 2 |       daremnie usiłujące skryć się pod ziemię przed stadem wróbli,
  7 2 |            to i wy zmarnielibyście pod płotem. Oni tu jeszcze będą
  8 2 |    wzgardliwie wywijały mu ogonami pod nosem, jeszcze brony, zamiast
  9 2 |         znów kamienie włażą koniom pod kopyta, a jemu pod nogi
 10 2 |          koniom pod kopyta, a jemu pod nogi albo zapychają bronom
 11 2 |        swoją kobietę, jak schylona pod mostem, w koszuli i lekkiej
 12 2 |       nosie, w ustach papierosa, a pod pachą szpicrutę. Cugle trzymał
 13 2 |            zapytał. Baba ujęła się pod boki.~- Co we mnie miało
 14 2 |           że leźli het aż na górę, pod sosnę. Potem zleźli i tyle
 15 3 |   zwyczajny Maciek Owczarz, siedzi pod jednym dachem.~A jaką on
 16 3 |    pokorniej i zawstydzony schował pod ławę swoje nogi, z których
 17 3 |     mocniej uderza mu do głowy, że pod jego wpływem on, Maciek,
 18 3 |         brat...~Wzięli się obydwaj pod ręce i wyszli z alkierza
 19 3 |          jak owieczka i prowadzony pod jedno ramię przez Maćka,
 20 3 |           jedno ramię przez Maćka, pod drugie przez Ślimakową szedł,
 21 3 |          pierwszej izbie, na ławie pod oknem, dyszał Stasiek, ale
 22 4 |          on chce, czy nie chce iść pod kosę? - to by sam nie zjadł
 23 4 |         czapki, lewą ręką ujął się pod bok, a prawą wskazał na
 24 4 |        która łagodnie wznosiła się pod górę. Ślimak szedł coraz
 25 4 |         Strych jest jeszcze wyżej, pod dachem, jak u nas.~- Ale
 26 4 |            jest interes! Ogrodnicy pod Warszawą płacą po kilkadziesiąt
 27 4 |          ani na rejenta. Ale wiesz pod jakim warunkiem?~Chłop pokornie
 28 4 |     pokornie wzruszył ramionami.~- Pod tym warunkiem, żebyś zdecydował
 29 5 |         wzgórza, Magda spostrzegła pod lasem kilka ludzkich sylwetek
 30 5 |         gospodarski syn.~Ujęła się pod boki i zadowolona patrzyła
 31 5 |       chleba i kazali to przywieźć pod las, gdzie stały dwa namioty.
 32 5 |          bez ten czas będę chodził pod boki z inżynierami, będę
 33 5 |         skrył się między zebranych pod kościołem gospodarzy narzekając
 34 5 |       odszczeknął im i wcisnął się pod wóz przed słotą, w chacie
 35 6 |            dzień rano powtarzał je pod sekretem rządcy i karbowemu,
 36 6 |         nich wszyscy, rozumie się, pod największym sekretem.~Wreszcie
 37 6 |        twarz dziedzica -w karczmie pod przewodnictwem szynkarza
 38 6 |    zagadnięty w ten sposób, usiadł pod piecem i kazał podać babie
 39 6 |           dziewkę, która kryła gęś pod kożuchem, a Josel wciąż
 40 6 |    obejrzeć ją."~Poleciał se Ignac pod studnię, a ja czekam i czekam,
 41 6 |        sanek i tak jechali z góry, pod górę albo wąwozem, bo okolica
 42 6 |          Tpru!... stój!...~Stanęli pod stosem drzewa. Owczarz odwiązał
 43 6 |      kroków, lecz znowu stanęli.~- Pod Twoją obronę uciekamy się,
 44 6 |               Damy boją się jechać pod górę...~- Niech wysiądą,
 45 6 |       przypomniał sobie butwiejący pod kościelnym chórem portret
 46 6 |          garści i żelazną rękawicą pod głową, leżał obok ołtarza
 47 6 |          co z Węgier do Polski sól pod ziemią dla ubogich ludzi
 48 6 |              Gadaliśmy, żeś utknął pod górą - odezwał się Ślimak -
 49 6 |        świsty i jęki wichru. Sanie pod górę posuwały się coraz
 50 6 |     szepnął mąż.~Kobieta ujęła się pod boki i stopniowo podnosząc
 51 6 |        mętne. Twarze dam pobladły, pod oczyma wystąpiły sine obwódki,
 52 7 |         sypiał z dwoma rewolwerami pod poduszką, a po całych dniach
 53 7 |          nocujący w polu, rozpalał pod nim ognisko, zmęczony rata
 54 7 |          pieniądze człowiek szukał pod nim ukrytych skarbów. Gorszego
 55 7 |      pstrych chustkach zawiązanych pod brodę. Ziemia krok za krokiem
 56 7 |           krok za krokiem ustępuje pod kopytami ich wychudłych
 57 7 |        prawe ramię, przez piersi i pod lewą rękę, duży pies podniósł
 58 7 |        Owczarz na górę orać ziemię pod kartofle, a Ślimak wymknął
 59 7 |          młodą, i włóżcie na wózek pod kozioł.~Wszedł Ślimak, a
 60 7 |          jego kłaczki, białej kury pod kozłem i drzew przydrożnych
 61 7 |            w domu, gdy ustał śpiew pod taborem, Stasiek uspokoił
 62 8 |       wejść na wzgórze, ukłaść się pod sosną i patrzyć na wyrastające
 63 8 |          chłopom z jego wsi. Nawet pod kościołem w niedzielę nie
 64 8 |         pomogło. Wnet bowiem Grzyb pod kościołem, a Josel wieczorem
 65 8 |            kopią rowy i sypią wały pod kolej. Było nawet kilku
 66 8 |         poszedł na dziedziniec, aż pod stodołę.~- Patrzajta go -
 67 8 |            zarobił, choć siedzę tu pod ręką? Tamtego roku było
 68 8 |          gniewni. Kiedy Ślimak już pod jarami odwrócił głowę, zobaczył
 69 8 |    oddalonego lasu. Wnet podpływał pod nią ciepły wiatr i z taką
 70 8 |      kobiety cofnęły się z ogrodów pod strzechy; świat opustoszał.~
 71 8 |        wszystkich, dostrzegł Burka pod ławą; wsunął się tam i choć
 72 8 |        okna, osłupiały Jędrek stał pod kominem, matka szlochała.
 73 8 |          jak raz tej wiosny wbiegł pod górę, kiedym tam orał, to
 74 8 |       nadyndzie, żebym się schował pod wielki ołtarz - zginę.~-
 75 9 |         nie stało dworu), siedział pod piecem, palił fajkę i myślał:
 76 9 |             zwichrzony łeb i sińce pod oczyma.~Ślimak niby niechcący
 77 9 |       Owczarz wyjrzał przez okno i pod chałupą zobaczył obcego
 78 9 |        gałgankiem i ukrył w stajni pod żłobem. Brała go ochota
 79 9 |      przychodził mu na myśl ukryty pod żłobem specjał zakonników
 80 9 |         się na ścianie, błyszczała pod ławą, nieledwie pukała do
 81 9 |            za różne szprynce bywał pod sądem. Ho! ho! on się zna...~-
 82 9 | przypomniała mu się pękata flaszka pod żłobem. Na próżno dla rozerwania
 83 9 |          butelkę wsunął ją głębiej pod żłób. Zarazem postanowił
 84 9 |      rozpiętej granatowej katance, pod którą widać było kilka sznurów
 85 9 |           w takich na polowanie...~Pod wsią kościelną poznał Maciek,
 86 9 |            chłop, siedząc na ławie pod ścianą, oparł jedną rękę
 87 9 |       śladów. Szedł wciąż, patrzył pod nogi i nawet nie zważał,
 88 9 |          śnieg za nim, przed nim i pod nim - a wokoło ciemność.
 89 9 |           jakby wykopisko w śniegu pod górą. Obmacał ręką ścianę
 90 9 |            albo na tapczanie, albo pod tapczanem, albo w korytarzu,
 91 9 |     odesłano na miejsce urodzenia, pod dozór.~Szła tedy Zośka z
 92 9 |        powiatu do rodzinnej ziemi, pod opieką dwu chłopów, z których
 93 9 |     przysłuchując się skrzypiącemu pod nogami śniegowi.~
 94 10|         nim chłopaka, aż ten wlazł pod ławę i krwią się zalał.~
 95 10|          zaniósł owiniętą w kożuch pod szopę. Potem wyniósł jej
 96 10|           sobą ławę. Odniósłszy ją pod szopę, chciał jeszcze wrócić
 97 10|  uszykowawszy się we dwie gromady, pod komendą Fryca Hamera zaczęli
 98 10|       nasycał się goryczą bólu. Tu pod szopą leży stołek i ława...
 99 10|            oba ukrył w rogu stajni pod zeschłą mierzwą. Ukończywszy
100 10|  sprzedajesz nam twój grunt z górą pod wiatrak?~- Bo jo wiem?... -
101 10|         układł się na łóżku, które pod nim zgrzytnęło.~W końcu
102 10|    chłopaka... Ten lód załamie się pod tobą, jak nie wyrzekniesz
103 10|            stąpisz, trawę spali ci pod nogami... - klęła nieprzytomna
104 10|        albo będziesz wyciągał rękę pod kościołem.~- Całujta mnie!... -
105 10|     powieki i usiłował wedrzeć się pod kapotę, popstrzoną gęstymi
106 11|            brat i jeszcze na progu pod stajnią. Czyby znowu grunta
107 11|           ujął olbrzymiego chłopca pod rękę.~- Tatku, zmiłujcie